این شیوه ی عمل، گذشته از این که با مسائل پزشکی و سلامت افراد مربوط است، در بر گیرندهی ابعاد وسیعتر فرهنگی اجتماعی و روانشناختی و بهویژه اخلاقی نیز هست که بهدلیل اهمیت و تأثیری که بر کیفیت زندگی انسانها اعم از زن و مرد - و در نهایت جامعه- باقی میگذارد، و همچنین، از آنجا که مشاهده میشود در این کشور، گاه بهصورتی شتابزده در راستای مقابله و چاره جویی با مشکل نازایی خانوادههای ایرانی مورد اقبال برخی مسؤولان نیز واقع شده است، احتمالاً بدون آن که پیامدهای مثبت و منفی آن بهطور عمیق و کارشناسانه، مورد مداقه قرار گرفته باشد. بهنظر نگارنده، ضرورت دارد سوابق اینگونه اقدامات، و تبعات آن در بلندمدت برای افراد جامعه، در چارچوب مباحث میانرشتهای مورد بررسی، تبادل نظر و تأمل کارشناسانی از رشتههای مختلفی چون پزشکی، سلامت، اقتصاد، حقوق، فقه و اخلاق پزشکی همچنانکه از رشتههای جامعهشناسی و روانشناسی قرار گیرد. در این مقاله با مراجعه به اسناد، منابع، مشاهدات، مصاحبه و نظر سنجی از برخی از افراد ذیربط، صاحبنظران و کارشناسان ذیصلاح، به ارائهی یافتههایی در خصوص پیشینهی نظری و تجربی این موضوع در ادبیات پژوهشی در دسترس در ایران و جهان، پرداخته و برخی از یافتههای موجود در خصوص ابعاد اخلاقی، اجتماعی و فرهنگی را که از خلال مشاهدات و مصاحبههای انجام شده، مورد تأکید قرار گرفته، و تلاش میشود تا ابعاد مثبت و منفی رواج چنین پدیدهای برای نیل به تصویری روشنتر و درکی عمیقتر از این شیوهی مقابله با مشکل نازایی در ایران آشکار شود.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |