دوره 1، شماره 3 - ( شهریور ماه 1387 )                   جلد 1 شماره 3 صفحات 45-54 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Naghibi Harat Z, Jalali N, Zarafshan M, Ebadiani M, Karbakhsh M. A glance on Iranian traditional medicine and determining the medical students perspective . ijme. 2008; 1 (3) :45-54
URL: http://ijme.tums.ac.ir/article-1-308-fa.html
نقیبی هرات ژیلا، جلالی ناهید، زرافشار مهناز، عبادیانی محمد، کاربخش مژگان. طب سنتی ایران و نوع نگرش دانشجویان و دستیاران پزشکی. اخلاق و تاریخ پزشکی. 1387; 1 (3) :45-54

URL: http://ijme.tums.ac.ir/article-1-308-fa.html


1- پژوهشگر گروه طب سنتی ايران مرکز تحقیقات دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران ، Zhilanaghibi@yahoo.com
2- کارشناس مرکز آموزش مهارت‌های بالينی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران
3- پژوهشگر گروه طب سنتی ايران مرکز تحقیقات دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران
4- استاد دانشکده‌ی طب سنتی ايران دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران
5- استاديار گروه پزشکی اجتماعی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران
چکیده:   (6165 مشاهده)
استفاده از طب مکمل و جایگزین که در بسیاری از ملل برخاسته از فرهنگ بومی و تاریخی آن‌هاست، در دنیا افزایش یافته است اما از مکتب طب سنتی ایران علی‌رغم غنی بودن و کارآیی بسیار، به‌عنوان یک مکتب طبی مستقل در میان مکاتب طب مکمل نامی برده نشده و حتی در بسیاری از منابع نیز از آن به‌عنوان طب عربی یاد شده است، ضمن این‌که در میان جامعه‌ی پزشکی ایرانی نیز ناشناخته می‌باشد. شناخت طب سنتی ایران از سوی پزشکان برای احیا و بازشناسی آن در جامعه‌ی پزشکی ایران و جهان و نیز به جهت ارائه‌ی مشاوره‌ی صحیح به بیماران لازم و ضروری است. تا کنون  مشخص نشده که دانشجویان و دستیاران پزشکی چه دیدگاهی نسبت به طب سنتی ایران داشته و آیا زمینه‌ی آموزش طب سنتی در میان محصلین پزشکی کلاسیک وجود دارد یا خیر. در این مطالعه‌ی مقدماتی، ما آگاهی، باور و علاقه‌مندی تعدادی از دانشجویان سال پنجم پزشکی و دستیاران سال اول مراجعه‌کننده به skill lab دانشکده‌ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در نیم‌سال دوم 1386 را نسبت به طب سنتی ایران و روش‌های درمانی شایع آن شامل گیاه‌درمانی، فصد، حجامت و زالو‌درمانی را سنجیده و مقایسه کردیم. نتایح نشان دادند که بیش‌تر افراد شرکت‌کننده در مطالعه ازمبانی طب سنتی و روش‌های درمانی آن اطلاعی ندارند، آن را به‌کار نمی‌برند و به بیماران نیز توصیه نمی‌کنند، اما نیمی به یاد گیری آن اظهار تمایل کرده  و به آن باور دارند. دانشجویان در مقایسه با دستیاران اطلاع بیش‌تر و استفاده‌ی بیش‌تری از روش‌های درمانی طب سنتی ایران داشتند. پیشنهاد می‌شود برای شناخت بیش‌تر و بهره‌گیری از میراث طبی به‌جا مانده از حکمای بزرگ کشور، مباحثی از طب سنتی ایران در دروس معمول پزشکی گنجانده شود تا شناخت آن در جامعه‌ی ایرانی، زمینه‌ساز شناخت جهانی آن گردد.

متن کامل [PDF 1857 kb]   (1890 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
پذیرش: ۱۳۹۶/۷/۵ | انتشار: ۱۳۹۲/۵/۲

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به اخلاق و تاریخ پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2017 All Rights Reserved | Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb