سال 1، شماره 4 - ( 7-1387 )                   جلد 1 شماره 4 صفحات 47-52 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

aramesh K. Medical futility. ijme. 2008; 1 (4) :47-52
URL: http://ijme.tums.ac.ir/article-1-298-fa.html
آرامش کیارش. بیهودگی در پزشکی. اخلاق و تاریخ پزشکی. 1387; 1 (4) :47-52

URL: http://ijme.tums.ac.ir/article-1-298-fa.html


استاديار مرکز تحقیقات اخلاق و تاریخ پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران ، kiarasharamesh@sina.tums.ac.ir
چکیده:   (3908 مشاهده)
رویکرد اخلاق پزشکی امروز مبتنی بر احترام به حق انتخاب آزادنه‌ی بیماران است. اما این آزادی در انتخاب مطلق نیست، بلکه دارای حدودی است که یکی از آن‌ها عدم تقاضای اقدام  بیهوده می‌باشد. اخلاق پزشکی حکم می‌کند که پزشک از انجام اقدام بیهوده خودداری کند. «بیهودگی در پزشکی» (medical futility) در مراقبت از یک بیمار به حالتی گفته می‌شود که در آن یک مداخله - اعم از اقداماتی که به‌قصد تشخیص، پیش‌گیری، درمان یا توانبخشی یا سایر اهداف پزشکی به انجام می‌رسند - فایده‌ای برای بیمار مورد نظر نداشته باشد. تعیین «بیهودگی» یک درمان نباید توسط پزشک درمانگر و در بالین بیمار به انجام برسد، بلکه باید معیارهای تعیین آن توسط مراجع معتبر و مورد توافق عمومی در حرفه‌ی پزشکی مشخص شده باشند. در کشور ما تدوین دستورالعمل‌هایی برای تعریف درمان بیهوده به‌ویژه در مواردی نظیر مراقبت‌های پایان حیات ضروری به‌نظر می‌رسد. توجه به این نکته نیز بسیار مهم است که درمان بیهوده ممکن است نزد بیماران مختلف تعاریف متفاوتی داشته باشد.

متن کامل [PDF 99 kb]   (1056 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
انتشار: ۱۳۹۲/۵/۲

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به اخلاق و تاریخ پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2017 All Rights Reserved | Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb