Parsapoor M B, Ghasemzadeh S R. Legal and jurisprudential study of patient`s informed consent and physician`s duty of notification: a comparison between Iranian, English and French law. IJMEHM 2011; 5 (1) :39-50
URL:
http://ijme.tums.ac.ir/article-1-140-fa.html
پارساپور محمدباقر، قاسمزاده سیدروحاله. بررسی فقهی حقوقی رضایت آگاهانهی بیمار و وظیفهی اطلاعرسانی پزشک (با مطالعهی تطبیقی در حقوق انگلیس و فرانسه). اخلاق و تاریخ پزشکی ایران. 1390; 5 (1) :39-50
URL: http://ijme.tums.ac.ir/article-1-140-fa.html
1- گروه حقوق خصوصی دانشگاه قم ، mb.parsapour@gmail.com
چکیده: (9107 مشاهده)
امروزه، بهدلیل پیچیدگی معالجات پزشکی، اطلاعرسانی به بیمار راجع به درصد احتمال موفقیت درمان، خطرات احتمالی، عوارض جانبی معالجه و... جزء لاینفک قراردادهای درمان بهحساب میآید. محرومیت از چنین اطلاعاتی را میتوان بهعنوان مانعی اساسی در تحصیل رضایت آگاهانه تلقی کرد. روشن است اقدام به درمان اشخاص یا انجام عملیات جراحی بدون رضایت آنان یا اولیای قانونی میتواند مسؤولیت مدنی و کیفری برای پزشک معالج در پی داشته باشد. ولی بحث مهم در اینجا مربوط به موردی است که بیمار بدون اینکه دربارهی ماهیت، هدف و پیامدهای درمان از سوی پزشک یا تیم درمان اطلاعرسانی شود به امر درمان رضایت دهد. و اینکه آیا چنین رضایتی میتواند نافذ بوده و به امر درمان مشروعیت بخشد یا خیر؟ این مقاله به مطالعهی تطبیقی رضایت آگاهانه پرداخته است و نویسندگان وظیفهی اطلاعرسانی از جانب پزشکان را که در اخذ رضایت آگاهانهی بیمار و مشروعیت درمان تأثیر بسزایی دارد، در سه نظام حقوقی ایران، انگلیس و فرانسه مورد مطالعه قرار داده، و در پایان در راستای حفظ حقوق بیماران پیشنهادهایی را ارائه کردهاند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
پذیرش: 1392/6/31 | انتشار: 1396/7/5