سال 4، شماره 4 - ( 4-1390 )                   جلد 4 شماره 4 صفحات 28-36 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Movahhedi M J, Golzar Isfahani M. Review and assessment of deontology. ijme. 2011; 4 (4) :28-36
URL: http://ijme.tums.ac.ir/article-1-164-fa.html
موحدی محمدجواد، گلزار اصفهانی مژگان. نقد و ارزیابی وظیفه‌گرایی. اخلاق و تاریخ پزشکی. 1390; 4 (4) :28-36

URL: http://ijme.tums.ac.ir/article-1-164-fa.html


1- دانشجوی دکترای فلسفه دانشگاه اصفهان ، movahedi.mj@ltr.ui.ac.ir
2- کارشناس ارشد فلسفه
چکیده:   (3780 مشاهده)
مکتب وظیفه‌گرایی یکی از مکاتب اصلی مطرح در فلسفه‌ی اخلاق پزشکی است که می‌توان با بررسی و شناخت دقیق آن، راه حل­های بیش‌تری در مورد چالش­هایی که اخلاق پزشکی با آن روبه­رو است، به‌دست آورد. در فلسفه‌ی اخلاق، وظیفه­گرایی به آن دسته از نظریاتی اطلاق می‌شود که مطابق آن‌ها ملاک درستی و نادرستی عمل، قطع نظر از میزان سود و به‌طور کلی نتایج و پیامدهای آن منوط به خود عمل و ویژگی‌های آن است؛ به‌عبارت دیگر، وظیفه­گرایان معتقدند که انجام افعال اخلاقی، قطع نظر از نتایجی که به بار می‌آورند، برای انسان الزامی است و این الزام در خود افعال قرار دارد و نه این‌که مترتب بر فعل و مؤخر از آن باشد (مانند غایت‌گرایی). غایت­گرا همواره به نتایج فعل خویش و وظیفه‌گرا همواره به وظیفه­ی خود می­اندیشد. در این مقاله برآنیم تا با نظر اجمالی بر وظیفه­گرایی و دو شاخه­ی اصلی آن، وظیفه­گرایی عمل­نگر و وظیفه­گرایی قاعده­نگر، به نقد و ارزیابی آن‌ها بپردازیم. در فلسفه‌ی اخلاق، به‌طور کلی، نظریات وظیفه­گرایانه به مراتب کم‌تر از نظریات غایت­گرایانه مورد انتقاد قرار گرفته­اند، چرا که نقد این‌گونه نظریات دشوارتر از نقد نظریات غایت­گرایانه است.

متن کامل [PDF 148 kb]   (1353 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
انتشار: ۱۳۹۲/۵/۲۲

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به اخلاق و تاریخ پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2017 All Rights Reserved | Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb