@article{ 
author = {Mostafavi, Hakimeh and Mohamadi, Efat and Takian, Amirhossein and Olyaeemanesh, Alirez},  
title = {Models for Assessing the Impact of Policies on Health Equity: A Review}, 
abstract ={Health inequalities in different populations continue to be the main challenge of health systems; Therefore, it is necessary to address health equity in the developed policies. The study aims to review the studies related to tools and models for assessing the impact of policies on equity in health. This study was conducted as a systematic review to identify the tools and models of assessing the impact of policies on equity in health and the process of assessing health outcomes from 2005 to 09/30/2022 in English and Farsi. National and international databases such as Scopus, PubMed/Medline, and Google Scholar were searched. First, 16901 studies were obtained. After the initial screening, 243 articles entered the abstract review phase. Then, 99 studies entered the phase of studying the text. Finally, 53 studies entered the final phase of analysis. Screening steps, identification of decision-making assessment scope, evaluation, and follow-up were the four dominant steps in most of the developed tools. The study showed that to choose the appropriate tool to assess the impact of policies on equity in health, it is necessary to pay attention to various factors such as assessment time, policy level, available resources, and the population affected by the desired policy.},  
Keywords = {Health equity, Health inequalities, Health equity assessment models, Health outcome, Health policies, Health policymaking},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {1-17}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی مدل های ارزیابی تاثیر سیاست‌ها بر عدالت درسلامت: یک مطالعه مروری},
abstract_fa ={ نابرابری‌های سلامت در گروه‌های جمعیتی، به‌عنوان چالش اساسی نظام‌های سلامت مطرح است و توجه به عدالت در سلامت، در سیاست‌های تدوین‌شده ضروری به نظر می‌رسد. هدف این مطالعه، بررسی مطالعات مربوط به ابزارها و مدل‌های ارزیابی تأثیر سیاست‌ها بر عدالت در سلامت بود. مطالعه به‌صورت مرور نظام‌مند انجام شد و شواهد موجود در زمینه‌ی ابزارها و مدل‌های ارزیابی تأثیر سیاست‌ها بر عدالت در سلامت و فرایند ارزیابی پیامدهای سلامت، از ابتدای سال 2005 تا انتهای سپتامبر 2022، به زبان انگلیسی و فارسی در پایگاه‌های اطلاعاتی داخلی و بین‌المللی مانند اسکوپوس، پابمد و موتور جست‌وجوی گوگل اسکالر بررسی گردید. در جست‌وجوی اولیه، 16901 مقاله به دست آمد. پس از غربالگری اولیه، چکیده‌ی 243 مقاله بررسی شد. با مطالعه‌ی چکیده‌ی مقالات، 99 مقاله وارد فاز مطالعه‌ی متن مقاله و در نهایت، 53 مقاله وارد فاز نهایی تحلیل شدند. بررسی مطالعات نشان داد، در اغلب مدل‌های ارزیابی، چهار مرحله شامل غربالگری، شناسایی محدوده‌ی ارزیابی تصمیم‌گیری، ارزیابی و پیگیری در نظر گرفته شده بود. بر اساس نتایج مطالعه، انتخاب ابزار مناسب برای ارزیابی تأثیر سیاست‌ها بر عدالت در سلامت، مستلزم توجه به عوامل مختلف، همچون: زمان ارزیابی، سطح سیاست، منابع و امکانات موجود و جمعیت متأثر از سیاست مدنظر است.},
keywords_fa = {پیامدهای سلامت, سیاست‌گذاری سلامت, سیاست‌های سلامت, عدالت در سلامت, مدل‌های ارزیابی عدالت در سلامت, نابرابری‌های سلامت},

doi = {10.18502/ijme.v17i1.18596},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6626-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6626-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Mardani, Amirhossein and Nakhoda, Maryam and ShamsiGooshki, Ehs},  
title = {Study of Research Misconduct Using an Analytical Approach to the Research System of Medical Sciences}, 
abstract ={ Since research misconduct can be considered as an adaptive reaction against the limitations, pressures, and demands arising from inappropriate functions of the research system, to manage it, the activities of the research system should be investigated and traced during the path of transferring research policies (macro level) to research development programs in institutions (meso level) and research implementation by researchers (micro level). By introducing the macro-meso-micro analytical framework, this study clarified the tasks, strategies, and activities formed at three levels of the research system of medical sciences in Iran; from macro policies of research (macro) to operational plans for the development of research in universities and research centers (meso) and researchers as research conductors (micro). For this purpose, three analytical levels of the research system were explained and defined according to the assumptions of this framework. By performing a qualitative content analysis of the relevant texts, those activities that could be useful at different levels to support the research integrity were identified and presented as different strategies. The results showed that the research system, based on the existing analytical framework, is not seen as a mere macro-system without regard to the interaction of its parts, but rather a system in which there is cross-sectional influence and interaction among the components. This approach can improve the focus, clarity, and capability to study research misconduct, and by using micro, meso, and macro levels, it can trace challenges in the interactive path of various activities and functions of the research system and their intertwining.},  
Keywords = {Research Misconduct, Research Integrity, System of Research, Medical Sciences Research, Iran},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {18-43}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {مطالعه سوءرفتار پژوهشی با رویکردی تحلیلی به نظام پژوهش علوم پزشکی},
abstract_fa ={ازآنجاکه سوءرفتار پژوهشی می‌تواند به‌عنوان واکنشی انطباقی در برابر محدودیت‌‌ها و فشارها و خواسته‌های برآمده از کارکردهای نامناسب نظام پژوهش تلقی شود، برای مدیریت آن، باید فعالیت‏های نظام پژوهش را در مسیر انتقال سیاست‏های پژوهشی (سطح کلان) به برنامه‏های توسعه‌ی پژوهش در مؤسسه‌ها (سطح میانی) و اجرای پژوهش توسط پژوهشگران (سطح خرد) رصد و بررسی کرد. این مطالعه با اتخاذ چهارچوب تحلیلی کلان- میانی- خرد، وظایف و راهبردها و فعالیت‌های شکل‌گرفته در سطوح سه‌گانه‌ی نظام پژوهش علوم پزشکی کشور را روشن می‌سازد؛ ازاین‌رو، سیاست‌گذاری‌های کلان پژوهش (سطح کلان) تا برنامه‌های عملیاتی برای توسعه‌ی پژوهش در دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی (سطح میانی) و پژوهشگران به‌منزله‌ی انجام‌دهندگان پژوهش (سطح خرد) را در کانون توجه قرار می‌دهد. برای این منظور، سه سطح تحلیلی نظام پژوهش با توجه به مفروضه‏های این چهارچوب، تبیین و تعریف شدند. با تحلیل محتوای کیفی متون مربوطه، فعالیت‌هایی که در این سطوح می‏توانستند برای تأمین سلامت پژوهش مفید باشند، شناسایی و در قالب راهبردهایی مختلف ارائه شدند. یافته‌ها نشان داد، نظام پژوهش بر اساس چهارچوب تحلیلی موجود، یک نظام کلانِ صرف، بدون توجه به میان‌کنشِ بخش‌های آن نیست، بلکه نظامی است که تعامل و اثرگذاری میان‌بخشی اجزاء در آن وجود دارد. این رویکرد می‏تواند تمرکز و وضوح و توانمندی بررسی سوءرفتارهای پژوهشی را ارتقا دهد و با به‏کارگیری سطوح خُرد و میانی و کلان می‌تواند چالش‏های موجود در جریان تعامل فعالیت‏ها و عملکردهای مختلف نظام پژوهش و درهم‌تنیدگی آن‌ها را دنبال کند.},
keywords_fa = {ایران, پژوهش علوم پزشکی, سلامت پژوهش, سوءرفتار پژوهشی, نظام پژوهش},

doi = {10.18502/ijme.v17i2.18598},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6648-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6648-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Roshanzadeh, Mostafa and Taj, Ali and Mohammadi, somayeh},  
title = {The Strategy of Nursing Managers in Ethical Decision-Making: A Qualitative Content Analysis}, 
abstract ={In the current health system conditions, the strategies adopted by nursing managers in their ethical decision-making can lead to different results for patients, nurses, and health systems. Therefore, the present study aimed to explain ethical decision-making strategies implemented by nursing managers. The present study was conducted using qualitative content analysis in 2022 at Shahrekord University of Medical Sciences. A total of 18 nursing managers were selected through purposive sampling and were interviewed using in-depth unstructured individual interviews. Data were analyzed using the method proposed by Graneheim and Lundman. The results revealed one main category (human-centeredness) and three subcategories (customer-centeredness, valuing employees’ dignity, and the conflict between respecting the rights of patients and employees and adhering to organizational policies). Nursing managers attempted to make their ethical decisions based on the principle of humanism by using customer-centeredness strategies, valuing employees’ dignity, and prioritizing the rights of individuals and employees over organizational rules. The results of the present study showed nursing managers make decisions in line with respecting the rights of patients and employees. However, sometimes these decisions conflict with the interests of organizations. In this regard, the existing obstacles that create the conditions for such conflicts should be identified. Increasing organizational commitment in managers can also be effective in decisions that benefit different groups of customers, personnel, and health organizations.},  
Keywords = {Ethical decision-making, Professional ethics, Nursing managers, Content analysis},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {44-57}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {راهبرد مدیران پرستاری در تصمیم‌گیری اخلاقی: تحلیل محتوای کیفی},
abstract_fa ={در وضعیت کنونی سیستم بهداشتی، راهبردی که مدیران پرستاری در تصمیم‌گیری اخلاقی‌شان مدنظر قرار می‌دهند، می‌تواند نتایج مختلفی را برای بیماران و پرستاران و سیستم‌های بهداشتی به دنبال داشته باشد؛ لذا، مطالعه‌ی حاضر با هدف تبیین راهبردهای تصمیم‌گیری اخلاقی در مدیران پرستاری انجام شد. تحلیل محتوای کیفی قراردادی حاضر در سال ۱۴۰۱ در دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد انجام شد. هجده مدیر پرستاری، به روش هدفمند انتخاب شدند؛ سپس، با استفاده از مصاحبه‌های بدون ساختار عمیق انفرادی، از آنان مصاحبه شد و داده‌ها با بهره‌گیری از رویکرد گرانهایم و لاندمن، تجزیه و تحلیل شدند. نتایج شامل یک طبقه (انسان‌مداری) و سه زیرطبقه (مشتری‌مداری، ارزش‌گذاری نسبت به شأن کارکنان و تعارض رعایت حقوق بیمار و کارکنان با پیروی از خط‌مشی‌های سازمانی) بود. مدیران پرستاری سعی کردند، با استفاده از راهبردهای مشتری‌مداری، ارزش‌گذاری نسبت به کارکنان و اولویت حقوق بیمار و کارکنان بر ضوابط سازمانی، تصمیم‌های اخلاقی‌شان را بر اساس اصل انسان‌مداری اتخاذ کنند. نتایج مطالعه‌ی حاضر نشان می‌دهد، مدیران پرستاری همسو با رعایت حقوق بیماران و کارکنانشان تصمیم‌گیری می‌کنند؛ ولی گاهی این تصمیم‌ها با منافع سازمان‌ها تعارض دارد؛ ازاین‌رو، باید موانع موجود را که موجب فراهم‌شدن موقعیت برای این گونه تعارضات می‌شوند، شناسایی کرد. افزایش تعهد سازمانی در مدیران نیز می‌تواند در کاهش تصمیماتی که منافع گروه‌های مختلف مشتریان و کارکنان و سازمان‌های بهداشتی باشد، مؤثر باشد.},
keywords_fa = {اخلاق حرفه‌ای, تحلیل محتوا, تصمیم‌گیری اخلاقی, مدیران پرستاری},

doi = {10.18502/ijme.v17i3.18599},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6646-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6646-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Samouei, Rahele and Mohammadi-Sefiddashti, Farzane and Meshkineh, Narges and Amini-Rarani, Mostaf},  
title = {Psychosocial Determinants Related to the Ethical Performance of Researchers}, 
abstract ={Compliance with ethical principles in research by researchers plays a fundamental role in providing evidence-based and practical findings, subsequently solving society's problems and advancing knowledge. Despite numerous educational workshops and awareness-raising efforts, some unethical research practices are still observed. Identifying relevant factors is essential for practical and preventive planning. In this regard, the present study aimed to identify psychosocial determinants related to the ethical performance of researchers in conducting and publishing research works. The study was conducted using a qualitative approach based on conventional content analysis. A total of 29 faculty members and researchers from the medical sciences universities in Iran in various fields and specialties were selected purposively and semi-structured interviews were conducted with the participants. Qualitative content analysis was used to categorize data and Lincoln and Guba’s criteria were employed to evaluate data. Data analysis led to the identification of 136 codes, 20 subcategories, and 4 main categories. The factors related to the ethical performance of researchers in conducting and publishing research works derived from interviews with researchers included "Laws", "Social Learning", "Knowledge and Literacy", and "Psychological Characteristics". According to the findings of this study, the ethical performance of researchers in the field of research is the result of the interaction of social, individual, personality, and legislative factors. Some factors, like personality traits, are long-lasting, resistant, and personal, while social factors are widespread, common, and more general. Research policymakers and managers can improve the ethical performance of researchers and place ethics at the center of attention in research by implementing educational methods, culture building, and behavior change},  
Keywords = {Ethics in research, Ethical performance, Psychological factors, Social factors, Personality},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {58-72}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {تعیین گرهای  روانی اجتماعی مرتبط با عملکرد اخلاقی پژوهشگران},
abstract_fa ={رعایت اصول اخلاق در پژوهش توسط پژوهشگران، در ارائه‌ی یافته‌های مبتنی بر شواهد و کاربردی و متعاقب آن، حل مسائل جامعه و توسعه‌ی دانش، نقش زیربنایی دارد؛ بااین‌حال، با وجود کارگاه‌های آموزشی متعدد برگزارشده و آگاهی‌افزایی، همواره شاهد برخی عملکردهای غیراخلاقی در حوزه‌ی پژوهش هستیم؛ ازاین‌رو، شناسایی عوامل مرتبط برای برنامه‌ریزی‌های کاربردی و پیشگیرانه ضروری است. در این زمینه مطالعه با هدف شناسایی تعیین‌گرهای روانی‌اجتماعی مرتبط با عملکرد اخلاقی پژوهشگران در انجام و انتشار آثار پژوهشی انجام شد. مطالعه با رویکرد کیفی و تحلیل محتوای قراردادی انجام شد. ۲۹ عضو هیئت ‌علمی و پژوهشگر از دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور در رشته و تخصص‌های مختلف، به‌صورت هدفمند و با انجام مصاحبه نیمه‌ساختاریافته در مطالعه شرکت کردند. برای طبقه‌بندی داده‌ها از روش تحلیل محتوای کیفی و برای ارزیابی داده‌ها از معیارهای لینکلن و گوبا استفاده شد. ۱۳۶ کد، ۲۰ طبقه‌ی فرعی و ۴ طبقه‌ی اصلی، حاصل تحلیل داده‌ها بود. عوامل مرتبط با عملکرد اخلاقی پژوهشگران در حین انجام‌دادن و انتشار آثار پژوهشی در مصاحبه با پژوهشگران که در قالب طبقه‌های فرعی نمایان شدند، عبارت بودند از: «قوانین»، «یادگیری اجتماعی»، «دانش و سواد» و «ویژگی‌های روان‌شناختی». طبق یافته‌های این مطالعه، عملکرد اخلاقی پژوهشگران در حوزه‌ی پژوهش، حاصل تعامل عوامل اجتماعی، فردی، شخصیتی و قانون‌گذاری است. برخی عوامل، مثل ویژگی‌های شخصیتی، دیرپا و مقاوم و فردی هستند؛ درحالی‌که عوامل اجتماعی، گسترده و رایج و عمومی‌ترند. سیاست‌گذاران و مدیران مرتبط با حوزه‌ی پژوهش می‌توانند با به‌کارگیری روش‌های آموزشی و فرهنگ‌سازی و تغییر رفتار، برای بهبود عملکرد اخلاقی پژوهشگران و اخلاق‌محوری در حوزه‌ی پژوهش اقدام کنند.},
keywords_fa = {شخصیت, عملکرد اخلاقی, عوامل اجتماعی, عوامل روان‌شناختی},

doi = {10.18502/ijme.v17i4.18600},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6688-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6688-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Badr, Fatemeh and Roshanzadeh, Mostafah and Mohammadi, Somayeh and Shirvani, Mina and DehghanAbnavi, Samaneh},  
title = {The Relationship Between Moral Foundations and Organizational Culture Among Nurses at Vali-e Asr Hospital in Borujen in 2023}, 
abstract ={Considering the important role of health organizations and the behavior and performance of nurses in achieving organizational goals, the moral foundations of nurses can significantly influence their behaviors and decisions and shape the organizational culture and atmosphere. Therefore, the present descriptive-analytical study aimed to investigate the relationship between moral foundations and organizational culture among 200 nurses selected using the census method at Shahrekord University of Medical Sciences in 2023. Data were collected through a demographic information form along with questionnaires to measure moral foundations and organizational culture. Data were analyzed using SPSS software version 16 via descriptive statistics (percentage, mean, and standard deviation) and analytical tests (t-test, analysis of variance (ANOVA), correlation coefficient, and linear regression). Pearson’s correlation coefficient revealed a significant relationship between the mean scores of moral foundations and organizational culture among nurses (r=0.61, P<0.001). The coefficient of determination (R2=0.372) showed approximately 37% of the variance in organizational culture can be predicted by moral foundations. Among the dimensions of moral foundations, loyalty to the group, respect for authority, and purity significantly predicted organizational culture (P<0.001). The mean score of moral foundations among nurses was acceptable at 98.55±15.8, while the mean score of organizational culture was favorable at 105.74±25.7. Based on the findings from the present study it can be concluded that by creating a moral atmosphere and promoting moral values such as loyalty to the group, respect for authority, and purity in nurses, the organizational culture can be enhanced},  
Keywords = {Moral foundations, Organizational ethics, Organizational culture, Nurses},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {73-86}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ارتباط بین بنیان اخلاقی و فرهنگ سازمانی در پرستاران بیمارستان ولیعصر بروجن در سال 1402},
abstract_fa ={ با توجه به نقش مهم سازمان‌های بهداشتی و رفتار و عملکرد پرستاران در دستیابی به اهداف سازمان‌ها، بنیان‌های اخلاقی پرستاران می‌تواند به رفتارها و تصمیم‌های آنان و در نتیجه، به جو و فرهنگ سازمانی‌شان شکل دهد؛ لذا مطالعه‌ی توصیفی‌تحلیلی حاضر با هدف تعیین ارتباط بین بنیان‌های اخلاقی و فرهنگ سازمانی، بر روی دویست پرستار که به روش سرشماری انتخاب شده بودند، در دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد در سال 1402 انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌ی اطلاعات دموگرافیک، بنیان‌های اخلاقی و فرهنگ سازمانی جمع‌آوری و با بهره‌گیری از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 16 و  آزمون‌های آماری توصیفی (درصد، میانگین و انحراف معیار) و تحلیلی (تی تست، آنالیز واریانس و ضریب هم‌بستگی و رگرسیون خطی) تجزیه و تحلیل شدند. آزمون ضریب هم‌بستگی پیرسون نشان داد، میانگین بنیان‌های اخلاقی و فرهنگ سازمانی در پرستاران ارتباطی معنی‌دار داشت (r=0.61, P<0.001). ضریب تعیین (R2=0.372)  نیز نشان داد، بنیان‌های اخلاقی، حدود 37 درصد از فرهنگ سازمانی را پیش‌بینی می‌کنند. از میان ابعاد بنیان‌های اخلاقی، ابعاد وفاداری به گروه، احترام به مرجعیت و خلوص ، می‌توانند به‌طور معنی‌داری فرهنگ سازمانی را پیش‌بینی کنند (P<0.001). میانگین نمره‌ی بنیان‌های اخلاقی در پرستاران متوسط و 105.74±25.7 بود. میانگین فرهنگ سازمانی در پرستاران مطلوب و 105.74±25.7 بود. با توجه به نتایج می‌توان چنین نتیجه گرفت که با گسترش جو اخلاقی و توسعه‌ی ارزش‌های اخلاقی، همانند وفاداری به گروه، احترام به مرجعیت و خلوص در پرستاران می‌توان به ارتقاء فرهنگ سازمانی در پرستاران یاری رساند.},
keywords_fa = {اخلاق سازمانی, بنیان اخلاقی, پرستاران, فرهنگ سازمانی},

doi = { 10.18502/ijme.v17i5.18601},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6623-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6623-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Khaleghparast, Shiva and BagheriFaradanbeh, Saied and Karimian, Samaneh and KhosrobeigiBozchaloei, Fahimeh and HoseiniZargaz, Seyed Ebrahim and ShamsiGooshki, Ehs},  
title = {A Critical Review of the Ethical Aspects of the Electronic Health  Record System (SPAS in Iran)}, 
abstract ={The electronic health record system (SPAS in Iran) records information related to the health of individuals in an electronic format. It is the center for collecting health information and data on outpatients and inpatients. This system records information such as the patient's full name, marital status, gender, date of admission, level of education, occupation, type of admission, and other relevant medical data. The core values and ethical requirements of SPAS include safeguarding citizens' rights, respecting individuals, observing justice and fairness, transparency, encouraging participation, and accountability. In this study, the ethical aspects of SPAS were evaluated using the model proposed by the World Health Organization (WHO) for ethical evaluation. This model emphasizes fundamental ethical principles such as human well-being and health, respecting individuals and communities, justice, and fairness. Concerning human well-being and health, SPAS can prevent unnecessary and redundant interventions and provide physicians with quick access to an accurate patient history. Furthermore, the system ensures the confidentiality of information, which is essential to respect individuals and communities. Regarding justice and fairness, the system can improve access to health services for disadvantaged and remote areas. Moreover, SPAS adheres to procedural ethical principles such as solidarity, transparency, participation, and accountability. Therefore, by critically examining the ethical dimensions of the electronic health record system (SPAS), the findings of the present study provide valuable insights for policymakers, health professionals, and regulatory organizations to ensure the ethical and efficient performance of electronic health record systems in Iran.},  
Keywords = {Electronic health record system (SPAS in Iran), Human well-being, transparency, Participation, Justice},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {87-97}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی انتقادی جنبه‌های اخلاقی سامانه‌ی پرونده‌ی الکترونیک سلامت در ایران},
abstract_fa ={سامانه‌ی سپاس، یک پرونده‌ی الکترونیک سلامت است که اطلاعات مرتبط با سلامت افراد را در قالب الکترونیکی ذخیره می‌کند. سامانه‌ی سپاس، مرکز جمع‌آوری داده‌ها و اطلاعات سلامت بیماران سرپایی و بستری است. این سامانه، اطلاعات افراد مانند نام کامل، وضعیت تأهل، جنسیت، تاریخ پذیرش، سطح تحصیلات، شغل، نوع پذیرش و سایر داده‌های پزشکی مرتبط با آنان را به‌دقت ذخیره می‌کند. از ارزش‌های محوری و الزامات اخلاقی سامانه‌ی سپاس می‌توان به صیانت از حقوق شهروندی، احترام به افراد، رعایت عدالت و انصاف، شفافیت و جلب مشارکت و پاسخ‌گویی اشاره کرد. در مطالعه‌ی حاضر، برای ارزیابی برنامه‌ی سپاس، از یک مدل پیشنهادی سازمان جهانی بهداشت برای ارزیابی اخلاقی استفاده ‌شد. این مدل بر اصول اخلاقی اساسی، مانند سلامت و رفاه انسانی، احترام به افراد و جوامع، عدالت و انصاف تأکید دارد. از نظر سلامت و رفاه انسانی، سامانه‌ی سپاس می‌تواند از مداخلات تکراری و بیهوده جلوگیری کند و به پزشکان امکان دسترسی سریع به سابقه‌ی دقیق بیمار را بدهد. از نظر احترام به افراد و جوامع، سامانه حفظ محرمانیت اطلاعات را تضمین می‌کند. از نظر عدالت و انصاف، سامانه می‌تواند دسترسی به خدمات سلامت را برای مناطق محروم و دورافتاده بهبود بخشد؛ به‌علاوه، این سامانه از نظر اخلاقی، اصولی مانند حفظ همبستگی، شفافیت، مشارکت و پاسخ‌گویی را رعایت می‌کند؛ لذا مطالعه‌ی‌حاضر با بررسی نقادانه‌ی ابعاد اخلاقی سامانه‌ی پرونده‌ی الکترونیکی سلامت، پیشنهادهای ارزشمندی را به سیاست‌گذاران، کارکنان سلامت و سازمان‌های نظارتی ارائه می‌دهد تا از عملکرد اخلاقی و کارآمدِ سیستم‌های پرونده‌های الکترونیک سلامت در ایران اطمینان حاصل کنند.},
keywords_fa = {رفاه انسانی, سامانه‌ی پرونده‌ی الکترونیک سلامت (سپاس), شفافیت, عدالت, مشارکت},

doi = {10.18502/ijme.v17i6.18602},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6685-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6685-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {NazariTavakkoli, Saeed and GhadirzadehToosi, Saee},  
title = {Considering Futile Treatment as Extravagance and Approving its Illegitimacy:  A Comparative Study of Medical Ethics and Islamic Jurisprudence}, 
abstract ={Treating patients whose lives are in danger or threatened by irreparable harm, is an obligatory act. However, sometimes, due to old age, the severity of the disease, or the lack of definitive treatment, the patient faces a situation where, according to the diagnosis of the medical staff, starting or continuing the treatment has no effect on patient recovery, or the effect is so insignificant that is ignored in medical practice. This study was conducted using a descriptive and analytical method based on library resources to compare “futile treatment” in medical ethics with “Israf” (extravagance) in Islamic jurisprudence so as to indicate the level of conceptual compatibility between these two concepts. Moreover, considering the illegitimacy of extravagance in jurisprudential teachings, it was attempted to explore whether it is illegitimate, according to Islamic rules, to perform futile treatment. To do so, first, futile treatment and its characteristics in medical texts were defined. Second, the ethical considerations of performing such treatment were explained based on the teachings of medical ethics. Third, extravagance was analyzed in terms of concept, topic, and sentence by referring to valid lexical, jurisprudential, narrative, and interpretative resources. Finally, based on a comparative study, the level of compatibility of futile treatment with extravagance was investigated. The findings of this study showed futile treatment is an example of extravagance as it causes the waste of personal or public property, lacks rational purpose, and does not lead to patient recovery or promotion of health status. Therefore, futile treatment is not considered an obligatory act but even an illegitimate one as it is a clear example of extravagance. In addition to punishment in the afterlife, it entails civil liability as it results in the loss of others’ property.},  
Keywords = {Futility, Futile Treatment, Extravagance, Medical Ethics, Islamic Jurisprudence},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {98-115}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {اسراف‌انگاری درمان بیهوده و عدم مشروعیت آن: مطالعه‌ی تطبیقی اخلاق پزشکی و فقه اسلامی},
abstract_fa ={ درمان جان بیمارانِ در معرض خطر یا ضرر جبران‌ناپذیر، عملی واجب است؛ باوجوداین، گاه به‌واسطه‌ی پیری، شدت بیماری یا نبود درمان تعریف‌شده، بیمار در وضعیتی است که بنا به تشخیص کادر پزشکی، شروع یا ادامه‌ی درمان اثری در بهبودی او ندارد یا اثر آن، چنان ناچیز است که در عرف پزشکی نادیده انگاشته می‌شود. در این پژوهش که با روش توصیفی و تحلیلی و به استناد منابع کتابخانه‌ای انجام شده است، بر آن بودیم تا با مطالعه‌ی تطبیقی «درمان بیهوده» در اخلاق پزشکی، با عنوان «اسراف» در فقه اسلامی، نشان دهیم تا چه اندازه میان آن‌ها سازگاری مفهومی وجود دارد؛ همچنین، با توجه به حرمت اسراف در آموزه‌های فقهی، آیا انجام‌دادن درمان بیهوده از نظر شرعی حرام است؟ برای این منظور، ابتدا «درمان بیهوده» و شاخصه‌های آن در متون پزشکی، سپس ملاحظات اخلاقی انجام‌دادن آن تبیین شد؛ در نهایت، پس از تحلیل واژه‌ی اسراف با استناد به منابع لغوی، فقهی، روایی و تفسیری از نظر مفهومی و موضوعی و حکمی، میزان سازگاری درمان بیهوده با اسراف، بر اساس مطالعه‌ی تطبیقی، بررسی شد. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد، درمان بیهوده به این دلیل که موجب هدررفتن اموال شخصی یا عمومی می‌شود و برای بهبودی یا سلامت بیمار سودمند نیست، غرض عقلایی ندارد و مصداق اسراف است؛ بدین‌ترتیب، انجام‌دادن درمان بیهوده نه‌تنها واجب نیست، بلکه چون مصداق اسراف است، حرام شمرده می‌شود؛ پس، انجام‌دادن آن، افزون بر عقوبت اخروی، ازآنجاکه مستلزم اتلاف مال دیگری است، مسئولیت مدنی نیز دارد.  },
keywords_fa = {اخلاق پزشکی, اسراف, بیهودگی, درمان بیهوده, فقه اسلامی},

doi = {10.18502/ijme.v17i7.18604},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6676-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6676-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Zarei-fard, Nehleh and Ebrahimi, Sedigheh},  
title = {New Ethical Principles in the Dissection Hall:  A Brief Overview of the History of Ethical Developments}, 
abstract ={Medical science and ethics form an integral part of medical curricula. Cadaver dissection is the preferred educational tool in the early stages of medical education which provides a suitable opportunity to sow the seeds of medical ethics in the minds of future physicians. This review study aimed to investigate unethical events in the history of dissection and subsequent ethical evolutions in human dissection to highlight the need to uphold the ethical values related to donor bodies in the dissection hall. To find and evaluate related documents, the articles published from 2005 to 2023 were searched in Scopus, PubMed, Google Scholar, and Research Gate databases using relevant keywords. The results indicated that in the past, cadaver dissection was performed on the bodies of executed criminals or through illegal methods, and until the early 1960s, the ethical principle of respect for autonomy was overlooked. However, from the 20th century onwards, the use of donated bodies with informed consent became prominent, allowing universities in the 21st century to utilize this resource for education, thereby providing an acceptable solution to fill the ethical gaps in dissection. Clarifying the ethical standards associated with the use of donated bodies is essential for medical students. The human body represents a valuable scientific resource that warrants respectful treatment following established ethical guidelines and laws. Adhering to the highest ethical standards within educational institutions is necessary to ensure donors feel confident in their decisions.},  
Keywords = {Body donation, Human body dissection, History of ethics, cadaver, Ethical standards, Dignity of donor},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {116-129}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {اصول اخلاقی نوین در سالن تشریح: نگاهی اجمالی به تاریخچه‌ی تحولات اخلاقی},
abstract_fa ={ اخلاق و دانش پزشکی، از اجزای جدایی‌ناپذیرِ برنامه‌های آموزشی رشته‌ی پزشکی هستند. تشریح عملی بدن انسان، به‌عنوان یک روش آموزشی ارجح در مراحل اولیه‌ی آموزش پزشکی، فرصتی مناسب برای کاشت بذر هنجارهای اخلاق پزشکی در ذهن پزشکان آینده است. هدف از این مطالعه‌ی مروری، بررسی رخدادهای غیراخلاقی در تاریخچه‌ی علم تشریح و تحولات اخلاقی بعدی در تشریح بدن انسان، به‌منظور تأکید بر حفظ ارزش‌های اخلاقی بدن اهداکنندگان در سالن تشریح است. برای یافتن مستندات مرتبط، مقالات چاپ‌شده بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۳ در پایگاه‌های داده‌ی اسکوپوس، پابمد، گوگل اسکالر و ریسرچ گیت، با کلمات کلیدی مربوط، جست‌وجو و ارزیابی شدند. بررسی‌ها نشان می‌دهد، در گذشته، تشریح بدن انسان بر روی اجساد مجرمان اعدام‌شده یا با روش‌های غیرقانونی انجام می‌شد و تا اوایل دهه‌ی ۱۹۶۰ اصل اخلاقی احترام به خودمختاری نادیده گرفته می‌شد؛ اما از قرن بیستم به بعد، بحث استفاده از اجساد اهدایی با کسب رضایت آگاهانه به میان آمد و باعث شد دانشگاه‌ها در قرن بیست‌ویکم از این منبع در امر آموزش استفاده کنند و بدین‌ترتیب، راه‌حلی مقبول برای پُر کردن خلأ‌های اخلاقی تشریح فراهم شود. تبیین استانداردهای مربوط به ملاحظات اخلاقی اجساد اهدایی، برای دانشجویان پزشکی ضروری است. بدن انسان، به‌عنوان یک منبع علمی ارزشمند، شایسته‌ی برخورد محترمانه در چهارچوب مرزهای اخلاقی و بر اساس دستورالعمل‌ها و قوانین است. رعایت بالاترین استانداردهای اخلاقی لازم، در مؤسسات آموزشی برای اطمینان‌بخشیدن به اهداکنندگان درباره‌ی تصمیم خود ضروری است.},
keywords_fa = {استانداردهای اخلاقی, اهدا بدن, تشریح بدن انسان, جسد, سیر تاریخی اخلاقیات, کرامت اهداکننده},

doi = {10.18502/ijme.v17i8.18605},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6704-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6704-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Mobasher, Mi},  
title = {Bystanders to Medical Unprofessional Behaviors: A New Ethical Perspective}, 
abstract ={This Article has no Abstract.  },  
Keywords = {},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {130-135}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {نظاره گران رفتارهای غیرحرفه ای پزشکی: یک نگاه جدید اخلاقی},
abstract_fa ={این مقاله نامه به سردبیر و فاقد چکیده است.},
keywords_fa = {},

doi = {10.18502/ijme.v17i9.18606},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6788-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6788-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Karami, Rez},  
title = {Persian Plague or Abu Chafchir Plague (1772-1773): Its Origin and Consequences}, 
abstract ={Epidemic diseases have historically posed significant threats to human societies, with the plague being one of one of the deadliest. Between 1772 and 1773, an outbreak of plague, known as Abu Chafchir or Abu Khanjar, occurred in Ottoman Iraq, inflicting severe damage on the local economy. This outbreak spread throughout the Persian Gulf and southern Iran; hence it was also referred to as the Persian plague in European accounts. This study aimed to investigate the effects of this plague on human societies and its scope from various dimensions. The study was conducted using library-based and historical methods with a descriptive-analytical approach. Persian, Arabic, and English resources were extracted from domestic databases as well as the archives of British newspapers and the digital archive of Qatar, as important foreign archives. The findings indicated that Mesopotamia was one of the important centers for the outbreak of the plague, and the Persian plague spread to neighboring countries from this region. The results also revealed that the initial attempts to implement quarantine measures in Iran were made during the Karimkhan Zand dynasty and some preventive measures were taken for the first time in response to this plague. Moreover, the transregional trades and movement of commercial and pilgrimage caravans in these areas increased the spread of this disease. This plague changed the political and economic relations of these regions with other countries and resulted in a dramatic population decline},  
Keywords = {Persian plague, Abu Chafchir or Abu Khanjar Plague, Zand Dynasty, Ottoman, Iran},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {136-153}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {طاعون پارسی یا طاعون ابوچَفچیر (1772 – 1773 م): پیدایش و پیامدهای آن},
abstract_fa ={بیماری‌های همه‌گیر، یکی از عوامل تهدیدکننده‌ی جوامع انسانی در گذشته بوده‌اند که از این میان، طاعون بیش از همه موجب مرگ‌ومیر فراوان شده است. بین سال‌های ۱۱۵۱تا۱۱۵۲ش/ ۱۷۷۲تا۱۷۷۳م. در عراق دوره‌ی عثمانی، طاعونی مشاهده شد که ضرباتی جبران‌ناپذیر را بر اقتصاد این نواحی وارد آورد و به «طاعون ابوچفچیر و ابوخنجر» مشهور شد. این طاعون در کشورهای کرانه‌ی خلیج فارس و جنوب ایران نیز گسترش پیدا کرد؛ ازاین‌رو، در اروپا به طاعون پارسی نیز شهرت یافت. هدف این نوشتار، بررسی اثرات این طاعون بر جوامع بشری و محدوده‌ی فراگیری آن از ابعاد مختلف است. شیوه‌ی مطالعه در این تحقیق، از نوع کتابخانه‌ای است. نگارنده با تکیه بر روش تاریخی، از رویکرد توصیفی‌تحلیلی بهره جسته است. این پژوهش، با بهره‌گیری از منابع فارسی و عربی و انگلیسی و با مراجعه به بانک‌های اطلاعاتی داخلی و بایگانی روزنامه‌های بریتانیا و آرشیو دیجیتال کشور قطر که از مهم‌ترین بایگانی‌های خارجی هستند، به انجام رسیده است. بر اساس یافته‌ها، میان‌رودان ازجمله کانون‌های مهم انتشار طاعون بوده و طاعون پارسی نیز در این منطقه شایع شده و به کشورهای همسایه نیز انتقال یافته است. نتایج تحقیق نشان داد، نخستین تکاپوهای استفاده از قرنطینه در ایران، در دوره‌ی کریم‌خان زند روی داده و برخی اقدامات پیشگیرانه برای اولین‌بار، در زمان شیوع این طاعون انجام شده است. تجارت‌های فرامنطقه‌ای و عبور کاروان‌های تجاری و زیارتی از این مناطق، بر شیوع این بیماری افزود. این طاعون، روابط سیاسی‌اقتصادی این مناطق با دیگر کشورها را دستخوش تحول کرد و بحران کاهش شدید جمعیت را در پی داشت.},
keywords_fa = {ایران, زندیه, طاعون ابوچفچیر یا ابوخنجر, طاعون پارسی, عثمانی},

doi = {10.18502/ijme.v17i10.18607},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6619-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6619-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Arman, Amin and Mobasher, Mina and Aminizadeh, Mohamm},  
title = {Is it Possible to apply an Advance Directive in Iran’s Health System?}, 
abstract ={Deciding on whether to continue life-prolonging treatments for terminal patients is a major challenge in healthcare. Advance directive emerges as a proposed solution to this issue in the world. The patients record their preferences regarding the continuation of life-prolonging treatments while they still are able to make decisions. Although advance directive is morally justifiable from the perspective of principlism, respecting the patient’s right to autonomy and assessing the benefits and drawbacks of providing such services, the religious beliefs of patients, their families, and healthcare providers always exert a significant influence on this matter. In Islam, preserving human life heavily affects these decisions. Several juridical and legal rules can culminate in different decisions on the continuation or termination of life-prolonging treatments including the absolute legal power of the owner to exercise dominion[1] or control over property and permission of intervention in their body[2], the rules of prohibition on causing the death[3], the sanctity of human killing[4], the rule of prohibition of detriment[5], the concept of unstable life[6] in Article 372 of the Islamic Penal Code and the rules of preventing losses[7], and the rule of sanctity of idle[8]. Nevertheless, given various types of will in Islamic Jurisprudence and according to the contract of agreement[9], it is possible to record the patient’s request regarding how to continue the treatment. This study indicated that implementing advance directives in Iran’s health system requires a more accurate analysis of moral, legal, and jurisprudential foundations.   [1] (tasli¯t) [2] (ezn dar tasarof) [3](nafy al-d.arar ) [4] (Hormat Ghatl) [5] (la¯ d.arar wa la¯ d.ira¯r fi¯ al-isla¯m) [6] (Ghayr-Mustaqarr) [7] (‘usr wa al-h. araj, al-) [8] (hormat laghw) [9] (agde solh) [1]. (tasli¯t) [2]. (ezn dar tasarof) [3]. (nafy al-d.arar ) [4]. (Hormat Ghatl) [5]. (la¯ d.arar wa la¯ d.ira¯r fi¯ al-isla¯m) [6]. (Ghayr-Mustaqarr) [7]. (‘usr wa al-h. araj, al-) [8]. (hormat laghw) [9]. (agde solh)},  
Keywords = {Advance Directive, Medical, Ethics, Terminal care},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {154-164}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {آیا امکان کاربرد وصیت پزشکی در نظام سلامت ایران وجود دارد؟},
abstract_fa ={تصمیم‌گیری درباره‌ی ادامه‌دادن یا قطع‌کردن درمان‌های طولانی‌کننده‌ی حیات برای بیماران انتهایی که از نظر پزشکی معالجه‌ناشدنی‌‌اند، از چالش‌برانگیزترین موضوعات در نظام سلامت است. وصیت پزشکی بیمار، یکی از راهکارهایی است که در این باره، در دنیا مطرح شده است. بیمار در موقعیتی که هنوز ظرفیت تصمیم‌گیری دارد، نظرات خود را درباره‌ی نحوه‌ی ادامه‌دادن درمان‌های طولانی‌کننده‌ی حیات ثبت می‌کند. ثبت وصیت پزشکی، به لحاظ اخلاقی می‌تواند با دیدگاه اصول‌گرایی، احترام به حق استقلال فردی بیمار و ارزیابی منافع و مضرات ارائه‌ی این خدمات، توجیه‌پذیر باشد؛ لیکن همواره اعتقادات و باورهای مذهبی بیماران و وابستگان و درمانگران بر این موضوع اثرگذار است. از منظر دین مبین اسلام، حفظ حیات انسان، مبنای بسیاری از تصمیم‌سازی‌ها درباره‌ی این‌ موضوع است. قواعد فقهی و حقوقی متعددی، همچون: قاعده‌ی تسلیط و اذن در تصرف، قواعد نهی از القاء در مهلکه، حرمت قتل نفس، قاعده‌ی لاضرر و قاعده‌ی وجوب دفع ضرر از یک طرف و توجه به مفهوم حیات غیرمستقرّه در ماده‌ی ۳۷۲ قانون مجازات اسلامی و قواعد حرج و لاضرر و نیز توجه به قاعده‌ی حرمت امور لغو و لعبی از طرف دیگر، می‌تواند به تصمیم‌هایی متفاوت درباره‌ی ادامه‌دادن یا قطع‌کردن درمان‌های طولانی‌کننده‌ی حیات بینجامد؛ بااین‌حال، با توجه به انواع وصیت در فقه اسلامی، طبق عقد صلح، ثبت درخواست بیمار برای چگونگی ادامه‌دادن درمان امکان‌پذیر است. این مطالعه نشان داد، کاربرد وصیت پزشکی در نظام سلامت ایران نیازمند واکاوی دقیق‌تر مبانی اخلاقی و حقوقی و شرعی است.},
keywords_fa = {اخلاق, پزشکی, مراقبت انتهایی, وصیت پزشکی},

doi = {10.18502/ijme.v17i11.18608},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6746-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6746-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Esmalipour, Rasool and Tabatabaei, Seyed Mohammadali},  
title = {A Memorial of the Late Professor Seyed Mahmood Tabatabaei, “Tabibe Zolfonun”}, 
abstract ={ This Article has no Abstract.},  
Keywords = {},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {165-173}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {یادی از استاد مرحوم دکتر سیدمحمود طباطبایی؛ طبیب ذوالفنون},
abstract_fa ={این مقاله نامه به سردبیر و فاقد چکیده است.},
keywords_fa = {},

doi = {10.18502/ijme.v17i12.18609},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6789-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6789-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Pourabbasi, At},  
title = {UNESCO Draft for Ethical Issues in Neurotechnology: Lessons and Requirements for Emerging Countries in the Field of Neurocognitive Technology}, 
abstract ={ This Article has no Abstract.},  
Keywords = {},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {174-179}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {راهنمای اخلاق زیستی یونسکو برای توسعه فناوری‌های عصب شناختی:  درس‌ها و الزاماتی برای کشورهای نوظهور در حوزه نوروتکنولوژی},
abstract_fa ={این مقاله نامه به سردبیر و فاقد چکیده است.},
keywords_fa = {},

doi = {10.18502/ijme.v17i13.18610},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6747-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6747-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {RezaeiOrimi, Jamal and MoradiMansour, Si},  
title = {Introduction and Critique of the Paper  "The Impact of Iranians on Chinese Medical Beliefs via Religions"}, 
abstract ={ This Article has no Abstract.},  
Keywords = {},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {180-186}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {نقدی بر مقاله‌ی‌ «بررسی نقش و تأثیر ایرانیان بر باورهای پزشکی چینیان از طریق برخی ادیان»},
abstract_fa ={این مقاله نامه به سردبیر و فاقد چکیده است.},
keywords_fa = {},

doi = {10.18502/ijme.v17i14.18611},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6639-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6639-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Kazempour, Zahra and Ashrafi-rizi, Hasan and Hashemian, Mohammadrez},  
title = {Proposing a Charter for Ethical Peer Review of Scientific Works in the  Field of Health: A Commentary}, 
abstract ={The ethics of reviewing scientific works is a crucial aspect of research ethics in the field of health, where the outcomes significantly impact prevention, diagnosis, treatment, rehabilitation, and management, highlighting the importance of the quality of research results. Accordingly, this study aimed to develop a charter for the ethical peer review of scientific works in the field of health. The significance of this commentary lies in that researchers’ and reviewers’ adherence to ethical principles can contribute to enhancing the quality of scientific works aimed at prevention, diagnosis, treatment, rehabilitation, and management in the field of health. This charter can serve as a framework for scientific work review systems, assisting research managers in identifying the ethical components essential for reviewing scientific works in the field of health to develop effective research policies and plans. Moreover, it would help reviewers and practitioners at journals, research centers, and institutes, facilitating accurate, fair, and unbiased reviews of scientific works in the field of health.},  
Keywords = {Ethics of peer review, Ethics charter, Research ethics},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {187-194}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {پیشنهاد منشور اخلاقی داوری آثار علمی در حوزه سلامت: یک دیدگاه},
abstract_fa ={اخلاق داوری آثار علمی، یکی از جنبه‌های مهم اخلاق پژوهش در حوزه‌ی سلامت است. ازآنجاکه نتایج پژوهش‌ها، به پیشگیری، تشخیص، درمان، توان‌بخشی و مدیریت بسیار کمک می‌کند، کیفیت نتایج، اهمیتی ویژه دارند. هدف از این مقاله، نشان‌دادن ضرورت تدوین منشور اخلاق داوری آثار علمی در حوزه‌ی سلامت است. این بیان دیدگاه از آن جهت مهم است که رعایت‌کردن این اصول از طرف پژوهشگران و داوران آثار علمی می‌تواند به کیفیت آثار علمی تولیدشده، با هدف ارتقاء پیشگیری، تشخیص، درمان، توان‌بخشی و مدیریت در حوزه‌ی سلامت کمکی شایان کند. این منشور، قابلیت استفاده در سامانه‌های داوری آثار علمی را دارد و به مدیران پژوهش، در شناسایی مؤلفه‌های اخلاق داوری آثار علمی در حوزه‌ی سلامت، برای سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی مناسب پژوهشی و به داوران و دست‌اندرکاران مجلات و مراکز تحقیقاتی و پژوهشگاه‌ها، در داوری دقیق و منصفانه و بدون سوگیری آثار علمی حوزه‌ی سلامت یاری می‌رساند.},
keywords_fa = {اخلاق داوری, منشور اخلاق, اخلاق در پژوهش},

doi = {10.18502/ijme.v17i15.18612},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6652-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6652-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {KokabiAsl, Simin and Zekavat, Sareh and Rostamkhan, Somayeh and Dehbanizadeh, Abolfazl and Ghaemizadeh, Mahsa and Amiri, Mil},  
title = {Association of Moral Reasoning with Clinical Belongingness and Their Influential Factors among ICU Nurses}, 
abstract ={The intensive care unit (ICU) is a challenging and stressful environment where nurses encounter difficult ethical decisions daily. Therefore, this study aimed to determine the correlation between moral reasoning and clinical belongingness among Iranian ICU nurses. This cross-sectional, descriptive-analytical study was conducted on 126 nurses working in the adult ICUs of hospitals in Yasuj, Iran in 2023 using census sampling. Questionnaires measuring clinical belongingness and moral reasoning were used to collect data. Data were analyzed using independent samples t-test, ANOVA, regression, and Pearson’s correlation coefficient via SPSS-26 software. The findings revealed that the mean scores for clinical belongingness and moral reasoning among the nurses were 109.68 ± 13.75 and 36.07± 5.50, respectively, indicating good clinical belongingness and moderate moral reasoning. Moreover, a statistically significant relationship was identified between the place of service and clinical belongingness (p = 0.02), while no significant relationship was found between clinical belongingness and moral reasoning (p>0.05). Although no significant relationship was established between clinical belongingness and moral reasoning, certain demographic characteristics showed a significant predictive relationship with nurses' clinical belongingness. Accordingly,  it is recommended that nursing officials and managers utilize these findings to improve moral reasoning and the sense of belonging to the clinical environment among nurses.},  
Keywords = {Clinical Belongingness, Moral Reasoning, Nurses, Intensive Care Unit},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {195-210}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی ارتباط استدلال اخلاقی و تعلق‌پذیری بالینی و  عوامل مؤثر بر آن‌ها در پرستاران شاغل در بخش مراقبت ویژه},
abstract_fa ={بخش مراقبت‌های ویژه، محیطی چالش‌برانگیز و پرفشار است که پرستاران روزانه در آن با تصمیمات اخلاقی دشواری مواجه می‌شوند؛ لذا، این تحقیق با هدف تعیین هم‌بستگی استدلال اخلاقی و تعلق‌پذیری بالینی در پرستاران بخش‌های ویژه‌ی ایران انجام شد. مطالعه‌ی حاضر، از نوع مقطعی، توصیفی‌تحلیلی بود و بر روی 126 پرستار شاغل در بخش‌ مراقبت‌های ویژه‌ی بزرگ‌سالان بیمارستان‌های شهر یاسوج در سال 1402 انجام شد. در این مطالعه از روش تمام‌شماری استفاده شد. برای جمع‌آوری اطلاعات از پرسش‌نامه‌های تعلق‌پذیری بالینی و استدلال اخلاقی استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‎ها از آزمون‌های تی مستقل، آنووا، رگرسیون و ضریب هم‌بستگی پیرسون بهره گرفته شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز با نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 26 صورت گرفت. بر اساس نتایج این مطالعه، میانگین و انحراف معیار نمره‌ی کل تعلق‌پذیری بالینی و استدلال اخلاقی پرستپاران، به‌ترتیب 75/13 ± 68/109 و 50/5 ± 07/36 بود. این نتایج نشان‌دهنده‌ی سطح خوب تعلق‌پذیری بالینی و استدلال اخلاقی متوسط است؛ همچنین، بین محل خدمت و تعلق‌پذیری بالینی رابطه‌ی معنی‌دار آماری مشاهده شد (02/0 =p)؛ اما بین تعلق‌پذیری بالینی و استدلال اخلاقی رابطه‌ی معنادار آماری مشاهده نشد (05/0p>). علی‌رغم اینکه بین تعلق‌پذیری بالینی و استدلال اخلاقی پرستاران ارتباط معنی‌دار مشاهده نشد، برخی خصوصیات دموگرافیک، دارای ارتباط معنی‌دار و پیش‌بینی‌کننده برای تعلق‌پذیری بالینی پرستاران بود. توصیه می‌شود، مسئولان و مدیران پرستاری از نتایج این مطالعه برای ارتقاء سطح استدلال اخلاقی و حس تعلق‌پذیری به محیط بالینی پرستاران استفاده کنند.},
keywords_fa = {استدلال اخلاقی, بخش مراقبت ویژه, پرستار, تعلق‌پذیری بالینی},

doi = {10.18502/ijme.v17i16.18613},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6745-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6745-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Bahrami, Mitra and ShayganJamal, Mohadeseh and Afshari, Maryam and NajmRoshan, Omi},  
title = {Identifying Factors Influencing Upholding Research Ethics from  the Perspective of Postgraduate Students: A Qualitative Study}, 
abstract ={Research ethics is a branch of professional ethics that deals with the ethical principles guiding the research process from the beginning to the end. Ignoring ethical issues in research sometimes occurs unintentionally and simply due to a lack of awareness regarding professional research ethics. Therefore, this study aimed to identify facilitators and inhibitors of adherence to ethics in research conducted by postgraduate students at Hamadan University of Medical Sciences. This qualitative study was conducted using an inductive content analysis approach. The target population included postgraduate students at Hamadan University of Medical Sciences. Data were collected through semi-structured interviews with 29 students who were selected using purposive sampling. Data were analyzed using the method proposed by Diekelmann et al. For data validation, Strauss and Corbin’s method was utilized. Factors influencing adherence to research ethics included individual and personality traits (accuracy and ethical conduct of students and professors and having sufficient information about research ethics) and environmental factors (information dissemination and familiarity with research methods, the professors’ interactions with students, confidentiality of information, strictness of professors, having a clear framework from the university, respecting students’ rights, and establishing deterrent regulations). Strengthening facilitators and mitigating inhibitors of adherence to research ethics requires joint efforts from students, professors, and the university. Students need to develop accuracy and awareness, and professors should serve as ethical role models. University officials are required to create and propose clear frameworks for adhering to ethics, to be followed by all individuals involved in research.},  
Keywords = {Facilitators, Inhibitors, Ethics, Research, Content Analysis, Students},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {211-225}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {شناسایی عوامل مؤثر بر رعایت اخلاق در پژوهش از دیدگاه دانشجویان تحصیلات تکمیلی: مطالعه‌ای کیفی},
abstract_fa ={ اخلاق در پژوهش، شاخه‌ای از اخلاق حرفه‌ای است و به آن دسته از اصول اخلاقی که پژوهش را از آغاز تا پایان کار هدایت می‌کنند، می‌پردازد. نادیده‌گرفتن مسائل اخلاقی در پژوهش گاهی بدون تعمد و صرفاً به سبب بی‌اطلاعی از اخلاق حرفه‌ای پژوهشگری صورت می‌پذیرد؛ بنابراین، مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین عوامل تسهیل‌گر و بازدارنده بر رعایت اخلاق در تحقیقاتِ دانشجویان تحصیلات تکمیلی در دانشگاه علوم پزشکی همدان انجام شد. این مطالعه‌ی کیفی با رویکرد تحلیل محتوای استقرایی صورت گرفت. جامعه‌ی هدف، دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه علوم پزشکی همدان بود و ۲۹ دانشجو در مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته شرکت کردند. شرکت‌کنندگان با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش  Diekelmann و همکاران انجام شد. برای اعتبارسنجی داده‌ها، از روش استراوس و کوربین استفاده شد. عوامل مؤثر بر رعایت اخلاق در پژوهش، شامل دو بخش عوامل فردی و شخصیتی (دقیق‌بودن و اخلاق‌مداربودن دانشجو و استادان و داشتن اطلاعات کافی درباره‌ی اخلاق در پژوهش) و عوامل محیطی (اطلاع‌رسانی و آشنایی با روش تحقیق، نحوه‌ی برخورد استادان با دانشجو، محرمانه‌بودن اطلاعات، سخت‌گیری استادان، داشتن چهارچوب مشخص از طرف دانشگاه، رعایت حق دانشجو و وضع قوانین بازدارنده) است. تقویت عوامل تسهیل‌گر و پیشگیری از عوامل بازدارنده در رعایت اخلاق در پژوهش، به تلاش مشترک دانشجویان و استادان و دانشگاه نیاز دارد. دانشجویان باید دقت و آگاهی کافی را در خود توسعه دهند و استادان باید به‌عنوان الگوی اخلاقی عمل کنند. مسئولان در دانشگاه‌ها باید چهارچوب‌های مشخصی برای رعایت اخلاق تدوین و ارائه کنند و همه افراد درگیر در امر پژوهش باید به عملی‌کردن آن پایبند باشند.},
keywords_fa = {اخلاق, بازدارنده, پژوهش, تحلیل محتوا, تسهیل‌گر, دانشجویان},

doi = {10.18502/ijme.v17i17.18614},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6683-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6683-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Abdoli, Mahsima and Namazi, Hamidrez},  
title = {The Indices of Evolutionary Medicine}, 
abstract ={Recognizing diseases and their causes is one of the most critical issues in medicine, forming the foundation of treatment. Disease responses and complications might differ among individuals, with some exhibiting more resistance to certain illnesses due to genetic or environmental factors. Furthermore, we are currently witnessing the emergence of new diseases for which definitive treatments have yet to be developed. This evidently underscores the need to explore the fundamental causes of diseases. Evolutionary medicine has been discussed in Western medical discourse for less than half a century. Grounded in Darwinian principles, this theory examines the issues humans have faced, both naturally and as influenced by social conditions, throughout our evolutionary history. Research in evolutionary medicine indicates that human health and illness are shaped not only by immediate biological and environmental factors but also by the long history of human evolution and the transformations that have occurred over time. Accordingly, this study introduced 13 key indices of evolutionary medicine, highlighting its significance and application in medicine and healthcare. Moreover, it emphasized the necessity for greater attention to this concept from both medical science and interdisciplinary perspectives.},  
Keywords = {Evolutionary Medicine, Nosology, Therapeutics, History of Medicine},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {226-239}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {محورهای پزشکی تکاملی},
abstract_fa ={شناخت بیماری‌ها و علل ایجاد آن‌ها از مسائل کلیدی علم پزشکی به شمار می‌آید و پایه و اساس درمان را تشکیل می‌دهد. واکنش‌ها و عوارض بیماری‌ها در اشخاص گوناگون ممکن است متفاوت باشد؛ برخی افراد به دلیل عوامل ژنتیکی یا شرایط محیطی نسبت به بیماری‌ها، مقاومت بیشتری دارند. از طرفی دیگر، در دنیای امروز، شاهد بروز بیماری‌های نوظهوری هستیم که تاکنون درمان قطعی برای آن‌ها ارائه نشده است. این موضوع به‌روشنی نشان می‌دهد، اهمیت بررسی علل اصلی بروز بیماری‌ها را نمی‌توان نادیده گرفت. پزشکی تکاملی کمتر از نیم‌قرن است در گفتمان‌های پزشکی غربی مطرح شده است. این نظریه بر مبنای اصول داروینیسم، به طرح و بررسی موضوعاتی می‌پردازد که بشر در طی تاریخ طولانی حیات به‌طور طبیعی یا متأثر از شرایط اجتماعی با آن‌ها مواجه بوده است. بنا بر دستاوردهای تحقیقات صورت‌گرفته در حوزه‌ی پزشکی تکاملی، عوامل مؤثر در وضعیت سلامت و بیماری انسان، تنها به شرایط زیستی و محیطی فرد محدود نمی‌شود، بلکه به دوره‌های طولانی تاریخ تکامل بشر و تغییر و تحولاتی که با آن مواجه بوده است، بازمی‌گردد. این مطالعه ضمن معرفی سیزده محور اصلی در پزشکی تکاملی، بر اهمیت و کاربرد آن در زمینه‌ی پزشکی و سلامت، تمرکز می‌کند؛ همچنین، بر ضرورت توجه بیشتر به این مفهوم از سوی پژوهشگران علوم پزشکی و برخی رشته‌های میان‌رشته‌ای تأکید می‌نماید.},
keywords_fa = {بیماری‌شناسی, پزشکی تکاملی, تاریخ پزشکی, درمان شناسی},

doi = {10.18502/ijme.v17i18.18615},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6618-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6618-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Salehin, Shahrbanoo},  
title = {Challenges and Considerations of Professional Ethics in Midwifery During the COVID-19 Pandemic: A Qualitative Content Analysis}, 
abstract ={The COVID-19 pandemic is a public health emergency that has challenged many ethical issues. This study aimed to investigate the challenges and considerations of midwifery professional ethics during the COVID-19 pandemic. Employing qualitative content analysis, raw data were collected through an extensive literature review, utilizing purposive sampling until data saturation was achieved. Data trustworthiness was ensured based on Lincoln and Guba's criteria and data were analyzed using an inductive method. A total of 4 themes and 17 main categories were extracted. The themes and categories included: 1. Ethical challenges in deciding on midwifery care and place of delivery (ethical challenges of home birth, ethical challenges of hospital delivery, facing ethical challenges), 2. Clinical ethical principles (beneficence, equitable distribution and justice, solidarity, trust, duty to care), 3. Ethical principles in management (equal concern and respect, minimizing harm caused by the pandemic, inter-sectoral cooperation, evidence-based decision-making), 4. Support for midwives' rights (psychological support for midwives, gender considerations among midwives, midwifery training, workplace health, support policies). Midwives encounter various ethical challenges in pandemics. Thus, developing an ethical framework for decision-making in pandemics can help address these challenges.},  
Keywords = {Professional Ethics, Midwifery, Pregnancy, COVID-19 Pandemic},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {240-257}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {چالش‌ها و ملاحظات اخلاق حرفه‌ای مامایی در همه‌گیری کووید ۱۹: تحلیل محتوای کیفی},
abstract_fa ={همه‌گیری جهانی، یک اضطرار بهداشت جهانی است که در همه‌گیری اخیر، بسیاری از مسائل اخلاقی به چالش کشیده شده است. این مطالعه با هدف بررسی چالش‌ها و ملاحظات اخلاق حرفه‌ای مامایی در همه‌گیری کووید ۱۹ انجام شده است. مطالعه‌ی حاضر، پژوهشی کیفی از نوع تحلیل محتواست. در ابتدا با مروری گسترده بر متون و منابع مرتبط با موضوع، داده‌های خام گردآوری شدند. روش نمونه‌گیری هدفمند بود و مرور متون تا رسیدن به اشباع داده‌ها ادامه یافت. صحت داده‌ها، با استفاده از معیارهای لینکلن و گوبا بررسی و داده‌ها با روش استقرایی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج این مطالعه در چهار درون‌مایه و هفده طبقه‌ی اصلی جای گرفت: اول: چالش‌های اخلاقی در تصمیم‌گیری مراقبت‌های مامایی و مکان زایمان (چالش‌های اخلاقی زایمان در منزل، چالش‌های اخلاقی زایمان در بیمارستان، رویارویی با چالش‌های اخلاقی)،  دوم: اصول اخلاق بالینی (منفعت، توزیع عادلانه و انصاف،  هم‌بستگی، اعتماد، وظیفه‌ی مراقبت)،  سوم: اصول اخلاقی  در مدیریت (دغدغه و احترام برابر، به‌حداقل‌رساندن آسیب‌های همه‌گیر، همکاری بین‌بخشی و تصمیم‌گیری مبتنی بر شواهد)، چهارم: حمایت از حقوق ماماها (حمایت روانی از ماماها، ملاحظات جنسیتی در ماماها، آموزش ماماها، سلامت محیط کار، سیاست‌های حمایتی ماماها). ماماها در همه‌گیری‌ها با چالش‌های اخلاقی متعددی روبه‌رو می‌شوند. تدوین چهارچوبی اخلاقی، برای تصمیم‌گیری در همه‌گیری‌ها می‌تواند به رویارویی با این چالش‌ها کمک کند.},
keywords_fa = {اخلاق حرفه‌ای, بارداری, مامایی, همه‌گیری کووید ۱۹},

doi = {10.18502/ijme.v17i19.18616},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6624-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6624-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Malekzadeh, Elham and AlizadehBirjandi, Zahr},  
title = {A Historical Investigation of the Establishment and Evolution of Tehran’s Insane Asylum (Dar al-Majanin) during the Qajar and Pahlavi Eras}, 
abstract ={This study examined the history of the establishment and evolution of Tehran’s insane asylum during the Qajar and Pahlavi periods. The significance of this study in medical history lies in its exploration of the founding of one of Iran’s earliest medical institutions and the factors that influenced its subsequent transformations. Given its focus on the development of insane asylum (Dar al-Majanin) and the public’s appeals for its improvement, this study offers valuable insights into the social history of the period. Employing a descriptive-analytical approach and relying on unpublished archival documents, this study presented a narrative of the history of madness that shed light on the untold stories of the mentally ill (Majanin) and prevailing societal beliefs about them. These beliefs profoundly influenced the treatment of patients within these institutions. The findings revealed that while the care provided to the mentally ill improved during this period, ongoing challenges persisted due to limited resources and a growing patient population. The prevailing attitude of officials toward the mentally ill was primarily one of containment, aimed at protecting the public from perceived threats.},  
Keywords = {Dar al-Majanin, Psychiatry, Madness, Insane asylum, Medical history},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {258-271}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی تاریخ شکل‌گیری و تحول دارالمجانین (تیمارستان) تهران در دوره‌ی قاجار و پهلوی},
abstract_fa ={ مقاله‌ی حاضر به بررسی تاریخ شکل‌گیری و تحولات دارالمجانین تهران در دوره‌ی قاجار و پهلوی پرداخته است و به این دلیل که به تأسیس یکی از مؤسسات درمانی و عوامل مؤثر در تغییر و تحولات آن مربوط می‌شود، در مطالعات تاریخ پزشکی، بسیار اهمیت دارد. پرداختن به فرایند توسعه‌ی دارالمجانین (تیمارستان) و طرح دادخواست‌های مردم، اهمیت این مقاله را از جنبه‌ی تاریخ اجتماعی نشان می‌دهد. این پژوهش با رویکرد توصیفی‌تحلیلی و مستند به اسناد آرشیوی منتشرنشده نگاشته شده است. خوانش اسنادی تاریخ جنون، بیان‌کننده‌ی روایت‌های ناگفته‌ای از زندگی مجانین (دیوانگان) و باورهای رایج درباره‌ی آن‌هاست. باورهایی که نحوه‌ی رفتار با مجانین را در مراکز نگهداری آن‌ها نشان می‌دهد. یافته‌ها نشان داد، در این دوره وضعیت رسیدگی به مجانین بهتر شده؛ اما به دلیل کمبود امکانات و افزایش تعداد بیماران، مشکلات همچنان ادامه داشته است. نگرش مسئولان به دیوانگان، نگاهی مراقبتی بوده است تا شهروندان از مخاطرات حضور مجانین و تردد آن‌ها در جامعه ایمن باشند.},
keywords_fa = {تاریخ پزشکی, تیمارستان, جنون, دارالمجانین, روان‌پزشکی},

doi = {10.18502/ijme.v17i20.18617},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6778-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6778-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Abdollahi, Reza and Bagherzadi, Aynaz and Ahnmadi, Mir Hossein and Mohammadpour, Yousef},  
title = {The Relationship Between Organizational Support and Compassion Fatigue in Emergency Department Nurses: A Cross-Sectional Study}, 
abstract ={Organizational support is a key factor that may influence and moderate compassion fatigue among nurses. Therefore, this descriptive-analytical study aimed to explore the relationship between organizational support and compassion fatigue in emergency department nurses. The research population consisted of all nurses in the emergency departments of educational hospitals in Urmia, Iran in 2024. A total of 150 nurses were randomly selected based on the inclusion criteria for the study. Data were collected through three questionnaires including a demographic information form, Eisenberger’s Organizational Support Scale, and Figley’s Compassion Fatigue Scale. Data analysis was performed using SPSS software version 15. The results indicated a significant negative relationship between organizational support and compassion fatigue (r=0.45 and p< 0.05). The mean score for organizational support among emergency department nurses was 21.13± 0.54. Moreover, the mean scores for compassion fatigue, compassion satisfaction, and secondary traumatic stress were 27.73 ± 8.54, 38.73 ± 1.81, and 28.45 ± 4.82, respectively. The overall mean score for the nurses' job quality was 31.93 ± 4.32. Given the results of the present study and the role of organizational support in reducing compassion fatigue among nurses, it is crucial for nursing managers and policymakers to take certain measures such as improving working conditions and addressing the needs of nurses to enhance organizational support, consequently helping to reduce and mitigate compassion fatigue among nurses.},  
Keywords = {Organizational support, Compassion fatigue, Nursing ethics},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {272-286}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ارتباط بین حمایت سازمانی و خستگی از شفقت در پرستاران بخش اورژانس: مطالعه‌ای مقطعی},
abstract_fa ={ یکی از عواملی که به نظر می‌رسد بر خستگی از شفقت در پرستاران نقش دارد و موجب تعدیل آن می‌شود، حمایت سازمانی است؛ لذا، این مطالعه با هدف تعیین ارتباط بین حمایت سازمانی و خستگی ناشی از شفقت در پرستاران بخش اورژانس انجام شد. این پژوهش، مطالعه‌ای توصیفی‌تحلیلی است. جامعه‌ی پژوهشی این پژوهش، تمامی پرستاران بخش‌های اورژانس بیمارستان‌های آموزشی‌درمانی شهر ارومیه، در سال  1403 بودند. تعداد 150 پرستار بر اساس معیارهای ورود به مطالعه و به روش تصادفی انتخاب شدند. در این پژوهش، از سه پرسش‌نامه‌ی مشخصات دموگرافیک، حمایت سازمانی آیزنبرگر و خستگی شفقت فیگلی، برای جمع‌آوری اطلاعات استفاده شد. داده‌ها نیز با نرم‌افزار spss15 تحلیل شدند. (0.45- = r و 0.05 >P) نتایج نشان داد، بین حمایت سازمانی و خستگی از شفقت، ارتباط معکوس و معنی‌دار وجود دارد. میانگین نمره‌ی حمایت سازمانی در پرستاران بخش‌های اورژانس، 54/0± 13/21 بود؛ همچنین، میانگین نمره‌ی خستگی شفقت 54/8 ± 73/27 ، رضایت شفقت 81/1 ± 73/38 و استرس ترومای ثانویه 82/4 ± 45/28 بود. میانگین نمره‌ی کل پرسش‌نامه‌ی کیفیت کاری پرستاران 32/4 ± 93/31 بود. با توجه به نتایج مطالعه‌ی حاضر و تأثیر حمایت سازمانی در کاهش خستگی از شفقت در پرستاران، مدیران و سیاست‌گذاران پرستاری باید با انجام‌دادن اقداماتی مانند بهبود اوضاع کاری و توجه به نیازهای پرستاران، زمینه را برای ارتقاء حمایت سازمانی از آن‌ها فراهم آورند تا موجب کاهش و تعدیل خستگی از شفقت در پرستاران شوند.},
keywords_fa = {اخلاق پرستاری, حمایت سازمانی, خستگی شفقت},

doi = {10.18502/ijme.v17i21.18618},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6768-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6768-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Kabirian, Maryam and Rezaeean, Seyedeh Mahboobeh and Alimi, Rasul and Khadem, Nayere and LatifnejadRoudsari, Robab},  
title = {Compliance with the Right to Safe Motherhood and Its Predisposing, Reinforcing, and Enabling Factors Based on the Precede-Proceed Model from the Perspective of Midwifery Students}, 
abstract ={The right to safe motherhood encompasses several goals, including reducing maternal mortality, ensuring safe pregnancy and childbirth, and giving birth to healthy children. This study aimed to determine the degree of compliance with the right to safe motherhood and to identify its predisposing, reinforcing, and enabling factors based on the precede-proceed model from the viewpoint of midwifery students. This cross sectional study was conducted using the census method on 151 midwifery students at Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran in 2021 and 2022. Data were collected through a demographic questionnaire, a researcher-made questionnaire to assess compliance with the right to safe motherhood, and a questionnaire to measure its predisposing, reinforcing, and enabling factors on a self-report basis. Statistical methods including Pearson’s and Spearman’s correlation coefficients were utilized to analyze data. The overall mean score of compliance with the right to safe motherhood was 116.6±38.8 with a range of 13-187. Regarding predisposing factors, 58.6% of students had an average to high level of awareness, 80.15% had a positive attitude, and 56.7% highly valued compliance with the right to safe motherhood. Concerning reinforcing factors, the encouragement by clinical mentors (94.8%) as well as legal support (94.6%), and in terms of enabling factors, proficiency and expertise in human resources (71.9%) were recognized as the most influencing factors in promoting compliance with the right to safe motherhood. Moreover, there was a strong positive correlation between enabling factors and compliance with the right to safe motherhood (r=0.950, p=0.488). The results suggest that from the perspective of midwifery students, the level of compliance with the right to safe motherhood is moderate. Given the relationship between enabling factors and compliance with the right to safe motherhood, educational and executive officials in midwifery are recommended to consider the role of these factors to improve the level of compliance with the right to safe motherhood to enhance the quality of midwifery services.},  
Keywords = {Rights, Safe motherhood, Precede-Proceed model, Enabling factors, Midwifery},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {287-303}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {رعایت حقوق مادری ایمن و عوامل مستعدکننده، تقویت‌کننده و توانمندساز آن بر اساس مدل پرسید- پروسید از دیدگاه دانشجویان مامایی},
abstract_fa ={حقوق مادری ایمن، مشتمل بر اهداف دستیابی به کاهش مرگ‌ومیر مادران، تجربه‌ی بارداری و زایمان ایمن و به‌دنیاآمدن فرزندان سالم است. مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین میزان رعایت حقوق مربوط به مادری ایمن و عوامل مستعدکننده، تقویت‌کننده و توانمندساز آن بر اساس مدل پرسید-پروسید از دیدگاه دانشجویان مامایی انجام شد. این مطالعه به روش مقطعی، بر روی 151 دانشجوی مامایی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال ۱۴۰۰-۱۴۰۱ که به روش سرشماری انتخاب شدند، صورت گرفت. گردآوری داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌ی دموگرافیک مقیاس پژوهشگرساخته‌ی ارزیابی میزان رعایت حقوق مادری ایمن و پرسش‌نامه‌ی سنجش عوامل مستعدکننده، تقویت‌کننده و توانمندساز آن که به روش خودگزارشی تکمیل می‌شد، صورت گرفت. برای تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری ضریب هم‌بستگی پیرسون و اسپیرمن استفاده شد. میانگین نمره‌ی کلی رعایت حقوق مادری ایمن 8/ 38±6/ 116 با دامنه‌ی ۱۳-۱۸۷ بود. در بررسی عوامل مستعدکننده، 58/6 درصد دانشجویان از سطح آگاهی متوسط به بالا و 80/15 درصد دانشجویان از نگرش مثبت و 56/7 درصد ارزش‌ بسیار زیاد برای رعایت حقوق مادری ایمن قائل بودند. در بررسی عوامل تقویت‌کننده‌، تشویق استادان بالینی (94/8 درصد) و حمایت‌های قانونی (94/6 درصد) و در بررسی عوامل توانمندساز، تبحر و تخصص نیروی انسانی (71/9 درصد) به‌عنوان مؤثرترین عوامل در ارتقاء رعایت حقوق مادری ایمن تعیین شدند. بین عوامل توانمندساز با رعایت حقوق مادری ایمن همبستگی بالای مثبت مشاهده شد (0.488=r، 0.950=p). نتایج بیانگر آن است که رعایت حقوق مادری ایمن از دیدگاه دانشجویان مامایی در حد متوسط است. با توجه به ارتباط عوامل توانمندساز با رعایت حقوق مادری ایمن پیشنهاد می‌شود، مسئولان آموزشی و اجرایی حرفه‌ی مامایی، نقش این عوامل را در ارتقاء میزان رعایت حقوق مادری ایمن در نظر بگیرند تا کیفیت ارائه‌ی خدمات مامایی افزایش یابد.},
keywords_fa = {حقوق, عوامل توانمندساز, مادری ایمن, مامایی, مدل پرسید-پروسید},

doi = {10.18502/ijme.v17i22.18619},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6715-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6715-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Taromiha, Amirmahdi and SaeediTehrani, Saeedeh and Hoveidamanesh, Soodabeh and Noroozi, Mahsh},  
title = {Attitudes of Medical Students Toward Patient-Centered Care at Iran University of Medical Sciences in 2023-2024}, 
abstract ={Patient-centered care, which prioritizes patients' needs, values, and preferences, is a cornerstone of modern healthcare delivery.  This study aimed to evaluate the attitudes of medical students at Iran University of Medical Sciences toward providing patient-centered care. This cross-sectional study included medical students in all academic degrees at Iran University of Medical Sciences. Data were collected through the Patient-Practitioner Orientation Scale (PPOS) distributed online. The collected data were analyzed using SPSS version 26. Of the 389 participants, 48.6% were male and 51.4% were female, with a mean age of 24.02±2.435 years. Moreover, 41.09% of the participants were in the clerkship stage, 40.9% were in the internship stage, and 14.7% had at least one parent who was a physician. The most preferred specialties were cardiology, surgery, and ophthalmology, respectively. The mean scores for the overall PPOS, sharing subscale, and caring subscale were 3.61± 0.50, 3.39± 0.64, and 3.83± 0.56, respectively, indicating a predominantly physician-centered attitude among students. There was a significant relationship between the mean scores of the three parts and gender (P-value<0.001), with female students demonstrating more patient-centered attitudes. Academic degree was significantly associated only with the mean score of the sharing subscale. The findings suggest that most medical students at Iran University of Medical Sciences exhibit a physician-centered attitude toward the physician-patient relationship. The results highlight the need for educational programs to promote patient-centered attitudes and enhance patient participation in diagnostic and treatment processes among medical students.},  
Keywords = {Physician-Patient relationship, Patient-Practitioner orientation scale, Physician-Centered approach, Patient-Centered approach},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {304-320}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی نگرش دانشجویان پزشکی به ارائه‌ی خدمات سلامت بیمارمحور در دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال تحصیلی ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۳},
abstract_fa ={ امروزه، ارائه‌ی خدمات بیمارمحور که نیاز‌ها و ارزش‌ها و ترجیـحات بیمار را در کانون توجه قرار ‌دهد، رکن اساسی در ارائه‌ی خدمات سلامت محسوب می‌شود. این مطالعه‌ با هدف بررسی نگرش دانشجویان به ارائه‌ی خدمات بیمارمحور در دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. این مطالعه‌ی مقطعی، در تمامی مقاطع تحصیلی پزشکی عمومی در دانشگاه علوم پزشکی ایران با استفاده از مقیاس جهت‌گیری بیمار-پزشک (PPOS) انجام گرفت. پرسسش‌نامه به‌صورت آنلاین توزیع و داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی ۲۶ تجزیه و تحلیل شد. از ۳۸۹ شرکت‌کننده، 48/6 درصد، مرد و 51/4 درصد، زن بودند و میانگین سنی آنان 2/453 ± 24/02 سال بود. از میان شرکت‌کنندگان، 41/09 درصد آنان در مقطع کارآموزی و 40/9 درصد از آن‌ها، در مقطع کارورزی در حال تحصیل بودند. در 7/14درصد از شرکت‌کنندگان، یکی از والدین پزشک بود. قلب و عروق، جراحی و چشم‌پزشکی، به‌ترتیب بیشترین رشته‌های تخصصی محبوب بودند. میانگین نمرات به‌دست‌آمده در بخش نمره‌ی کلی، نمره‌ی اشتراک و نمره‌ی مراقبت، به‌ترتیب 0/50 ± 3/61، 0/40± 3/93 و 0/56± 3/83 و در محدوده‌ی پزشک‌محور قرار داشت. میانگین نمره‌ی سه حوزه با جنسیت شرکت‌کنندگان ارتباط معنادار داشت (0.001>P-value) و شرکت‌کنندگان مؤنث نگرشی بیمارمحورتر در هر سه حوزه داشتند. مقاطع تحصیلی، تنها، با میانگین نمره‌ی اشتراک ارتباط معنی‌دار داشتند. نتایج این مطالعه نشان داد، اکثر دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران، عمدتاً رویکرد پزشک‌‌محور در ارتباط با بیمار دارند؛ بنابراین نیاز است تا برنامه‌های آموزشی در خصوص ارتقاء نگرش بیمارمحور و توسعه‌ی مشارکت بیمار در فرایند تشخیصی و درمانی، برای دانشجویان پزشکی گسترش یابد.},
keywords_fa = {رابطه پزشک و بیمار, رویکرد بیمارمحور, رویکرد پزشک‌محور, مقیاس جهت‌گیری بیمار- پزشک},

doi = {10.18502/ijme.v17i23.18620 },
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6821-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6821-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {modabber, maryam and parsa, mojtaba and Khaleghparast, Shiv},  
title = {Ethical Considerations in Decision-Making for an Elderly Alzheimer\'s Patient: A Case Report}, 
abstract ={In the current era, the alarming increase in the number of patients with Alzheimer's disease has led to greater attention to issues related to care and alternative decision-making for this special group in society. The four ethical principles of "beneficence", "non-maleficence", "respect for autonomy", and "justice" serve as fundamental guidelines in medical decision-making. This study presents a case report of an elderly Alzheimer's patient and the ethical issues related to medical decision-making in the absence of a substitute decision-maker. Typically, for individuals lacking decision-making capacity, decisions are made by a substitute decision-maker and, in some countries, an advance care directive. In the absence of these, the medical team may make decisions in the best interest of the patient, considering the individual's cultural and social conditions, while taking into account the aforementioned ethical principles.},  
Keywords = {Patient autonomy, Substitute decision-maker, Alzheimer's, Advance care directive},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {321-332}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ملاحظات اخلاقی تصمیم‌گیری برای سالمند مبتلا به آلزایمر: گزارش موردی},
abstract_fa ={ در عصر حاضر، افزایش نگران‌کننده‌ی میزان مبتلایان به بیماری آلزایمر، باعث توجه بیشتر به مباحث مربوط به مراقبت و تصمیم‌گیری جایگزین برای این گروه ویژه از جامعه شده است. چهار اصل اخلاقی «سودرسانی»، «ضررنرساندن»، «احترام به خودمختاری» و «عدالت» از اصول مبنایی هستند که در تصمیم‌گیری‌های پزشکی، ملاک عمل قرار می‌گیرند. در این مقاله، یـک گزارش موردی از بیمار سالمند مبتلا به آلزایمر و مسائل اخلاقی مرتبط با تصمیم‌گیری‌های درمانی در صورت نبود تصمیم‌گیرنده‌ی جایگزین مطرح شده است. معمولاً در افراد فاقد ظرفیت تصمیم‌گیری، از تصمیم‌گیرنده‌ی جایگزین و علاوه ‌بر آن، در برخی از کشورها از راهنمای پیشینی مراقبت استفاده می‌شود. در صورت نبود آن‌ها، کارکنان پزشکی می‌توانند با درنظرگرفتن اصول اخلاقی پیش‌گفته، در جهت حصول بهترین منافع بیمار با لحاظ‌کردن وضعیت فرهنگی و اجتماعی فرد، تصمیم‌گیری کنند.},
keywords_fa = {احترام به خود‌مختاری, آلزایمر, تصمیم‌گیرنده‌ی جایگزین, راهنمای پیشینی مراقبت},

doi = {10.18502/ijme.v17i24.18621},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6770-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6770-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Namazi, Hamidreza and Ravan, Navi},  
title = {Geriatric Medicine or Geriatric Medicalization?}, 
abstract ={Medical considerations about aging are as old as medicine itself. However, due to the controversy about whether aging should be classified as a disease or merely a stage of life, geriatric medicine was separated from medicine with a considerable lag. The differentiation of geriatrics from other medical specialties is not rooted in subjecting a specific organ of the body or specific pathophysiological processes but based on a particular stage of life. On the other hand, different stages of life, such as old age, are also subjects for medicalization. Therefore, geriatric medicine may sometimes be threatened by geriatric medicalization and its associated harms. In addition, the relativity and ambiguity in defining the concept of aging and its dependence on social contexts can lead to confusion in understanding the subject matter of geriatric medicine. Mitigating these harms requires philosophical and ethical reflection on health and disease concepts as well as on the essence of aging. Considering that Iran is expected to face an aging crisis in the coming decades, this philosophical reflection at different levels among researchers in the philosophy of medicine and medical ethics, researchers and practitioners in geriatrics, as well as among civil society, can lead to separating geriatric medicine from geriatric medicalization, hence increasing the integrity and efficiency of geriatric medicine, and promoting the health status of the elderly.},  
Keywords = {Geriatric medicine, Medicalization, Medical technology, Philosophy of medicine, Ethics},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {333-347}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {طب سالمندی یا طبی‌سازی سالمندی؟},
abstract_fa ={ملاحظات پزشکی درباره‌ی سالمندی، قدمتی به اندازه‌ی خود پزشکی دارد؛ بااین‌حال، به دلیل وجود مناقشات پیرامون در نظرگرفتن سالمندی، به‌عنوان بیماری یا روند عادی زندگی، طب سالمندی با تأخیر از پزشکی مجزا شد. تفکیک طب سالمندی از سایر تخصص‌های پزشکی، نه بر اساس موقعیت یک ارگان خاص از بدن و نه بر اساس فرایندهای پاتوفیزیولوژیک مشخص، بلکه بر مبنای دوره‌ای از زندگی است. از طرفی دوره‌های مختلف زندگی، مانند سالمندی از موضوعات طبی‌سازی نیز هستند؛ ازاین‌رو، طب سالمندی ممکن است گاه دچار طبی‌سازی سالمندی و مخاطرات آن شود؛ علاوه‌براین، نسبی‌بودن مفهوم سالمندی و وابستگی آن به زمینه‌های اجتماعی می‌تواند منجر به ایجاد سردرگمی در فهم موضوع طب سالمندی شود. پرهیز از این مخاطرات نیازمند تأمل فلسفی و اخلاقی بر مفاهیم سلامت و بیماری و سرشت سالمندی است. این مقاله به‌طور مشخص می‌کوشد نشان دهد، طبی‌سازی سالمندی چه نسبتی با طب سالمندی دارد و مصادیق و دربردارنده‌های فلسفی و اخلاقی آن چیست. با توجه به اینکه انتظار می‌رود، ایران در دهه‌های آینده‌، با بحران سالمندی روبه‌رو باشد، این تأمل فلسفی در سطوح مختلف میان پژوهشگران فلسفه و اخلاق پزشکی، پژوهشگران و متخصصان طب سالمندی و همچنین در جامعه‌ی مدنی می‌تواند به فاصله‌گذاری میان طب سالمندی و طبی‌سازی سالمندی، افزایش انسجام و کارایی طب سالمندی و ارتقاء سلامت سالمندان منتهی شود.},
keywords_fa = {اخلاق, تکنولوژی پزشکی, طب سالمندی, طبی‌سازی, فلسفه‌ی پزشکی},

doi = {10.18502/ijme.v17i25.18623},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6799-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6799-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {ShamsiGooshki, Ehs},  
title = {Defensive Medicine: A Serious Threat to Iran\'s Healthcare System}, 
abstract ={Defensive medicine refers to actions taken by doctors and other medical professionals to protect themselves against potential threats and risks, particularly to prevent patient complaints or convictions in court, which is carried out in various forms including positive and negative defensive medicine. Since the primary motivation behind such actions, often viewed as morally unjustified, is to avoid legal proceedings and lawsuits, court rulings against doctors can intensify these behaviors. Reports of criminal sentences against some doctors in Iran and reactions from professional associations highlight the significance of this issue. This study examined the effects of such sentences on the healthcare system by referring to available documents and data on the widespread prevalence of defensive medicine in Iran, offering some suggestions for managing the issue. The objective of the study was to emphasize the importance of acknowledging the defensive motivations of doctors in healthcare and its influential factors, particularly the fear of criminal convictions, which can increase defensive behaviors among doctors and amplify their negative impacts on the healthcare system.},  
Keywords = {Defensive medicine, Legal complaints, Criminal punishment, Medical ethics, Iran},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {348-355}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {پزشکی تدافعی؛ تهدید جدی برای نظام ارائه خدمات سلامت ایران},
abstract_fa ={ پزشکی تدافعی، مجموعه‌ی اقداماتی است که پزشکان و سایرحرفه‌مندان پزشکی با انگیزه‌ی دفاع از خود در برابر تهدیدها و خطرات احتمالی پیشِ رو، به‌ویژه جلوگیری از شکایت بیمار یا محکوم‌شدن در محاکم قضایی، به اشکالِ مختلف، ازجمله پزشکی تدافعی مثبت و منفی انجام می‌دهند. با توجه به اینکه پیشگیری از شکایت و رسیدگی حقوقی، مهم‌ترین انگیزه‌ی انجام‌دادن چنین اقداماتی است که از لحاظ اخلاقی اغلب ناموجه تلقی می‌شوند، صدور احکام قضایی علیه پزشکان می‌تواند این رفتارها را تشدید کند. با توجه به گزارش‌هایی از صدور احکام کیفری علیه برخی پزشکان در ایران و واکنش برخی انجمن‌های حرفه‌ای به این موضوع، مقاله‌ی حاضر با اشاره به مستندات و داده‌های موجود درباره‌ی شیوع گسترده‌ی پزشکی تدافعی در ایران، به بررسی آثار صدور چنین احکامی بر نظام سلامت و ارائه‌ی برخی پیشنهادها برای مدیریت موضوع پرداخته است. هدف از نوشتن این مقاله، تأکید بر اهمیت توجه به انگیزه‌های تدافعی پزشکان در ارائه‌ی خدمات سلامت و عوامل اثرگذار بر آن، به‌ویژه ترس از محکومیت‌های کیفری است که می‌تواند موجب افزایش این رفتارهای تدافعی در بین پزشکان و تشدید تأثیرات منفی ناشی از آن‌ها بر نظام ارائه‌ی خدمات سلامت شود.},
keywords_fa = {پزشکی تدافعی, شکایت حقوقی, مجازات کیفی, اخلاق پزشکی, ایران},

doi = { 10.18502/ijme.v17i26.18624},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6691-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6691-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Fasihi, Hosein and Fazeli, Syyed Ahm},  
title = {Promoting Ethical Virtues as a Path to Divine Knowledge: The Interconnection of Religion and Ethics in Spinoza\'s Perspective}, 
abstract ={ In the realm of philosophy, numerous thinkers have offered profound, and at times amazing, insights into the nature of existence. Among them, Spinoza stands out with his unique perspective, establishing a deep connection between ethics, religion, and the divine nature. Spinoza posits that religious texts, beyond their religious teachings, serve a motivational role in inspiring moral behavior. He locates the foundation of virtue within human nature and essence, arguing that the moral quality of actions is not inherent but is derived from God as the ultimate source of good and evil. Ultimately, adhering to the principle of universal necessity, Spinoza extends this concept to ethics, viewing it as an expression of divine nature. This perspective implies that morality and all human actions unfold within the framework of natural and divine necessity. An examination of Spinoza's views reveals a profound unity between humanity and the divine, characterized by a harmonious and interactive relationship between religion and ethics. Within Spinoza's philosophical system, these two categories are aligned, guiding individuals toward happiness and virtue. This innovative approach not only enriches our understanding of Spinoza's thought but also, by bridging religion, reason, and health, opens avenues for reconsidering medical ethics and spirituality in the contemporary world. This study, through a critical analysis of Spinoza's views, lays the groundwork for future investigations into moral philosophy, religion, and medical ethics, fostering a constructive dialogue between tradition and modernity.},  
Keywords = {Spinoza, Medical ethics, Philosophy of religion, Virtue ethics},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {356-369}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ترویج فضایل اخلاقی در راهیابی به شناخت خداوند: رابطه‌ی دین، اخلاق و سلامت در دیدگاه اسپینوزا},
abstract_fa ={در دنیای فلسفه، اندیشمندان بسیاری با تفکرات عمیق و گاه شگفت‌انگیز، دریچه‌ای نو به سوی درک هستی گشوده‌اند. در این میان، اسپینوزا، با دیدگاهی منحصربه‌فرد، پیوندی عمیق میان اخلاق و دین و ذات الهی ترسیم می‌کند. اسپینوزا معتقد است، کتاب‌های مقدس، فراتر از آموزه‌های مذهبی، نقشی انگیزشی برای عمل اخلاقی در انسان ایفا می‌کنند. او ریشه‌ی فضیلت را در طبیعت و ذات انسان جست‌وجو می‌کند و معتقد است، خوبی و بدی اعمال، ذاتی آن‌ها نیست، بلکه به خداوند، به‌عنوان مبدأ خیر و شر بازمی‌گردد. در نهایت، اسپینوزا با اعتقاد به ضرورت فراگیر، اخلاق را نیز از این قاعده مستثنی ندانسته و آن را مستند به ذات الهی می‌داند. این دیدگاه نشان می‌دهد، اخلاق و همه‌ی اعمال انسان در چهارچوب ضرورت‌های طبیعت و ذات الهی اتفاق می‌افتد. بررسی دیدگاه‌های اسپینوزا روشن می‌سازد، انسان با ذات الهی وحدت دارد و رابطه‌ی میان دین و اخلاق از نوع هماهنگی و تعامل است. این دو مقوله در فلسفه‌ی اسپینوزا، در یک مسیر قرار می‌گیرند و به انسان در مسیر سعادت و فضیلت یاری می‌رسانند. این رویکرد بدیع، نه‌تنها درک ما را از اندیشه‌های اسپینوزا ژرف‌تر می‌کند، بلکه با ایجاد پلی میان دین و عقل و سلامت، راه را برای بازاندیشی در باب اخلاق پزشکی و معنویت در جهان امروز هموار می‌سازد. این پژوهش، با نگاهی نقادانه به دیدگاه‌های اسپینوزا، زمینه‌ساز پژوهش‌های آینده در حوزه‌ی فلسفه‌ی اخلاق، دین و اخلاق پزشکی خواهد بود و می‌تواند به گفت‌وگوی سازنده میان سنت و مدرنیته کمک کند.},
keywords_fa = {اخلاق پزشکی, اخلاق فضیلت, اسپینوزا, فلسفه‌ی دین},

doi = {10.18502/ijme.v17i27.18672 },
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6749-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6749-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Khaki, Sooreh and Fallahi-Khoshknab, Masoud and Mohammadi-shahboulaghi, Farahnaz and Can, Gülbeyaz and Hosseini, Mohammad Ali},  
title = {A Comprehensive Practical guideline for Breaking Bad News to Patients and Their Families in Intensive Care Units: A Qualitative Study}, 
abstract ={Conveying bad news to patients and their families is a process that requires team collaboration. Different countries have taken into consideration providing suitable solutions. This study aimed to develop an practical guideline, according to the experiences of patients, families, and healthcare providers in intensive care units across three phases. In the first phase, in-depth interviews were conducted with 31 participants selected through purposive sampling, and the initial draft of the practical guideline was created. In the second phase, the initial draft was discussed and reviewed by experts in two focus group meetings, and a secondary draft was developed. In the third phase, the practical guideline compiled by the Delphi method was validated by 43 experts in policymaking and decision-making. Finally, an practical guideline to deliver bad news to patients and their families was developed with 8 main steps and 43 sub-steps. The main steps included before delivering bad news (assessment, planning and preparation, coordination), during delivering bad news (announcing bad news, emotional support, summary and documentation), and after delivering bad news (referral, follow-up). This practical guideline is intended to facilitate the process of delivering bad news in intensive care units to achieve the desired outcomes and reduce the resulting consequences and harms. Accordingly, healthcare providers are recommended to consider the importance of patient and family preferences, adhering to scientific and standard methods for delivering bad news, and upholding the principles of professional ethics.},  
Keywords = {Healthcare providers, Breaking bad news, Practical guideline, Professional ethics},
volume = {17},
Number = {1}, 
pages = {370-393}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {راهنمای جامع عمل برای اعلام خبر ناگوار به بیمار و خانواده در بخش‌های مراقبت ویژه: مطالعه‌ای کیفی},
abstract_fa ={ فرایند انتقال خبر بد به بیمار و خانواده، نیازمند مشارکت جمعی است. در کشورهای مختلف، برای این فرایند، راهکارهایی متناسب ارائه شده است. این مطالعه با هدف ارائه‌ی راهنمای عمل، مبتنی بر تجربیات بیماران و خانواده‌ها و کارکنان درمان در بخش‌های مراقبت ویژه، در سه مرحله انجام گرفته است. در مرحله‌ی اول با 31 مشارکت‌کننده، نمونه‌گیری هدفمند، مصاحبه‌ی عمیق انجام گرفت و پیش‌نویس اولیه‌ی راهنمای عمل تدوین شد. در مرحله‌ی دوم، متخصصان در دو جلسه بحث گروهی، پیش‌نویس اولیه را بررسی و پیش‌نویس ثانویه طراحی شد. در مرحله‌ی سوم، 43 متخصص حوزه‌ی سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری، راهنمای عمل تدوین‌شده را با روش دلفی اعتبارسنجی کردند. راهنمای عمل در 8 گام اصلی و 43 گام فرعی برای اعلام خبر ناگوار به بیمار و خانواده تدوین شد. برای این فرایند، سه مرحله‌ی قبل از اعلام خبر (بررسی، برنامه‌ریزی و آماده‌سازی، هماهنگی) حین اعلام خبر (اعلام خبر بد، حمایت عاطفی، جمع‌بندی و مستندسازی) و بعد از اعلام خبر (ارجاع و پیگیری) شناسایی شد. امید است با استفاده از این راهنمای عمل، فرایند اعلام خبر ناگوار در بخش‌های مراقبت ویژه تا حصول نتیجه‌ی مطلوب، تسهیل شود و پیامدها و آسیب‌های ناشی از آن کاهش یابد. در نهایت، ارائه‌دهندگان مراقبت سلامت به کمک این راهنما می‌توانند، با درنظرگرفتن ترجیحات بیمار و خانواده، ضرورت روش‌های علمی و استاندارد اعلام خبر ناگوار و رعایت اصول اخلاق حرفه‌ای را در کانون توجه قرار دهند.},
keywords_fa = {ارائه‌دهنـدگان مراقبت سلامت, اعلام خبر ناگوار, راهنمای عمل, اخلاق حرفه‌ای},

doi = { 10.18502/ijme.v17i28.18673 },
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6759-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6759-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Zahedi, Farzaneh},  
title = {Journal Supplement for the National Ethics Congress:  Important Considerations}, 
abstract ={.......................},  
Keywords = {},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-4}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ویژه‌نامه کنگره ملی اخلاق: ملاحظات مهم},
abstract_fa ={این یک سرمقاله است و فاقد چکیده است.  },
keywords_fa = {},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6844-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6844-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {Co-Editors and Reviewers of the Supplement}, 
abstract ={این مقاله فاقد چکیده است},  
Keywords = {},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-4}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {فهرست همکاران سردبیر و داوران محترم ویژه نامه},
abstract_fa ={این فاقد چکیده است},
keywords_fa = {},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6860-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6860-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Salmani, Naiire},  
title = {Pediatric Nurses\' Adherence to Codes of Ethics: A Narrative Review}, 
abstract ={Codes of ethics serve as essential guides for nurses in all medical settings to implement ethical principles, and they are especially important in pediatric wards. Given the vulnerability of sick children, it is crucial for pediatric nurses to provide care grounded in ethical codes and guidelines. This study aimed to review pediatric nurses' adherence to these codes of ethics. This review study was conducted by searching for articles using keywords such as “nurse,” “care,” “codes of ethics,” and “children” (and their Persian equivalents) through databases including Google Scholar, PubMed, Scopus, and SID from 2013 to 2024. A total of 1537 articles were retrieved initially. After reviewing the full-text English or Persian articles, 23 were assessed for quality, and 10 were selected for analysis. Pediatric nurses' adherence to ethical codes encompasses several key principles, including respecting the patient's family, establishing trust-based relationships, maintaining the privacy of sick children, demonstrating patience, taking responsibility for errors in patient care, and ensuring non-discrimination between sick children and families. To effectively adhere to codes of ethics in pediatric care, nurses must provide ethical care that is both patient-centered and family-focused, using ethical principles as a foundation for their practice.},  
Keywords = {Nurses, Children, Codes of ethics},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {پایبندی پرستاران بخش کودکان به رعایت 
کدهای اخلاقی: مروری روایتی},
abstract_fa ={کدهای اخلاق، راهنماهایی برای همه‌ی پرستاران در همه‌ی موقعیت‌ها هستند تا آنان الزامات اخلاقی را به کار ببرند. یکی از این موقعیت‌ها، بخش کودکان است. با توجه به‌ آسیب‌پذیربودن کودکان بیمار، بسیار ضروری است تا مهارت‌های مراقبت پرستاری بر اساس کدها و دستورالعمل‌های اخلاقی ارائه شود. هدف از این مطالعه، مروری بر پایبندی پرستاران بخش کودکان به رعایت کدهای اخلاقی بود. در این مطالعه‌ی مروری، کلیدواژه‌های پرستار، مراقبت، کدهای اخلاقی، کودکان و معادل انگلیسی آن‌ها در پایگاه‌های معتبر  Google Scholar, Pubmed, Scoups وSID  در طی بازه‌ی زمانی ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴ جست‌وجو شدند و ۱۵۳۷ مقاله در جست‌وجوی اولیه به دست آمد. بعد از بررسی همه‌ی مقالات تمام‌متن انگلیسی یا فارسی، ۲۳ مقاله وارد مرحله‌ی ارزیابی کیفیت شدند و ۱۰ مقاله تحلیل شد. پایبندی پرستاران بخش کودکان به رعایت کدهای اخلاقی شامل شش طبقه است: احترام به خانواده، ایجاد ارتباط مبتنی بر اعتماد، حفظ حریم خصوصی کودک بیمار، تلاش برای صبوری، قبول‌کردن مسئولیت خطای رخ‌داده در مراقبت از کودک بیمار، نبود تبعیض بین کودکان بیمار و خانواده‌ها. پرستاران، به‌عنوان عضو اصلی تیم مراقبتی، برای پایبندی به رعایت کدهای اخلاقی در بخش کودکان باید با تکیه بر اصول اخلاقی، از کودک بیمار و خانواده‌اش، با همدیگر و به‌شکل کل‌نگر، مراقبتی اخلاقی داشته باشند.},
keywords_fa = {پرستاران, کدهای اخلاقی, کودکان},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7174-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7174-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Ghonoodi, Fatemeh and AmrollahMajdabadi, Zahra and KeyvanlooShahrestanaki, Sahar},  
title = {A Review of Ethical Challenges in the Care of Elderly Patients}, 
abstract ={This study emphasizes that adherence to medical ethics principles by healthcare professionals is essential for improving the quality of care for elderly patients. With the aging population in Iran, the importance of this issue continues to grow. Therefore, integrating all care infrastructure to address healthcare challenges and identifying ethical issues in elderly care, along with efforts to resolve them, aligns with the practical application of medical ethics and meets the current and future care needs of this population. The present study aimed to identify and examine the ethical challenges in the care process of elderly patients. Using a systematic review approach based on Aveyard, databases such as PubMed, CINAHL, Web of Science, Scopus, Ethics Share, and Google Scholar were searched for articles published between 2017 and the present. The search used keywords including “ethical challenge,” “care,” and “elderly patients.” Inclusion criteria were articles published in English or Persian that were relevant to the research objective; studies without available full texts were excluded. Thirty articles that systematically analyzed ethical challenges in elderly care were included. The results indicated that the primary ethical challenges are respect for elderly patients’ autonomy, preserving their dignity and privacy, insufficient education and awareness regarding professional-patient communication, and a lack of elderly-friendly activities in healthcare settings. Additionally, the emotional difficulties caused by complex chronic conditions necessitate expanded access to appropriate psychological support for the elderly. This study highlights that these ethical challenges are influenced by cognitive, educational, practical, and structural factors. Consequently, integrated care approaches that prioritize elderly patients’ independent preferences and ensure strong physician-patient relationships in clinical decision-making are needed. To mitigate these challenges, appropriate educational programs aimed at enhancing both the quantity and quality of medical ethics education for healthcare professionals—including students, staff, and faculty—are essential. Given the significance of this issue, continuous educational programs should be developed for nurses and other healthcare professionals to familiarize them with existing ethical challenges and improve the quality of care provided to elderly patients.},  
Keywords = {Ethical challenge, Elderly patient, Care},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی چالش‌های اخلاقی در فرایند مراقبت از بیماران سالمند},
abstract_fa ={پیروی متخصصان بهداشت و درمان از اصول اخلاق پزشکی، برای بهبود کیفیت مراقبت از بیماران سالمند ضروری است. با توجه به افزایش سن جمعیت در ایران، اهمیت این موضوع، به‌طور مداوم در حال افزایش است؛ ازاین‌رو، یکپارچه‌سازی کل زیرساخت‌های مراقبت برای رویارویی با چالش‌های مراقبت‌های بهداشتی و شناسایی چالش‌های اخلاق پزشکی در فرایند مراقبت از سالمندان و تلاش برای رفع آن‌ها، با هدف اجرای عملی اخلاق پزشکی و پاسخ به نیازهای مراقبتی فعلی و آتی این بیماران، حائز اهمیت است. این مطالعه با هدف شناسایی و بررسی چالش‌های اخلاق پزشکی فرایند مراقبت از سالمندان انجام شد. در مطالعه‌ی حاضر، با استفاده از رویکرد مبتنی بر Aveyard، واژگان کلیدی چالش اخلاقی، مراقبت و بیماران سالمند، با هدف یافتن مقالات منتشرشده از سال ۲۰۱۷ تاکنون، در پایگاه‌های اطلاعاتی PubMed، CINAHL، Web of Science and Scopus Database، Ethics Share و موتور جست‌وجوی Google Scholar جست‌وجو شدند. معیار ورود، مقالات منتشرشده به زبان انگلیسی و فارسی و مرتبط با هدف پژوهش بود. مطالعاتی که متن کامل آن‌ها در دسترس نبود، از مطالعه خارج شدند. در مجموع، سی مقاله که به تجزیه و تحلیل نظام‌مند چالش‌های اخلاقی در مراقبت از سالمندان پرداخته بودند، وارد مطالعه شدند. نتایج نشان داد، احترام به خودمختاری بیماران سالمند، رعایت کرامت و حفظ حریم خصوصی آنان، آموزش و آگاهی اندک در حوزه‌ی ارتباطات بین حرفه‌مند و بیمار و فقدان فعالیت‌های دوستدار سالمند در مراکز ارائه‌ی خدمات بهداشتی، با وجود مشکلات عاطفی ناشی از موقعیت‌های مزمن پیچیده که نیازمند گسترش دسترسی سالمندان به حمایت روانی مناسب است، عمده‌ترین چالش‌های اخلاقی در این فرایند هستند. این مطالعه نشان داد، چالش‌های اصلی اخلاقی، تحت تأثیر عوامل شناختی، آموزشی، عملی و ساختاری قرار دارند؛ ازاین‌رو، نیازمند مراقبت یکپارچه با جهت‌گیری مراقبت بیمار سالمند با پیش‌زمینه‌سازی ترجیحات مستقل آن‌ها و اطمینان از روابط خوب پزشک با بیمار در تصمیم‌گیری بالینی هستند. برای کاهش این چالش‌ها، استفاده از برنامه‌های آموزشی مناسب برای ارتقاء جنبه‌های کمی و کیفی آموزش اخلاق پزشکی برای متخصصان بهداشت و درمان، ازجمله: دانشجویان و کارکنان بهداشتی و اعضای هیئت علمی، ضروری است. با توجه به اهمیت این موضوع پیشنهاد می‌شود، برنامه‌های آموزشی مداوم برای پرستاران و سایر متخصصان حوزه‌ی سلامت طراحی شود تا بتوانند با چالش‌های اخلاقی موجود آشنا شوند و کیفیت خدمات ارائه‌شده به سالمندان را ارتقا دهند.},
keywords_fa = {چالش اخلاقی, بیمارسالمند, مراقبت},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7173-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7173-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Heydari, Heshmatolah},  
title = {Challenges of People Living with HIV in Equity 
Access to Health Care}, 
abstract ={Acquired Immune Deficiency Syndrome (AIDS) occurs in the final stage of infection with the Human Immunodeficiency Virus (HIV). According to the World Health Organization (WHO), approximately 39.9 million people were living with HIV worldwide as of 2024, with reported global incidence and mortality rates of 1.3 million and 630,000, respectively. In Iran, the prevalence and incidence rates of HIV are reported at 54,000 and 2,400 cases, with an annual mortality rate of 3,200. Access to healthcare is considered a primary goal of the health system, and the Universal Declaration of Human Rights recognizes the right to access health services as a common standard. However, people living with HIV, as a vulnerable group, may face barriers to accessing healthcare services. This study aims to explore the challenges faced by people living with HIV in accessing equitable healthcare. This qualitative study utilized a conventional content analysis approach, conducted between April and September 2024 in Iran. Participants included people living with HIV and healthcare providers, recruited through purposive sampling. Data were collected via 10 face-to-face interviews and analyzed using the method proposed by Lundman and Graneheim. Data analysis revealed 406 initial codes, which were then categorized based on similarities and differences into three main categories: 1) Factors related to clients (with subcategories: fear of transmitting the disease to others, poverty, physical problems, unfamiliarity with self-rights, and non-adherence to treatment regimens). 2) Factors related to the healthcare system (with subcategories: discrimination in access to health services, contemptuous attitudes from healthcare providers, incompetency of healthcare providers, fear of virus transmission, disclosure of patient information, negligence of medical centers in identifying infected people, and failure to conduct premarital tests). 3) Cultural factors (with subcategories: non-acceptance of infected people in the general culture, stigma, and discrimination in marriage and childbearing). The rights to access health services, confidentiality of information, marriage, financial protection, and participation in society should be considered essential for people living with HIV. Addressing these issues is crucial for ensuring that individuals with HIV can live with dignity and equal access to healthcare.},  
Keywords = {Acquired immune deficiency syndrome, Health services accessibility, Equity},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {چالش‌های بیماران مبتلا به ایدز، در دسترسی برابر به خدمات سلامت},
abstract_fa ={ایدز سندرمی است که در مراحل انتهایی آلوده‌شدن انسان به ویروس نقص سیستم ایمنی بروز می‌کند. بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی، تا انتهای سال ۲۰۲۳، حدود ۹/۳۹ میلیون نفر در دنیا با ایدز زندگی می‌کنند که میزان بروز این بیماری ۳/۱میلیون نفر و مرگ‌ومیر ناشی از آن ۶۳۰ هزار نفر گزارش شده است. در ایران، میزان شیوع و بروز این بیماری به‌ترتیب ۵۴۰۰۰ و ۲۴۰۰ نفر و میزان مرگ‌ومیر سالانه‌ی مرتبط با آن ۳۲۰۰ نفر گزارش شده است. یکی از اهداف اصلی نظام سلامت، تسهیل دسترسی مردم به خدمات سلامت است. حق دسترسی به خدمات سلامت، به‌عنوان حقی ذاتی که در ماده‌ی ۲۵ اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر سازمان ملل متحد در کانون توجه قرار گرفته، از اهمیتی ویژه برخوردار است. با توجه به آسیب‌پذیربودن بیماران مبتلا به ایدز، این افراد ممکن است در دسترسی به خدمات سلامت دچار مشکل شوند؛ لذا، هدف از انجام این مطالعه، تبیین چالش‌های افراد مبتلا به ایدز، در دسترسی برابر به خدمات سلامت بود. تحقیق کیفی حاضر با استفاده از روش تحلیل محتوای قراردادی، از فروردین تا شهریورماه سال ۱۴۰۳ در ایران انجام شد. شرکت‌کنندگان در مطالعه، شامل بیماران مبتلا به ایدز و ارائه‌‌کنندگان خدمات سلامت بودند که با شیوه‌ی مبتنی بر هدف انتخاب شدند. داده‌ها با انجام‌دادن ده مصاحبه‌ی رودررو، گردآوری و بر اساس روش پیشنهادی گرانهایم و لاندمن (Graneheim & Lundman) تحلیل شدند. با تحلیل داده‌ها، ۴۰۶ کد اولیه استخراج شد. یافته‌ها در سه طبقه‌ی اصلی شامل عوامل مربوط به مددجو (با زیرطبقات ترس از انتقال بیماری به دیگران، محدودیت‌های مالی، مشکلات جسمی، ناآشنایی با حقوق خود و پیروی‌نکردن از رژیم درمانی)، عوامل مربوط به نظام سلامت (با زیرطبقات تبعیض در دسترسی به خدمات، نگاه تحقیرآمیز کادر سلامت، آگاهی اندک ارائه‌کنندگان خدمات سلامت از مدیریت بیماری، ترس از آلوده‌شدن به بیماری، افشای اطلاعات بیماران، نبود غربالگری وسیع، اهمال‌کاری مراکز درمانی در شناسایی افراد مبتلا، انجام‌ندادن آزمایش قبل از ازدواج) و عوامل فرهنگی (با زیرطبقات عدم پذیرش افراد مبتلا در فرهنگ عمومی، برچسب‌زدن به بیماران، تبعیض در ازدواج و فرزندآوری) قرار گرفتند. حق تسهیل دسترسی به خدمات سلامت، محرمانه‌ماندن اطلاعات، تشکیل خانواده، تحت حمایت مالی قرار گرفتن و فعالیت در اجتماع باید برای افراد مبتلا به ایدز به رسمیت شناخته شود.},
keywords_fa = {ایدز, دسترسی به خدمات سلامت, عدالت},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7172-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7172-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Dorri, Safoura and Rasooli, Seyed Ali and Hakimi, Hamideh},  
title = {Moral Sensitivity Among Nurses in Cardiac Critical Care Units of 
Selected Hospitals Affiliated with Isfahan University of Medical Sciences in 2024}, 
abstract ={Moral sensitivity, defined as the ability to recognize and assess the ethical complexities of clinical situations and make appropriate ethical decisions, is a crucial skill for nurses. Despite its importance, various studies report varying levels of moral sensitivity among nurses, suggesting a gap in this competency. Nurses’ continuous exposure to ethical dilemmas can lead to adverse outcomes, including psychological and moral distress, decreased job satisfaction, and compromised care quality. As moral sensitivity can differ across healthcare settings and may change over time, studies assessing its levels across different periods are essential. This study aims to assess the level of moral sensitivity among nurses in hospitals affiliated with Isfahan University of Medical Sciences in 2024. This cross-sectional descriptive study was conducted with 200 nurses working in cardiac intensive care units (CICUs) of four large hospitals affiliated with Isfahan University of Medical Sciences. Participants were selected using a random sampling method. Data were collected using a demographic information form and the Lutzen Moral Sensitivity Questionnaire. Data analysis was performed using SPSS version 26, employing descriptive statistics such as means and standard deviations. The findings revealed that the average moral sensitivity score among the nurses was moderate (60.17±13.04). When analyzing the different dimensions of moral sensitivity, the highest score was observed in the dimension of "honesty and benevolence" (15.30 ± 4.48), while the lowest score was found in the dimension of "professional knowledge" (3.25 ± 1.88). The mean scores for the remaining dimensions were as follows: "respect for patient autonomy" (7.44 ± 2.13), "awareness of how to communicate with patients" (15.18 ± 3.41), "experiencing ethical problems and dilemmas" (7.74 ± 2.03), and "applying ethical concepts in ethical decision-making" (11.95 ± 3.35). The study revealed that nurses demonstrated a moderate level of moral sensitivity, with the lowest scores in the dimension of professional knowledge. This suggests that nurses may not be sufficiently involving patients in their treatment and care decisions. Given these findings, it is critical for healthcare policymakers and nursing managers to implement continuous assessment and feedback systems to accurately evaluate nurses' moral sensitivity and professional knowledge. By identifying the weaknesses and educational needs of nurses, targeted training programs can be developed, ultimately enhancing nurses' moral sensitivity and improving the quality of care.  },  
Keywords = {Ethics, Nurses, Critical care},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی میزان حساسیت اخلاقی در پرستاران بخش‌های ویژه‌ی قلب 
بیمارستان‌های منتخب دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال ۱۴۰۳ هجری شمسی},
abstract_fa ={حساسیت اخلاقی، تشخیص و ارزیابی پیچیدگی‌های اخلاقی در موقعیت‌های بالینی و اتخاذ تصمیم‌های اخلاقی مناسب است و ازجمله مهارت‌های ضروری پرستاران محسوب می‌شود؛ بااین‌حال، مطالعات گوناگون، سطوحی متفاوت از حساسیت اخلاقی را در بین پرستاران گزارش کرده‌اند که وجود شکاف‌هایی را در این حوزه نشان می‌دهد. مواجهه‌ی مداوم با تعارضات اخلاقی می‌تواند پیامدهایی نظیر افزایش استرس، کاهش رضایت شغلی و افت کیفیت مراقبت را به همراه داشته باشد. با توجه به اینکه حساسیت اخلاقی در محیط‌های گوناگون، متفاوت است و البته ممکن است در طول زمان هم تغییر کند، انجام‌دادن مطالعاتی که میزان حساسیت اخلاقی را در سال‌های مختلف بررسی کنند، ضروری است. این مطالعه با هدف تعیین میزان حساسیت اخلاقی در پرستاران بیمارستان‌های منتخب دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال ۱۴۰۳ ه.ش انجام شده است. این مطالعه‌ی مقطعی و توصیفی، بر روی دویست نفر از پرستاران بخش‌های ویژه‌ی قلب چهار بیمارستان آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به روش نمونه‌گیری تصادفی انجام شد. داده‌ها با استفاده از فرم اطلاعات دموگرافیک و پرسش‌نامه‌ی استاندارد حساسیت اخلاقی لاتژن گردآوری شدند. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی ۲۶ و آمار‌های توصیفی میانگین و انحراف معیار انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد، میانگین نمره‌ی حساسیت اخلاقی در بین پرستاران شرکت‌کننده، در سطح متوسط (13/4±60/17) قرار دارد. تحلیل ابعاد مختلف حساسیت اخلاقی نیز حاکی از آن است که پرستاران بیشترین میزان حساسیت را در بعد صداقت و خیرخواهی ( 4/48±15/3015) و کمترین میزان را در بعد دانش حرفه‌ای (1/88±3/254) نشان داده‌اند؛ همچنین، میانگین نمرات در ابعاد احترام به استقلال مددجو 2/13±7/44، آگاهی از نحوه‌ی ارتباط با بیمار 3/41±15/18، تجربه‌ی مشکلات و کشمکش‌های اخلاقی 23/03±7/74 و به‌کارگیری مفاهیم اخلاقی در تصمیم‌گیری‌های اخلاقی 3/53±11/95 به دست آمد. بنا بر یافته‌های این پژوهش، سطح حساسیت اخلاقی پرستاران در حد متوسط بوده و کمترین امتیاز مربوط به بعد دانش حرفه‌ای حساسیت اخلاقی است. این امر نشان‌دهنده‌ی این است که پرستاران به اندازه‌ی کافی بیماران را در تصمیم‌گیری‌های درمانی و مراقبتی مشارکت نمی‌دهند. با توجه به این یافته‌ها، ضرورت دارد سیاست‌گذاران حوزه‌ی سلامت و مدیران پرستاری، با طراحی و اجرای سیستم‌های ارزیابی و بازخورد مستمر، به سنجش دقیق سطح حساسیت اخلاقی و دانش حرفه‌ای پرستاران بپردازند. شناسایی دقیق ضعف‌ها و نیازهای آموزشی پرستاران در این زمینه، امکان تدوین برنامه‌های آموزشی اثربخش را فراهم می‌کند که در نهایت به ارتقاء سطح حساسیت اخلاقی پرستاران منجر خواهد شد.  },
keywords_fa = {اخلاق, پرستاران, مراقبت ویژه},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7171-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7171-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Jalilfar, Mohammadreza and Jafari, Hedayat and Roudi, Fatemeh and Hoseini, Seyed Tohid and Eslami, Soodabeh and Mirshafiei, Seyed Mohamm},  
title = {The Importance of Patient Autonomy in Home Care: 
A Systematic Review}, 
abstract ={With the increasing need for home nursing care, patient autonomy emerges as a crucial ethical principle in delivering care services. Therefore, this study aimed to investigate the importance of autonomy and individual independence in home-based patient care. In this systematic review, articles from PubMed, Scopus, ScienceDirect, Magiran databases, and Google Scholar search engine, published within the last 10 years, were used to search for articles related to autonomy and independence in home nursing care. The keywords used in the search were: "patient autonomy", "home nursing care", "nursing ethics" and "autonomy in nursing home care".  After reviewing and filtering the articles based on the study's objectives, 20 articles related to autonomy in home nursing care were included in this systematic review. The findings of these studies indicated that various factors can influence patient autonomy at home-care, including: · Individual factors: age, gender, physical and mental health status of the patient; · Family factors: family support, family relationships, family culture; · Social factors: social support, access to social resources; · Organizational factors: care policies, organizational structure, organizational culture.  Considering these findings and their comparisons, it can be concluded that to promote patient autonomy at home, all the mentioned factors should be considered. Some of the suggested solutions to promote patient autonomy are: · Educating the patient and family about patient autonomy; · Strengthening family support for the patient; · Providing social support services to the patient; · Developing care policies that support patient autonomy; · Improving organizational structure and culture.  Patient autonomy is one of the essential ethical principles in home nursing care. Considering the factors affecting patient's autonomy, comprehensive solutions should be considered to promote it. Patient and family education, strengthening family support, providing social support services  and improving organizational structure and culture are among the effective solutions in this field.},  
Keywords = {Patient autonomy, Home nursing care, Nursing ethics},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {اهمیت استقلال فردی در مراقبت از بیماران 
در منزل (یک مقاله مروری سیستماتیک)},
abstract_fa ={با توجه به نیاز روزافزون به مراقبت‌های پرستاری در منزل، استقلال بیمار به عنوان یک اصل اخلاقی مهم در ارائه خدمات مراقبتی مطرح می‌شود. بنابراین هدف از این مطالعه، بررسی اهمیت خودمختاری و استقلال فردی در مراقبت از بیماران در منزل بوده است. در این مقاله مروری سیستماتیک، از پایگاه‌های اطلاعاتی PubMed،Scopus، sciencedirect،magiran و موتور جستجوگرGoogle scholar برای جستجوی مقالات مرتبط با موضوع خودمختاری واستقلال در 10 سال اخیر مرتبط با مراقبت پرستاری در منزل استفاده شده است. کلمات کلیدی مورد استفاده درجستجو عبارت بودند از:"خودمختاری بیمار"،"مراقبت پرستاری در منزل"،"اخلاق پرستاری"،"autonomy in nursing home care". پس از بررسی مقالات و فرایند جستجو و حذف مقالات نامتناسب با اهداف مطالعه، 20 مقاله مرتبط با موضوع خودمختاری در مراقبت پرستاری درمنزل در این مطالعه مروری سیستماتیک مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌های این مطالعات نشان داد که عوامل مختلفی می‌توانند بر خودمختاری بیمار درمنزل تأثیرگذار باشند، از جمله به موارد ذیل اشاره نمود: · عوامل فردی: سن، جنس، وضعیت سلامت جسمی و روانی بیمار؛  · عوامل خانوادگی: حمایت خانواده، روابط خانوادگی، فرهنگ خانواده؛ · عوامل اجتماعی: حمایت اجتماعی، دسترسی به منابع اجتماعی؛  ·  عوامل سازمانی: سیاست‌های مراقبتی، ساختار سازمانی، فرهنگ سازمانی. با توجه به این یافته‌ها ومقایسه آنها، می‌توان نتیجه گرفت که برای ارتقای خودمختاری بیمار درمنزل، باید به تمام عوامل ذکرشده توجه شود. برخی از راهکارهای پیشنهادی برای ارتقای خودمختاری بیمار عبارتند از: · آموزش بیمار و خانواده در مورد خودمختاری بیمار؛  ·  تقویت حمایت خانواده از بیمار،  · ارائه خدمات حمایتی اجتماعی به بیمار؛  · توسعه سیاست‌های مراقبتی حمایتی از خودمختاری بیمار؛  ·  بهبود ساختار و فرهنگ سازمانی. خودمختاری بیمار یکی از اصول اخلاقی مهم در مراقبت پرستاری در منزل است. با توجه به عوامل موثر بر خودمختاری بیمار، باید راهکارهای جامعی برای ارتقای آن در نظر گرفته شود. آموزش بیمار و خانواده، تقویت حمایت خانواده، ارائه خدمات حمایتی اجتماعی و بهبود ساختار و فرهنگ سازمانی از جمله راهکارهای موثر دراین زمینه هستند.},
keywords_fa = {خودمختاری بیمار, مراقبت پرستاری در منزل, اخلاق پرستاری},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7170-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7170-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Parvizrad, Peym},  
title = {Ethical Considerations in Healthcare Policy-Making and 
National Planning: A Qualitative Study}, 
abstract ={Healthcare policy-making and national planning are complex processes that require the integration of ethical principles to ensure fairness, effectiveness, and public trust. This qualitative study explores the key ethical considerations that should guide the development and implementation of healthcare policies and plans. A qualitative research design was utilized, incorporating semi-structured interviews with key stakeholders in the healthcare sector, including policymakers, healthcare providers, and patient representatives. A total of 15 interviews were conducted until data saturation was achieved. The interviews were transcribed verbatim and analyzed using thematic analysis. Thematic analysis identified seven key ethical considerations in healthcare policy-making and planning: (1) Equity and Justice – ensuring equitable access to healthcare regardless of socioeconomic status, race, or other demographic factors; (2) Autonomy and Informed Consent – respecting individual autonomy and ensuring informed decision-making in healthcare interventions; (3) Beneficence – prioritizing actions that maximize benefits and minimize harm; (4) Non-Maleficence – preventing harm to patients and communities; (5) Confidentiality and Privacy – safeguarding patient information and ensuring data protection; (6) Resource Allocation – making fair and justifiable decisions regarding the distribution of limited healthcare resources; and (7) Transparency and Accountability – promoting openness in policy decisions and ensuring accountability for outcomes. Ethical considerations play a critical role in shaping healthcare policies and national planning efforts. By integrating ethical principles into decision-making, policymakers and healthcare providers can foster policies that enhance public well-being, equity, and trust in the healthcare system. A structured ethical framework can help ensure that healthcare policies align with societal values and promote justice in health service delivery.},  
Keywords = {Healthcare policy, Ethics, Qualitative research, Equity, Transparency, Resource allocation, Accountability},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ملاحظات اخلاقی در سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی ملی 
مراقبت‌های سلامت: مطالعه‌ای کیفی},
abstract_fa ={سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی ملی مراقبت‌های بهداشتی‌درمانی تلاش‌هایی پیچیده هستند که به توجه دقیق به اصول اخلاقی نیاز دارند. این مطالعه‌ی کیفی با هدف بررسی آن دسته از ملاحظات اخلاقی انجام شد که باید در هنگام تدوین و اجرای سیاست‌ها و برنامه‌های حوزه‌ی سلامت کشور در کانون توجه قرار گیرند. در این مطالعه‌ی کیفی با کسانی که در بخش بهداشت و درمان نقشی کلیدی دارند، ازجمله: سیاست‌گذاران، ارائه‌دهندگان خدمات بهداشتی‌درمانی و نمایندگان بیماران، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته انجام شد. پانزده مصاحبه‌، تا مرحله‌ی اشباع داده‌ها، به‌صورت کلمه به کلمه پیاده و با استفاده از تحلیل موضوعی، تجزیه و تحلیل شدند. تجزیه و تحلیل داده‌ها، هفت ملاحظه‌ی اخلاقی کلیدی را که از مصاحبه‌ها پدید آمدند، آشکار کرد. این ملاحظات اخلاقی عبارت بودند از: · برابری و عدالت: تضمین دسترسی عادلانه به خدمات مراقبت‌های بهداشتی‌درمانی برای همه‌ی افراد جامعه، صرف‌نظر از وضعیت اجتماعی‌اقتصادی، نژاد، قومیت، یا سایر عوامل جمعیتی؛ · خودمختاری و رضایت آگاهانه: احترام به استقلال افراد و کسب رضایت آگاهانه برای مداخلات بهداشتی‌درمانی؛ · سودمندی: به‌حداکثررساندن منافع و به‌حداقل‌رساندن آسیب در تصمیم‌گیری مراقبت‌های بهداشتی‌درمانی؛ · سوء‌استفاده‌نکردن: جلوگیری از آسیب‌رساندن به بیماران؛ · محرمانگی و حریم خصوصی: حفاظت از محرمانه‌بودن و حریم خصوصی اطلاعات بیمار؛ · تخصیص منابع: اتخاذ تصمیم‌های منصفانه و عادلانه درباره‌ی تخصیص منابع کمیاب مراقبت‌های بهداشتی‌درمانی؛ · شفافیت و پاسخ‌گویی: تضمین شفافیت در فرایندهای تصمیم‌گیری و پاسخ‌گویی درباره‌ی نتایج سیاست‌ها و برنامه‌های مراقبت‌های بهداشتی‌درمانی. ملاحظات اخلاقی برای تضمین تدوین و اجرای سیاست‌ها و برنامه‌های مراقبت‌های بهداشتی‌درمانی مؤثر و عادلانه، بسیار مهم است. سیاست‌گذاران و ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی‌درمانی، با درنظرگرفتن دقیق این اصول اخلاقی می‌توانند تصمیماتی اتخاذ کنند که سلامت افراد و جامعه را به‌طور کلی ارتقا دهد.},
keywords_fa = {اخلاق, سیاست سلامت, شفافیت, عدالت},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7169-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7169-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Roudi, Fatemeh and Jafari, Hedayat and Jalilfar, Mohammadreza and Mirshafiei, Seyed Mohammad and Hoseini, Seyed Tohid and Eslami, Soodabeh},  
title = {Nurse\'s Ethical Challenges During Global Crises: War and Beyond}, 
abstract ={Nurses are critical healthcare providers during global crises, particularly in situations of armed conflict and war, where they face unique and often overwhelming ethical challenges. These professionals are tasked with making immediate and difficult decisions under extreme conditions. This study aims to thoroughly examine the ethical challenges encountered by nurses during global crises, with a particular focus on armed conflicts and wars. This systematic review analyzed articles sourced from PubMed, Scopus, ScienceDirect, Magiran, and Google Scholar databases, using the following search terms: "nursing ethics," "war," "global crises," "ethical considerations in nursing during war," and "nursing ethics in armed conflicts." Following a thorough review and filtering process based on the study's objectives, seven articles were selected for inclusion. The findings highlight several ethical challenges faced by nurses during wartime. These challenges include: allocating limited resources under dire circumstances, providing care to both combatants and civilians without bias, maintaining patient confidentiality while cooperating with military authorities, and delivering care in hazardous and unpredictable environments. The ethical issues nurses encounter in global crises, particularly in war, include: 1) the tension between professional duty and political or military affiliations, 2) the ethical dilemma of allocating scarce resources in critical conditions, 3) the decision of which patients should be prioritized for treatment, and 4) the significant risks to life involved in providing care in conflict zones. Nursing care during global crises, especially in wartime, presents profound ethical dilemmas that demand rapid and sound decision-making. Adequate training in nursing ethics tailored to wartime conditions, as well as robust support for nurses in these high-pressure environments, are critical to addressing these challenges effectively.},  
Keywords = {Nursing ethics, War, Global crises, Ethical considerations, Resource allocation},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {چالش‌های اخلاقی پرستاران در زمان بحران‌های جهانی: 
جنگ و فراتر از آن},
abstract_fa ={پرستاران در موقعیت‌های بحرانی، در خط مقدم ارائه‌ی خدمات بهداشتی و درمانی قرار دارند و با مسئولیت‌ها و چالش‌‌های اخلاقی پیچیده‌ای روبه‌رو هستند که نیازمند تصمیم‌گیری‌های دشوار و لحظه‌ای در چنین مواقعی است. هدف از این مطالعه، بررسی جامع چالش‌های اخلاقی پیش روی پرستاران در زمان بحران‌های جهانی، به‌ویژه درگیری‌های مسلحانه و جنگ‌هاست. در این مقاله‌ی مروری نظام‌مند، برای جست‌وجوی مقالات مرتبط با موضوع چالش‌های اخلاقی پرستاران در بحران‌ها به‌ویژه جنگ، از پایگاه‌‌های اطلاعاتی PubMed، Scopus،ScienceDirect ، Magiran و موتور جست‌وجوگر Google Scholar استفاده شد. اخلاق پرستاری، جنگ، بحران‌های جهانی، ملاحظات اخلاقی پرستاری در جنگ، Ethical Considerations in Nursing During War و Nursing Ethics in Armed Conflicts از واژگان کلیدی جست‌وجوشده بودند. پس از بررسی مقالات و حذف مقالات نامتناسب با اهداف مطالعه، در مجموع، هفت مقاله‌ی مرتبط با موضوع چالش‌های اخلاقی پیش روی پرستاران در زمان بحران‌‌های جهانی، به‌‌ویژه درگیری‌های مسلحانه و جنگ‌ها بررسی شدند. یافته‌های این مطالعات نشان داد، پرستاران در زمان جنگ با چالش‌های اخلاقی پیچیده‌ای مواجه می‌شوند. ازجمله‌ی این چالش‌ها می‌توان به تخصیص منابع محدود در مواقع بحرانی، درمان مجروحان جنگی و غیرنظامیان بدون تبعیض، حفظ رازداری بیمار درعین همکاری با مقامات نظامی و مراقبت از بیماران در مواقع خطرناک اشاره کرد. چالش‌های اخلاقی پرستاران در زمان بحران‌های جهانی، به‌‌ویژه جنگ عبارت‌اند از: تضاد بین وظیفه‌ی حرفه‌ای و وابستگی‌های سیاسی و نظامی و تعهد آن‌ها به کشور خود، تخصیص منابع محدود در مواقع بحران، تصمیم‌گیری درباره‌ی اولویت‌بندی بیماران برای دریافت خدمات درمانی و مواجهه با خطرات جانی فراوان درحین مراقبت از بیمار. آموزش اخلاق پرستاری در زمان جنگ و حمایت از پرستاران، در مواجهه با این چالش‌ها امری ضروری است.  },
keywords_fa = {اخلاق پرستاری, بحران‌های جهانی, تخصیص منابع, جنگ, ملاحظات اخلاقی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7168-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7168-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Zare, Alireza and Taklif, Mohammad Hossein and Javid, Alireza and Amadeh, Zahra and Farid, Negi},  
title = {Nursing Ethics in the Care of Elderly Patients: 
A Review of Challenges and Solutions}, 
abstract ={As the global elderly population continues to rise, nursing care for this demographic faces increasing ethical challenges. The elderly are particularly vulnerable, requiring specialized care that addresses their physical, psychological, and social needs. However, these needs often present ethical dilemmas, including issues related to autonomy, informed consent, fairness in resource allocation, and managing conflicts between patients and their families. This systematic review aims to identify the ethical challenges nurses face in caring for elderly patients and to propose solutions that enhance the quality of care. A comprehensive search was conducted across several reputable databases, including PubMed, Scopus, CINAHL, and Google Scholar, using keywords such as "nursing ethics", "elderly", "ethical challenges", and "ethical care". Articles published between 2010 and 2023 in English and Persian were considered for inclusion. After an initial screening, 40 eligible articles were selected for final analysis, and thematic analysis was used to interpret the data. The findings reveal several key ethical challenges for nurses in elderly care, including respecting patient autonomy, navigating decision-making processes in cases of cognitive decline, ensuring confidentiality, and managing family pressures. Additional difficulties include resource shortages, high workload, and limited access to ethics training. Proposed solutions to address these challenges include continuous ethics education, the development of comprehensive ethics protocols, and the formation of interdisciplinary teams to facilitate more informed decision-making. Addressing ethical challenges in elderly care requires robust planning and action from health systems. By establishing clear ethical guidelines, promoting ongoing education, and fostering a supportive work environment, the quality of care for elderly patients can be significantly improved. Further research should evaluate the effectiveness of these strategies in mitigating ethical issues within nursing practice.},  
Keywords = {Nursing ethics, Elderly, Ethical challenges, Informed consent, Ethical care},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {اخلاق پرستاری در مراقبت از بیماران سالمند: 
بررسی چالش‌ها و راه‌حل‌ها},
abstract_fa ={افزایش جمعیت سالمندان، چالش‌های اخلاقی فراوانی را در مراقبت پرستاری ایجاد کرده است. سالمندان به دلیل آسیب‌پذیری جسمی و روانی و اجتماعی، به مراقبت‌هایی خاص نیاز دارند که اغلب با تعارضات اخلاقی همراه است. موضوعاتی مانند حفظ استقلال، عدالت در تخصیص منابع، رضایت آگاهانه و مدیریت تعارضات میان خانواده و بیمار، از مسائل مهم در این حوزه به شمار می‌آیند. این مطالعه‌ی مروری با هدف شناسایی چالش‌های اخلاقی پرستاران در مراقبت از سالمندان و ارائه‌ی راه‌حل‌هایی برای بهبود کیفیت مراقبت انجام‌شده است. این مطالعه به روش مرور نظام‌مند انجام شد. با استفاده از کلیدواژه‌های اخلاق پرستاری، سالمندان، چالش‌های اخلاقی و مراقبت اخلاقی، جست‌وجوی مقالات علمی در پایگاه‌های داده‌ی معتبر مانند PubMed، Scopus، CINAHL و Google Scholar صورت گرفت. پس از غربالگری اولیه‌ی مقالات مرتبطی که بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ به زبان‌های انگلیسی و فارسی منتشر شده بودند، چهل مقاله‌ی واجد شرایط برای تحلیل نهایی در نظر گرفته شدند. بررسی داده‌ها با استفاده از روش تحلیل موضوعی صورت گرفت. چالش‌های اخلاقی پرستاران در مراقبت از سالمندان، شامل رعایت استقلال بیمار، مدیریت تصمیم‌گیری در مواقع کاهش توانایی شناختی، حفظ محرمانگی و برخورد با فشارهای خانواده بود؛ علاوه‌براین، پرستاران با مشکلاتی همچون: کمبود منابع، فشار کاری بسیار و نداشتن دسترسی به آموزش‌های اخلاقی مواجه هستند. آموزش‌های مستمر اخلاقی، تقویت پروتکل‌های اخلاقی و ایجاد تیم‌های بین‌رشته‌ای برای تصمیم‌گیری بهتر، از راهکارهای پیشنهادی هستند. چالش‌های اخلاقی در مراقبت از سالمندان، نیازمند برنامه‌ریزی جدی از سوی نظام‌های بهداشتی است. با تدوین دستورالعمل‌های شفاف، ارتقاء آموزش‌های اخلاقی و فراهم‌کردن محیط حمایتی برای پرستاران، می‌توان کیفیت مراقبت از سالمندان را بهبود بخشید. مطالعات آینده باید بر ارزیابی تأثیر این راهکارها بر کاهش مشکلات اخلاقی متمرکز شوند.  },
keywords_fa = {اخلاق پرستاری, چالش‌های اخلاقی, سالمندان, رضایت آگاهانه, مراقبت اخلاقی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7165-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7165-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Zare, Alireza and Taklif, Mohammad Hossein and Javid, Alireza and Amadeh, Zahra and Farid, Negi},  
title = {Ethical Challenges of Nurses in Caring for Patients with 
Chronic Mental Illness}, 
abstract ={Nurses, as key members of the healthcare team, face complex ethical issues when caring for patients with chronic mental illnesses. These challenges include maintaining confidentiality, obtaining informed consent from patients with limited cognitive abilities, managing conflicts between patient rights and safety requirements, and addressing social stigma. Inadequate attention to these challenges may lead to reduced care quality and psychological stress for nurses. A better understanding of these challenges and the provision of appropriate solutions is essential. This study was conducted through a simple review approach. A comprehensive search was first conducted in PubMed, Scopus, PsycINFO, and Google Scholar databases. Combined keywords such as "ethical challenges," "nursing," "chronic mental illness patients," and "ethical care" were used. Inclusion criteria included studies published in English and Persian from 2010 to 2023, including research, review, and qualitative articles related to the topic. A total of 150 articles were identified, and after evaluating their quality and relevance, 30 articles were selected for final analysis. Data were analyzed using thematic and comparative analysis methods. The findings revealed that nurses face multiple challenges, including maintaining confidentiality when interacting with families, obtaining informed consent from patients with cognitive disorders, and managing ethical conflicts between patient safety and individual freedom. Additionally, a lack of specialized ethical training, the absence of clear protocols, and the pressure from the social stigma of patients were identified as key challenges. The ethical challenges faced by nurses in caring for patients with chronic mental illness require special attention from relevant organizations. Providing continuous education, developing ethical guidelines, and creating psychological and legal support can help mitigate these challenges. Further studies on practical, experience-based solutions to address these issues are recommended.},  
Keywords = {Chronic mental illnesses, Nursing, Ethical challenges, Informed consent, Ethical care},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {چالش‌های اخلاقی پرستاران در مراقبت از افراد مبتلا به 
بیماری‌های روانی مزمن},
abstract_fa ={پرستاران، به‌عنوان یکی از اعضای کلیدی تیم درمانی در مراقبت از افراد مبتلا به بیماری‌های روانی مزمن، با مسائل پیچیده‌ی اخلاقی مواجه هستند. رعایت محرمانگی، اخذ رضایت آگاهانه از بیمارانی با توانایی شناختی محدود، مدیریت تعارضات بین حقوق بیمار و الزامات ایمنی و مقابله با انگ اجتماعی، از چالش‌های آنان هستند. کم‌توجهی به این چالش‌ها می‌تواند موجب کاهش کیفیت مراقبت و افزایش فشارهای روانی بر پرستاران شود؛ ازاین‌رو، درک بهتر این چالش‌ها و ارائه‌ی راهکارهای مناسب، ضروری است. این مطالعه به روش مرور ساده انجام شد. ابتدا جست‌وجویی جامع در پایگاه‌های داده‌ی PubMed، Scopus، PsycINFO و Google Scholar انجام گرفت. برای جست‌وجو، از کلیدواژه‌های ترکیبی مانند چالش‌های اخلاقی، پرستاری، بیماران روانی مزمن و مراقبت اخلاقی استفاده شد. معیارهای ورود، شامل مطالعات منتشرشده به زبان انگلیسی و فارسی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳، مقالات پژوهشی، مروری و کیفی مرتبط با موضوع بودند. پس از ارزیابی دقیق کیفیت و ارتباط ۱۵۰ مقاله‌ی شناسایی‌شده، سی مقاله برای تحلیل نهایی انتخاب گردید. داده‌ها به روش تحلیل موضوعی و مقایسه‌ای، بررسی شدند. یافته‌ها نشان داد، پرستاران با چالش‌های متعدد ازجمله: حفظ محرمانگی در مواجهه با خانواده‌ها، گرفتن رضایت آگاهانه از بیماران با اختلالات شناختی و مدیریت تعارضات اخلاقی بین ایمنی بیمار و آزادی فردی مواجه هستند؛ علاوه‌براین، کمبود آموزش‌های اخلاقی تخصصی، نبود پروتکل‌های شفاف و فشارهای ناشی از انگ اجتماعی بیماران، از چالش‌های اصلی بودند. چالش‌های اخلاقی پرستاران در مراقبت از بیماران روانی مزمن، نیازمند توجه ویژه از سوی سازمان‌های مرتبط است. تأمین آموزش‌های مستمر، تدوین دستورالعمل‌های اخلاقی و ایجاد حمایت‌های روانی و قانونی می‌تواند به کاهش این چالش‌ها کمک کند. مطالعات بیشتر در زمینه‌ی راهکارهای عملی و تجربه‌محور برای حل این مشکلات پیشنهاد می‌شود.  },
keywords_fa = {بیماری‌های روانی مزمن, پرستاری, چالش‌های اخلاقی, رضایت آگاهانه, مراقبت اخلاقی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7164-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7164-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Rostamian, Faezeh and Khosravi, Fatemeh},  
title = {Barriers to Reporting Medication Errors Among Nurses in Iran: 
A Narrative Review}, 
abstract ={Reporting medication errors is essential for improving patient safety and enhancing the quality of nursing care. By identifying and reducing medical and treatment errors, reporting helps foster better care practices. However, various barriers prevent nurses from reporting errors, allowing mistakes to persist in clinical environments. This study aims to identify the barriers to medication error reporting among nurses in Iran through a narrative review. This narrative review involved searching articles from several databases, including ScienceDirect, PubMed, SID, Scopus, CINAHL, Magiran, and Google Scholar, using keywords such as "nurses," "barriers to reporting," "causes of non-reporting," "medication errors," "drug mistakes," "Iran," and their English equivalents. Research articles in both Persian and English, published between 2011 and 2024, which focused on barriers to medication error reporting among nurses in Iran and offered full-text access, were selected for review. Initially, 67 articles were identified. After reviewing the titles, abstracts, and in some cases, full texts, 23 articles were selected and analyzed based on their alignment with the research aim. The review revealed that barriers to reporting medication errors among nurses in Iran are influenced by individual, organizational, and cultural factors. Individual barriers include fear of legal and professional consequences, concerns about negative impacts on performance evaluations, and fear of being labeled incompetent. Organizational barriers consist of workload pressures, lack of time, inefficient reporting systems, and a lack of support from managers and colleagues. Additionally, a weak safety culture in hospitals and insufficient training on the importance of error reporting further hinder the reporting process. The findings of this study indicate that barriers to reporting medication errors among nurses in Iran are primarily due to individual, organizational, and cultural factors. To address these barriers, it is crucial for hospital administrators and healthcare system officials to provide appropriate training and foster a supportive environment that encourages error reporting. Regular training sessions, coupled with positive, non-judgmental feedback on error reporting, can enhance nurses' trust in the reporting system. Strengthening reporting systems and cultivating a safety culture with active involvement from both nurses and administrators will not only improve the quality of nursing care but also reduce medication errors.  },  
Keywords = {Nurses, medication errors, barriers, reporting},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی موانع گزارش‌دهی خطاهای دارویی در پرستاران ایران: مرور روایتی},
abstract_fa ={گزارش‌دهی خطاهای دارویی، در ارتقاء ایمنی بیمار و بهبود کیفیت مراقبت‌های پرستاری، بسیار اهمیت دارد. این گزارش‌دهی می‌تواند به شناسایی و کاهش اشتباهات پزشکی و درمانی منجر شود و در نتیجه، کیفیت مراقبت‌ها را بهبود بخشد؛ بااین‌حال، موانعی متعدد در مسیر گزارش این خطاها وجود دارد که می‌تواند مانع گزارش‌دهی و موجب تداوم اشتباهات در محیط‌های بالینی گردد. این مطالعه با هدف تعیین موانع گزارش‌دهی خطاهای دارویی در پرستاران ایران از طریق مرور روایتی انجام شد. در این مطالعه‌ی مرور روایتی، کلیدواژه‌های پرستاران، موانع گزارش‌دهی، علل گزارش‌ندادن، خطاهای دارویی، اشتباهات دارویی، ایران و معادل‌های انگلیسی آن‌ها در پایگاه‌های داده‌ی Science Direct، PubMed، SID، Scopus، CINAHL، Magiran و موتور جست‌وجوگر Google Scholar  جست‌وجو شدند. مقالات تحقیقی به زبان فارسی و انگلیسی که بین سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ در زمینه‌ی موانع گزارش‌دهی خطاهای دارویی در پرستاران ایران منتشر شده بودند و امکان دسترسی به متن کامل آن‌ها فراهم بود، برای بررسی انتخاب شدند. در مجموع، ۶۷ مقاله در جست‌وجوی ابتدایی شناسایی شد که پس از بررسی عنوان و چکیده و در برخی نمونه‌ها، مطالعه‌ی متن کامل مقالات، ۲۳ مقاله که با هدف پژوهشی این مطالعه همخوانی داشتند، انتخاب و بررسی شدند. نتایج بررسی مقالات نشان داد، موانع گزارش‌دهی خطاهای دارویی در پرستاران ایران شامل عوامل فردی و سازمانی و فرهنگی متعدد است. مهم‌ترین موانع فردی عبارت‌اند از: ترس از پیامدهای قانونی و شغلی، نگرانی از تأثیر منفی بر ارزیابی عملکرد و ترس از برچسب‌گذاری بی‌لیاقتی. از سوی دیگر، موانع سازمانی شامل فشار کاری، کمبود زمان، نبود سیستم گزارش‌دهی کارآمد و فقدان پشتیبانی از سوی مدیران و همکاران است؛ همچنین، فرهنگ ایمنی ضعیف در بیمارستان‌ها و آموزش اندک در زمینه‌ی اهمیت گزارش‌دهی خطاها از دیگر عوامل محدودکننده‌ی گزارش‌دهی است. برای کاهش این موانع، ضروری است که مدیران بیمارستان‌ها و مسئولان سیستم‌های بهداشتی با فراهم‌کردن آموزش‌های مناسب و ایجاد فضای حمایتی، پرستاران را به گزارش‌دهی تشویق کنند. ایجاد جلسات آموزشی منظم و اعلام نتایج گزارش‌دهی به‌صورت مثبت و بدون قضاوت می‌تواند اعتماد پرستاران را به سیستم گزارش‌دهی افزایش دهد؛ همچنین، تقویت سیستم‌های گزارش‌دهی و ارتقاء فرهنگ ایمنی با مشارکت فعال پرستاران و مدیران، به بهبود کیفیت مراقبت‌های پرستاری و کاهش خطاهای دارویی کمک می‌کند.  },
keywords_fa = {پرستاران, خطاهای دارویی, گزارش‌دهی, موانع},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7163-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7163-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {YadegarTirandaz, Shima and ShirinabadiFarahani, Azam},  
title = {Home-Based Care Ethical Issues and Solutions: A Review Study}, 
abstract ={In recent decades, care delivery has shifted from hospital settings to community and home-based care due to factors such as an aging population, cost control, patient preferences, and advancements in technology. While home care offers advantages like patient independence and care aligned with individual values, it also presents unique ethical challenges. These challenges arise from the home environment, which may not be designed for medical care, as well as potential conflicts between the values of patients and care providers. This study aims to explore the ethical issues in home-based care and propose solutions. This review was conducted by analyzing original articles from PubMed, Scopus, WOS, and Google Scholar, using the keywords "Home-Based Care" and "Ethical Issues" until November 2024. A total of 10 studies relevant to the study’s focus were included. The studies identified several ethical challenges in home-based care, including: respecting patient autonomy, establishing trust, managing patient resistance to care, balancing autonomy with benevolence, the risk of harm, justice concerns, limited resources, managing patient expectations, decision-making capacity, disagreements on treatment, access to healthcare providers, caregiver roles, maintaining professional relationships, providing truthful information, conflicts between families and patients, self-medication, medication access, sudden changes in condition, care coordination issues, inadequate treatment due to resource limitations, insufficient psychosocial support, life-saving decisions, communication problems, ineffective care, and cultural conflicts. To address these challenges, the following solutions were proposed: respecting patient values, beliefs, and preferences; supporting patient rights in family conflicts; promoting independence; building trust through respectful communication, empathy, and encouragement; ensuring patient dignity; maintaining healthcare workers' moral obligations; avoiding coercion; adhering to legal and ethical principles; facilitating patient participation; reducing caregiver burden; providing adequate resources; and educating and guiding patients and families. Ethical challenges are inherent in home-based care. If not properly identified and managed, these issues can negatively impact the quality of care. Home care organizations and providers must implement ethical strategies to uphold patients' independence and dignity within their home environment.  },  
Keywords = {Home-based care, Ethical issues, Review},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-3}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {چالش‌های اخلاقی مراقبت مبتنی بر منزل و ارائه‌ی راهکار: مطالعه‌ای مروری},
abstract_fa ={ارائه‌ی مراقبت، طی دهه‌های گذشته، به دلایل متعدد ازجمله: افزایش جمعیت سالمندان، کنترل هزینه، ترجیحات بیمار و توسعه‌ی فناوری، از بیمارستان‌ها به محیط‌های مبتنی بر جامعه و منزل تغییر کرده است. مراقبت در منزل، علی‌رغم مزایای فراوان، چون: استقلال بیمار، مراقبت مطابق با ارزش‌ها و ترجیحات بیمار، با چالش‌هایی همراه است؛ زیرا محیط خانه اغلب برای مراقبت طراحی نشده و ممکن است هنجارها یا ارزش‌های بیمار و ارائه‌دهندگان مراقبت با هم برخورد ‌کنند یا بین اصول اخلاقی تعارض ایجاد شود؛ لذا، این مطالعه با هدف بررسی چالش‌های اخلاقی مراقبت در منزل و ارائه‌ی راهکار برای آن انجام ‌شده است. مطالعه‌ی مروری حاضر، با بررسی مقالات اصیل پژوهشی در پایگاه‌های اطلاعاتی  PubMed, Scopus, WOS, Google Scholar با کلیدواژه‌های مراقبت مبتنی بر منزل و چالش‌های اخلاق تا نوامبر ۲۰۲۴ انجام شد. در مجموع، ده مطالعه‌ی مرتبط با هدف، وارد مطالعه شدند. چالش‌های اخلاقی مراقبت مبتنی بر منزل شناسایی‌شده در مطالعات، شامل چالش احترام‌گذاشتن به استقلال بیمار، سختی ایجاد اعتماد، خطر تنش، امتناع و مقاومت در برابر مراقبت و درمان، مشکل تعادل بین استقلال بیمار با اصول خیرخواهی، چالش ضررنرساندن، نگرانی عدالت، منابع محدود، چالش پاسخ‌گویی به انتظارات متعدد بیماران، چالش اتونومی و ظرفیت تصمیم‌گیری بیماران، نداشتن توافق درباره‌ی درمان، چالش دسترسی به مراقبان بهداشتی، چالش تعارض نقش مراقبان، چالش روابط حرفه‌ای با بیماران، چالش ارائه‌ی اطلاعات و صداقت، مخالفت خانواده با خواسته‌های بیمار، چالش خوددرمانی، نگرانی دسترسی به دارو و تجهیزات، تغییر ناگهانی وضعیت، سختی هماهنگی مراقبت، مراقبت و درمان ناکافی به دلیل کمبود منابع، مراقبت‌های روانی‌اجتماعی ناکافی، تصمیمات مربوط به حفظ زندگی، ارتباط اندک، ارائه‌ی مراقبت و درمان غیرمفید، تعارض خواسته‌های تیم مراقبتی و بیمار/ خانواده، نگرانی درباره‌ی مدیریت صحیح علائم، مسائل فرهنگی. راهکارها شامل: احترام به ارزش‌ها، باورها و ترجیحات بیمار، حمایت از حقوق بیماران در مواقع تعارض با خانواده، احترام به استقلال، ایجاد اعتماد در طول زمان (بیان محترمانه، همدلی و تشویق)، ایجاد حس امنیت برای اعتمادسازی و ایجاد رابطه‌ی مراقبتی، حفظ کرامت بیماران، تعهد اخلاقی مراقبان بهداشتی، نبود اجبار، درنظرگرفتن قانون و اصول اخلاقی در مراقبت، تسهیل مشارکت افراد مبتلا به بیماری، کاهش بار مراقبان، تأمین منابع، آموزش و راهنمایی بیماران بود. مسائل اخلاقی در مراقبت‌های مبتنی بر منزل، اجتناب‌ناپذیر است و اگر این چالش‌های اخلاقی به‌درستی شناسایی و مدیریت نشود، بر کیفیت مراقبت اثر منفی می‌گذارد. برای سازمان‌ها و ارائه‌دهندگان مراقبت در منزل ضروری است که راهکار‌های اخلاقی را در جهت‌ حفظ استقلال و منزلت بیماران در محیط خانه‌ی خود به کار گیرند.},
keywords_fa = {چالش اخلاقی, مراقبت مبتنی بر منزل},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7162-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7162-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Arash, Mandana and Ghourchian, Nadergholi and Jafari, Parivash and Jamali, Akhtar},  
title = {Strategies for the Promotion and Development of Socio-Cultural Indicators Affecting Professional Commitment in Nursing Students}, 
abstract ={Professional commitment is a key indicator of success in the nursing profession. Nursing schools play a critical role in fostering this commitment by instilling the values and responsibilities associated with the profession. Developing a culture of commitment and integrating it as a societal value is essential for cultivating professional behavior in students. This study aimed to identify strategies for enhancing and developing socio-cultural factors that influence professional commitment among nursing students. This applied research employed a qualitative approach. Twenty professional experts were selected through purposive sampling in 2021. Data were collected using semi-structured interviews, guided by the principle of theoretical saturation, and analyzed using content analysis. Six major components were identified as influential strategies: 1. Participation of communication media in the cultural and scientific advancement of the profession; 2. Attention to cultural differences between universities and healthcare centers; 3. Promotion of a culture of commitment in universities and clinical settings; 4. Attention to the alignment between individual culture and professional culture; 5. Attention to ensuring the profession benefits from social support; 6. Attention to the promotion of a culture of work and effort in society. These components were reflected in 20 specific indicators, including: raising awareness, instilling a sense of need, fostering concern among academic communities, educating nurses, resolving cultural conflicts, creating conducive educational environments, employing committed faculty, embedding commitment in the culture and as a duty, aligning individual and professional cultures, promoting social prestige and recognition of the profession, addressing local cultural aspects and gender roles, and enhancing flexibility and participation in social interactions. The development of professional commitment in nursing students can be significantly enhanced through the promotion of ethical and professional principles and the establishment of a supportive socio-cultural environment. Embedding professional commitment within cultural frameworks contributes to students’ sense of responsibility and its sustainability in professional practice.  },  
Keywords = {Strategy, Professional commitment, Cultural development, Social factors, Nursing students},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {راهبردهای ارتقاء و توسعه‌ی شاخص‌های فرهنگی‌اجتماعی مؤثر بر تعهد حرفه‌ای در دانشجویان پرستاری},
abstract_fa ={از شاخص‌های مهم میزان موفقیت در حرفه‌ی پرستاری، وجود نیروهای انسانی متعهد به حرفه است؛ ازاین‌رو، یکی از وظایف دانشکده‌های پرستاری، ایجاد توانمندی در پذیرش تعهدات حرفه‌ای در دانشجویان و عمل به آن‌هاست تا فرهنگ تعهد را به‌صورت تکلیف پذیرفته و به‌عنوان ارزشی اجتماعی در بروز رفتارهای حرفه‌ای به کار بندند؛ لذا، این پژوهش با هدف تعیین راهبردهای ارتقاء و توسعه‌ی شاخص‌های فرهنگی‌اجتماعی مؤثر بر تعهد حرفه‌ای در دانشجویان پرستاری انجام شده است. پژوهش حاضر، از نظر هدف، کاربردی و از نظر رویکرد، کیفی بود که مشارکت‌کنندگان در بخش کیفی، بیست نفر از صاحب‌نظران حرفه بودند که به روش هدفمند در سال ۱۴۰۰ انتخاب شدند. داده‌ها بر اساس اصل اشباع نظری، از طریق مصاحبه‌ی نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری و با روش تحلیل محتوا، تجزیه و تحلیل شدند. شش مؤلفه‌ی مشارکت رسانه‌های ارتباطی در ارتقاء فرهنگی و علمی حرفه، توجه به تفاوت‌های فرهنگی بین دانشگاه و مراکز درمانی، ارائه‌ی فرهنگ تعهد در دانشگاه و مراکز بالینی، توجه به همسویی فرهنگ فرد و فرهنگ حرفه، توجه به برخورداری حرفه از حمایت اجتماعی، توجه به اشاعه‌ی فرهنگ کار و تلاش در جامعه  در قالب بیست شاخصِ آگاهی‌بخشی، ایجاد احساس نیاز، دغدغه‌مندکردن جامعه‌ی دانشگاهی، شناخت از دانش پرستار، وجود تعارضات فرهنگی، ایجاد زمینه‌های مناسب آموزش با توجه به اصول فرهنگی، به‌کارگیری استادان متعهد، تبدیل تعهد به فرهنگ، تبدیل تعهد به‌عنوان تکلیف، تلاش برای اشاعه‌ی تعهد در دانشگاه‌ها و مراکز بالینی، نبود تداخل فرهنگی فرد با حرفه، توجه به فرهنگ بومی، ماهیت جنسیتی حرفه، اعتبار اجتماعی حرفه، جایگاه اجتماعی حرفه، حمایت جامعه از حرفه، شناساندن حرفه به جامعه، انعطاف‌پذیری در روابط اجتماعی، ایجاد فرهنگ مشارکت و ایجاد فرهنگ نیاز به تعهد استخراج شدند. ترویج فرهنگ تعهد بین اعضای حرفه با تکیه بر ضرورت آموزش اصول اخلاقی و حرفه‌ای و ارتقاء فرهنگ حرفه از طریق ایجاد حساسیت و دعوت به تفکر در بین دانشجویان می‌تواند با ایجاد زمینه‌های اجتماعی برای تمرین مسئولیت‌پذیری و پاسخ‌گوبودن دانشجویان در قبال وظایف محوله سبب ارتقاء و پایداری تعهد حرفه‌ای شود.},
keywords_fa = {تعهد حرفه‌ای, شاخص‌های فرهنگی‌اجتماعی, دانشجویان پرستاری, راهبرد},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7161-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7161-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Amiri, Milad and Kokabiasl, Simin and Dehbanizadeh, Abolfazl and Rezaee, Malihe},  
title = {Relationship Between Moral Reasoning and the Quality of Care of Nurses Affiliated with Yasuj University of Medical Sciences in 2024}, 
abstract ={The nursing profession has a moral nature. Explaining and clarifying the role of moral reasoning in the quality of nursing care in nurses helps improve the quality of services in the treatment system and, as a result, increases the satisfaction of patients. This study aimed to determine the relationship between moral reasoning and the quality of nursing care in nurses affiliated with Yasuj University of Medical Science in 2024.  The present study is cross-sectional and correlational, which was conducted on 187 nurses working in the clinical departments of Shahid Jalil, Shahid Beheshti and Imam Sajjad  hospitals in Yasuj City in 2024. Participants were selected using systematic random sampling. Questionnaires of nursing ethical dilemmas and the quality of nursing care were used to collect information. T-test, one-way analysis of variance (Bonferroni post hoc test), and linear regression were used. Data analysis was done using SPSS 26 software. In this study, the mean and standard deviation of moral reasoning and quality of nursing care are 38.86 ± 5.39 and 199.34 ± 18.83, respectively. These results indicate the average level of moral reasoning and the desired level of nursing care quality. Also, the results of the study showed that there is a significant and positive relationship between moral reasoning and the quality of nurses' care (p = 0.01 and r = 0.188). On the other hand, with the increase in familiarity with ethical challenges and problems, the quality of nursing is decreased (p=0.007 and r=0.188) The findings of this study showed that nurses' moral reasoning is positively and significantly related to the quality of nursing care. This shows that nurses' ability to analyze and solve ethical issues can lead to providing better and more responsible care. However, reducing the quality of care by increasing nurses' awareness of ethical dilemmas highlights an important challenge. This may be due to the complexities involved in ethical decision-making, conflicts in the workplace, or the pressures of dealing with ethically difficult situations. Based on this, it is suggested to design and implement educational and support programs to strengthen the moral and psychological skills of nurses to prevent the negative effects of awareness of moral dilemmas on the quality of care and at the same time strengthen their moral reasoning.  },  
Keywords = {},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی ارتباط استدلال اخلاقی و کیفیت مراقبت پرستاران وابسته به دانشگاه علوم پزشکی یاسوج در سال 1403},
abstract_fa ={حرفه‌ی پرستاری دارای ماهیت اخلاقی است. تبیین و شفاف‌سازی نقشِ سطحِ استدلال اخلاقی در کیفیت مراقبت پرستاری در پرستاران، به ارتقاء کیفیت خدمات در نظام درمان و در نتیجه، افزایش رضایتمندی بیماران کمک می‌کند. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط استدلال اخلاقی و کیفیت مراقبت پرستاری در پرستاران وابسته به دانشگاه علوم پزشکی یاسوج در سال 1403 انجام شد. مطالعه‌ی حاضر، از نوع مقطعی‌هم‌بستگی بود که بر روی 187 پرستار شاغل در بخش‌های بالینی بیمارستان‌های شهیدجلیل، شهیدبهشتی و امام‌سجاد (ع) شهر یاسوج در سال 1403 انجام گردید. شرکت‌کنندگان با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی نظام‌مند انتخاب شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات، از پرسش‌نامه‌های آزمون معضلات اخلاقی پرستاری و کیفیت مراقبت پرستاری استفاده شد. از آزمون‌های تی‌تست، آنالیز واریانس یک‌طرفه (آزمون تعقیبی بونفرونی) و رگرسیون خطی استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها، با استفاده از نرم‌افزار اس پی اس اس نسخه‌ی 26 انجام شد. در این مطالعه، میانگین و انحراف معیار استدلال اخلاقی و کیفیت مراقبت پرستاران به‌ترتیب 5.39 ± 38.86 و 18.83 ± 199.34 به دست آمد. این نتایج نشان‌دهنده‌ی سطح متوسط استدلال اخلاقی و سطح مطلوب کیفیت مراقبت پرستاری است؛ همچنین، نتایج مطالعه نشان داد بین استدلال اخلاقی و کیفیت مراقبت پرستاران ارتباط معنی‌دار و مثبت وجود دارد (0.01 = P و 0.188 = r).  از طرفی، با افزایش میزان آشنایی با چالش‎‌ها و معضلات اخلاقی کیفیت مراقبت پرستاری کاهش می‌یابد (0.007 = r و 0.195 = P). یافته‌های این مطالعه نشان داد، استدلال اخلاقی پرستاران به‌طور مثبت و معناداری با کیفیت مراقبت پرستاری ارتباط دارد. این نشان می‌دهد، توانایی پرستاران در تحلیل و حل مسائل اخلاقی می‌تواند به ارائه‌ی مراقبت بهتر و مسئولانه‌تر منجر شود؛ بااین‌حال، کاهش کیفیت مراقبت با افزایش آگاهی پرستاران از معضلات اخلاقی، یک چالش مهم را برجسته می‌کند. این امر ممکن است به دلیل پیچیدگی‌های موجود در تصمیم‌گیری‌های اخلاقی، تعارضات در محیط کار یا فشارهای ناشی از برخورد با موقعیت‌های دشوارِ اخلاقی باشد. بر این اساس پیشنهاد می‌شود، برنامه‌های آموزشی و حمایتی برای تقویت مهارت‌های اخلاقی و روانی پرستاران طراحی و اجرا شود تا بتوان از تأثیرات منفی آگاهی از معضلات اخلاقی بر کیفیت مراقبت جلوگیری کرد و درعین‌حال، استدلال اخلاقی آن‌ها را تقویت کرد.},
keywords_fa = {استدلال اخلاقی, پرستار, کیفیت مراقبت},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7160-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7160-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {KafashMohammadjani, Mina and Kazemi, Mandana and MahboobBashari, Fatemeh},  
title = {The Effect of Spiritual Intelligence Training on Nurses\' Spiritual Care Competency in Patient Care: A Review Study}, 
abstract ={Spiritual intelligence, defined as the capacity to effectively utilize religious and spiritual resources, plays a crucial role in providing high-quality nursing care. This study aimed to investigate the effect of spiritual intelligence training on nurses' competency in caring for patients. This review study utilized a comprehensive search strategy, including Persian and English keywords (Spirituality, Spiritual Intelligence, Spiritual Care, and Nursing) within the PubMed, Scopus, Google Scholar, and SID databases, covering the period from 2017 to 2023. A total of 21 full-text articles (in English and Persian) were selected and analyzed. The findings revealed that 45% of the nurses assessed exhibited below-average levels of spiritual care competency. Most studies demonstrated a significant positive correlation between spiritual intelligence and nurses' competence in providing spiritual care. Spiritual intelligence fostered the development of nurses' beliefs, personality traits, and a strong desire for personal and professional growth, ultimately enhancing the quality of nursing care. Furthermore, male gender, place of residence, and religious adherence emerged as predictors of nurses' spiritual care competency. Studies consistently highlighted the increased importance of spiritual dimensions during illness and hospitalization, emphasizing the critical need for nurses to provide comprehensive spiritual care.Based on this review, it is evident that ethical challenges exist within nursing care, and some nurses may not adequately address the spiritual needs of their patients. Therefore, promoting spirituality in nursing care through spiritual intelligence training is essential to enhance the quality of nursing practice.  },  
Keywords = {Competence, Nurses, Spiritual intelligence, Caring behavior},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {تأثیر آموزش هوش معنوی بر شایستگی مراقبت معنوی پرستاران در مراقبت از بیمار: مطالعه‌ای مروری},
abstract_fa ={هوش معنوی به مجموعه‌ای از توانایی‌ها برای استفاده از منابع دینی و معنوی اطلاق می‌شود و نقشی مهم در ارائه‌ی مراقبت‌های پرستاری باکیفیت به بیماران دارد. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر آموزش هوش معنوی بر شایستگی پرستاران در مراقبت از بیماران است. در این مطالعه‌ی مروری، کلیدواژه‌های فارسی و انگلیسی معنویت، هوش معنوی، مراقبت معنوی و پرستاری، بین سال‌های ۲۰۱۷تا۲۰۲۳ در پایگاه‌های اطلاعاتی PubMed Scopus, Google Scholar, SID, جست‌وجو شدند. در این جست‌وجو، متن کامل ۲۱ مقاله، به زبان انگلیسی و فارسی انتخاب و تجزیه و تحلیل شدند. نتایج بررسی‌ها نشان داد، مراقبت معنوی ۴۵درصد از پرستاران بررسی‌شده، در سطح زیر متوسط قرار دارد. اکثر مطالعات، ارتباطی معنادار بین هوش معنوی و شایستگی پرستاری در ارائه‌ی مراقبت معنوی گزارش کرده‌اند. هوش معنوی باعث تقویت باورها و شخصیت پرستاران و میل به رشد و یادگیری و بهبود کیفیت مراقبت‌های پرستاری می‌شود؛ همچنین، جنسیت مرد، محل سکونت و التزام به دین، شایستگی پرستاران را در ارائه‌ی مراقبت معنوی پیش‌بینی کرد. مطالعات نشان داده است، فرد در زمان بیماری و بستری‌شدن در بیمارستان و نیاز به مراقبت معنوی پرستاران، به بُعد معنوی خود توجه بیشتری دارد؛ بنابراین، مراقبت معنوی بخشی از مراقبت پرستاری کل‌نگر است. بر اساس مطالعه‌ی حاضر می‌توان نتیجه گرفت، در مراقبت‌های پرستاری چالش‌های اخلاقی وجود دارد و برخی پرستاران، به موضوع معنویت در مراقبت‌های خود توجه کافی ندارند؛ ازاین‌رو، ارتقاء معنویت در مراقبت‌های پرستاری به دلیل اهمیت آن در حرفه‌ی پرستاری که  از طریق آموزش هوش معنوی بایستی انجام شود ضروری به نظر می‌رسد.  },
keywords_fa = {پرستاران, رفتار مراقبتی, شایستگی, هوش معنوی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7150-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7150-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Ghaffari, Maryam and Shabanloei, Reza and Behshid, Mozhg},  
title = {Attitudes Towards Euthanasia Among Intensive Care Nurses}, 
abstract ={Euthanasia, often referred to as mercy killing or an "easy death," remains a deeply controversial issue, particularly in Islamic countries where it is both ethically and legally prohibited. Nurses working in intensive care units (ICUs) are more likely than other healthcare professionals to encounter situations related to end-of-life care, given the critical condition of the patients they serve. Consequently, their attitudes toward euthanasia hold significant ethical and professional implications. This descriptive-analytical study was conducted to explore the attitudes of ICU nurses toward euthanasia in a context where it is culturally and legally forbidden. A total of 194 nurses from eight hospitals affiliated with Tabriz University of Medical Sciences participated. Data collection instruments included a demographic questionnaire and Holloway’s Attitudes Toward Euthanasia Scale. Data were analyzed using descriptive statistics, t-tests, and ANOVA. The mean attitude score towards euthanasia was 71.95 ± 4.99 out of a possible 120. Overall, 74% of participants scored below 75, reflecting a generally negative attitude toward euthanasia, while 26% scored above 75, indicating a more favorable view. No statistically significant association was found between attitudes toward euthanasia and any demographic variables (p ≥ 0.05). Despite the legal and religious restrictions against euthanasia in Iran, a portion of ICU nurses demonstrated a positive attitude toward the practice. Given the potential impact of these attitudes on patient care, nursing managers and educational authorities should address even minimal levels of support for euthanasia. Targeted training and ethical guidance are essential to ensure that patient care remains aligned with legal and moral standards, particularly in ethically sensitive clinical situations.  },  
Keywords = {EuthanaEuthanasia, Nurses, Intensive caresia, Nurses, Intensive care},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {نگرش به اتانازی در پرستاران مراقبت‌های ویژه},
abstract_fa ={اتانازی به معنای مرگ راحت یا قتل از روی ترحم است. پرستاران بخش‌های مراقبت‌های ویژه، به علت ماهیت شغلی و نقش بسیار مهمشان در امر مراقبت از بیماران بدحال و مشرف به مرگ، بیشتر از سایر مراقبان، با اتانازی مواجه می‌شوند؛ لذا، نگرش آن‌ها به اتانازی از اهمیتی ویژه‌ برخوردار است. ازآنجاکه اتانازی در کشورهای اسلامی ممنوع و حرام تلقی می‌شود، تحقیق حاضر با هدف بررسی نگرش پرستاران شاغل در بخش‌های ویژه به اتانازی انجام شد. این پژوهش، مطالعه‌ای توصیفی‌تحلیلی است که بر روی 194 پرستار مراقبت‌های ویژه در بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌های دموگرافیک و نگرش به اتانازی هالووی جمع‌آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون‌های توصیفی وآماری آنوا و تی‌تست استفاده گردید. نتایج نشان داد، نمره‌ی کل اتانازی 4/99±71/95 بود. 74% از پرستاران، نمره‌ی کمتر از 75 (از ۱۲۰ امتیاز) را کسب کردند که نشان‌دهنده‌ی نگرش منفی به انجام‌دادن اتانازی است. در مقابل، 26% از پرستاران، نمره‌ی بالاتر از ۷۵ را کسب کردند که نشان‌دهنده‌ی نگرش مثبت به اتانازی است. بین نگرش به اتانازی با هیچ‌یک از متغیرهای دموگرافیک، ارتباط معنی‌دار یافت نشد (0/05p≥). با اینکه اتانازی در کشورهای اسلامی، ازجمله ایران، ممنوع و غیرقانونی است، نگرش پرستاران به این موضوع متفاوت بود و برخی از آن‌ها، به اتانازی نگرش مثبت داشتند. ازآنجاکه نگرش پرستاران به اتانازی می‌تواند روند مراقبت را تحت تأثیر قرار دهد، مسئولان آموزش و مدیران پرستاری باید حتی کمترین نگرش مثبت و موافق به اتانازی را در ایران، جدی بگیرند و با تدوین برنامه‌های آموزشی، برای کمک به ایمنی بیمارانی که اتانازی درباره‌ی آن‌ها مطرح است، گام‌هایی مؤثرتر بردارند.  },
keywords_fa = {اتانازی, پرستاران, مراقبت‌های ویژه},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7149-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7149-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Baghcheghi, Nayereh and Maddah, Zahr},  
title = {Investigating the Ethical Challenges of Nurses in End-of-Life Care at Home for Elderly Patients: A Review Study}, 
abstract ={With the increasing elderly population and the growing demand for home healthcare and end-of-life care services, nurses are facing expanded duties and responsibilities. This intensification of responsibilities can expose them to significant ethical challenges. This study aimed to investigate the ethical issues nurses encounter in providing end-of-life care at home for elderly patients. This review study involved a comprehensive search of databases including PubMed (Medline), Google Scholar, ISI Scopus, ProQuest, Science Direct, SID, IranDoc, IranMedex, and Magiran. The keywords used were: nursing ethics, ethical challenges, end-of-life care, and home care, along with their Persian equivalents. The search covered literature published between 2000 and 2024. The review identified several prominent ethical challenges faced by nurses in home-based end-of-life care, including: lack of attention to patients’ rights and independence, disrespect for the dignity of elderly patients, inadequate empathetic care, poor communication, and unsafe home environments for nurses. These challenges may lead to moral distress, as well as psychological and emotional consequences for both the care providers and the elderly patients. Given the serious ethical challenges nurses face in end-of-life home care for the elderly, it is essential for them to be well-versed in ethical principles relevant to this context. Enhancing awareness and competence in ethical practices can help nurses uphold patient rights, promote autonomy, and provide high-quality, compassionate care through effective communication and support.},  
Keywords = {Nursing ethics, Ethical challenges, End-of-life care, Home care},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی چالش‌های اخلاقی پرستاران در مراقبت‌های پایان زندگی در منزل بیماران سالمند: مطالعه‌ی مروری},
abstract_fa ={با افزایش جمعیت سالمندان، به دلیل تقاضا برای دریافت خدمات مراقبت‌های بهداشتی در منزل و مراقبت‌های پایان زندگی، وظایف و مسئولیت‌های پرستاران نسبت به قبل افزایش یافته است که این خود می‌تواند پرستاران را در معرض چالش‌های اخلاقی قرار دهد؛ لذا، این مطالعه با هدف بررسی چالش‌های پرستاران درباره‌ی مشکلات اخلاقی در مراقبت‌های پایان زندگی در منزل بیماران سالمند انجام شد. مطالعه‌ی حاضر از نوع مروری بود که در محدوده‌ی زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ در بانک‌های اطلاعاتیPubMed (Medline), Google Scholar, ISI Scopus, ProQuest, Science Direct , SID  Iran Doc, Iran Medex, Magiran, و با استفاده از کلمات کلیدی Nursing Ethics, Ethical Challenges, End of Life Care, Home Care و معادل فارسی آن‌ها انجام شد. بی‌توجهی به حقوق بیماران در پایان زندگی، بی‌توجهی به استقلال بیماران در منزل، احترام‌نگذاشتن به حقوق سالمند، فقدان مراقبت همدلانه، فقدان برقراری ارتباط مناسب با سالمند، امن‌نبودن محیط منزل برای پرستار، خود می‌تواند از رایج‌ترین معضلات اخلاقی باشد که به آسیب اخلاقی، تبعات روانی‌عاطفی برای فرد ارائه‌دهنده‌ی مراقبت و بیمار سالمند در منزل منجر گردد. ازآنجاکه پرستاران در امر مراقبت‌های پایان زندگی در منزل سالمند، با چالش‌های جدی اخلاقی مواجه می‌شوند، باید با مسائل و اصول اخلاقی مربوط به مراقبت از سالمندان در منزل آشنا باشند. این امر سبب می‌شود تا پرستاران به حقوق بیماران سالمند و استقلال آنان احترام بگذارند و ضمن برقراری ارتباط مناسب، حمایت بهتری از این افراد داشته باشند.},
keywords_fa = {اخلاق پرستاری, چالش‌های اخلاقی, مراقبت پایان زندگی, مراقبت در منزل},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7147-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7147-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Azarakhsh, Amirmohammad and Dinmohammadi, Mohammadreza and NourooziTabrizi, Kian and Nouri, Kowsar},  
title = {Ethical Challenges of Artificial Intelligence in Academic Writing and Dissemination}, 
abstract ={In recent years, artificial intelligence (AI) has significantly impacted the publication of research articles, transforming the landscape of academic writing and dissemination. However, the integration of AI in this process presents significant ethical challenges that require careful consideration. This review study utilized a comprehensive search strategy, employing keywords such as "artificial intelligence," "publication ethics," "ethical challenges," "academic integrity," and "research dissemination" to identify relevant articles in scientific databases including PubMed, Scopus, CINAHL, and Google Scholar. The search included articles published between 2010 and 2024 in both English and Persian. Research articles, systematic reviews, and case reports that included the specified keywords in their titles and abstracts were selected. A total of 150 articles were screened, and 50 relevant studies were included for detailed analysis. The analysis identified several ethical challenges associated with the use of AI in academic publishing. Concerns regarding academic integrity are paramount, as AI-generated content can blur the lines between original research and automated writing, raising concerns about authorship and plagiarism. Furthermore, the reliance on AI tools for data analysis and manuscript preparation can raise questions about the accuracy and validity of research findings. additionally, the potential for bias embedded within AI algorithms is a significant concern, as it can influence the selection of research topics, the framing of research questions, and even the peer review process. The lack of transparency in AI-driven editorial processes can further undermine trust in academic publishing. This review underscores the urgent need for robust ethical frameworks and regulations to guide the responsible use of AI in academic publishing. Increased awareness and training among researchers and editors regarding the ethical implications of AI are crucial. Interdisciplinary collaborations are essential to address these challenges effectively and ensure the integrity and trustworthiness of academic research in the AI era.  },  
Keywords = {Artificial intelligence, Publication ethics, Ethical challenges, Academic integrity, Research dissemination},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {چالش‌های اخلاقی هوش مصنوعی در نگارش و انتشار آثار پژوهشی},
abstract_fa ={در سال‌های اخیر، هوش مصنوعی (AI) به نیرویی اثرگذار در انتشار مقالات پژوهشی تبدیل شده و چشم‌انداز نوشتن علمی و انتشار آثار را متحول کرده است؛ بااین‌حال، ادغام هوش مصنوعی در این فرایند، چالش‌های اخلاقی شایان توجهی را به وجود می‌آورد که نیازمند بررسی دقیق است. در این مطالعه‌ی مروری، از کلیدواژه‌هایی مانند هوش مصنوعی، اخلاق انتشار، چالش‌های اخلاقی، یکپارچگی علمی و انتشار پژوهش برای جست‌وجو در پایگاه‌های داده‌ی علمی شامل PubMed، Scopus، CINAHL و Google Scholar استفاده شد. مقالات منتشرشده بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ به زبان‌های انگلیسی و فارسی انتخاب شدند. این مرور بر روی مقالات پژوهشی، مرورهای نظام‌مند و گزارش‌های موردی که کلیدواژه‌های پیش‌گفته را در عناوین و چکیده‌های خود داشتند، متمرکز بود. در مجموع، پس از بررسی ۱۵۰ مقاله، ۵۰ مطالعه‌ی مرتبط برای تحلیل دقیق‌تر انتخاب شدند. تحلیل انجام‌شده چندین چالش اخلاقی مرتبط با استفاده از هوش مصنوعی در انتشار مقالات پژوهشی را برجسته کرد. مسائل مربوط به یکپارچگی علمی مشهود است؛ زیرا محتوای تولیدی هوش مصنوعی ممکن است مرزهای بین پژوهش‌های اصیل و نوشتن خودکار را محو کند و نگرانی‌هایی را درباره‌ی نویسندگی و سرقت ادبی ایجاد کند؛ علاوه‌براین، اتکا به ابزارهای هوش مصنوعی برای تحلیل داده‌ها و آماده‌سازی دست‌نوشته‌ها، می‌تواند به سؤالاتی درباره‌ی دقت و اعتبار نتایج پژوهش منجر شود؛ همچنین، نگرانی‌هایی درباره‌ی تعصبات احتمالی نهفته در الگوریتم‌های هوش مصنوعی وجود دارد که ممکن است بر انتخاب موضوعات، چهارچوب‌سازی سؤالات پژوهشی و حتی فرایند داوری همتا اثر بگذارد. شفاف‌نبودن فرایندهای ویرایشی مبتنی بر هوش مصنوعی می‌تواند اعتماد به نشر علمی را تضعیف کند؛ بنابراین لازم است، دستورالعمل‌های اخلاقی روشنی برای استفاده از هوش مصنوعی در انتشار پژوهش‌ها ایجاد شود. این مرور بر نیاز فوری به چهارچوب‌ها و مقررات اخلاقی قوی برای مدیریت استفاده از هوش مصنوعی در انتشار مقالات پژوهشی تأکید می‌کند. در نهایت توصیه می‌شود، از طریق آموزش، آگاهی پژوهشگران و ویراستاران را درباره‌ی پیامدهای اخلاقی هوش مصنوعی، افزایش و همکاری‌های بین‌رشته‌ای را نیز برای رسیدگی مؤثر به این چالش‌ها توسعه دهند.},
keywords_fa = {اخلاق انتشار, انتشار پژوهش, چالش‌های اخلاقی, هوش مصنوعی, یکپارچگی علمی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7146-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7146-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Rahimi, Fatemeh},  
title = {Ethical Considerations in Televisits: A Framework for Safe and Effective Implementation}, 
abstract ={Televisits offer significant potential for enhancing healthcare accessibility, reducing costs, and improving patient satisfaction. However, their effective implementation requires careful consideration of ethical principles to ensure patient safety, privacy, and quality of care. This paper examines key ethical considerations for televisit implementation across three stages: pre-visit, during-visit, and post-visit. Pre-visit considerations include careful patient selection to ensure suitability for remote care, establishing a strong physician-patient relationship based on trust and obtaining informed consent, and demonstrating cultural sensitivity and inter-professional coordination. During the televisit, optimal technical conditions are critical, including reliable internet connectivity, high-quality audio-visual equipment, and a conducive physical environment. Comprehensive and transparent documentation of the televisit encounter is essential. Post-visit considerations include evaluating patient experiences, addressing any identified issues, and ensuring timely follow-up for continuous quality improvement. Ethical considerations extend beyond the clinical encounter. Addressing technical challenges such as data security, privacy breaches, and equitable access for all populations, including those with disabilities, is crucial. Transparent reimbursement mechanisms and ongoing education for both patients and healthcare providers are essential for successful televisit integration. The successful implementation of televisits requires a multi-faceted approach that addresses ethical considerations at all stages. Developing comprehensive guidelines, adhering to international standards, and establishing robust oversight mechanisms are essential for ensuring the safe, effective, and equitable utilization of this innovative technology in healthcare delivery.  },  
Keywords = {MedicMedical ethics, Telemedicine, Information and communication technologies, Televisital ethics, Telemedicine, Information and communication technologies, Televisit},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {اخلاق در ویزیت از راه دور},
abstract_fa ={ویزیت از راه دور، فناوری نوینی در حوزه‌ی پزشکی است که امکان ارائه‌ی خدمات مراقبتی‌درمانی از راه دور را فراهم می‌کند و پتانسیل فراوانی برای بهبود دسترسی، کاهش هزینه‌ها و افزایش رضایت بیماران دارد. با وجود این مزایا، نگرانی‌هایی درباره‌ی پیروی‌نکردن نیروهای درمانی از پروتکل‌های ویزیت از راه دور و پیامدهای ناگوار آن در زمینه‌ی ایمنی بیمار، حریم خصوصی و کیفیت خدمات وجود دارد. در این مقاله، به اهمیت ایجاد پروتکل‌های ویزیت از راه دور و پایش استفاده از آن پرداخته شده است. برای اجرای مؤثر ویزیت از راه دور، باید ملاحظاتی در سه مرحله، در کانون توجه قرار گیرد: پیش از ویزیت، هنگام ویزیت و پس از آن. اطمینان حاصل‌کردن از مناسب‌بودن این نوع ویزیت برای بیمار با توجه به وضعیت او، شکل‌گیری رابطه‌ی پزشک و بیمار بر اساس اعتماد متقابل و احترام، اخذ رضایت آگاهانه از بیمار، هماهنگی میان ارائه‌دهندگان خدمات مراقبتی‌درمانی و توجه به تفاوت‌های فرهنگی و زبانی، برخی از مهم‌ترین ملاحظاتی هستند که رعایت آن‌ها در مرحله‌ی پیش از ویزیت، ضروری است. مدیریت محیط فیزیکی و تجهیزات آن، نظیر اینترنت پرسرعت و دوربین باکیفیت و مستندسازی کامل و شفاف از فرایند ویزیت نیز، از ملاحظات هنگام ویزیت است. پس از ویزیت نیز، ارزیابی تجربه‌ی بیمار و رفع مشکلات احتمالی می‌تواند به بهبود خدمات کمک کند. چالش‌های فنی، مانند تهدیدهای حریم خصوصی و نیاز به ابزارهای رمزگذاری قوی، هزینه‌های اولیه‌ی بالا و ضرورت شفافیت مالی و بیمه‌ای، از دیگر مسائلی است که باید به آن توجه شود؛ همچنین، آموزش مداوم پزشکان و بیماران و درنظرگرفتن نیازهای افراد دارای معلولیت، از الزامات این فناوری است. در نهایت باید اذعان داشت، تدوین دستورالعمل‌های جامع، تطبیق با استانداردهای بین‌المللی و نظارت مداوم می‌تواند ویزیت از راه دور را به ابزاری مؤثر و پایدار در نظام مراقبتی‌درمانی یک کشور تبدیل سازد و در ارتقاء سلامت عمومی، نقشی مهم ایفا کند.},
keywords_fa = {اخلاق پزشکی, پزشکی از راه دور, فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطاتی, ویزیت از راه دور},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7108-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7108-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Shafaghat, Tahereh and RahmaniSamani, Elahe and Haiery, Elnaz and DehghanNiri, Atiyeh and Raisi, Zahr},  
title = {Assessment of Compliance with the Patients’ Rights Charter by Healthcare Staff from the Perspective of Hospitalized Patients in  Shahid Rahnemoon Hospital, Yazd}, 
abstract ={An efficient healthcare system relies on active participation and a strong relationship between healthcare providers and recipients. Observing the Patients’ Rights Charter is an essential aspect of delivering high-quality healthcare services. However, the existence, formulation, and dissemination of the charter do not ensure its implementation and compliance. Therefore, evaluating adherence to the charter is critical. This study aimed to assess compliance with the Patients’ Rights Charter at Shahid Rahnemoon Hospital, Yazd. This applied, descriptive-analytical study was conducted cross-sectionally at Shahid Rahnemoon Hospital, Yazd, in 2024. The study population included all hospitalized patients in the hospital. Cluster random sampling was used, and a standardized questionnaire developed by Parsapour et al. measured adherence to the Patients’ Rights Charter. Data analysis was performed using the Mann-Whitney and Kruskal-Wallis tests via SPSS software version 26. The findings revealed that patients perceived an average level of adherence to the Patients’ Rights Charter in Shahid Rahnemoon Hospital (mean ± SD: 53.99 ± 11.10). The highest compliance was observed in the domain of respect for patients and protection of privacy (mean ± SD: 78.12 ± 2.65), whereas the lowest compliance was reported for the existence of a complaint resolution system (mean ± SD: 2.97 ± 1.74). Patient satisfaction, a vital indicator of healthcare quality, is closely linked to the observance of patients’ rights. To improve compliance, it is recommended to: 1. Raise staff awareness about the importance of adhering to patients’ rights. 2. Educate patients about their rights through staff training and media campaigns. 3. Develop plans by hospital management to address areas of non-compliance. 4. Foster greater collaboration between staff and patients. 5. Follow up on violations of patients’ rights and implement legal measures to ensure compliance. 6. Regularly monitor adherence to patients’ rights to enhance patient satisfaction and staff commitment to ethical practices.},  
Keywords = {Ethics, Patient, Hospital, Consent, Medical staff, Patients’ rights charter, Yazd},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی میزان رعایت منشور حقوق بیمار توسط کادر درمان، از دید بیماران بستری در بیمارستان شهیدرهنمون یزد},
abstract_fa ={یک نظام مراقبت‌ بهداشتی کارآمد، به مشارکت فعال ارائه‌دهندگان و دریافت‌کنندگان این خدمات و ارتباط نزدیک بین آنان نیاز دارد؛ بنابراین، رعایت منشور حقوق بیماران، جزئی جدایی‌ناپذیر از ارائه‌ی خدمات بهداشتی‌درمانی است؛ بااین‌حال، وجود و تدوین و ابلاغ این منشور نمی‌تواند تضمینی برای اجرا و رعایت آن باشد؛ بنابراین، ارزیابی میزان رعایت آن ضروری به نظر می‌رسد؛ لذا، هدف از این مطالعه، بررسی میزان رعایت منشور حقوق بیمار در بیمارستان شهیدرهنمون یزد بود. مطالعه‌ی کاربردی حاضر، از نوع توصیفی‌تحلیلی بود که به روش مقطعی در بیمارستان شهیدرهنمون یزد در سال 1403 انجام شد. همه‌ی بیماران بستری در این بیمارستان، جامعه‌ی پژوهش بودند. نمونه‌گیری با روش خوشه‌ای تصادفی و با بهره‌گیری از پرسش‌نامه‌ی استاندارد پارساپور و همکاران، برای سنجش میزان رعایت منشور حقوق بیمار انجام صورت گرفت. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌های من ویتنی، کروسکال والیس و با کمک نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 26 انجام گرفت. نتایج مطالعه حاکی از میزان متوسط ادراک بیماران (11/10 ±53/99) از رعایت منشور حقوق بیمار در بیمارستان رهنمون بود. بیشترین میزان رعایت منشور حقوق بیماران از دید ایشان، مربوط به حیطه‌ی احترام به بیمار و حفظ حریم شخصی (2/65±12/78) و کمترینِ آن، مربوط به وجود نظام رسیدگی به شکایات بیمار (1/74±2/97) بود. رﺿﺎﻳﺘﻤﻨﺪی ﺑﻴﻤﺎران، به‌عنوان ﻳﻜﻲ از ﺷﺎﺧﺺ‌ﻫﺎی ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻬﻢ در ﻧﻈﺎم ﺳﻼﻣﺖ، در ﮔﺮو رﻋﺎﻳﺖ ﺣﻘﻮق ﺑﻴﻤﺎران اﺳﺖ؛ لذا، راهکارهایی همچون: آگاه‌سازی کارکنان از اهمیت رعایت حقوق بیمار، آگاهی‌دادن به بیماران درباره‌ی حقوق خود از طریق کارکنان و رسانه‌ها، برنامه‌ریزی مدیر بیمارستان در زمینه‌ی حقوقِ کمتر رعایت‌شده، همکاری بیشتر کارکنان و بیماران با یکدیگر، پیگیری نمونه‌های نقض حقوق بیماران و تصویب قوانینی برای تضمین رعایت حقوق بیماران و نظارت بر اجرای این حقوق در جهت ارتقاء رضایت بیماران از خدمات بهداشتی‌درمانی و افزایش توجه کادر درمانی به رعایت حقوق بیماران، توصیه می‌شود.},
keywords_fa = {اخلاق, بیمار, بیمارستان, رضایت, کادر درمان, منشور حقوق بیمار, یزد},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7107-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7107-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Hekmatian, Fatemeh and Hashemi, Akram and HoveidaManesh, Soodabeh and SaeediTehrani, Saeedeh},  
title = {Evaluation of Participants\' Awareness of Informed Consent Forms in Clinical Trials at Iran University of Medical Sciences in 2020}, 
abstract ={Obtaining informed consent is a fundamental ethical and legal right of participants in clinical trials. It ensures that individuals are adequately informed about the research, including its nature, potential risks and benefits, and their role in the study. This knowledge empowers participants to make informed decisions about their involvement. This study aimed to evaluate the awareness of participants regarding the information provided in informed consent forms (ICFs) for clinical trials conducted at Iran University of Medical Sciences (IUMS) in 2020. This study evaluated the accuracy of the content of ICFs of registered clinical trials and assessed participants' understanding of the information presented. ICFs were reviewed using a ministerial checklist. Participants were subsequently contacted to assess their comprehension of key aspects of the trial as outlined in the ICF. Analysis revealed a discrepancy between the information presented in the ICFs and participants' actual understanding. Despite adequate coverage of certain aspects, such as the research nature of the interventions (98.2%) and the mention of specific benefits (92.7%), significant gaps were observed in participants' comprehension of crucial information. Notably, lower levels of understanding were observed regarding the possibility of invasive interventions (25.7%), the random assignment of participants to study groups and the potential use of placebos (44%), and the possibility of not personally benefiting from the research outcomes (44%). Additionally, only 47.7% of participants reported understanding the confidentiality of their information. These findings highlight the need for improvements in the process of obtaining informed consent. While researchers may adequately address the overall research objectives and potential benefits, crucial aspects such as the potential for invasiveness, randomization procedures, and the possibility of no direct personal benefit may not be adequately communicated to participants. Enhancing participant understanding of these critical aspects is crucial for ensuring truly informed consent and upholding ethical research practices.},  
Keywords = {Medical research, Informed consent, Clinical trials},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی میزان آگاهی شرکت‌کنندگان از محتوای رضایت آگاهانه در کارآزمایی‌های بالینی درحال‌اجرا در دانشگاه علوم پزشکی ایران و ثبت‌‌شده در سال ۲۰۲۰ میلادی},
abstract_fa ={اخذ صحیح رضایت آگاهانه، از حقوق مشارکت‌کنندگان در پژوهش است. هدف از آن، اطلاع‌رسانی درست درباره‌ی نوع پژوهش، نحوه‌ی همکاری، سود و زیان پژوهش و چگونگی جبران خسارت است و به بیمار برای گرفتن بهترین تصمیم، افزایش رضایتمندی و کاهش مداخلات حقوقی کمک می‌کند. این مطالعه با هدف بررسی میزان آگاهی بیماران از محتوای رضایت آگاهانه در پژوهش‌های کارآزمایی بالینی دانشگاه علوم پزشکی ایران طراحی شد. مطالعه‌ی حاضر به بررسی فرم رضایت آگاهانه‌ی کارآزمایی‌های بالینی ثبت‌شده و صحت مطالب درج‌شده در آن‌ها و ارزیابی بیماران درباره‌ی کیفیت رضایت آگاهانه و چالش‌های آن در محیط‌های آموزشی و درمانی و پژوهشی پرداخته است. نمونه‌های پژوهش از بین شرکت‌کنندگان کارآزمایی‌های بالینی دانشگاه که در سال ۲۰۲۰ ثبت و اجرا شده‌اند، انتخاب شد. پس از رؤیت فرم‌های رضایت آگاهانه، بررسی فرم‌ها از طریق چک‌لیست وزارتی صورت گرفت. شماره‌ی تماس مشارکت‌کننده‌ها یادداشت شد. با توجه به چک‌لیست با مشارکت‌کننده‌ها تماس گرفته شد تا از فهم درست اطلاعات داخل فرم رضایت آگاهانه اطلاع حاصل گردد. بررسی هم‌زمان چک‌لیست فرم‌های رضایت آگاهانه و پرسش از شرکت‌کنندگان کارآزمایی‌های بالینی پیرامون درک از محتوای بند‌های چک‌لیست، منتج به این بود که آگاهی از محتوای فرم از دید شرکت‌کنندگان پایین‌تر از انتظار ما، پس از ارزیابی‌ آگاهی‌بخشی فرم‌ها بود و این اهمیت بازنگری و نظارت بر نحوه‌ی‌ انتقال آگاهی را می‌رساند. اشاره به احتمال تهاجمی‌بودن مداخلات (25/7  درصد)، تصادفی‌بودن قرارگیری در مطالعه و امکان استفاده از دارونما (44درصد)، احتمال بهره‌مندنشدن شرکت‌کنندگان از نتایج حاصل از کارآزمایی (44 درصد) و اشاره به حفظ محرمانگی اطلاعات (47/2 درصد) کمترین میزان رعایت و تأکید بر پژوهشی‌بودن مداخلات (98/2 درصد)، متناسب‌بودن با زبان و گویش افراد (97/2 درصد)، اشاره به فواید اختصاصی (92/7 درصد) و اشاره به عوارض و مضرات اختصاصی (98/9 درصد) بیشترین میزان رعایت را از جانب پژوهشگران داشتند. از داده‌ها چنین برمی‌آید، توضیحات تیم‌های پژوهشی درباره‌ی کلیت پژوهش مفهوم و بیشتر معطوف به عوارض و منافع پژوهش بوده است. این توضیحات درباره‌ی احتمال تهاجمی‌بودن، تصادفی‌بودن مطالعه و احتمال بهره‌مندنشدن از فواید حاصل، کمتر در کانون توجه بوده است و بیماران آگاهی کافی را کسب نکرده‌اند. به‌طور کلی، نامناسب و ضعیف‌بودن میزان اطلاعات مشارکت‌کننده در هنگام تصمیم‌گیری و رضایت‌دادن، از چالش‌های مهم در فرایند اخذ رضایت آگاهانه محسوب می‌شود.},
keywords_fa = {اخلاق در پژوهش, رضایت آگاهانه, کارآزمایی بالینی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7106-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7106-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Mardani, Amirhossein and Nakhoda, Maryam and ShamsiGooshki, Ehs},  
title = {Research Misconduct Cases Reviewed by the National Committee for Ethics in Biomedical Research of Iran}, 
abstract ={Research misconduct cases reviewed by ethics committees serve as a valuable source of data for managing potential future misconduct. This study examines the reported cases within closed research misconduct files of the National Committee for Ethics in Biomedical Research of Iran, aiming to identify common manifestations of misconduct and influential factors across various activities within the research system. Documentation from 100 closed cases reviewed by the National Committee for Ethics in Biomedical Research during 2016 and 2017 was analyzed. A documentary research method and qualitative content analysis were employed. Using a directional analysis approach, the manifestations and factors contributing to misconduct in each case were extracted and categorized. Subsequently, causal relationships between the reported factors were defined. Twenty-one manifestations of research misconduct were identified, most of which involved undesirable micro-level activities, particularly the failure to adhere to ethical standards in research publication. Although negative impacts were observed at the meso level, including issues with research oversight, training in research standards and skills, journal management structures, and administrative and financial structures within universities, macro-level activities and deficiencies in research system performance—such as inadequate investment and financial resource allocation—were not addressed. Twelve causal relationships contributing to research misconduct were identified, highlighting how inadequate performance across different levels of the research system—including administrative structures for research approval and funding, research infrastructure, research evaluation, training, journal management, and oversight mechanisms—can interact and exacerbate misconduct.  A key finding was the insufficient reporting of reasons for research misconduct in case documentation. Ethics committees appear to lack significant focus on analyzing the underlying causes of misconduct. Detailed and precise reporting of misconduct reasons, alongside independent studies, would provide decision-makers with valuable insights for preventing future occurrences.},  
Keywords = {Research misconduct, Research ethics, Influencing factors, Iran, research system, Misconduct cases},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-3}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {سوءرفتارهای پژوهشی رسیدگی‌شده در کمیته‌ی ملی اخلاق در پژوهش‌های زیست‌پزشکی ایران},
abstract_fa ={پرونده‌های سوءرفتار پژوهشی رسیدگی‌شده در کمیته‌های اخلاق در پژوهش، منابعی ارزشمند از داده‌هایی هستند که می‌توانند برای مدیریت نمونه‌های احتمالی سوءرفتارها در آینده استفاده شوند. در این مطالعه، به بررسی نمونه‌های گزارش‌شده در پرونده‌های سوءرفتار پژوهشی مختوم‌شده در کمیته‌ی ملی اخلاق در پژوهش‌های زیست‌پزشکی ایران پرداخته شد تا مصادیق شایع سوءرفتارها و عوامل زمینه‌ساز آن‌ها، با توجه به فعالیت‌های مختلف درون نظام پژوهش شناسایی شوند. مستندات صد پرونده‌ی خاتمه‌یافته در کمیته‌ی ملی اخلاق در پژوهش‌های زیست‌پزشکی مربوط به سال‌های ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶ بررسی شدند. برای بررسی این مستندات، از روش پژوهش اسنادی و تحلیل محتوای کیفی استفاده شد. با اتخاذ یک رویکرد تحلیل جهت‌دار، مصادیق و همه‌ی عوامل گزارش‌شده در هر پرونده‌ی سوءرفتار، استخراج و دسته‌بندی، سپس، برای عوامل گزارش‌شده، روابط علت و معلولی تعریف شدند. در این پرونده‌ها، ۲۱ مصداق سوءرفتار پژوهشی شناسایی شد که بیشتر آن‌ها مربوط به فعالیت‌های نامطلوب سطح خرد، به‌ویژه رعایت‌نشدن ملاحظات اخلاقی در فعالیت‌های انتشار پژوهش بودند. در این پرونده‌ها به اثرگذاری فعالیت‌های نامطلوب سطح مزو در حوزه‌هایی مانند نظارت بر پژوهش، آموزش استانداردها و مهارت‌های پژوهشی، ساختار و فعالیت مدیریت مجله‌ها و فعالیت‌های ساختار اداری و مالی پژوهش در دانشگاه‌ها اشاره شده‌؛ اما به فعالیت‌های سطح ماکرو و عملکرد نامطلوب نظام پژوهش در سرمایه‌گذاری و تخصیص منابع مالی برای پژوهش‌ها پرداخته نشده است. میان عوامل شناسایی‌شده در پرونده‌ها، دوازده رابطه‌ی علت و معلولی برای وقوع سوءرفتارهای پژوهشی تبیین شد که نشان می‌داد، عملکرد نامناسب عوامل موجود در سطوح مختلف نظام پژوهش، مانند ساختار اداری تصویب و پرداخت مالی پژوهش، زیرساخت‌های پژوهش، ارزیابی و آموزش پژوهش، مدیریت مجله‌ها و نظارت بر سوءرفتار پژوهشی و برخورد با آن می‌توانند بر یکدیگر یا مسائل سطوح دیگر در نظام پژوهش اثر بگذارند و وقوع سوءرفتارها را تسریع کنند. یافته‌ی تأمل‌برانگیز و مشهود در این پرونده‌ها، فقدان گزارش اطلاعات کافی درباره‌ی دلایل بروز سوءرفتار پژوهشی در مستندات و شواهد پرونده‌ها بود.به نظر می‌رسد، تلاش کمیته‌های اخلاق در پژوهش، برای رسیدگی به این سوءرفتارها، چندان بر آسیب‌شناسی و چرایی وقوع آن‌ها متمرکز نیست. گزارش دلایل جزئی و دقیق ارتکاب چنین سوءرفتارهایی، در کنار مطالعات مستقل دیگر، اطلاعاتی مفید و مؤثر را برای تصمیم‌گیرندگان فراهم خواهد کرد.},
keywords_fa = {ایران, پرونده‌های سوءرفتار پژوهشی, سوءرفتار پژوهشی, عوامل مؤثر, نظام پژوهش},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7105-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7105-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Yavari, Ne},  
title = {Ethical Challenges of Truth-Telling for Terminally Ill Patient}, 
abstract ={Communicating the truth about a terminally ill patient’s diagnosis and prognosis is a profound ethical challenge in healthcare. While patients have the right to know the details of their medical condition, grounded in the ethical principle of autonomy, healthcare providers often grapple with concerns about causing distress or hopelessness. These concerns sometimes lead to paternalistic approaches where information is either manipulated or withheld from patients in end-of-life stages. Research on the timing, method, and extent of information sharing with terminally ill patients has yet to reach a consensus. The challenge is further complicated by cultural differences regarding death, as well as varying family and social dynamics. This article explores the views and experiences of both healthcare providers and patients regarding the ethical challenges associated with truth-telling in end-of-life care. This qualitative study involved semi-structured, in-depth interviews with 27 healthcare providers, 20 patients, and 15 caregivers. Participants were selected through purposive sampling, and interviews were conducted until data saturation was achieved. The data were analyzed using conventional content analysis. The findings were organized into four key themes: 1.Diverse methods of truth-telling employed by healthcare providers, influenced by personal values, institutional policies, and cultural contexts. 2.Patients’ and families’ preferences for receiving information, which frequently conflicted with healthcare providers’ practices. 3.The impact of timing, manner, and setting of truth-telling on the emotional health of both patients and their families. 4.The necessity for a patient-centered approach that acknowledges the unique circumstances, values, and preferences of patients and their families. This research highlights the ethical complexities involved in truth-telling for terminally ill patients. While respecting patient autonomy is fundamental, the manner and timing of delivering the truth are crucial to maintaining trust in the physician-patient relationship and safeguarding the patient’s mental health. Further research should focus on developing effective communication strategies and support systems for healthcare providers engaged in end-of-life care. Educational programs should prioritize improving communication skills, cultural sensitivity, and ethical decision-making to enhance best practices and alleviate the emotional challenges faced by healthcare professionals in this sensitive area.},  
Keywords = {Autonomy, Patients' rights, Truth- telling},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {چالش‌های اخلاقی حقیقت‌گویی درباره‌ی بیماران مراحل پایانی حیات},
abstract_fa ={گفتن حقیقت درباره‌ی تشخیص و پیش‌آگهی بیماری در بیماران مراحل پایانی حیات، همواره یکی از چالش‌های اساسی در اخلاق پزشکی بوده است. بر اساس اصل اخلاقی احترام به اتونومی بیماران، آن‌ها حق دارند در مراحل پایانی حیات درباره‌ی تشخیص و پیش‌آگهی خود اطلاعات کافی داشته باشند؛ اما نگرانی تیم درمان از القای ناامیدی و مختل‌کردن آرامش روانی بیماران، اغلب منجر به اتخاذ رویکردی قیم‌مآبانه، مبتنی بر مخفی‌کردن یا دست‌کاری اطلاعات در زمان ارائه به بیماران می‌شود. مطالعات انجام‌شده درباره‌ی حقیقت‌گویی به بیماران در مراحل پایانی حیات، در باب بهترین رویکرد درباره‌ی زمان آن، چگونگی و میزان اطلاعاتی که باید به این بیماران ارائه شود، اتفاق‌نظر ندارند. پیچیدگی این مسأله به دلیل وجود باورهای فرهنگی مختلف درباره‌ی مرگ و نیز الگوی روابط اجتماعی و خانوادگی در جوامع مختلف دوچندان می‌شود. این مقاله به بررسی تجربیات، نگرش‌ها و ادراکات ارائه‌دهندگان و دریافت‌کنندگان خدمات سلامت پیرامون چالش‌های اخلاقی حقیقت‌گویی به بیماران مراحل پایانی حیات پرداخته است. در این مطالعه‌ی کیفی، مصاحبه‌های عمیق نیمه‌ساختاریافته با ۲۷ نفر از ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی، ۲۰ بیمار و ۱۵ همراه بیمار انجام شد. انتخاب مصاحبه‌شوندگان با روش نمونه‌گیری هدفمند صورت گرفت و مصاحبه‌ها تا زمان اشباع داده‌ها ادامه پیدا کرد. برای تحلیل نتایج از روش تحلیل محتوای مرسوم استفاده شد. نتایج این مطالعه را می‌توان در چهار طبقه‌ی اصلی خلاصه کرد: الف. تنوع در رویکردهای ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی به بیان حقیقت به دلیل تأثیر ارزش‌های شخصی پزشک، سیاست‌های سازمانی و عوامل فرهنگی؛ ب. ترجیح غالب بیماران و اعضای خانواده برای دریافت اطلاعات که اغلب با تصور ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی در تضاد بود؛ ج. تأثیر شایان توجه چگونگی و موقعیت زمانی و مکانی بیان حقیقت بر به‌زیستی عاطفی بیماران و خانواده‌ی آن‌ها؛ د. نیاز به رویکرد بیمارمحور در ارتباط با درنظرگرفتن موقعیت فردی، ارزش‌ها و ترجیحات بیماران و خانواده‌ی آن‌ها. این مطالعه بر پیچیدگی‌های اخلاقی پیرامون حقیقت‌گویی در پایان زندگی تأکید می‌کند. علی‌رغم اهمیت توجه به اصل اتونومی بیماران لازم است رویکردی محتاطانه در زمینه‌ی حقیقت‌گویی به بیماران اتخاذ شود تا ضمن احترام به اتونومی بیمار و تحکیم ارتباط صادقانه‌ی پزشک با او، از القای ناامیدی و آسیب به سلامت روان بیمار و خانواده‌ی او پرهیز شود؛ ازاین‌رو، انجام‌دادن مطالعات بیشتر با تمرکز بر توسعه‌ی راهکار‌های ارتباطی مؤثر و ارائه‌ی پشتیبانی جامع برای متخصصان مراقبت‌های بهداشتی درگیر در مراقبت‌های پایان حیات توصیه می‌گردد؛ همچنین، طراحی برنامه‌های آموزشی با تأکید بر مهارت‌های ارتباطی، حساسیت فرهنگی و تصمیم‌گیری اخلاقی برای ترویج بهترین شیوه‌ها و کاهش بار عاطفی بر پزشکان و درعین‌حال، حمایت از حقوق بیماران، ضروری است.},
keywords_fa = {اتونومی, حقوق بیماران, حقیقت‌گویی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7044-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7044-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {AhmariTehran, Hoda and Mashkoori, Ahmad and Ilaghinezad, Tayebeh and Tajadini, Maryam},  
title = {The Effect of Using Student Reflective Narratives to Observe Dignity and Respect for Patients’ Rights in Clinical Education}, 
abstract ={Research shows that stress in medical students leads to burnout and a loss of respect for patients’ rights. These declines in mood and an increase in malpractice are particularly evident during the internship period. On the other hand, literature highlights the importance of reflective practice in education. This study investigates the effect of using student reflective narratives on observing dignity and respect for patients’ rights in clinical education. A mixed-methods study based on reflective learning theories (Gibbs' Reflective Model) was conducted over 12 months with 48 intern students. In a quasi-experimental design, 38 medical students were randomly assigned to either an intervention or a control group. Only students in the intervention group were allowed to engage in conversations with patients and inquire whether they had properly respected the patients’ rights and dignity. The students then reflected on their performances. In the first week, a pretest was conducted in both groups. The intervention group received reflective education and participated in reflection writing during the second and third weeks. In the final week, a post-test was conducted for both groups. To explore students’ perceptions of the effectiveness of reflecting on their performance, a qualitative content analysis was carried out, including 12 semi-structured interviews and 144 reflection notes. The mean scores of students’ performance regarding respect for patients in the intervention group improved significantly in the post-test (12.32 ± 1.21) compared to the pretest (9.85 ± 1.39) (p < 0.05). An independent t-test indicated that the difference in post-test scores between the two groups was significant (p = 0.01). From the interviews, four main themes emerged: improving empathy and understanding patients’ feelings, paying attention to patients’ humanistic dimensions, respecting patients’ autonomy and rights, and promoting interpersonal communication skills. This study demonstrated the positive emotional effects of reflective narrative writing interventions on medical students in observing dignity and respecting patients' rights. It is recommended to incorporate reflective narratives into medical education programs to enhance these qualities.},  
Keywords = {Reflective narratives, Dignity, Patients’ rights, Clinical education},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {اثربخشی روایت‌نویسی تأملی دانشجویان پزشکی بر رعایت شأن بیماران و احترام به حقوق آنان در آموزش بالینی},
abstract_fa ={تحقیقات نشان می‏دهد، استرس در دانشجویان پزشکی به فرسودگی شغلی و ازبین‌رفتن حقوق بیماران منجر می‏شود. کاهش خلق‌وخو و بدرفتاری دانشجویان در دوره‌ی کارآموزی بدتر می‌شود. از سوی دیگر، مرور ادبیات به اهمیت روایت‌نویسی تأملی در آموزش بالینی اشاره دارد. این مطالعه، به بررسی اثربخشی روایت‏نویسی تأملی دانشجویان بر رعایت شأن بیماران و احترام به حقوق آنان در آموزش بالینی پرداخته است. این پژوهش ترکیبی، مبتنی بر نظریه‌ی یادگیری بازتابی گیبس، طی ۱۲ ماه بر روی 48 دانشجوی کارورز در بخش داخلی و جراحی و ارتوپدی انجام شد. دانشجویان پزشکی، به‌طور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. در گروه مداخله، دانشجویان اجازه داشتند با بیماران صحبت کنند و از آن‌ها بپرسند که آیا حق و شأن بیمار به‌درستی رعایت شده است یا خیر؟ دانشجویان به‌شیوه‌ی روایت‌نویسی، عملکرد خود را به‌صورت کتبی، درباره‌ی رعایت شأن و حقوق بیمار منعکس می‌کردند. در هفته‌ی اول، پیش‌آزمون در هر دو گروه انجام شد. گروه مداخله در هفته‌ی دوم و سوم، آموزش تأملی و روایت‌نویسی تأملی را دریافت کردند. در هفته‌ی چهارم، پس‌آزمون در هر دو گروه انجام شد. برای تبیین درک دانشجویان از اثربخشی روایت‌نویسی تأملی بر عملکردشان، تحلیل محتوای کیفی صورت گرفت که شامل 12 مصاحبه‌ی نیمه‌ساختاریافته و 144 یادداشت روایت‌نویسی تأملی بود. میانگین نمرات عملکرد دانشجویان در احترام به بیمار، در گروه مداخله در پس‌آزمون (32/21±12/1) نسبت به پیش‌آزمون (85/39±9/1) به‌طور معنی‌داری بهبود یافت (0/05 = P ). آزمون تی مستقل نشان داد، تفاوت نمرات پس‌آزمون در دو گروه معنی‌دار است (0/05=P). از مصاحبه‌ها، چهار موضوع اصلی پدیدار شد: بهبود همدلی و درک احساسات بیماران، توجه به ابعاد انسانی بیماران، احترام به استقلال و حقوق بیماران و ارتقاء مهارت‌های ارتباط بین‌فردی. این مطالعه، آثار مثبت و معنی‌دار مداخلات روایت‌نویسی تأملی را بر عملکرد دانشجویان پزشکی برای رعایت شأن بیماران و احترام به حقوق آنان نشان داد. استفاده از روایات بازتابی دانشجویان پزشکی در این زمینه توصیه می‌شود.},
keywords_fa = {آموزش بالینی, تأملی, حقوق بیمار, شأن, روایت‌نویسی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7043-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7043-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Seif-Farshad, Mehr},  
title = {The Necessity of Social Solidarity and Sustainability Principles in Health System Programs}, 
abstract ={Health care services, in addition to being recognized as fundamental rights in various global human rights declarations, play a crucial role in advancing the development of human societies. The four principles of biomedical ethics introduced by Beauchamp and Childress—autonomy, non-maleficence, beneficence, and justice—are pivotal for ethical analysis and decision-making. However, certain other dimensions, which may not be explicitly addressed within these principles, are essential for policymaking at both macro and micro levels in health care. Two such important principles are social solidarity and sustainability, both of which hold a prominent position in health systems planning. The principle of social solidarity refers to the ways in which unity, cohesion, and collaboration are fostered within a community. A socially cohesive society embraces cultural diversity, respects human rights and the rule of law, and demonstrates a shared commitment to social order and collective responsibility. Social solidarity can significantly reduce health risks by creating a strong societal framework where cooperative efforts foster conditions for well-being, minimizing disability and disease. On the other hand, a health care system is fundamentally responsible for establishing and maintaining a sustainable and high-quality care environment. Sustainability in health services is achieved when ethical obligations—such as maximizing possible benefits, balancing risks against benefits, ensuring fairness (including for future generations), and respecting public rights—are prioritized. Continuity of health care ensures better coordination and improved delivery of services. Disruptions in health policies or intermittent provision of health services can severely undermine public trust. A conceptual understanding of sustainability and continuity in public health ethics is crucial, as these principles ensure that health policies, programs, and services enable access to the highest attainable standard of health, free from economic, social, or political instability. However, sustainability should not imply stagnation; services must remain responsive to the evolving needs of populations and societies. Ignoring these two principles in health policymaking and program design can seriously erode public trust and ultimately harm individual and Health system planning, should be changed to Health care programs.},  
Keywords = {Social Solidarity, Sustainability in Health Care, Health System Planning, Public Health Ethics, Continuity of Care, Health Policy},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ضرورت اصول هم‌بستگی اجتماعی و پایداری و تداوم در نظام سلامت},
abstract_fa ={مراقبت‎های سلامتی، علاوه بر اینکه از حقوق تصریح‌شده در بیانیه‎ها و اعلامیه‎های مختلف جهانی در حقوق بشر هستند، کارکرد دیگری نیز برای توسعه‌ی جوامع بشری دارند. چهار اصل اخلاقی زیست‌پزشکی ارائه‌شده‌ی بوشامپ و چیلدرس، در تحلیل و تصمیم‎گیری‎های اخلاقی نقشی بسزا دارند؛ جنبه‎هایی دیگر نیز وجود دارند که در این اصول کمتر خودنمایی می‎کنند، اما خود به‌عنوان اصول و قواعد ضروری در سیاست‌گذاری و برنامه‎ریزی‎های کلان و خُرد حوزه‌ی سلامت باید مدنظر قرار گیرند. دو نمونه از این قواعد اساسی که جایگاهی ویژه‎ دارند، اصل هم‌بستگی یا انسجام اجتماعی و اصل پایداری و تداوم خدمات است. اصل هم‌بستگی اجتماعی، به چگونگی اتحاد و پیوستگی و همکاری جامعه اطلاق می‌شود. جامعه‌ی‎ اجتماعی منسجم، جامعه‎ای است که تنوع فرهنگی را دربرمی‌گیرد، به حقوق بشر و حاکمیت قانون احترام می‎گذارد و تعهد مشترک به نظم اجتماعی و مسئولیت جمعی را نشان می‌دهد. هم‌بستگی (Solidarity)  اجتماعی می‎تواند خطرات سلامتی را در محیطی که در آن روابط قوی جامعه، در نتیجه‌ی همکاری برای به‌اجرادرآوردن شرایط شکوفایی و زندگی عاری از ناتوانی و بیماری شکل گرفته است، کاهش دهد. از سوی دیگر، نظام سلامت، متعهد به ایجاد و حفظ محیط مراقبتی پایدار و باکیفیت است. پایداری و تداوم خدمات، زمانی تحقق پیدا خواهد کرد که قوانین مرتبط با وظایف اخلاقی مطلوب، همچون: به‌حداکثررساندن منافع ممکن، موازنه‌ی مزایا در برابر خطرات، رفتار عادلانه با دیگران (حتی نسل‌های آینده) و احترام به حقوق عامه‌ی جامعه لحاظ شده باشد. تداوم در مراقبت‎های سلامتی بدان معناست که مردم از این طریق، هماهنگی میان خدمات سلامت و توجه بیشتر به آن را به دست خواهند آورد. نبود تداوم و استمرار در سیاست‌های سلامت و ارائه‌نشدن مداوم خدمات بهداشتی‌درمانی می‌تواند بزرگ‌ترین آسیب را به حس اعتماد عمومی مردم برساند. درک مفهومی از تداوم و پایداری خدمات سلامت در اخلاقیات سلامت عمومی ضروری است؛ به‌خصوص اگر بتواند نشان دهد که در کنار سایر اصول، موقعیتی را فراهم می‌سازد تا سیاست‌ها و برنامه‌ها و خدمات سلامتی به دور از تنش‌های اقتصادی و اجتماعی و سیاسی، دسترسی به بالاترین سطح سلامتی را ممکن می‌سازند؛ البته تداوم و پایداری خدمات، به معنای سکون خدمات و پاسخ‌ندادن به نیازهای به‌روز مردم و جوامع نیست. فراموشی این دو اصل یا قاعده در سیاست‌گذاری و طراحی برنامه‎های سلامت، به اعتماد عمومی جامعه و در نهایت، به شاخص‎های سلامتی فردی و اجتماعی، آسیب جدی وارد می‎سازد. نوشته‌ی حاضر بر اهمیت ادغام اصول انسجام اجتماعی و پایداری در چهارچوب‌های سیاست سلامت، برای ایجاد اعتماد، اطمینان از دسترسی و توسعه‌ی نتایج بلندمدت سلامت عمومی تأکید دارد.},
keywords_fa = {همبستگی اجتماعی, پایداری در مراقبت های سلامت, برنامه های مراقبت سلامتی, اخلاق سلامت عمومی, تداوم مراقبت, سیاست های سلامتی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7042-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7042-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Borhani, Fariba and JenabiGhods, Mariye and FattahMoghadam, Ladan and Gilvari, Tahereh and RafieiJavazm, Amirreza and Naserpour, Mahshad and Hosseinabadi‑Farahani, Mohammad Jav},  
title = {Moral Sensitivity in Psychiatric Nurses: A Qualitative Content Analysis}, 
abstract ={Moral sensitivity is a fundamental characteristic of professional ethics in nursing, significantly influencing patient care. This qualitative study aimed to explore the concept of moral sensitivity among psychiatric nurses. The study employed a qualitative approach using content analysis. Participants included 15 psychiatric nurses working at Razi Psychiatric Hospital in Iran, selected through purposive sampling based on defined inclusion and exclusion criteria. After obtaining ethical approval, data were collected through semi-structured, in-depth interviews. The interviews were audio-recorded, transcribed, and managed using MAXQDA software. Data analysis was conducted following Granheim and Lundman’s five-step method (2004), and the trustworthiness of the findings was ensured using Guba and Lincoln’s criteria. The findings revealed three main categories and six subcategories: Ethical Knowledge (comprising clinical experience and education, and professional development). Ethical and Legal Conflicts (including discrepancies between ethical principles and legal frameworks, and challenges in ethical decision-making within complex legal situations). Ethical Atmosphere (encompassing individual ethics and organizational ethics). Based on these findings, it is recommended that these insights be integrated into nursing education, research, and management to enhance care for patients with psychiatric disorders.},  
Keywords = {Moral sensitivity, Psychiatric nurse, Qualitative content analysis},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {تبیین مفهوم حساسیت اخلاقی در روان‌پرستاران: تحلیل محتوای کیفی},
abstract_fa ={حساسیت اخلاقی، اولین خصوصیت رعایت اخلاق حرفه‌ای در پرستاری است که تأثیر آن در ارائه‌ی مراقبت به بیماران مشهود است. پژوهش حاضر، مطالعه‌ای کیفی بوده که با هدف تبیین مفهوم حساسیت اخلاقی در روان‌پرستاران انجام شد. در پژوهش حاضر، از روش کیفی با رویکرد تحلیل محتوا استفاده شد. مشارکت‌کنندگان شامل پانزده نفر از پرستاران شاغل در بیمارستان روان‌پزشکی رازی در کشور ایران بودند که با روش هدفمند و بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند. داده‌ها پس از کسب مجوز اخلاقی، از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختارمند گردآوری شدند. پس از انجام‌دادن مصاحبه و ضبط و ثبت داده‌ها، برای مدیریت داده‌ها از نرم‌افزار MAXQDA استفاده شد.  تحلیل داده‌ها از طریق روش پنج‌مرحله‌ای Granheim & Lundman (۲۰۰۴) انجام شده و صحت و استحکام داده‌ها نیز با استفاده از معیارهای لینکولن و گوبا  مورد بررسی قرار گرفت از معیارهای گوبا و لینکولن استفاده شد. یافته‌ها شامل سه طبقه‌ی اصلی و شش زیرطبقه، شامل دانش اخلاقی (تجربه‌ی بالینی، آموزش و توسعه‌ی حرفه‌ای)، کشمکش اخلاق و قانون (نبودِ تطابق بین اصول اخلاقی و قوانین و چالش‌های تصمیم‌گیری اخلاقی در شرایط قانونی پیچیده) و جو اخلاقی (اخلاق فردی و اخلاق سازمانی) بودند. توصیه می شود از یافته های این مطالعه آموزش و پژوهش و مدیریت پرستاری در مراقبت از بیماران مبتلا به اختلالات روان استفاده شود.},
keywords_fa = {حساسیت اخلاقی, روان پرستار, تحلیل محتوای کیفی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7034-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7034-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Delpasand, Kourosh},  
title = {Challenges of Human Resource Allocation in the Health System}, 
abstract ={All health systems face the dual challenge of resource shortages, which prevent them from providing all the services needed by society, while also striving to enhance justice in access to health services and care. The prioritization and allocation of resources are critical issues in the health sector, and ensuring fairness in these processes requires consideration of various criteria. This study aims to examine the methods of allocating human resources in the health sector and explain the challenges associated with allocating skilled human resources in the country. This qualitative study involved faculty members and individuals with a history of responsibility in the university. Data collection was conducted through interviews, which were arranged based on mutual agreement with participants. Interviews continued until saturation was reached, meaning they concluded when participants had no further information to provide and the interviewer had no additional questions aligned with the research objectives. The findings were categorized as follows: Prioritization Issues: The prioritization of resources is often directed towards newly established departments and hospitals, and personnel are allocated to new branches to launch new fields. The definition of processes important to the Ministry of Health is based on specific provincial conditions, which may not be included in standard lists. Prioritization should, therefore, be determined based on relevant indicators and the performance of personnel. Organizational Challenges: Organizational charts are outdated, and organizational structures are often unresponsive. Recruitment is based on obsolete charts, and there are discrepancies between created positions and the personnel recruited to fill them. Political influences, such as deception and hypocrisy, also complicate the allocation process. Population Considerations: The floating population of each province must be considered in resource allocation. The periodic involvement of some individuals as companions and contract personnel in advisory roles alongside university presidents poses challenges. A gradual approach with well-defined management and realistic goals should be implemented over a five-year period. Management and Decision-Making: Human resource managers in universities lack decision-making authority. A national team of managers, specialists, and experts should be formed to address human resources needs. Human resources should be identified based on the estimated needs of existing fields. It is also essential to establish efficiency measurement frameworks grounded in relationships, but the Ministry of Health lacks specific notifications regarding these matters. Efficiency should be measured based on personnel performance and appropriately defined indicators. Emerging Challenges: The migration of specialists in various fields, combined with reluctance among doctors to pursue specialist-level studies in areas such as emergency medicine and pediatrics, further exacerbates human resource allocation challenges. Adding specialist experts and evaluating personnel before hiring are essential measures to address this issue. Additionally, consideration should be given to restructuring the Ministry of Health by dividing it into separate sub-units with distinct financial and management mechanisms. This study identifies and extracts the criteria used for prioritizing and allocating resources within the health system. According to experts and policymakers in health and medical organizations, additional criteria should be considered beyond traditional metrics when prioritizing and allocating human resources.},  
Keywords = {Resource allocation, Human resources, Justice, Health system},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-4}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {چالش‌های تخصیص منابع انسانی در نظام سلامت},
abstract_fa ={همه‌ی نظام‌های سلامت از یک طرف، به دلیل کمبود منابع، امکان ارائه‌ی همه‌ی خدمات ضروری به همه‌ی افراد جامعه را ندارند و از طرف دیگر، به‌دنبال افزایش عدالت در دسترسی مردم به خدمات و مراقبت‌های سلامت هستند. اولویت‌بندی و تخصیص منابع از مهم‌ترین موضوعات بخش سلامت است و عادلانه‌بودن آن‌ها، نیازمند درنظرگرفتن معیارهای مختلف است. این مطالعه با هدف بررسی روش‌های تخصیص منابع نیروی انسانی بخش سلامت و تبیین چالش‌های تخصیص نیروی انسانی ماهر در کشور انجام شد. پژوهش حاضر از حیث روش‌‌شناسی، مطالعه‌ای کیفی بود و برخی از اعضای هیئت علمی که سابقه‌ی مسئولیت در دانشگاه را داشته‌اند، جامعه‌ی آماری آن را تشکیل دادند. جمع‌آوری داده‌ها به این صورت انجام شد که مشارکت‌کنندگان طبق توافق با محقق، در زمان و مکان توافق‌شده برای انجام‌دادن مصاحبه حاضر شدند و محقق مصاحبه را تا رسیدن به اشباع ادامه داد؛ ازاین‌رو، مصاحبه زمانی پایان یافت که مصاحبه‌شوندگان حرفی برای گفتن نداشتند و مصاحبه‌کننده نیز، پرسشی برای دستیابی به اهداف پژوهش نداشت. نتایج مستخرج را می‌توان در پنج دسته طبقه‌بندی کرد: ۱. اولویت کاری ما با بخش‌های تازه‌تأسیس و بیمارستان‌های جدیدالاحداث است؛ تعریف و اختصاص نیرو به شاخه‌های جدیدتر برای راه‌اندازی رشته‌ای جدید؛ فرایندهایی که به دلیل شرایط خاص استان که حتی ممکن است در لیست موارد حائز اهمیت برای وزارت بهداشت نباشد، تعریف می‌شوند؛ اولویت‌ها باید بر اساس شاخص‌ها و عملکرد نیروها تعیین شوند. ۲. به‌روزنبودن چارت‌ها؛ چارت‌های سازمانی غیرجواب‌گو؛ نیروگیری بر اساس چارت‌های قدیمی؛ تناسب‌نداشتن پست‌های ایجادشده با نیروی انسانی جذب‌شده؛ سیاست، سیاسی‌کاری، دروغ، تزویر و ریا. ۳. مسأله‌ی جمعیت شناور هر استان باید در کانون توجه قرار گیرد؛ حضور دوره‌ای و مقطعی عده‌ای به‌عنوان همراهان و تیم نیروی قرارداد به‌صورت شرکتی یا تبصری در کنار هر رئیس دانشگاه یکی از مشکلات در این خصوص است؛ باید طی پنج سال و با مدیریت اصولی و هدف‌گذاری‌های کوچک‌تر و منطقی آرام‌آرام به سمت جلو گام برداریم. ۴. مدیران منابع انسانی در دانشگاه‌ها تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیرنده نیستند؛ باید یک تیم کشوری از مدیران و متخصصان و صاحب‌نظران باتجربه در حوزه‌ی منابع انسانی تشکیل شود؛ باید بر اساس برآورد نیاز رشته‌های موجود به‌دنبال نیروی انسانی رفت؛ طرحی تحت عنوان سنجش کارآمدی بگذاریم و همه‌ی بررسی‌های این‌گونه بر اساس روابط است؛ وزارت بهداشت ابلاغیه‌ی مخصوصی در این باره ندارد؛ سنجش کارآمدی باید بر اساس عملکرد نیروها و شاخص‌های تعریف‌شده‌ی مناسب صورت گیرد. ۵. مهاجرت نیروهای متخصص در انواع رشته‌ها از یک سو و استقبال‌نکردن پزشکان از ادامه‌ی تحصیل در مقطع تخصص در بعضی رشته‌ها مانند طب اورژانس و اطفال، افزودن کارشناسان متخصص، ارزیابی نیروها قبل از استخدام؛ انحلال وزارت بهداشت و تقسیم‌شدن این نهاد به زیرواحدهای جدا از هم، با سازوکار مالی و مدیریتی جداگانه. در نهایت اینکه به نظر می‌رسد، صاحب‌نظران و سیاست‌گذاران شاغل در سازمان‌های بهداشتی و درمانی، باید برای اولویت‌بندی و تخصیص منابع انسانی، در کنار استفاده از معیارهای قدیمی، معیارهای دیگری را نیز مدّنظر قرار دهند.},
keywords_fa = {تخصیص منابع, عدالت, منابع انسانی, نظام سلامت},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7033-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7033-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {RezaeiAdaryani, Mohse},  
title = {Cutting the Financial Relationship Between Doctor and Patient: A Key Solution to Health Ethics Challenges}, 
abstract ={The relationship between healthcare providers and patients is often marred by financial issues, which present significant ethical challenges. These financial interactions can be categorized into direct and indirect communications, both of which give rise to various ethical dilemmas. In direct financial communication, issues such as under-the-table payments, fee splitting, self-referral, inappropriate referrals, induced demand, and unnecessary surgeries or hospitalizations are prevalent. These practices compromise the ethical standards of medical care. On the other hand, indirect financial communication occurs when a small portion of the healthcare cost is paid by the patient, while the majority is covered by intermediary institutions like insurance companies or the Ministry of Health. The family physician system, with accurate patient referrals and cost management, supports this model. Under such a system, service tariffs align with actual costs, creating "real" tariffs, and reducing opportunities for many ethical challenges to arise. The current health system provides practical examples of the disconnection of financial relationships, notably through policies such as the Accident Insurance Law (Article 92 of the Fourth Development Plan) and the family physician system within the Imam’s Relief Committee. Health centers involved in treating injured patients and staffed with experienced personnel have observed and reported significant improvements following the implementation of the Accident Insurance Law, highlighting the positive impact of financial disconnection on healthcare ethics. This study demonstrates that cutting financial ties between doctors and patients, through indirect financial communication models and accurate referral systems, is an effective solution to addressing a wide range of ethical challenges in healthcare.},  
Keywords = {Financial relationship, Physician-patient, Referral system, Family physician, Insurance},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {قطع رابطه‌ی مالی پزشک و بیمار، راه‌حل عمده‌ی چالش‌های اخلاق سلامت},
abstract_fa ={یکی از چالش‌های مهم در ارتباط گیرنده و ارائه‌کننده‌ی خدمت سلامت، مسائل و ارتباط مالی است. این ارتباط به دو گونه‌ی مستقیم یا غیرمستقیم است. در ارتباط مستقیم مالی گیرنده و ارائه‌کننده‌ی خدمت سلامت، معضلات اخلاقی متعددی پدید می‌آید که دریافت وجه خارج از تعرفه (زیرمیزی)، سهم‌خواهی، ارجاع به خود، ارجاع بیجا، تقاضای القایی، بستری و جراحی غیرضروری، از آن جمله هستند. در شیوه‌ی ارتباط غیرمستقیم، بخشی اندک از هزینه‌ی خدمات سلامت بر عهده‌ی گیرنده‌ی خدمت است و نهاد واسط (بیمه یا وزارت بهداشت) عمده‌ی این هزینه را پرداخت می‌کند. وجود نظام پزشک خانواده، همراه با سطح‌بندی و ارجاع دقیق و صحیح، تکمیل‌کننده‌ی شیوه‌ی ارتباط غیرمستقیم مالی است. در چنین حالتی این امکان وجود خواهد داشت که تعرفه‌ی خدمات، مطابق با هزینه‌ی تمام‌شده باشد و تعرفه‌ها به اصطلاح «واقعی» شوند. در این صورت، برای بسیاری از معضلات اخلاقی پیش‌گفته، زمینه‌ای برای بروز و ظهور وجود نخواهد داشت. در نظام سلامت کنونی، نمونه‌های موجود قطع ارتباط مستقیم مالی و نظام ارجاع، گویای چنین امکانی‌ است. قانون بیمه‌ی تصادفی (ماده‌ی ۹۲ برنامه‌ی چهارم توسعه)، پزشک خانواده‌ی کمیته‌ی امداد امام(ره)، ازجمله‌ی این نمونه‌ها هستند. در مراکز درمانی که محل ارجاع بیماران مصدوم هستند، کارکنان باسابقه که قبل و بعد از اجرای قانون بیمه‌ی تصادفی را در تجربه‌ی زیسته‌ی خود دارند، به‌روشنی به تفاوت آشکار قبل و بعد از اجرای این قانون اذعان دارند. مطالعات انجام‌شده هم به این موضوع اشاره دارند.},
keywords_fa = {رابطه مالی, پزشک و بیمار, نظام ارجاع, پزشک خانواده, بیمه},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7032-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7032-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Karimi, Hanieh and FarahmandAsil, Ali and SaeediTehrani, Saeedeh},  
title = {COVID-19: An Opportunity to Restore Lost Trust? A Narrative Review of Trust Trends Before and After the Pandemic}, 
abstract ={Trust between doctors and patients is a cornerstone of improved health outcomes and quality medical care. However, this trust has eroded in recent decades due to various factors. The global crisis of the COVID-19 pandemic presents a unique opportunity to examine and analyze changes in public trust towards the healthcare system. This narrative review explores the state of public trust in healthcare before and after the COVID-19 pandemic, analyzing the factors influencing this trust and proposing strategies for its maintenance and rebuilding. A narrative review was conducted, with information gathered from searches in reputable national and international scientific databases like PubMed, ScienceDirect, Springer, and Scopus. Relevant articles from Iranian databases such as Magiran and IranMedex were also included. The review focused on the components of trust, factors affecting it, and challenges faced by the healthcare system during the pandemic. The review revealed significant changes in the components of trust in doctor-patient relationships due to the COVID-19 pandemic. Prior to the pandemic, public trust in physicians had been declining due to factors such as perceived inequities in treatment, medical errors, and unprofessional behavior by some healthcare professionals. For example, surveys indicate a decline in public trust in healthcare professionals in the United States, dropping from 73% in 1966 to 34% in 2012. The COVID-19 pandemic significantly exacerbated this decline, with many people distrusting governmental institutions, pharmaceutical companies, and media outlets perceived to be providing misleading information. A study in Poland found that 31% of respondents viewed the pandemic as an exaggerated threat, while 3% considered it entirely fictional. However, the dedicated service and transparent communication of some institutions and healthcare personnel during the COVID-19 crisis partially restored public trust. This led to the emergence of a concept known as "dual trust," where people not only trust individual physicians but also pay closer attention to the overall performance of the healthcare system and governments. Dual trust has implications not only for the quality of healthcare services but also for the success of prevention and treatment programs. The COVID-19 crisis has had a profound impact on public trust in the healthcare system. To maintain and rebuild this trust, effective measures are essential. These measures should focus on enhancing service quality, fostering scientifically informed citizens, ensuring transparent communication, and promoting positive interactions between doctors and patients.},  
Keywords = {Trust, Doctor-patient relationship, COVID-19 pandemic, Healthcare system, Dual trust},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-4}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {کووید، فرصتی برای احیای اعتماد ازدست‌رفته: مروری روایتی بر روند اعتماد در دوران قبل و بعد از کووید},
abstract_fa ={اعتماد بین پزشک وبیمار، یکی از ارکان اساسی در بهبود سلامت و کیفیت مراقبت‌های پزشکی است. در دهه‌های اخیر، این اعتماد به دلایل مختلف کاهش یافته است. شیوع ویروس کووید ۱۹، به‌عنوان بحرانی جهانی، فرصتی را برای بررسی و تحلیل تغییرات در سطح اعتماد عمومی به نظام سلامت فراهم کرده است. این مطالعه‌ی مروری، به بررسی وضعیت اعتماد عمومی مردم به نظام سلامت، قبل و بعد از همه‌گیری کووید پرداخته و مؤلفه‌های مؤثر بر این اعتماد را تحلیل کرده؛ همچنین، راهکارهایی را برای حفظ و بازسازی این اعتماد ارائه داده است. اطلاعات در این مطالعه‌ی مروری، از طریق جست‌وجو در پایگاه‌های علمی معتبر داخلی وخارجی نظیرPubMed, Science Direct, Springer  و Scopus جمع‌آوری شده است؛ همچنین، مقالات مرتبط از پایگاه‌های ایرانی نیز مانند Magiran و IranMedex بررسی شدند. در این تحقیق، مؤلفه‌های اعتماد، عوامل مؤثر بر آن و چالش‌های پیش روی نظام سلامت در دوران همه‌گیری تحلیل شده‌اند. مطالعه نشان داد، مؤلفه‌های اعتماد در ارتباط پزشک و بیمار تحت تأثیر همه‌گیری کووید ۱۹ تغییراتی شایان توجه را تجربه کرده‌اند. در دوران پیش از همه‌گیری، اعتماد عمومی به پزشکان به دلیل عواملی مانند رعایت‌نکردن عدالت در درمان، خطاهای پزشکی و رفتار غیرحرفه‌ای برخی پزشکان روندی کاهشی داشت؛ برای مثال، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند، اعتماد عمومی به متخصصان سلامت در ایالات متحده از 73درصد در سال 1966، به 34 درصد در سال 2012 کاهش یافته است. با شیوع کووید 19،این روند کاهش اعتماد، به‌طور چشمگیری تشدید شد. بسیاری از مردم به نهادهای دولتی، شرکت‌های دارویی و رسانه‌ها اعتماد نداشتند و معتقد بودند، این نهادها اطلاعات نادرست ارائه می‌دهند. طبق مطالعه‌ای در لهستان، 31درصد از مردم این کشور، همه‌گیری کرونا را تهدیدی اغراق‌آمیز و 3درصد از آنان، آن را تخیلی قلمداد کرده‌اند. بااین‌حال، طی بحران کووید 19، برخی از نهادها و کادر درمانی با ارائه‌ی خدمات فداکارانه و شفاف‌سازی اطلاعات توانستند اعتماد عمومی را تاحدی بازسازی کنند. این امر به شکل‌گیری مفهوم اعتماد مضاعف منجر شد که در آن مردم علاوه بر اعتماد به پزشکان، به عملکرد کلی نظام سلامت و دولت‌ها نیز، بیشتر توجه نشان دادند. اعتماد مضاعف، نه‌تنها بر روی کیفیت خدمات درمانی اثرگذار است، بلکه می‌تواند بر موفقیت برنامه‌های پیشگیری و درمان نیز اثر بگذارد. این مطالعه نشان داد، بحران کووید ۱۹ تأثیرات عمیقی بر سطح اعتماد عمومی به نظام سلامت داشته است. برای حفظ و بازسازی این اعتماد، ضروری است که اقداماتی مؤثر در زمینه‌ی ارتقاء کیفیت خدمات درمانی، پرورش شهروندان آگاه علمی، شفاف‌سازی اطلاعات وتعامل مثبت بین پزشکان و بیماران صورت گیرد.},
keywords_fa = {اعتماد, اعتماد مضاعف, رابطه‌ی پزشک و بیمار, نظام سلامت, همه‌گیری کووید ۱۹},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7016-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7016-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Akrami, Forouz},  
title = {An Islamic Bioethics Framework for Decision-Making on the Life Support of Periviable Newborns}, 
abstract ={For many years, the question of whether or not to resuscitate periviable newborns has been a topic of debate among perinatologists, neonatologists, and ethicists. Unlike other studies that focus on the value and sanctity of human life during intrauterine development, the present study seeks to address the ethical question of what constitutes the right decision regarding life-support measures for newborns born at peri-viability ages, within the ethical norms of the Islamic tradition. This study assumes the inherent value of every moment of human life and acknowledges the human dignity of individuals from the time of conception. This multi-method study was conducted in three parts: (1) a review of the ethical frameworks presented for supporting the lives of periviable newborns, (2) an explanation of the principles of Islamic bioethics based on common Sunni and Shiite sources, and (3) the development of an Islamic bioethics framework. According to the ethical principles of the Islamic tradition—contrary to secular biomedical ethics—first and foremost, efforts should be made to preserve and prolong the life of periviable newborns regardless of their anticipated quality of life. Second, in decisions involving life and death, the priority is not the preferences of the infant's parents but rather the saving of the infant's life and its preservation by the physician and medical team. Nonetheless, parental participation in the decision-making process is essential. Preserving life, however, is not an absolute obligation; the aim of life-support measures is not merely to extend the infant's life for a short period but to do so in proportion to the prognosis and expected benefits. Specifically, these measures should be considered when there is a significant probability of the newborn’s survival. This requires a case-by-case assessment of risks, taking into account the newborn’s clinical condition, as well as regional resources and conditions. It is recommended to use the proposed Islamic bioethical framework to develop a clinical guideline that includes criteria for classifying infants born at the edge of viability based on their clinical condition. Ethical decisions to intervene should then be based on the infant's clinical state, probability of survival, and the resources available in the region.},  
Keywords = {Bioethics, Newborn, Periviability, Life Support, Islam},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {یک چهارچوب اخلاق زیستی‌اسلامی برای تصمیم‌گیری درباره‌ی حمایت از حیات نوزادان متولدشده در سنین حاملگی حوالی زیست‌پذیری},
abstract_fa ={سال‌هاست که پاسخ به سؤال احیاکردن یا نکردن نوزادان متولدشده در سنین حوالی زیست‌پذیری، ذهن متخصصان مامایی، طب پیرامون تولد، طب پیرامون نوزادی و اخلاق پزشکی را به خود مشغول کرده است. برخلاف سایر مطالعات که به تبیین ارزش و حرمت حیات انسانی در دوران زندگی داخلِ‌‌رحمی پرداخته‌اند، در مطالعه‌ی حاضر، ما ضمن پذیرش فرض ارزش هر لحظه از حیات انسان و مراتب شأن انسانی وی از زمان لقاح، در تلاش برای پاسخ‌گویی به این سؤال بودیم که تصمیم درست درباره‌ی حمایت از حیات در نوزادان متولدشده در سنین حوالی زیست‌پذیری در پرتو آموزه‌های اخلاقی سنت اسلام چیست؟ این پژوهش چندروشی، در سه بخشِ مرور چهارچوب‌های اخلاقی ارائه‌شده برای حمایت از حیات نوزادان متولدشده در سنین حوالی زیست‌پذیری، تبیین اصول اخلاق زیستی‌اسلامی بر اساس منابع مشترک اهل تسنن و شیعه و تحلیل و ارائه‌ی چهارچوب اخلاق زیستی انجام شده است. مطابق اصول اخلاقی سنت اسلام، برخلاف اخلاق زیست‌پزشکی سکولار، اول اینکه، باید برای حفظ و تداوم حیات نوزادان متولدشده در سنین حوالی زیست‌پذیری صرف‌نظر از کیفیت آن تلاش کرد؛ دوم اینکه، هنگام تصمیم‌گیری بین مرگ و زندگی، آنچه در اولویت قرار دارد، خواست والدین نوزاد نیست، بلکه نجات جان نوزاد و حفظ حیات وی توسط پزشک و تیم درمانی است؛ اگرچه مشارکت والدین در تصمیم‌گیری ضرورت دارد؛ بااین‌حال، حفظ حیات یک مصلحت مطلق نیست و هدف از اقدامات حمایت از حیات، صرفاً طولانی‌ترکردن حیات نوزاد برای یک مدت‌زمان محدود نیست، بلکه این اقدامات باید متناسب با پیش‌آگهی و منفعت مورد انتظار، یعنی احتمال فراوان بقای نوزاد انجام شود. این امر مستلزم ارزیابی خطر برای هر نوزاد، با توجه به وضعیت بالینی اختصاصی وی و منابع و وضعیت منطقه‌ای است. استفاده از چهارچوب اخلاق زیستی پیشنهادی، برای تدوین یک راهنمای بالینی، شامل معیارهای دسته‌بندی نوزادان متولدشده در سنین حوالی زیست‌پذیری مبتنی بر وضعیت بالینی آن‌ها، تصمیم اخلاقی برای مداخله بر اساس وضعیت بالینی، احتمال بقا و منابع موجود منطقه‌ای توصیه می‌شود.},
keywords_fa = {اخلاق زیستی, اسلام, حمایت از حیات, حوالی زیست‌پذیری, نوزاد},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6954-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6954-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Enjoo, Seyed Ali},  
title = {Promoting Ethical Motivation in Health Care Organizations: Ethical Accreditation of Healthcare Service Facilities: A Review Study}, 
abstract ={Organizational ethics in healthcare literature encompasses a set of complex and interrelated topics. It is regarded as the frontier of medical ethics or the next stage in the evolution of bioethics. To effectively address organizational ethical issues within healthcare organizations, it is crucial to understand both the similarities and differences between competing concepts. Moreover, the presence of financial and contractual concerns often makes it challenging to motivate managers to enhance the ethical climate of their organizations. This study aims to develop a deeper and more comprehensive understanding of organizational ethics in the healthcare system. This review study involved a comprehensive search of the literature on healthcare system ethics, utilizing the following databases: PubMed, Scopus, Web of Science, and CINAHL. Additionally, grey literature from published books on Healthcare Organization Ethics and websites of organizations such as JCAHO and VBN were also included. The search strategy employed a combination of keywords such as 'health ethics,' 'organizational ethics,' 'health organizations,' 'ethical decision-making,' 'manager motivation,' and 'CEO incentives.' Only English-language sources with accessible full-texts were considered. All search results were reviewed, and duplicates were removed. This study offers a comprehensive overview of the existing literature on organizational ethics in healthcare, providing a detailed map of key texts in the field.  },  
Keywords = {Health care, Organization, Ethics, Incentives, Motivation, Regulatory},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ایجاد انگیزه‌ی ارتقاء اخلاقی در سازمان سلامت؛ اعتباربخشی اخلاقی مراکز خدمات سلامت: یک مطالعه مروری},
abstract_fa ={اخلاق سازمانی در ادبیاتِ خدمات مراقبت‌های سلامت، شامل ترکیبی از موضوعات پیچیده‌ی شبیه به هم است. اخلاق سازمانی به‌عنوان لبه‌ی دانش اخلاق پزشکی یا گام دوم تکامل اخلاق پزشکی معرفی شده است. برای بهتر اجراکردن ملاحظات اخلاق سازمانی در نظام سلامت، شناخت تفاوت‌ها و شباهت مفاهیم رقیب اهمیت دارد. از طرفی، تا مسائل مالی و قراردادی سازمان‌های سلامت وجود دارند، ایجاد انگیزه در مدیران برای ارتقاء جو اخلاقی سازمان تحت مدیریت آنان آسان نیست. این مطالعه درصدد است، به درکی جامع‌تر از اخلاق سازمانی در نظام سلامت دست یابد. در این مطالعه‌ی مروری، جست‌وجوی جامع ادبیات رشته‌ی اخلاق نظام سلامت در پایگاه‌های داده‌ی PubMed، Scopus، Web of Science وCINAHL  انجام شد؛ علاوه‌براین، ادبیات خاکستری از کتاب‌های منتشرشده با موضوع Healthcare Organization Ethics و  Healthcare Organizational Ethics و همچنین وب‌سایت‌های نهادهایی همچون: JCAHO و VBN استخراج شد. برای جست‌وجو، از ترکیبی از کلمات کلیدی اخلاق سلامت، اخلاق سازمانی، سازمان‌های سلامت، تصمیم‌گیری اخلاقی، انگیزه‌ی مدیران، انگیزه‌ی ارتقاء اخلاقی استفاده شد. مقالات و منابع انگلیسی زبانی که متن کامل آن‌ها به دست آمدند، مدنظر قرار گرفتند. تمام نتایج جست‌وجوها بررسی و نسخه‌های تکراری حذف شدند. این مطالعه شیوه‌های کاربردی ایجاد انگیزه و نقشه‌‌ای جامع از متون مرتبط با اخلاق سازمانی را در مراقبت‌های سلامت ارائه می‌کند.  },
keywords_fa = {اخلاق سازمان, اخلاق سازمانی, انگیزه‌ی ارتقاء اخلاقی, برنامه‌ی اخلاقی, نظام سلامت},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6947-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6947-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Soleimani, Farzaneh and Afshar, Leil},  
title = {Ethical Challenges in Parental Refusal of Mandatory Vaccination of Children: Balancing Parental Autonomy and Public Health}, 
abstract ={According to the World Health Organization (WHO), vaccination has significantly reduced the burden of infectious diseases. However, low disease rates do not eliminate the need for continuous monitoring to address the threat of potential outbreaks. The presence of unimmunized individuals can place any community at risk of disease outbreaks. This review aimed to explore the ethical challenges associated with parental refusal to vaccinate children and to identify knowledge gaps in this area for further research within the country. A comprehensive search was conducted using PubMed and ScienceDirect. The final selection included 35 academic articles, one book, and one master’s thesis. In Iran, as in many other countries, anti-vaccination movements have grown in recent years, particularly following the rollout of COVID-19 vaccines. These movements often oppose vaccination for reasons such as philosophical or religious beliefs, poor health literacy, mistrust in healthcare systems, and personal or social experiences. The debate surrounding mandatory vaccination has persisted, primarily due to ethical concerns about coercion. One of the central ethical challenges involves the conflict between parental autonomy and public health. The degree to which parental autonomy is respected is a critical issue in the ethics of vaccination. Factors such as misinformation, inadequate information, or misinterpretation of information can constrain parental autonomy. Conversely, the state has a duty and vested interest in safeguarding children from harm, which may lead to challenging parental autonomy in cases where a child’s well-being is at risk. In conclusion, the extent of parental autonomy in planned interventions such as vaccination depends on the balance between the benefits and burdens of the intervention, taking into account the ethical principles of beneficence and non-maleficence. The greater the benefit, the less decisive parental autonomy becomes, and vice versa. Various studies addressing this issue have proposed strategies such as public education, organizing community-level vaccination discussions, educating vaccine-hesitant parents with evidence-based information, providing trustworthy resources for research, identifying factors influencing parental autonomy, conducting regular follow-ups, and implementing negative policies, including legal enforcement, fines, and restrictions on access to daycare centers and schools.},  
Keywords = {Mandatory vaccination, Anti-vaccination movements, Vaccine-hesitant},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {چالش‌های اخلاقی در امتناع والدین از واکسیناسیون اجباری کودکان؛ توازن اتونومی والدین و سلامت عمومی},
abstract_fa ={طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت، واکسیناسیون بار بیماری‌های عفونی را بسیار کاهش داده است؛ بااین‌حال، نرخ اندک بیماری، به معنی نبودِ نظارت مداوم بر تهدید شیوع نیست. وجود افراد غیرایمن می‌تواند هر منطقه‌ای را در معرض خطر شیوع احتمالی بیماری قرار دهد. این مطالعه‌ی مروری، با هدف ارائه‌ی بینشی درباره‌ی چالش‌های اخلاقی امتناع والدین از واکسیناسیون اجباری کودکان و شناسایی شکاف‌های دانش در این حوزه برای تحقیقات بیشتر در کشور انجام گرفت. نخست، جست‌وجو در پایگاه‌های داده‌ی PubMed و ScienceDirect انجام شد. مجموعه‌ی نهایی، شامل 35 مقاله‌ی دانشگاهی، ۱ کتاب و ۱ پایان‌نامه‌ی کارشناسی ارشد بود. جنبش‌های ضد واکسن در ایران نیز، همانند بسیاری از کشورهای دیگر، در سال‌های اخیر (به‌خصوص بعد از واکسیناسیون علیه بیماری کووید ۱۹) رشد کرده است. این جنبش‌ها عمدتاً به دلایلی ازجمله: مکتب فکری و اعتقادات مذهبی، سواد بهداشتی ضعیف، نداشتن اعتماد به نظام‌های بهداشتی، تجربیات شخصی یا اجتماعی به مخالفت با واکسیناسیون می‌پردازند. از دیرباز، واکسیناسیون اجباری اغلب به دلیل نگرانی‌های اخلاقی درباره‌ی اجبار، محل بحث بوده است. یکی از عمده‌ترین چالش‌های اخلاقی، تقابل اتونومی والدین با سلامت عمومی است. میزان احترام به اتونومی والدین، یکی از موضوعات کلیدی در اخلاق واکسیناسیون است. مسائلی همچون: اطلاعات نادرست یا اندک یا درک نامناسب اطلاعات می‌تواند اتونومی والدین را محدود کند. از طرفی، دولت نیز وظیفه و منافعی در محافظت از کودک در برابر آسیب دارد و می‌تواند در موقعیت‌هایی که کودک در معرض خطر قرار می‌گیرد، اتونومی والدین را به چالش بکشد. به‌عنوان نتیجه‌گیری کلی می‌توان بیان کرد که میزان اتونومی والدین در مداخلات برنامه‌ریزی‌شده همانند واکسیناسیون، بستگی به نسبت بین منفعت و بار آن مداخله دارد (با درنظرگرفتن اصول سودرسانی و ضرررساندن)؛ هرچقدر میزان منفعت بیشتر باشد، اتونومی والدین کمتر تعیین‌کننده است و بالعکس. در مطالعات متعددی که به این موضوع پرداخته‌اند، راهکارهایی همچون: آموزش عمومی، آموزش والدین امتناع‌کننده از واکسن و ارائه‌ی اطلاعات مبتنی بر شواهد، دراختیارگذاشتن منابع معتبر برای جست‌وجو و مطالعه، شناسایی اثرات کنترل‌گر بر اتونومی والدین، انجام‌دادن ویزیت‌های مکرر و در نهایت، استفاده از سیاست‌های منفی، همچون: اعمال قانون و جریمه و منع ورود به مهدکودک‌ها و مدارس پیشنهاد شده است.},
keywords_fa = {اتونومی شخصی, امتناع از واکسیناسیون, سلامت عمومی, واکسیناسیون اجباری},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6946-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6946-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Asgarian, Fatemeh Sadat and Saber, Ali and Bagheri, Sare},  
title = {Survey on Measuring Patients\' General Trust in Doctors}, 
abstract ={Trust is one of the most important aspects of human relationships, providing the foundation for participation and cooperation among individuals. It is also one of the most valuable social assets within the healthcare system. If trust is disrupted, it can impose significant costs on the system. The purpose of this study is to measure the level of patients' trust in doctors and its impact on the treatment process at Shahid Beheshti Hospital, Kashan. In this study, 325 patients referred to the emergency department of Shahid Beheshti Hospital in Kashan were selected. After applying the inclusion and exclusion criteria, 310 participants remained in the study. The General Trust Instrument was used for this research. This questionnaire consists of 33 questions covering six dimensions: patient-centered care (6 questions), macro-level patient care policies (6 questions), provider expertise (4 questions), quality of care (9 questions), communication and information provision (6 questions), and quality of collaboration between providers (2 questions). Scores ranged from 0 to 100, categorized as follows: 0–20 indicates very low trust, 20–40 low trust, 40–60 moderate trust, 60–80 high trust, and 80–100 very high trust in healthcare. Out of the 310 participants, 157 (50.6%) were male, and 153 (49.4%) were female. The mean age of the patients was 56.6 ± 20.6 years. Among the patients, 178 (57.4%) had acute illnesses, while 132 (42.6%) had chronic illnesses. The mean and standard deviation of the total score for the General Trust Questionnaire was 95.59 ± 13.8. This study demonstrated that the general trust score of patients in the doctors at this center is high. In delivering healthcare, interventions alone are insufficient; improving the quality of services is essential to enhance patient trust and satisfaction.},  
Keywords = {Public trust, Patient, Doctor},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی سنجش اعتماد عمومی بیماران به پزشکان},
abstract_fa ={اعتماد، یکی از مهم‌ترین جنبه‌های روابط انسانی است که زمینه‌ساز مشارکت و همکاری میان اعضاست؛ همچنین‌، اعتماد یکی از ارزشمندترین سرمایه‌های اجتماعی در نظام سلامت است که در صورت مخدوش‌شدن، هزینه‌ای سنگین به نظام سلامت تحمیل خواهد کرد. هدف از این مطالعه، بررسی سنجش میزان اعتماد بیماران به پزشکان و تأثیر آن بر روند درمان بیماران در بیمارستان شهیدبهشتی کاشان بود. در این مطالعه 325 نفر از بیماران مراجعه‌کننده به اورژانس بیمارستان شهیدبهشتی کاشان انتخاب شدند و بعد از اعمال معیارهای ورود و خروج، 310 نفر از آن‌ها در مطالعه باقی ماندند. در این بررسی از ابزار اعتماد عمومی استفاده شد. این پرسش‌نامه از 33 سؤال تشکیل شده که شامل شش بُعدِ مراقبت‌های بیمارمحور (شش سؤال)، سیاست‌های مراقبت از بیمار در سطح کلان (شش سؤال)، تخصص ارائه‌دهندگان (چهار سؤال)، کیفیت مراقبت‌ها (نُه سؤال)، ارتباطات و ارائه‌ی اطلاعات (شش سؤال) و کیفیت همکاری میان ارائه‌دهندگان (دو سؤال) است. بازه‌ی نمرات بین 0 تا 100 در نظر گرفته شده بود و اگر نمرات 0 تا 20 بود، اعتماد بسیار کم، بین 20 تا 40، اعتماد کم، 40 تا 60، اعتماد متوسط، 60 تا 80، اعتماد زیاد و 80 تا 100 اعتماد بسیار زیاد به مراقبت‌های بهداشتی‌درمانی را نشان می‌داد. از 310 بیمار، 157 نفر (50.6درصد) مذکر و 153 نفر (49.4درصد) مؤنث بودند و میانگین و انحراف معیار سنی بیماران در زمان مطالعه 20.6±56.6 سال بود. در بین بیماران 178 نفر (57.4درصد) به بیماری حاد و 132 نفر (42.6درصد) به بیماری مزمن مبتلا بودند. میانگین و انحراف معیار نمره‌ی کلی پرسش‌نامه‌ی اعتماد عمومی 13.8±95.59 گزارش شد. این مطالعه نشان داد، نمره‌ی اعتماد عمومی بیماران به پزشکان در این مرکز زیاد است. در ارائه‌ی مراقبت‌های بهداشت و درمان، مداخلات به‌تنهایی کافی نیست و باید کیفیت خدمات، برای افزایش اعتماد و رضایت بیماران، ارتقا یابد.},
keywords_fa = {اعتماد عمومی, بیمار, پزشک},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6945-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6945-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Khorshidian, Azam},  
title = {Ethical Decision-Making in Pediatric Nursing: Managing Critical and Serious Conditions}, 
abstract ={Nurses are committed to protecting the rights of their patients. However, significant challenges often arise in their communication with physicians and patients. In some situations, nurses feel that patient autonomy is not respected, and sufficient, appropriate information is not provided to patients and their families. These challenges are particularly pronounced in pediatric nursing, as children often cannot fully express their needs. Pediatric nurses must be especially sensitive to the vulnerability of children and their families, actively supporting their welfare and best interests. When a child is suffering from a serious illness or nearing the end of life, the ethical challenges become even more complex. Some of these challenges include: - How should healthcare decisions be made for these children? - Who should make these decisions? - How is the best interest of these children determined? - Who can best advocate for children's rights? - When treatment involves life-sustaining therapies (LST), is preserving life more important than ensuring quality of life? - Who has the authority to transition from therapeutic or life-sustaining interventions to palliative care? To address these challenges, nursing associations in various countries have developed ethical charters. However, no universal consensus or definitive solutions exist for navigating these complex clinical situations. Consulting experts across different fields and developing comprehensive professional ethics codes can serve as valuable guidance for pediatric nurses making ethical decisions in cases of serious illness.  },  
Keywords = {Pediatric nursing, Professional ethics, Nursing, Healthcare decisions},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {تصمیم‌سازی اخلاقی در پرستاری کودکان: مدیریت موقعیت‌های بحرانی و سخت},
abstract_fa ={پرستاران نگران محافظت از حقوق بیماران خود هستند؛ ولی در برخی مواقع، در ارتباط‌های خود با پزشکان و بیماران، با وضعیت کاری دشوار و چالش‌هایی در خور توجه مواجه می‌شوند که به روابط نامتقارن و به‌تبع آن، ارائه‌نکردن مراقبت‌های مناسب پرستاری منجر می‌شود. موقعیت‌هایی وجود دارد که پرستاران احساس می‌کنند، اتونومی بیماران نادیده گرفته می‌شود و اطلاعات کافی به بیماران و خانواده‌هایشان ارائه نمی‌شود. این موقعیت‌ها، به‌ویژه در زمینه‌ی پرستاری کودکان دشوارتر است؛ زیرا کودکان بیمار، اغلب نمی‌توانند نیازهای خود را به‌شکل مناسب بیان کنند. پرستاران کودکان، باید به آسیب‌پذیری کودکان و خانواده‌های آن‌ها حساس‌تر باشند و فعالانه از رفاه و منفعت آن‌ها حمایت کنند. در مواقعی که کودک به بیماری جدی مبتلاست یا در مراحل پایان حیات به سر می‌برد، چالش‌های اخلاقی پررنگ‌تر می‌شود. در این مقاله، ابعاد چالش‌های تصمیم‌سازی اخلاقی در پرستاری کودکان با بیماری‌های جدی، بررسی شد. روش اجرای این مقاله، به‌صورت مرور حیطه‌ای بود. در حوزه‌ی اخلاق پرستاری کودکان با بیماری‌های جدی، چندین چالش اخلاقی جدی مطرح است که عبارت‌اند از: •   تصمیم‌سازی درباره‌ی مراقبت‌های سلامت برای این کودکان چگونه باید اتخاذ شود؟ •   چه کسی باید این تصمیمات را بگیرد؟ •   استاندارد بهترین منفعت برای این کودکان چگونه تعیین می‌شود؟ •   چه کسی می‌تواند مدعی بهترین دفاع از منافع کودکان باشد؟ •   هنگامی که تصمیم درمانی شامل درمان‌های حفظ حیات (SVT) است، آیا حفظ زندگی مهم‌تر از کیفیت زندگی است؟  • چه کسی می‌تواند مجوز تغییر اهداف درمانی و حفظ حیات را به اهداف تسکین‌دهنده صادر کند؟ برای کمک به یافتن راه‌حل برای این گونه چالش‌ها، منشور اخلاقی انجمن‌های پرستاری در کشورهای مختلف تدوین شده است؛ اما برای چگونگی برخورد با این موقعیت‌های بالینی توافق‌نظر و پاسخ قطعی وجود ندارد. استفاده از نظرات متخصصان امر در رشته‌های مختلف و تدوین کدهای اخلاق حرفه‌ای می‌تواند راهنمای تصمیم‌سازی بالینی درست و اخلاقی برای پرستاران کودکان در مواقع ابتلا به بیماری‌های جدی باشد.},
keywords_fa = {پرستاران کودکان, تصمیم‌سازی اخلاقی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6941-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6941-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Biroudian, Saee},  
title = {Oversight of Research Ethics Committees in Knowledge-Based Projects}, 
abstract ={Effective oversight of scientific research is essential for ensuring adherence to ethical and legal principles, particularly in medicine and health sciences. This oversight plays a crucial role in maintaining research validity and safeguarding human health. As knowledge-based and technological projects continue to expand, the responsibilities of ethics committees become increasingly significant. Recognized as independent and credible entities, these committees conduct rigorous reviews of research initiatives. This article critically examines the significance, methodologies, and impact of ethics committee oversight on the quality and credibility of scientific research in knowledge-based projects. This study employs a review methodology, synthesizing data from established guidelines and regulatory frameworks governing ethics in biomedical research, as outlined by the National Committee on Ethics in Research of the Ministry of Health and Medical Education. Additionally, a comprehensive review of relevant scientific literature and empirical studies was conducted, focusing on the oversight of approved projects from reputable contemporary sources. The analysis indicates that knowledge-based projects require heightened ethical scrutiny compared to other research initiatives. This necessity arises from the imperative to adhere strictly to ethical standards outlined in research proposals. Rigorous oversight significantly enhances research quality while mitigating ethical violations. Furthermore, active engagement by ethics committees fosters a stronger commitment among researchers to uphold ethical principles. By offering targeted guidance and training, these committees contribute to the development of high-quality research proposals. Effective oversight by ethics committees is instrumental in enhancing the quality and credibility of scientific research, particularly in emerging technologies and knowledge-based projects. This oversight not only reduces ethical infractions but also strengthens public trust in research findings. Therefore, continuous advancements in ethical training and researcher awareness are imperative. Improving oversight mechanisms will further elevate ethical standards and reinforce responsible research practices within this domain.},  
Keywords = {Oversight, Ethics committees, Research, Knowledge-based projects, Medical ethics},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {نظارت کارگروه‌های اخلاق در پژوهش بر طرح‌های دانش‌بنیان},
abstract_fa ={نظارت بر پژوهش‌های علمی، به‌ویژه در حوزه‌های پزشکی و سلامت، از یک‌ سو نقشی کلیدی در تضمین رعایت اصول اخلاقی و قانونی در پژوهش و از سوی دیگر، ارتقا و صحت نتایج حاصله دارد؛ نتایجی که مستقیماً با سلامت انسان‌ها مرتبط است. با توجه به افزایش روزافزون طرح‌های دانش‌بنیان و فناورانه و اهمیت اخلاق در پژوهش، کارگروه‌های اخلاق در پژوهش، به‌عنوان نهادهایی مستقل و معتبر، مسئولیت بررسی و نظارت بر این طرح‌ها را بر عهده دارند. این مقاله به بررسی اهمیت، چگونگی و تأثیر این نظارت بر کیفیت و اعتبار پژوهش‌های علمی در حوزه‌ی طرح‌های دانش‌بنیان می‌پردازد. این مطالعه به‌صورت مروری و با جمع‌آوری داده‌ها از دستورالعمل‌ها و آیین‌نامه‌های اخلاق در پژوهش‌های زیست‌پزشکی موجود در سامانه‌ی کمیته‌ی ملی اخلاق در پژوهش وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی انجام شده است؛ همچنین، اطلاعات از طریق بررسی مقالات علمی و پژوهش‌های مرتبط با نظارت کارگروه‌ها بر طرح‌های مصوب از منابع معتبر و به‌روز جمع‌آوری و تحلیل شده‌اند. نتایج این تحقیق نشان داد، نظارت کارگروه‌های اخلاق بر طرح‌های دانش‌بنیان، باید با حساسیت بیشتر به سایر طرح‌ها و بر مبنای توجه به ملاحظات اخلاقی مقبول و تعهدشده در طرح‌نامه صورت گیرد و در این صورت است که به‌طور درخور توجهی، به بهبود کیفیت پژوهش‌ها و کاهش تخلفات اخلاقی کمک خواهد کرد. وجود نظارت کارگروه‌های اخلاق، انگیزه‌ی بیشتری در پژوهشگران برای رعایت اصول اخلاقی در پژوهش‌ها ایجاد می‌کند؛ همچنین، کارگروه‌ها می‌توانند با ارائه‌ی مشاوره و آموزش‌های لازم، به پژوهشگران برای طراحی طرح‌های پژوهشی دانش‌بنیان و باکیفیت کمک کنند. نظارت مؤثر کارگروه‌های اخلاق در پژوهش می‌تواند به ارتقاء کیفیت و اعتبار پژوهش‌های علمی، به‌ویژه در حوزه‌ی فناوری‌های نوین و طرح‌های دانش‌بنیان یاری رساند. این نظارت نه‌تنها به کاهش تخلفات اخلاقی می‌انجامد، بلکه باعث افزایش اعتماد عمومی به نتایج پژوهش‌ها نیز می‌شود. پیشنهاد می‌شود که کارگروه‌های اخلاق به تقویت آموزش‌های اخلاقی و افزایش آگاهی پژوهشگران ادامه دهند؛ همچنین، سازوکارهای نظارتی خود را بهبود بخشند تا بهبود مستمر در این حوزه حاصل شود.},
keywords_fa = {اخلاق پزشکی, پژوهش, طرح‌های دانش بنیان, کارگروه‌های اخلاق, نظارت},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6940-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6940-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Kazemi, Abdolhass},  
title = {Survey of COPE, ICMJE, CIOMS, and WAME Statements/Opinions on the Use of AI in Scientific Publications}, 
abstract ={Journals have begun publishing articles in which chatbots, such as Bard, Bing, and ChatGPT, have been utilized, with some even listing chatbots as co-authors. The legal status of authorship varies by country, but under most jurisdictions, an author must be a legal person. Chatbots do not meet the International Committee of Medical Journal Editors (ICMJE) authorship criteria, particularly requirements such as giving “final approval of the version to be published” and being “accountable for all aspects of the work in ensuring that questions related to the accuracy or integrity of any part of the work are appropriately investigated and resolved.” No AI tool can “understand” a conflict-of-interest statement or sign it, nor do chatbots have independent affiliations apart from their developers. Since authors submitting a manuscript must ensure that all listed authors meet the required criteria, chatbots cannot be considered authors. Authors should disclose the use of chatbots and provide detailed information about how they were employed. The extent and type of chatbot usage in journal publications should be clearly indicated, in line with the ICMJE recommendation to acknowledge writing assistance and detail the study's methods and results. When chatbots or AI tools are used to draft new text, authors must note such use in the acknowledgments. All prompts employed to generate text, convert text into tables or illustrations, or draft figures should be specified. If an AI tool was used for analytical work, reporting results (e.g., generating tables or figures), or writing computer codes, this should be explicitly stated in the paper’s Abstract and Methods sections. For transparency and reproducibility, authors should include the complete prompt used to generate results, the query’s time and date, and details of the AI tool, including its version. Authors remain fully responsible for material generated by a chatbot, including its accuracy and the absence of plagiarism. They must also ensure appropriate attribution of all sources, including original sources for content produced by the chatbot. Authors must confirm that the work reflects their data and ideas and is free from plagiarism, fabrication, or falsification. Otherwise, submitting such material for publication constitutes scientific misconduct. Proper attribution of quoted material, with full citations, is essential, and cited sources must align with the chatbot’s claims. Since chatbots may omit sources opposing the viewpoints in their output, it is the author’s responsibility to identify, review, and include such counterviews in their articles. (It is worth noting that biases are not exclusive to AI; human authors are also subject to them.) Editors and peer reviewers should disclose any use of chatbots in manuscript evaluation or correspondence. If they employ chatbots in communications with authors or colleagues, they must clarify how the chatbot was used. Editors and reviewers are responsible for any content and citations generated by chatbots. They should also be mindful that chatbots may retain the prompts and manuscript content provided to them, which could breach the confidentiality of submitted manuscripts. Authors must specify the chatbot used and the exact prompts (query statements) employed. They should detail steps taken to mitigate the risks of plagiarism, provide balanced perspectives, and ensure the accuracy of all references. Editors require effective tools to detect content generated or modified by AI. These tools should be universally accessible, regardless of financial constraints, to uphold scientific integrity and minimize the risk of misinformation that could adversely affect public health. Many medical journal editors currently rely on manuscript evaluation approaches that are not designed to address AI-related challenges, such as manipulated or plagiarized text, fabricated images, and papermill-generated documents. This puts them at a disadvantage when distinguishing legitimate from fabricated content, and the emergence of chatbots exacerbates these challenges. Access to advanced tools that enable efficient and accurate content evaluation is particularly vital for editors of medical journals, where misinformation can have severe consequences, including harm to patients.  },  
Keywords = {Statements/opinions, Scientific publications, AI, COPE, ICMJE, CIOMS, WAME},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-4}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی نظرات مراجع بین‌المللی علوم پزشکی درباره‌ی استفاده از هوش مصنوعی به‌عنوان نویسنده},
abstract_fa ={مجله‌ها شروع به انتشار مقالاتی کرده‌اند که در آن‌ها از ربات‌های چت مانند Bard و Bing وChatGPT  استفاده شده است؛ به‌طوری‌که برخی مجلات، چت‌بات‌ها را به‌عنوان نویسندگان مشترک، فهرست می‌کنند؛ اما خروجی چت‌بات‌ها، در حال حاضر، خطراتی چون: سوگیری‌ها، تحریف‌ها، مطالب غیرمرتبط، ارائه‌ی نادرست و سرقت ادبی دارند که بسیاری از آن‌ها، ناشی از الگوریتم‌های حاکم بر تولید آن‌ها هستند و به‌شدت به محتوای مواد استفاده‌شده در آموزش آن نرم‌افزار هوش مصنوعی وابسته‌اند. مجموع نظرات و بیانیه‌های مراجع بین‌المللی چون: کمیته‌ی اخلاق نشر (COPE)، کمیته‌ی بین‌المللی ویراستاران مجلات پزشکی (ICMJE)، انجمن جهانی سردبیران پزشکی (WAME)، شورای سازمان‌های بین‌المللی علوم پزشکی (CIOMS) حاوی نکات مشترک ذیل هستند: - فقط انسان‌ها می‌توانند نویسنده باشند. - نویسندگان باید منابع مطالب خود را بدانند. - نویسندگان باید مسئولیت عمومی کار خود را بپذیرند. - ویراستاران و داوران باید برای نویسندگان و یکدیگر، هرگونه استفاده از ربات‌های گفت‌وگو را در ارزیابی نسخه‌ی خطی و تولید نقدها و مکاتبات مشخص کنند. - ویراستاران برای مقابله با تأثیرات چت‌بات‌ها بر انتشار، به ابزارهای دیجیتالی مناسب نیازمندند. علاوه‌براین، این ویرایش تصدیق می‌کند که چت‌بات‌ها برای انجام‌دادن عملکردهای مختلف در نشریات علمی استفاده می‌شوند. چت‌ربات‌ها نمی‌توانند نویسنده باشند. اگرچه وضعیت حقوقی یک نویسنده از کشوری به کشور دیگر متفاوت است، در اکثر حوزه‌های قضایی، نویسنده باید شخصی حقوقی باشد. چت‌بات‌ها معیارهای تألیف کمیته‌ی بین‌المللی ویراستاران مجلات پزشکی را برآورده نمی‌کنند، به‌ویژه اینکه نمی‌توانند بعضی امور را ارزیابی کنند؛ اموری چون: تأیید نهایی نسخه‌ای که باید منتشر شود؛ مسئول‌بودن برای تمام جنبه‌های کار در حصول اطمینان از اینکه سؤالات مرتبط هستند، به‌دقت یا یکپارچگی هر بخشی از کار به‌طور مناسب بررسی و حل می‌شود.هیچ ابزار هوش مصنوعی نمی‌تواند بیانیه‌ی تضاد منافع را درک کند و وجهه‌ی قانونی امضای بیانیه را ندارد. چت‌بات‌ها مستقل از توسعه‌دهندگان خود، وابستگی ندارند. ازآنجاکه نویسندگانی که یک سخه‌ی خطی را ارسال می‌کنند، باید اطمینان حاصل کنند، همه‌ی کسانی که به‌عنوان نویسنده نام‌گذاری شده‌اند، معیارهای تألیف را دارند، ربات‌های گفت‌وگو نمی‌توانند به‌عنوان نویسنده گنجانده شوند. نویسندگان باید هنگام استفاده از چت‌بات‌ها شفاف باشند و اطلاعاتی را درباره‌ی نحوه‌ی استفاده از آ‌ن‌ها ارائه دهند. میزان و نوع استفاده از چت‌بات‌ها در نشریات و مجلات باید مشخص شود. این درخواست با توصیه‌ی کمیته‌ی بین‌المللی ویراستاران مجلات پزشکی، مبنی بر تأیید کمک نوشتاری و ارائه‌ی اطلاعات دقیق درباره‌ی نحوه‌ی انجام‌دادن مطالعه و نتایج تولیدشده در روش‌ها مطابقت دارد. نویسندگانی که مقاله‌ای را ارسال می‌کنند که در آن از یک ربات چت/ AIبرای پیش‌نویس متن جدید استفاده شده است، باید در قدردانی، به چنین استفاده‌ای اشاره کنند. همه‌ی اعلان‌های استفاده‌شده برای تولید متن جدید یا تبدیل متن یا درخواست‌های متنی به جداول یا تصاویر باید مشخص شوند. هنگامی که برای انجام‌دادن یا تولید کار تحلیلی، کمک به گزارش نتایج (مانند تولید جدول‌ها یا شکل‌ها) یا نوشتن کدهای کامپیوتری، از یک ابزار هوش مصنوعی مانند ربات چت استفاده می‌شود، باید در متن مقاله ذکر شود. در هر دو بخش چکیده و روش، به‌منظور فراهم‌کردن امکان بررسی دقیق علمی نظیر تکرار و شناسایی جعل، باید اعلان کامل استفاده‌شده برای تولید نتایج تحقیق، زمان و تاریخ پرس‌وجو و ابزار هوش مصنوعی به‌کاررفته و نسخه‌ی آن ارائه شود. ویراستاران و داوران همتا باید برای نویسندگان و یکدیگر، هرگونه استفاده از ربات‌های گفت‌وگو را در ارزیابی نسخه‌های خطی و تولید نظرات و مکاتبات مشخص کنند. اگر آن‌ها از چت‌بات‌ها در ارتباطات خود با نویسندگان و یکدیگر استفاده می‌کنند، باید نحوه‌ی استفاده از آن‌ها را توضیح دهند. ویراستاران و داوران، مسئول هرگونه محتوا و نقل‌قول تولیدشده توسط ربات/ چت هستند. آنان باید توجه داشته باشند که چت‌بات‌ها درخواست‌هایی را که به آن‌ها داده می‌شود، ازجمله محتوای دست‌نوشته را حفظ می‌کنند و ارائه‌ی دست‌نوشته‌ی نویسنده به یک ربات چت، محرمانه‌بودن دست‌نوشته‌ی ارسال‌شده را نقض می‌کند. ویراستاران به ابزارهای مناسب برای کمک به شناسایی محتوای تولیدشده یا تغییریافته توسط هوش مصنوعی نیاز دارند. چنین ابزارهایی باید بدون توجه به توانایی پرداخت هزینه برای آن‌ها، به نفع علم و عموم مردم و برای کمک به اطمینان از یکپارچگی اطلاعات مراقبت‌های بهداشتی و کاهش خطر پیامدهای نامطلوب سلامت، در دسترس ویراستاران قرار گیرد. بسیاری از سردبیران مجلات پزشکی از رویکردهای ارزیابی دست‌نوشته استفاده می‌کنند که برای مقابله با هوش مصنوعی طراحی نشده‌اند. در حال حاضر، افراد در انتشارات علمی می‌توانند از چت‌بات‌ها برای اموری چون: کارهای ساده‌ی پردازش کلمه (مشابه با نرم‌افزار واژه‌پردازی و بررسی دستور زبان و توسعه‌ی آن)، تولید ایده‌ها و متن و محتوای اساسی پژوهش استفاده کنند.},
keywords_fa = {اعلامیه‌ها, انجمن جهانی سردبیران پزشکی (WAME), شورای سازمان‌های بین‌المللی علوم پزشکی (CIOMS), کمیته‌ی اخلاق نشر (COPE), کمیته‌ی بین‌المللی ویراستاران مجلات پزشکی (ICMJE), نظرات, هوش مصنوعی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6939-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6939-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Esmalipour, Rasool and Dastmalchi, Narges and Hajiasgharzadeh, Khalil},  
title = {Ethical Considerations in the Application of Stem Cell Technology in Research and Clinical Practice}, 
abstract ={Stem cell technology and regenerative medicine are interdisciplinary fields that integrate engineering, molecular and cellular biology, and medical science to repair tissues and treat diseases using stem cell-based methods. The primary goal of this scientific field is to enhance the quality of life by replacing damaged cells and tissues with healthy ones, thereby improving injuries and disabilities. With recent advances in biomedical science and the unique potential of stem cells in treating diseases, ethical considerations surrounding this technology have become increasingly significant. Following a brief introduction to stem cell technology, this review explores ethical challenges, including the justifications for using stem cells, informed consent from patients, preservation of human dignity, and the social and cultural impacts associated with their application. As research in this field continues to expand, yielding numerous innovative findings and attracting growing interest from researchers, there has also been an increase in unproven commercial treatments that have not undergone necessary regulatory stages. The direct marketing of products in preclinical stages to consumers further underscores the importance of ethical considerations in the use of stem cells. Additionally, the unprincipled use of stem cells may lead to adverse effects, such as cancer or vascular diseases, exacerbating patients' conditions rather than improving them. The findings of this review emphasize the need to adapt existing laws and regulations to address ethical concerns and provide recommendations for enhancing ethical standards in clinical research involving stem cells. The results can serve as a guide for researchers and policymakers in addressing ethical challenges in stem cell research, ultimately improving the quality and safety of clinical research in cell therapy and regenerative medicine.},  
Keywords = {Stem cells, Regenerative medicine, Biomedical science, Informed consent, Ethical considerations, Ethical standards},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {مروری بر جدیدترین ملاحظات اخلاق زیستی در کاربرد سلول‌های بنیادی در پژوهش و بالین},
abstract_fa ={موضوع و هدف این مقاله، بررسی جدید‌ترین ملاحظات اخلاق زیستی مرتبط با کاربرد سلول‌های بنیادی در پژوهش‌ و بالین است. فناوری سلول‌های بنیادی و پزشکی بازساختی، حوزه‌ای میان‌رشته‌ای است که با بهره‌گیری از علوم مختلف، سعی در تولید و ترمیم بافت‌ها و درمان بیماری‌ها با روش‌های مبتنی بر سلول‌های بنیادی دارد. با پیشرفت‌های اخیر در علم زیست‌پزشکی و توانمندی‌های بی‌نظیر سلول‌های بنیادی در درمان بیماری‌ها، توجه به ابعاد اخلاقی این فناوری، اهمیت بیشتری پیدا کرده است. این تحقیق مروری، پس از معرفی اجمالی فناوری سلول‌های بنیادی، چالش‌های اخلاقی ازجمله: توجیهات لازم برای استفاده از سلول‌های بنیادی، حقایق مربوط به رضایت آگاهانه‌ی بیماران، حفظ کرامت انسانی و تأثیرات اجتماعی و فرهنگی ناشی از استفاده از این سلول‌ها را ارائه داده است. افزایش کاربرد روش‌های درمانی که کارآیی برخی از آن‌ها اثبات نشده و مراحل لازم را نیز طی نکرده‌اند، همچنین، عرضه‌ی مستقیم محصولات تولیدی در مراحل پیش‌بالینی به مصرف‌کننده در بازار باعث شده است، ملاحظات اخلاقی استفاده از سلول‌های بنیادی اهمیتی روزافزون پیدا کند. از طرفی، استفاده‌ی غیراصولی از این سلول‌ها ممکن است، باعث ایجاد بیماری‌هایی مانند سرطان یا گرفتگی عروقی شوند و مشکلی به مشکلات بیمار اضافه کنند. یافته‌ها مؤید این امر است که تطبیق قوانین و مقررات موجود با ملاحظات اخلاقی و پیشنهادهایی برای بهبود استانداردهای اخلاقی در پژوهش‌های بالینی، با سلول‌های بنیادی مدّنظر پژوهشگران و سازمان‌های ذی‌ربط، مرتبط است. نتایج این پژوهش، می‌تواند به راهنمایی پژوهشگران و سیاست‌گذاران در برنامه‌ریزی زمینه‌های اخلاقی تحقیق کمک کند و در پی آن، به ارتقاء کیفیت و ایمنی پژوهش‌های بالینی در حیطه‌های سلول‌درمانی و پزشکی بازساختی منجر گردد.},
keywords_fa = {پزشکی بازساختی, رضایت آگاهانه, زیست‌پزشکی, سلول‌های بنیادی, ملاحظات و استانداردهای اخلاقی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6938-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6938-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Khaleghparast, Shiva and karimian, Samaneh},  
title = {Conflict of Interest in Research}, 
abstract ={Conflict of interest refers to situations in which professional judgment or actions related to a primary interest are unduly influenced by secondary interests. In scientific communication, such conflicts can compromise professional decision-making and threaten the integrity of research outcomes. As educational, research, and clinical activities in the medical field expand, the prevalence of conflicts of interest across healthcare domains has increased. Despite the efforts of organizations such as the International Committee of Medical Journal Editors and the Committee on Publication Ethics, which have established guidelines for conflict of interest disclosure, there remains a significant gap in awareness and understanding among researchers. This highlights the urgent need for increased attention to this issue. The UK National Research Ethics Advisory Panel defines conflict of interest as situations where professional judgment concerning a primary interest, such as patient welfare or the credibility of research, is improperly influenced by a secondary interest, such as financial gain. In clinical research, therapeutic studies primarily aim to validate the safety and efficacy of new drugs or devices. This goal should take precedence over secondary concerns, such as economic benefits derived from pharmaceutical production. Good Clinical Practice (GCP) guidelines and the International Conference on Harmonization (ICH) stress that researchers have primary responsibility for the health and medical care of participants. Therefore, any conflict of interest represents a significant risk to participants, potentially compromising their welfare. To safeguard scientific integrity, institutions must enforce policies that uphold ethical principles, require researchers to disclose conflicts of interest to ethics committees, and implement measures to mitigate associated risks. Identifying and managing conflicts of interest based on their potential impact is crucial to preserving the credibility of clinical research. Members of ethics committees, like researchers, must disclose their conflicts of interest, as they significantly influence study processes. Transparency in research funding is essential to minimizing bias and managing conflicts of interest. Effective strategies for addressing conflicts of interest include the development of comprehensive policies and guidelines, the maintenance of an electronic database for conflict disclosure, and the promotion of regular training for ethics committee members and researchers on managing such conflicts. Collaborative learning initiatives and the ongoing refinement of institutional policies further enhance the management of conflicts of interest, ensuring the integrity of scientific research.},  
Keywords = {Conflict of interest, Competing interest, Disclosure},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-4}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {تعارض منافع در پژوهش},
abstract_fa ={بنا بر تعریف گسترده‌ی پنل ملی مشاوره‌ی اخلاقی پژوهشی (NREAP: National Research Ethics Advisory Panel)  انگلستان، تعارض منافع (CI: Conflict of Interest) ، مجموعه‌ای از موقعیت‌هاست که  در آن‌ها، قضاوت حرفه‌ای یا اقدامات مربوط به یک منفعت اولیه (مانند رفاه بیماران یا اعتبار تحقیق)، به‌طور نادرست تحت تأثیر منافع ثانویه (مانند سود مالی) قرار گیرد. تضاد منافع در ارتباطات علمی می‌تواند بر قضاوت حرفه‌ای فرد اثر بگذارد و یکپارچگی نتایج تحقیق را به خطر بیندازد. گسترش اقدامات آموزشی و پژوهشی و بالینی در عرصه‌ی پزشکی می‌تواند سبب افزایش مصادیق تعارض منافع در تمامی حوزه‌های بهداشت و درمان شود. علی‌رغم ابتکارات سازمان‌هایی مانند کمیته‌ی بین‌المللی سردبیران مجله‌ی پزشکی و کمیته‌ی اخلاق در انتشارات، برای ایجاد استانداردهای افشای تعارض منافع، همچنان، کمبود آگاهی و درک نادرست از تعارض منافع در بین محققان وجود دارد که نشان‌دهنده‌ی نیاز به توجه بیشتر در این زمینه است. این مطالعه‌ی مروری با هدف بررسی تعارض منافع در پژوهش و راهکارهای کاهش آن در ده سال اخیر انجام شده است؛ ازاین‌رو، نخست، کلیدواژه‌های تعارض منافع، تضاد منافع و آشکارسازی به زبان فارسی و انگلیسی در پایگاه‌های SID ، Web of Sciences ، Scopus و PubMed جست‌وجو شدند و پس از خارج‌کردن نمونه‌های تکراری و تجزیه و تحلیل نهایی، ده مقاله وارد مطالعه شد؛ سپس، به تعریف تعارض منافع، عوامل زمینه‌ساز آن و راهکارهای کاهش آن پرداختیم. در تحقیقات بالینی، هدف از مطالعات درمانی، تأیید ایمنی و تعیین اثربخشی داروها و دستگاه‌های جدید است. این هدف اولیه‌ی مطالعه است که مهم‌تر از سود مالی حاصل از تولید دارو برای کشور است؛ لذا نباید منفعت اولیه‌ی آن تحت تأثیر منافع ثانویه‌ای مثل سود مالی قرار گیرد. مسئولیت مراقبت‌های بهداشتی و پزشکی شرکت‌کنندگان، طبق دستورالعمل‌های عملکرد بالینی خوب (Good Clinical Practice (GCP)) و کنفرانس بین‌المللی هماهنگی (International Conference on Harmonization (ICH)) بر عهده‌ی محقق است؛ بنابراین هرگونه تعارض منافعِ محقق، برای شرکت‌کننده در تحقیق، یک خطر است؛ زیرا می‌تواند بر منفعت اولیه‌ی رفاه شرکت‌کنندگان اثر بگذارد. به‌منظور حفظ یکپارچگی علمی، نهادها باید با اجرای سیاست‌هایی روشن، اصول اخلاقی را حفظ کنند و محققان را ملزم سازند، هرگونه تضاد منافع را به کمیته‌ی اخلاق خود اعلام و اقدامات مناسب را برای کاهش این تضادها فراهم کنند. از آنجایی که همه‌ی تضادهای منافع می‌توانند بر انجام‌دادن تحقیقات بالینی و نظارت بر آن‌ها اثر بگذارند، اگر بتوانیم تعارض منافع را از نظر خطرِ بالقوه، شناسایی و ارزیابی کنیم و آن‌ها را به‌گونه‌ای مدیریت کنیم که تأثیر آن‌ها را به حداقل برسانیم، یکپارچگی تحقیق می‌تواند حفظ شود. علاوه بر محققان، اعضای کمیته‌ی اخلاق نیز باید تعارض منافع را اعلام کنند؛ زیرا آن‌ها دارای اختیاراتی چشمگیر در روند مطالعه هستند. آشکارسازی و افشای بودجه‌ی تحقیق می‌تواند به کاهش تعصبات و کاهش تعارضات کمک کند. راهکارهای حل تضاد منافع علاوه بر آشکارسازی آن، داشتن خط‌مشی و سیاست‌های روشن و همچنین داشتن یک پایگاه داده‌ی الکترونیکی به‌منظور ثبت تعارضات منافع را نیز در بر می‌گیرد. برگزاری جلسات آموزش منظم در زمینه‌ی تعارض منافع در پژوهش، برای رؤسا و اعضای کمیته‌های اخلاق و پژوهشگران، همچنین، یادگیری مشارکتی در مدیریت تعارض منافع در سازمان‌ها و بهبود مستمر سیاست‌ها در حوزه‌ی تعارض منافع، از راهکارهای کمک‌کننده به شمار می‌روند.},
keywords_fa = {آشکارسازی, تضاد منافع, تعارض منافع},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6935-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6935-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Negarandeh, Rez},  
title = {Exploring the Concept of Patient Advocacy}, 
abstract ={Patient advocacy is a cornerstone of ethical healthcare practice, encompassing actions that protect patient rights, uphold their autonomy, and ensure they receive high-quality care. Nurses are often seen as being in the best position to play this vital role. This conference abstract aims to provide a comprehensive understanding of patient advocacy and identify strategies for enhancing advocacy practices in healthcare settings. In this comprehensive review, scientific literature, including peer-reviewed articles, professional guidelines, and relevant policies, was retrieved and reviewed. Data extracted from the literature were synthesized using quantitative content analysis to identify different forms of patient advocacy, including clinical advocacy and systemic or workplace advocacy, as well as strategies to improve the necessary skills for each. Clinical advocacy involves ensuring patient safety, supporting informed decision-making, and advocating for appropriate pain management. Improving clinical advocacy requires a multifaceted approach that prioritizes building trust and rapport with patients to foster effective communication and shared decision-making. Encouraging patient participation in their care, supporting self-management strategies, fostering effective communication within the healthcare team, and staying informed about relevant ethical, legal, and policy developments are essential components. Workplace or systemic advocacy, on the other hand, focuses on addressing broader issues within the healthcare system that impact patient care. Improving systemic advocacy involves identifying and analyzing systemic issues, such as healthcare disparities, resource limitations, and policy barriers, through data collection, stakeholder engagement, and thorough analysis. Strategies to address these issues include policy advocacy, improved resource allocation, and quality improvement initiatives. Building strong partnerships with other healthcare professionals, community organizations, and policymakers is key. Additionally, promoting education and awareness within both the healthcare workforce and the public is crucial. Leveraging technology to enhance data collection, communication, and mobilization efforts can further support systemic advocacy initiatives. By implementing these strategies, healthcare professionals can effectively advocate for systemic change, improve the quality of care for all patients, and create a more equitable healthcare system. Patient advocacy is a dynamic and multifaceted role that requires continuous learning and adaptation. By embracing the principles outlined in this synthesis, nurses can effectively champion patient rights, improve the quality of care, and contribute to a more equitable healthcare system.},  
Keywords = {Patient advocacy, Ethical principles, Healthcare quality},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {واکاوی مفهوم حمایت از بیمار},
abstract_fa ={حمایت از بیمار، اساس عملکرد اخلاقی در مراقبت‌های بهداشتی است که حفاظت از حقوق بیمار و استقلال آن‌ها و ارائه‌ی مراقبت باکیفیت را شامل می‌شود. ادعا می‌شود که پرستاران بهترین موقعیت را برای ایفای این نقش دارند. هدف این مقاله، ارائه‌ی توصیفی جامع از مفهوم «حمایت از بیمار» و روش‌های بهبود آن است. در این مرور جامع، متون علمی شامل مقالات داوری‌شده، دستورالعمل‌های حرفه‌ای و سیاست‌های مرتبط جست‌وجو و بررسی شدند. با استفاده از تحلیل محتوای کیفی، داده‌های استخراج‌شده از متون، انواع حمایت از بیمار، شامل حمایت بالینی و سیستمیک (محل کار) و راهکارهای بهبود مهارت‌های مربوطه، شناسایی و ارائه شدند. حمایت بالینی، تضمین ایمنی بیمار، حمایت از تصمیم‌گیری آگاهانه و حمایت از مدیریت مناسب درد است. برای بهبود حمایت بالینی، رویکردی چندوجهی لازم است که از میان آن‌ها می‌توان به «تقویت ارتباط مؤثر، اعتماد و تصمیم‌گیری مشترک»، «تشویق به مشارکت بیمار در مراقبت و حمایت از راهکارهای خودمدیریتی»، «تقویت ارتباط و همکاری مؤثر در تیم مراقبت‌های بهداشتی» و «آگاه‌ماندن درباره‌ی تحولات اخلاقی و حقوقی و سیاستی مرتبط» اشاره کرد. حمایت سیستمی بر مسائل گسترده‌تر در نظام مراقبت‌های بهداشتی که بر مراقبت از بیمار اثر می‌گذارد، متمرکز است. بهبود حمایت سیستمی نیز مستلزم رویکردی چندوجهی است که می‌تواند شامل شناسایی و تحلیل مسائل سیستمی مانند نابرابری‌های مراقبت‌های بهداشتی، محدودیت منابع و موانع سیاستی باشد. حمایت از سیاست‌های صحیح، تخصیص کارآمد منابع و ابتکارات بهبود کیفیت، از راهبردهای رسیدگی به این مسائل است. برای بهبود حمایت سیستمی، ایجاد مشارکت‌های قوی با سایر متخصصان مراقبت‌های بهداشتی، سازمان‌های اجتماعی و سیاست‌گذاران بسیار ضروری است؛ علاوه‌براین، ارتقاء آموزش و آگاهی در نیروی کار مراقبت‌های بهداشتی و مردم، اهمیت فراوان دارد. استفاده از فناوری نیز می‌تواند جمع‌آوری داده‌ها، ارتباطات و تلاش‌های بسیج‌یافته را افزایش دهد. با اجرای این راهکار‌ها، پرستاران و سایر اعضای تیم مراقبت بهداشتی می‌توانند به‌طور مؤثری از تغییرات سیستمیک حمایت کنند، کیفیت مراقبت را برای همه‌ی بیماران بهبود بخشند و یک نظام مراقبت‌های بهداشتی عادلانه‌تر ایجاد کنند. حمایت از بیمار نقشی پویا و چندوجهی است که یادگیری و سازگاری مداوم را می‌طلبد.},
keywords_fa = {اصول اخلاقی, حمایت از بیمار, کیفیت مراقبت‌های بهداشتی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6934-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6934-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Joodaki, Kobr},  
title = {Ethical Considerations of Pregnancy in the “Supporting Families and Population Rejuvenation Law”}, 
abstract ={Women play a central role in human reproduction, with the continuation of the human race relying on their pregnancies. When women contribute to this vital social function for the survival of humankind, society has a moral obligation to safeguard their health. While healthcare interventions benefit the fetus, the fetus is entirely dependent on the mother, and any treatment must occur through her body. Consequently, the best strategy for improving fetal health lies in enhancing the care and support provided to pregnant women. The current state of population dynamics, associated challenges, and the introduction of general population policies led to the formulation and enactment of the "Supporting Families and Population Rejuvenation Law." This legislation aims to address many—though not all—of the challenges related to population growth and childbearing. The efforts to combat population aging and meet demographic needs are laudable, and the law includes several economic incentives to encourage childbearing. However, financial incentives alone are insufficient to address the complex reasons behind individuals' unwillingness to have children. Cultural, social, and political factors also play significant roles, and these are addressed to some extent within the law. Notably, specific provisions focus on supporting infertile couples, assisting pregnant women, and offering solutions to address illegal abortions. Regrettably, during the drafting of these provisions, the expert opinions of relevant scientific associations were overlooked. As a result, numerous ethical and scientific challenges have emerged in the implementation of the law, leading to deviations from its intended objectives. In particular, certain sections fail to adequately protect the fundamental rights of pregnant women. This article aims to analyze these challenges and propose solutions grounded in the principles of medical ethics.},  
Keywords = {Population rejuvenation, Pregnancy, Ethical considerations},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ملاحظات اخلاقی بارداری در قانون «حمایت از خانواده و جوانی جمعیت»},
abstract_fa ={در تولید مثل انسان، نقش اصلی بر عهده‌ی زنان بوده و تداوم نسل بشر به بارداری زنان وابسته است. هنگامی‌ که زنان به خاطر بقای نسل بشر، وارد این عملکرد اجتماعی می‌شوند، اجتماع موظف به محافظت از سلامت زنان باردار است. اگرچه ممکن است، جنین از مراقبت‌های بهداشتی منتفع شود، باز هم به‌طور کامل وابسته به مادر است و هر درمانی باید از طریق بدن مادر صورت گیرد؛ لذا، بیشترین امید برای افزایش سلامت جنین، با ارتقا‌ء حمایت و مراقبت از مادر باردار میسّر می‌شود. وضعیت جمعیت و چالش‌های آن و ابلاغ سیاست‌های کلی جمعیت، سبب تدوین و تصویب قانونی برای اقدام ملی در جهت اجرایی‌شدن سیاست‌های کلی مذکور گردید. قانون «حمایت از خانواده و جوانی جمعیت» به بسیاری (و نه به همه‌ی) چالش‌های پیش روی جمعیت و فرزندآوری توجه کرده است. تلاش صورت‌گرفته برای مقابله با پیری جمعیت و تأمین نیازهای جمعیتی کشور، شایسته‌ی تقدیر است. در این قانون مشوق‌های اقتصادی متعددی در نظر گرفته شده است؛ ولیکن باید توجه داشت که علل تمایل‌نداشتن به فرزندآوری، تنها مادی نیست و مسائل فرهنگی و اجتماعی و سیاسی نیز از علل انکارناپذیر هستند که البته در فرازهایی از قانون به آن‌ها توجه شده؛ همچنین، در موادی از قانون، به حمایت از زوجین نابارور، زنان باردار و ارائه‌ی راهکارهایی برای مقابله با سقط‌های غیرقانونی، توجهی ویژه صورت گرفته است. متأسفانه در تدوین این مواد، نظرات کارشناسی انجمن‌های علمی مرتبط، نادیده گرفته شده است؛ لذا، چالش‌ها و ملاحظات اخلاقی و علمی متعددی در اجرای آن‌ها وجود دارد که دورشدن از اهداف قانون را سبب شده؛ به‌ویژه در برخی مواد که حقوق اولیه‌ی زنان باردار نیز نادیده گرفته شده است. در این مقاله سعی شد تا ضمن تبیین این چالش‌ها، به راهکار رفع چالش‌ها با الهام از اصول اخلاق پزشکی نیز پرداخته شود.},
keywords_fa = {بارداری, جوانی جمعیت, ملاحظات اخلاقی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6932-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6932-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Shirozhan, Shim},  
title = {Ethics in Rehabilitation Research: A Review of Concerns, Challenges, and Ethical Principles}, 
abstract ={The rising prevalence of disabilities worldwide has drawn significant attention to the need for effective measures in preventing disabilities, managing existing conditions, and rehabilitating individuals with disabilities. These efforts can only be effective if grounded in evidence derived from high-quality research. A fundamental aspect of ensuring research quality in rehabilitation is adherence to ethical principles, which not only improve the study's quality but also safeguard the rights and address the needs of individuals with disabilities. Despite its importance, ethical considerations in rehabilitation research have received insufficient attention, and there is a lack of comprehensive insights into the challenges and ethical principles specific to this field. This study aims to review the concerns, challenges, and ethical principles pertinent to rehabilitation research. This narrative review synthesizes existing evidence on ethics in rehabilitation research. A systematic search was conducted using English keywords such as "Ethics," "Rehabilitation," "People with Disabilities," "Disability," "Research," "Study," "Code of Conduct," "Challenge," "Issue," and "Concern" in databases including PubMed, Embase, and Web of Science up to the year 2024. Additional searches were performed via Google Scholar and the reference lists of relevant articles and key journals. From 150 extracted studies, 21 articles were selected for full-text review after initial screening. Ultimately, nine studies meeting inclusion criteria (relevance, English language, and full-text access) were included in the final analysis. The findings revealed that ethical principles and guidelines in rehabilitation research receive less attention compared to research involving other vulnerable groups. In addition to the four primary ethical principles, rehabilitation research requires greater focus on specific areas, such as assessing the decision-making capacity of individuals with disabilities for voluntary participation and obtaining informed consent. Challenges including cognitive impairments, speech disorders, and the complexity of symptoms and their effects create difficulties for researchers in study design and execution, thereby impacting research quality. A critical ethical concern in rehabilitation research is the potential decline in research quality due to inherent challenges in conducting studies with individuals with disabilities. Researchers must be aware of these challenges before initiating their studies and approach rehabilitation research with a strong commitment to ethical practices. Establishing standards and ethical guidelines for this vulnerable population, along with oversight by ethics committees, can significantly enhance the ethical standards and quality of rehabilitation research. The findings of this review can assist researchers, managers, and policymakers in addressing these issues. Future efforts should prioritize the development of robust ethical frameworks for rehabilitation research.},  
Keywords = {Rehabilitation, Disability studies, People with disabilities, Ethics, Codes of ethics},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-4}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {اخلاقیات در تحقیقات توان‌بخشی: مروری بر نگرانی‌ها، چالش‌ها و اصول اخلاقی},
abstract_fa ={افزایش آمار ناتوانی‌ها، توجهات جهانی را به‌سوی اجرای اقدامات مؤثر برای پیشگیری از بروز ناتوانی‌ها، مدیریت ناتوانی‌های رخ‌داده و توان‌بخشی افراد ناتوان جلب کرده است. این اقدامات در صورتی مؤثر خواهند بود که مبتنی بر شواهد حاصل از تحقیقات باکیفیت باشند. یکی از اصول اساسی در تضمین کیفیت تحقیقات توان‌بخشی، رعایت اصول اخلاقی است که ضمن افزایش کیفیت یک مطالعه، پاسخ‌گوی نیازهای افراد ناتوان و حامی حقوق آن‌ها باشد. باوجوداین، در مطالعات صورت‌گرفته، اصول اخلاقی در تحقیقات توان‌بخشی، کمتر در کانون توجه قرار گرفته و دیدگاه جامعی درباره‌ی چالش‌ها و اصول اخلاقی ارائه نشده است. این مطالعه، با هدف مروری بر نگرانی‌ها، چالش‌ها و اصول اخلاقی مرتبط با تحقیقات توان‌بخشی صورت گرفته است. این مرور روایتی، با هدف دستیابی به شواهد موجود در زمینه‌ی اخلاق در تحقیقات توان‌بخشی انجام شده است؛ ازاین‌رو، کلیدواژه‌های فارسی و انگلیسی شامل اخلاق، اصول اخلاقی، چالش، نگرانی، تحقیق، توان‌بخشی، افراد ناتوان، Ethic، Rehabilitation، People with Disability، Disability، Research، Study، Code of Conduct، Challenge، Issue، Concern در پایگاه‌های داده‌ی PubMed و Embase و Web of Science تا سال 2024 جست‌وجو شدند. جست‌وجوی دستی از طریق موتور جست‌وجوگر Google Scholar و لیست منابع مقالات بسیار مرتبط و مجلات کلیدی انجام شد. از میان 150 مطالعه‌ی استخراج‌شده، در غربالگری اولیه 21 مقاله برای مطالعه‌ی تمام متن انتخاب شدند. در نهایت، نُه مطالعه بر اساس معیارهای ورود، اعم از مرتبط‌بودن با موضوع تحقیق، فارسی‌زبان یا انگلیسی‌زبان‌بودن و امکان دسترسی به تمام متن مقاله، در گزارش نهایی وارد شدند. یافته‌ها بیانگر آن بود که اصول و قواعد اخلاقی در تحقیقات توان‌بخشی، نسبت به سایر تحقیقاتی که در گروه‌های آسیب‌پذیر صورت گرفته، کمتر در کانون توجه بوده است. در کنار چهار اصل اخلاقی، این حیطه از تحقیقات، نیازمند توجه بیشتر به حیطه‌های مختلف نظیر نحوه‌ی ارزیابی توانایی قدرت تصمیم‌گیری افراد ناتوان برای شرکت داوطلبانه در تحقیق و اخذ رضایت آگاهانه است. مشکلاتی مانند اختلالات شناختی، اختلالات تکلم و گستردگی علائم و عوارض می‌تواند محققان را در طراحی و اجرای تحقیقات با چالش مواجه کند و کیفیت مطالعات را تحت تأثیر قرار دهد. مهم‌ترین نگرانی اخلاقی در انجام‌دادن تحقیقات توان‌بخشی، کاهش کیفیت تحقیقات توان‌بخشی به دلیل دشواری‌هایی است که در اجرای این شکل از مطالعات وجود دارد. محققان باید قبل از شروع تحقیقات، با این چالش‌ها آشنا و با تعهد اخلاقی در اجرای اصولی، وارد عرصه‌ی تحقیقات توان‌بخشی شوند. تدوین استانداردها و قواعد اخلاقی برای این گروه از افراد آسیب‌پذیر و نظارت کمیته‌های اخلاق می‌تواند گامی مؤثر برای ارتقاء اصول اخلاقی و کیفیت تحقیقات توان‌بخشی باشد. نتایج این تحقیق می‌تواند به محققان و مدیران و سیاست‌گذاران، در این باره یاری رساند. پیشنهاد می‌شود محققان در آینده، به تدوین چهارچوب‌های اخلاقی بیشتر توجه کنند.},
keywords_fa = {اخلاق, افراد ناتوان, تحقیقات ناتوانی, توان‌بخشی, کدهای اخلاقی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6927-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6927-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {HosseinabadiFarahani, Mohammad Jav},  
title = {Ethical Considerations in Post-Crisis and Disaster Rehabilitation}, 
abstract ={Rehabilitation in disaster contexts, as part of the overall medical response, faces unique challenges, particularly during the early stages of post-disaster intervention. This is largely due to the relatively new integration of rehabilitation into disaster management. The four principles of bioethics—autonomy, beneficence, non-maleficence, and justice—are essential considerations in immediate post-disaster relief efforts and in the subsequent long-term rehabilitation processes. This review study involved a purposeful search of reliable databases using predetermined keywords, covering the period from 2000 to 2024. The reviewed studies highlight several ethical dilemmas in delivering rehabilitation services after crises and disasters. These challenges arise due to factors such as: · Resource limitations, · Insufficient focus on rehabilitation within health systems, · Shortages of rehabilitation specialists, · Inadequate follow-up cares post-discharge, · Limited awareness of the significance of rehabilitation, and · Stigma associated with disability. Despite these challenges, it is critical to uphold the four principles of biomedical ethics even in crisis situations. Adhering to these principles ensures that rehabilitation services align with professional norms, ethical standards, and the medical aspects of the local culture. Furthermore, policies aimed at enhancing the status and importance of rehabilitation immediately after crises and disasters must emphasize the equitable distribution of resources.},  
Keywords = {Ethics, Justice, Disaster, Rehabilitation},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ملاحظات اخلاقی در توان‌بخشی، پس از بحران و بلایا},
abstract_fa ={توان‌بخشی در بلایا، به‌عنوان بخشی از کل پاسخ پزشکی، با چالش‌های بیشتری، به‌ویژه در مداخله‌ی اولیه‌ی اثرات پس از بلایا مواجه می‌شود؛ زیرا این، مفهومی جدید در مدیریت بلایاست. چهار اصل اخلاق زیستی، شامل خودمختاری، سودمندی، آسیب‌نرساندن و عدالت، درباره‌ی فعالیت‌های امدادی، بلافاصله پس از حوادث و بلایا و فعالیت‌های طولانی‌مدتِ بعدی مانند توان‌بخشی، هرجا که اجراشدنی باشد، محل بحث قرار می‌گیرند. در این مطالعه‌ی مروری، جست‌وجوی هدفمند بر اساس کلیدواژه‌های تعیین‌شده در پایگاه‌های داده‌ی معتبر، در بازه‌ی زمانی سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ انجام شد. در میان مطالعات بررسی‌شده، دوراهی اخلاقی در ارائه‌ی خدمات توان‌بخشی پس از بحران و بلایا، به سبب محدودیت منابع، کم‌توجهی به توان‌بخشی در نظام سلامت، کمبود متخصصان توان‌بخشی، نبودِ امکان پیگیری کامل پس از ترخیص، دانش محدود درباره‌ی اهمیت توان‌بخشی، استیگما و انگ اجتماعی به‌دنبال ایجاد معلولیت، مطرح هستند. چهار اصل اخلاق زیست‌پزشکی، باید حتی هنگام کار در مواقع بحرانی رعایت شود تا خدمات توان‌بخشی ارائه‌شده با هنجارهای حرفه‌ای، استانداردهای اخلاقی و جنبه‌های پزشکی فرهنگ محلی همخوانی داشته باشد؛ علاوه‌براین، سیاست‌های ارتقاء جایگاه و اهمیت توان‌بخشی، بلافاصله پس از بحران و بلایا، با تأکید بر توزیع عادلانه‌ی منابع باید در کانون توجه ویژه قرار گیرند.},
keywords_fa = {اخلاق, بحران, بلایا, توان‌بخشی, عدالت},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6926-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6926-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {HosseinabadiFarahani, Mohammad Jav},  
title = {Ethical Considerations in Post-Crisis and Disaster Rehabilitation}, 
abstract ={Rehabilitation in disaster contexts, as part of the overall medical response, faces unique challenges, particularly during the early stages of post-disaster intervention. This is largely due to the relatively new integration of rehabilitation into disaster management. The four principles of bioethics—autonomy, beneficence, non-maleficence, and justice—are essential considerations in immediate post-disaster relief efforts and in the subsequent long-term rehabilitation processes. This review study involved a purposeful search of reliable databases using predetermined keywords, covering the period from 2000 to 2024. The reviewed studies highlight several ethical dilemmas in delivering rehabilitation services after crises and disasters. These challenges arise due to factors such as: · Resource limitations, · Insufficient focus on rehabilitation within health systems, · Shortages of rehabilitation specialists, · Inadequate follow-up cares post-discharge, · Limited awareness of the significance of rehabilitation, and · Stigma associated with disability. Despite these challenges, it is critical to uphold the four principles of biomedical ethics even in crisis situations. Adhering to these principles ensures that rehabilitation services align with professional norms, ethical standards, and the medical aspects of the local culture. Furthermore, policies aimed at enhancing the status and importance of rehabilitation immediately after crises and disasters must emphasize the equitable distribution of resources.},  
Keywords = {Ethics, Justice, Disaster, Rehabilitation},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ملاحظات اخلاقی در توان‌بخشی، پس از بحران و بلایا},
abstract_fa ={توان‌بخشی در بلایا، به‌عنوان بخشی از کل پاسخ پزشکی، با چالش‌های بیشتری، به‌ویژه در مداخله‌ی اولیه‌ی اثرات پس از بلایا مواجه می‌شود؛ زیرا این، مفهومی جدید در مدیریت بلایاست. چهار اصل اخلاق زیستی، شامل خودمختاری، سودمندی، آسیب‌نرساندن و عدالت، درباره‌ی فعالیت‌های امدادی، بلافاصله پس از حوادث و بلایا و فعالیت‌های طولانی‌مدتِ بعدی مانند توان‌بخشی، هرجا که اجراشدنی باشد، محل بحث قرار می‌گیرند. در این مطالعه‌ی مروری، جست‌وجوی هدفمند بر اساس کلیدواژه‌های تعیین‌شده در پایگاه‌های داده‌ی معتبر، در بازه‌ی زمانی سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ انجام شد. در میان مطالعات بررسی‌شده، دوراهی اخلاقی در ارائه‌ی خدمات توان‌بخشی پس از بحران و بلایا، به سبب محدودیت منابع، کم‌توجهی به توان‌بخشی در نظام سلامت، کمبود متخصصان توان‌بخشی، نبودِ امکان پیگیری کامل پس از ترخیص، دانش محدود درباره‌ی اهمیت توان‌بخشی، استیگما و انگ اجتماعی به‌دنبال ایجاد معلولیت، مطرح هستند. چهار اصل اخلاق زیست‌پزشکی، باید حتی هنگام کار در مواقع بحرانی رعایت شود تا خدمات توان‌بخشی ارائه‌شده با هنجارهای حرفه‌ای، استانداردهای اخلاقی و جنبه‌های پزشکی فرهنگ محلی همخوانی داشته باشد؛ علاوه‌براین، سیاست‌های ارتقاء جایگاه و اهمیت توان‌بخشی، بلافاصله پس از بحران و بلایا، با تأکید بر توزیع عادلانه‌ی منابع باید در کانون توجه ویژه قرار گیرند.},
keywords_fa = {اخلاق, بحران, بلایا, توان‌بخشی, عدالت},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6925-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6925-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {HosseinabadiFarahani, MohammadJav},  
title = {Ethical Challenges in Admission and Resource Allocation for Patients in Need of Rehabilitation Services}, 
abstract ={Ethical challenges and concerns have long been a part of healthcare, primarily focusing on acute care or end-of-life decisions. However, with the growing elderly population and society's emphasis on restoring patients to the highest possible level of functioning, ethical dilemmas in rehabilitation care have garnered increasing attention. Ethical decisions are a routine part of rehabilitation care. While some are straightforward, such as obtaining informed consent for therapeutic and rehabilitation procedures, others are far more complex. Among the most significant challenges are resource allocation and the selection of patients for rehabilitation services. The process of selecting patients for admission to rehabilitation centers is typically carried out by specialist physicians. However, many centers face demand that exceeds their capacity, necessitating difficult decisions about patient prioritization. Although some centers may have clear guidelines, patient selection is often subjective, involving multiple factors such as: Clinical considerations: Diagnosis, prognosis, secondary complications, and learning ability. Non-clinical factors: Social, occupational, personal, and financial circumstances. This subjectivity in patient selection raises several ethical concerns. The rights, duties, and responsibilities of both patients and physicians must be carefully weighed. The potential for injustice exists when decisions become overly subjective, leading to possible inequities in resource allocation. Balancing the ethical principles of beneficence (acting in the patient’s best interest) and justice (fair distribution of resources) is essential but can be challenging, as these principles may occasionally conflict. To address these issues, members of the rehabilitation team, particularly physicians, must strive to minimize subjectivity in their decisions. Additionally, it is important to implement follow-up mechanisms for patients initially denied admission, ensuring that any changes in their condition are reevaluated. Medical and rehabilitation ethicists should prioritize the development of clear, evidence-based guidelines for patient selection and admission. These guidelines should be made accessible to the rehabilitation team to promote fairness, transparency, and consistency in decision-making, ultimately ensuring that resources are allocated equitably to those in need.},  
Keywords = {Ethics, Equality, Rehabilitation services, Justice},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {چالش‌های اخلاقی در انتخاب و تخصیص منابع برای بیماران نیازمند خدمات توان‌بخشی},
abstract_fa ={همواره، چالش‌های اخلاقی و نگرانی‌های مختلفی، در ارائه‌ی خدمات سلامت مطرح بوده که عمدتاً بر مسائل پزشکی مراقبت‌های حاد یا مسائلی مانند تصمیم‌گیری درباره‌ی مراحل انتهایی زندگی متمرکز بوده است؛ بااین‌حال، با افزایش جمعیت سالمندان و تأکیدی که جامعه‌ی کنونی بر بازگرداندن بیماران به بالاترین سطح ممکن عملکرد دارد، توجه بیشتری به معضلات اخلاقی که به مراقبت‌های توان‌بخشی مربوط هستند، معطوف شده است. تصمیم‌گیری‌های اخلاقی، به‌طور معمول انجام می‌گیرند که برخی از آن‌ها ساده‌اند و صرفاً به اخذ رضایت آگاهانه برای انجام‌دادن برخی پروسیجرهای درمانی و توان‌بخشی منتهی می‌شوند و برخی دیگر، بسیار پیچیده‌اند که مهم‌ترین آن‌ها، تخصیص منابع و انتخاب بیماران برای دریافت خدمات توان‌بخشی است. انتخاب بیماران برای پذیرش در مراکز توان‌بخشی، معمولاً با تشخیص پزشک متخصص انجام می‌شود؛ اما با توجه به اینکه در بسیاری از مراکز، تقاضا برای پذیرش بیشتر از تعداد تخت‌های موجود است، اغلب باید تصمیم‌های دشواری اتخاذ شود. در برخی مواقع ممکن است، مجموعه‌ای از دستورالعمل‌های واضح و مشخص در دسترس باشد؛ اما انتخاب بیماران اغلب بیشتر جنبه‌ی ذهنی دارد. برای انتخاب بیماران، عواملی همچون: تشخیص بیماری، پیش‌آگهی، عوارض ثانویه، توانایی یادگیری و عوامل اجتماعی، شغلی، شخصی و مالی در نظر گرفته می‌شود. انتخاب بیماران برای توان‌بخشی می‌تواند نگرانی‌های اخلاقی مختلفی را ایجاد کند. به حقوق، وظایف و مسئولیت‌های بیماران و پزشکان باید توجه شود. همان‌طورکه ذکر شد، این ظرفیت وجود دارد که این فرایند بیش‌ازحد ذهنی باشد؛ بنابراین، امکان بی‌عدالتی وجود دارد. اصول سودرسانی و عدالت باید در نظر گرفته شوند؛ البته گاهی ممکن است در تضاد باشند؛ ازاین‌رو، اعضای تیم توان‌بخشی، بالاخص پزشک باید تلاش کنند تا بین اصول سودرسانی و عدالت تعادلی برقرار کنند؛ بااین‌حال، انتخاب، اغلب جنبه‌ای ذهنی دارد؛ همچنین، به نظر می‌رسد معقول باشد که برای پیگیری بیمارانی که ابتدا پذیرش نشده‌اند، تلاشی صورت گیرد تا اطمینان حاصل شود که وضعیت آن‌ها تغییر نکرده است؛ علاوه‌براین، متخصصان اخلاق پزشکی و توان‌بخشی باید دستورالعمل‌هایی واضح و روشن را برای انتخاب و بستری بیماران نیازمند خدمات توان‌بخشی تدوین کنند و در دسترس تیم ارائه‌ی خدمات توان‌بخشی قرار دهند.},
keywords_fa = {اخلاق, انتخاب بیمار, برابری, خدمات توان‌بخشی, عدالت},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6924-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6924-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Salavati, Abdollah},  
title = {"The Other" and Public Health Ethics with Emphasis on the Views of Avicenna and Levinas}, 
abstract ={When we think of public health, we often picture patients, doctors, nurses, healthcare professionals, and medical facilities. However, this is only part of the picture. Public health operates within a 360-degree environment, which extends beyond these visible elements to include health policy and governance, laws, social dimensions, the environment, technology and data, societal and cultural factors, individual participation, education, and safety. Neglecting this comprehensive environment risks destabilizing public health. Though health can be conceptualized within this framework, it remains vulnerable to threats. A critical challenge within this environment is the potential to overlook the human element, leading to large-scale systems and plans that marginalize and exclude individuals—a risk that must be conscientiously avoided. When "the Other" is perceived as merely a "thing," "patient," "customer," "financial opportunity," or "a solution to problems," what emerges is a reductionist perspective that dehumanizes the individual. In such a framework, public health ethics lacks a solid foundation. This research seeks to analyze and critique this reductionist perspective on health ethics, drawing from the "Other"-centered views of Avicenna, the great philosopher of the Islamic world, and Emmanuel Levinas, the prominent French thinker. The methodology of this research employs a phenomenological approach, describing the lived experiences of public health and their intersection with ethics through the lens of Avicenna's and Levinas' philosophies. Avicenna's philosophy emphasizes that external factors such as reputation, status, outward behaviors, and age can obscure our perception of others. His views highlight the human tendency to be distracted by falsehoods and the joy derived from discerning truth. Levinas' concept of "the Other" as an infinite entity and a responsibility to be borne challenges us to transcend the self and recognize and respect the "Other" within a 360-degree environment. Together, their metaphysical perspectives provide a foundation for moving beyond the limitations of the self and fostering an ethical framework that perceives "the Other" in an infinite light. Policies, planning, management, and actions that reduce "the Other" to mere economic considerations inevitably lead to the marginalization of certain groups, such as rural or disadvantaged communities. This undermines efforts to achieve distributive justice, including providing essential medicines and healthcare services for all. Consequently, such an approach erodes public health ethics and reduces "public health" to "healthcare for those who can afford it." In our tradition, "the Other" is regarded as "God's family," irrespective of race, religion, social status, or other distinctions. A hadith states: "All human beings are the family (dependents and household) of God. Therefore, the most beloved person to God is the one who is beneficial and helpful to God's family and brings joy to the members of this household." This teaching underscores the need for healthcare providers, institutions, and policymakers to embrace the universal kinship of humanity. Without cultivating a mindset that transcends the self and embraces the infinite, public health remains incomplete. Without this shift, the sun of wellness will not shine equally on all, and hope will give way to despair. In this context, the "I" of the physician, the "I" of the healthcare worker, the "I" of the healthcare institution, the "I" of policy, and the "I" of processes and procedures risk devaluing, suppressing, or erasing "the Other" through reductionist thinking. This, in turn, leads to the erosion of the moral foundation of public health.},  
Keywords = {The Other, Ethics, Public health, Avicenna, Levinas},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-4}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {«دیگری» و اخلاقِ سلامت عمومی با تأکید بر آرای ابن‌سینا و لویناس},
abstract_fa ={زمانی که واژه‌ی سلامت عمومی به میان می‌آید، واژه‌های مراجع، پزشک، پرستار، کادر درمان و مراکز درمانی نیز به ذهن خطور می‌کند؛ اما این همه‌ی ماجرا نیست. سلامت عمومی در محیطی ۳۶۰ درجه قرار دارد که افراد یادشده (مراجع و پزشک و...)، تنها بخشی از آن را به خود اختصاص می‌دهند. برخی از مصادیقی که کمتر به چشم می‌آیند، عبارت‌اند از: سیاست‌گذاری و حکمرانی سلامت، قوانین، ابعاد اجتماعی، محیط زیست، فناوری و داده‌ها، جامعه و فرهنگ، انسان، مشارکت، آموزش، امنیت. دورشدن از این محیط ۳۶۰ درجه می‌تواند سلامت عمومی را دستخوش اختلال کند؛ البته می‌توان سلامت را در این محیط دید اما سلامت در معرض تهدید باشد؛ زیرا این محیط ۳۶۰ درجه، استعداد آن را دارد که بدون انسان لحاظ شود و در غیبت انسان برنامه بریزد و چرخ‌دنده‌های بزرگ آن، «دیگری» را در خود هضم و از میدان به ‌در کند. زمانی که من، «دیگری» را به‌شکل «شیء»، «بیمار»، «مشتری»، «فرصت مالی» یا «فرصت برون‌شد از مشکلات» ببینم، آنچه حاضر کرده‌ام، مجموعه‌ای از تقلیل‌هاست، نه «دیگری» و نه «انسان». در این حالت، اخلاق سلامت عمومی، زمینی برای ایستادن ندارد. در این پژوهش، برای تحلیل و توصیف این نوع نگاه به اخلاق سلامت و این تقلیل‌ها، از نگرش «دیگری»مدارِ فیلسوف بزرگ جهان اسلام، ابن‌سینا و متفکر برجسته‌ی فرانسوی، ایمانوئل لویناس کمک گرفتیم. این پژوهش، بر اساس رویکرد پدیدارشناسانه به توصیف تجربه‌های زیسته از سلامت عمومی و رابطه‌ی آن با اخلاق، به مدد آرای ابن‌سینا و لویناس پرداخته است. امکانات درونی‌ فلسفه‌ی ابن‌سینا ازجمله: «شهرت، موقعیت، رفتارهای ظاهری و سن و سال، حجاب راه دیدن دیگری است»، «انسان‌ها گاهی به باطل اشتغال دارند» و «دیدن حق و ابتهاج به او» و ظرفیت‌های فلسفه‌ی لویناس ازجمله: «دیگری به‌مثابه نامتناهی»، «دیگری به‌مثابه امری که باید حمل شود» و «مسئولیت در قبال مسئولیت دیگری» کارت دعوتی برای خروج از «من» و دیدن و تکریم «دیگری» در محیطی ۳۶۰ درجه است. امری که از لحاظ متافیزیکی می‌تواند مبنای برون‌شد از وضعیت نامطلوب و نامتعارف در سلامت عمومی و خروج از «من» و نگریستن به «دیگری» در پرتو بیکران باشد. سیاست‌ها، برنامه‌ریزی‌ها، مدیریت‌ها و عملکردهایی که «دیگری» را به هزینه‌های اقتصادی تقلیل می‌دهند، بی‌تردید به حاشیه‌نشینی گروه‌های خاص (مانند نادیده‌گرفتن مناطق روستایی یا محروم) منتهی می‌شود و توانش در فقره‌ی عدالت توزیعی، همانند تأمین داروها و خدمات بهداشتی اساسی برای همه، تضعیف می‌شود و در مجموع، سلامت عمومی و اخلاق سلامت عمومی را دستخوش بحران می‌کند و در قبضی ناخواسته «عموم» را در «سلامت عمومی»، به «عموم کسانی که توان تأمین هزینه‌ی سلامت را دارند» فروکاست می‌دهد. در سنت ما «دیگری» فارغ از رنگ و نژاد و مذهب و موقعیت اجتماعی، «خانواده‌ی خدا»ست. در حدیث آمده است: «اَلْخَلْقُ عِیَالُ اَللَّهِ فَأَحَبُّ اَلْخَلْقِ إِلَی اَللَّهِ مَنْ نَفَعَ عِیَالَ اَللَّهِ وَ أَدْخَلَ عَلَی أَهْلِ بَیْتٍ سُرُوراً» (کافی، ج۲: ص۱۶۴) و مادامی‌که پزشک، کادر درمان، مراکز درمانی و سیاست‌گذاری‌ها، «دیگری» را به رسمیت نشناسند و تمرین شناختی برای کسب مهارت خروج از «من» به سمت و سوی «بی‌کران» پیدا نکنند، سلامت عمومی بر مدار ۳۶۰ درجه رخ نمی‌نماید و آفتاب بی‌منت سلامت بر همه نمی‌تابد و بهبود و امیدواری جایشان را به شوره‌زار رنج و یأس می‌سپارند. در این فضا، «منِ» پزشک، «منِ» کادر درمان، «منِ» مراکز درمانی، «منِ»سیاست‌گذاری، و «منِ» فرایندها، رویه‌ها، برنامه‌ها و مدیریت‌ها، با فرورفتن در باتلاق تقلیل‌های رنگارنگ، «دیگری» را دستخوش تحقیر یا سرکوب یا حذف می‌کند و پشتوانه‌ی اخلاقی سلامت عمومی بر باد می‌رود.  },
keywords_fa = {ابن‌سینا, اخلاق, دیگری, سلامت عمومی, لویناس},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6923-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6923-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Tahmasebi, Mamak},  
title = {Avoidable Suffering at the End of Life}, 
abstract ={Avoidable suffering at the end of life refers to the unnecessary pain and distress experienced by individuals with terminal illnesses—pain that can often be alleviated through effective palliative care practices. Addressing this issue is critical for improving the quality of life for both patients and their families during this challenging period. The recognition of holistic care, which considers physical, emotional, spiritual, and social needs, has fueled efforts to enhance end-of-life care to reduce suffering and uphold patients' autonomy. Numerous studies indicate that many terminally ill patients endure avoidable physical and emotional pain as they approach death, highlighting gaps in healthcare delivery. For instance, research from the National Center for Health Statistics reveals that a significant number of hospice patients report unmanaged pain despite the availability of effective interventions. Psychological distress, including anxiety and depression, is also prevalent among terminally ill patients, underscoring the need for comprehensive care that integrates mental health support. Furthermore, neglecting spiritual and social needs can leave patients feeling isolated and despairing, exacerbating their suffering. Ethical considerations in pain management at the end of life remain a subject of debate, particularly concerning the principles of beneficence and non-maleficence. The principle of double effect, which permits actions to relieve suffering even if they may unintentionally hasten death, continues to spark controversy among healthcare providers, patients, and families. Additionally, ethical dilemmas arise in advanced care planning, particularly in respecting patient autonomy while navigating complex end-of-life decisions. Addressing avoidable suffering at the end of life requires a multidisciplinary approach that honors patients' values and preferences while striving to minimize unnecessary distress. As research and clinical practices advance, healthcare systems must prioritize strategies to reduce avoidable suffering and ensure patients' dignity during their final days.  },  
Keywords = {Avoidable suffering, End-of-life care, Ethics},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {رنج اجتناب‌پذیر در پایان زندگی},
abstract_fa ={رنجِ اجتناب‌پذیر در پایان زندگی، به درد و عذابی غیرضروری اشاره دارد که افراد مبتلا به بیماری‎های لاعلاج تجربه می‎کنند و می‎توان آن را از طریق روش‎های مؤثر مراقبت تسکینی کاهش داد. این مسأله برای بهبود کیفیت زندگی بیماران و خانواده‎هایشان در این دوران، سخت اهمیت دارد. شناخت از مراقبت جامع و کل‌نگر که نیازهای جسمی، عاطفی، معنوی و اجتماعی را دربرمی‎گیرد، به بهبود مراقبت‎های پایان زندگی برای کاهش رنج و احترام به خودمختاری بیمار، منجر شده است. بسیاری از مطالعات نشان می‎دهند، بیماران اغلب درد و رنج جسمی و عاطفی غیرضروری را در نزدیکی مرگ تجربه می‎کنند که نشان‌دهنده‌ی کاستی در ارائه‌ی خدمات بهداشتی است. بر اساس نتایج مطالعات، تعدادی چشمگیر از بیماران علی‌رغم مداخلات موجود، همچنان از درد مدیریت‌نشده شکایت دارند. مشکلات‎ روانی، مانند اضطراب و افسردگی در میان بیماران لاعلاج شایع است که نیاز به مراقبت جامع و کل‌نگر، شامل حمایت از سلامت روان را برجسته می‎کند. از طرفی، نادیده‌گرفتن نیازهای معنوی و اجتماعی نیز می‎تواند به احساس انزوا و ناامیدی در بیماران منجر شود. چالش‎های پیرامون پیامدهای اخلاقی در روش‎های مدیریت درد در پایان زندگی، به‌ویژه درباره‌ی اصول سودرسانی و ضررنرساندن، بحث‌برانگیز است. اصل اثر دوگانه، شامل اقداماتی که رنج را تسکین می‎دهند، حتی اگر به‌طور ناخواسته مرگ را تسریع کنند را توجیه می‎کند. این اصل، همچنان محل اختلاف ارائه‌دهندگان خدمات بهداشتی، بیماران و خانواده‎هاست. برنامه‌ریزی مراقبت‎های پیشرفته و احترام به خودمختاری بیمار نیز، معضلات اخلاقی پیچیده‌ای را درباره‌ی احترام به خواسته‌های افراد در این مرحله بحرانی از زندگی مطرح می‌کند. پرداختن به رنج اجتناب‌پذیر در پایان زندگی، از طریق رویکردی چندرشته‌ای که به ارزش‌ها و ترجیحات بیماران احترام می‌گذارد و درعین‌حال تلاش می‌کند تا ناراحتی غیرضروری را کاهش دهد، ضروری است. با پیشرفت تحقیقات بالینی، نظام‌های بهداشتی باید یافتن راهکارهایی را برای کاهش رنج اجتناب‌پذیر و افزایش کرامت بیماران در روزهای پایانی زندگی، در اولویت قرار دهند.},
keywords_fa = {اخلاق, پایان زندگی, رنج اجتناب‌پذیر},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6922-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6922-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Afshar, Leil},  
title = {Musts and Must-Nots of Continuing Professional Development: A Focus on Professionalism and Professional Ethics}, 
abstract ={Evidence from national and international institutions highlights a significant clinical practice gap, including the failure to adhere to best evidence-based practices at the point of care. This issue is multifaceted, stemming from incomplete information, poor communication by practitioners—resulting in inadequate patient compliance and understanding—and various environmental or social factors. A significant portion of these shortcomings lies in areas commonly referred to as professional behavior and professional ethics. While considerable efforts have been directed toward knowledge translation and implementing best clinical evidence, equivalent attention must be given to integrating professionalism and professional ethics into continuing medical education (CME) or, more aptly, continuing professional development (CPD). These aspects, however, appear underemphasized or even neglected in many CPD programs. This article seeks to address the essential "musts" and "must-nots" for designing an effective CPD program that incorporates professionalism and professional ethics as foundational components.},  
Keywords = {Professional ethics, Continuing medical education, Professionalism, Professional development},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {آموزش اخلاق حرفه‌ای در برنامه‌های آموزش مداوم: بایدها و نبایدها},
abstract_fa ={شواهد متعدد نشان می‌دهند، در عمل هر روزه‌ی پزشکی و در سال‌های پس از فراغت از تحصیل رسمی، شکاف‌ها و نقصان‌هایی را از جنس‌های متفاوت می‌توان یافت. این موضوع را که نهادهای ملی و بین‌المللی پزشکی گزارش کرده‌اند، می‌توان ناتوانی در عمل مبتنی بر بهترین شواهد در زمان ارائه‌ی مراقبت نامید. چنین پدیده‌ای با تمام پیچیدگی خود، محصول تعامل میان عوامل متعدد ازجمله: اطلاعات اندک، ارتباط نامناسب با بیمار، بی‌توجهی به درک او از موضوع بیماری و راه‌های درمان و به‌دنبال آن، پیروی او از دستورات پزشکی و سایر عوامل محیطی و اجتماعی است. بخشی عمده از این شکاف، ناشی از رفتار بالین‌گران و آن چیزی است که آن را رفتار حرفه‌ای و پایبندی به اصول اخلاقی حرفه می‌نامیم؛ ازاین‌رو، هم‌زمان با گسترش برنامه‌های آموزش مداوم جامعه‌ی پزشکی برای حوزه‌های دانشی و مهارت‌های عملی برای دستیابی به مراقبت مناسب و مؤثر از بیماران، نیازمند توجه به رشد و توسعه‌ی حرفه‌ای و اخلاق حرفه‌ای در میان ارائه‌کنندگان خدمات سلامت و در قالب برنامه‌های آموزش مداوم به‌صورتی مؤثر هستیم. این مقاله، به چالش‌های مطرح‌شده در آموزش اخلاق حرفه‌ای از دریچه‌ی برنامه‌های آموزش مداوم پرداخته و در این مسیر، ضمن پرداختن به شکاف موجود میان دانش و عمل، بایدها و نبایدهای طراحی برنامه‌های آموزش مداوم در حوزه‌ی اخلاق حرفه‌ای را طرح کرده است.},
keywords_fa = {اخلاق حرفه‌ای, آموزش مداوم, تعهد حرفه‌ای‌, توسعه‌ی منش حرفه‌ای},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6921-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6921-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {SaeediTehrani, Saeedeh},  
title = {Challenges of Professional Commitment in the Digital Age}, 
abstract ={Professionalism in medicine refers to adhering to principles and behaviors that uphold the dignity of patients and promote public welfare. In the digital age, maintaining these principles in cyberspace has become increasingly important, necessitating attention to ethical and legal considerations. Virtual platforms can enhance communication between doctors, patients, and the broader public, increase awareness, and facilitate educational processes. Additionally, these platforms offer opportunities for networking and the exchange of information among professionals. The rise of social media has significantly influenced professional interactions. Particularly in the post-COVID-19 era, individuals are increasingly turning to these platforms for health information. Studies reveal that the global number of internet users exceeds 3.7 billion, while in Iran, the figure surpasses 78 million. Furthermore, research highlights the significant impact of information shared by doctors on social media and other public platforms, as the public places substantial trust in this group and actively seeks accurate information from them. Ethical considerations are critical in guiding the online presence of medical professionals. This article examines professionalism in cyberspace and outlines the ethical requirements for medical professionals operating in this domain. Protecting patients' interests remains the primary obligation of professionals. Consequently, any behavior that undermines professional reputation or diminishes public trust is deemed unprofessional. Key ethical requirements for professionals in virtual spaces include: Respecting patient confidentiality and privacy. Upholding the good reputation of oneself and the medical profession. Avoiding defamatory behavior, rumors, or labeling. Demonstrating honesty in providing information. Acting responsibly and avoiding discriminatory attitudes. Refraining from disparaging the competence of other professionals in medical advertisements. Adhering to these ethical standards is essential to maintaining public trust in the medical profession. Therefore, training, evaluating, and monitoring the behavior of professionals in cyberspace are particularly important for upholding and promoting professional and ethical standards.},  
Keywords = {Professionalism, Cyberspace, Education, Evaluation},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {چالش‌های تعهد حرفه‌ای در عصر دیجیتال},
abstract_fa ={حرفه‌گرایی در حوزه‌ی پزشکی، به معنای پایبندی به اصول و رفتارهایی است که به حفظ کرامت بیماران و تأمین منافع عمومی کمک می‌کند. در عصر دیجیتال، رعایت این اصول توسط حرفه‌مندان در فضای مجازی به اندازه‌ای اهمیت دارد که نیازمند توجه به ملاحظات اخلاقی و قانونی است. فضای مجازی می‌تواند به بهبود ارتباط بین پزشک و بیمار و جامعه، ارتقاء آگاهی عمومی و تسهیل فرایند آموزش کمک کند؛ همچنین، این فضا بستری برای شبکه‌سازی و تبادل اطلاعات بین حرفه‌مندان را فراهم می‌آورد. رشد رسانه‌های اجتماعی، بر نحوه‌ی تعاملات حرفه‌ای بسیار اثر گذاشته است؛ به‌ویژه، در دوران پساکرونا که مردم به‌طور فزاینده‌ای از این رسانه‌ها برای تبادل اطلاعات بهداشتی استفاده می‌کنند؛ به‌گونه‌ای‌که مطالعات نشان می‌دهند، تعداد کاربران اینترنتی دنیا به بیش از ۳.۷میلیارد نفر و در ایران نیز، این تعداد به بیش از ۷۸میلیون کاربر رسیده است؛ همچنین، مطالعات نشان داده‌اند، تأثیر اطلاعاتی که پزشکان در شبکه‌های اجتماعی یا رسانه‌های عمومی وارد کرده‌اند، فراوان و بسیار مهم است؛ چراکه مردم به این قشر از جامعه اعتماد بیشتری دارند و به‌دنبال دریافت اطلاعات صحیح از ایشان هستند. توجه به مسائل اخلاقی در حضور حرفه‌مندان در فضای مجازی، امری ضروری است. این مقاله به بررسی حرفه‌ای‌گری در این فضا و الزامات آن برای حرفه‌مندان پزشکی ‌پرداخته است. با توجه به اینکه حفظ منافع بیمار در اولویت تعهدات حرفه‌ای قرار دارد، هرگونه رفتاری که به اعتبار حرفه‌ای آسیب بزند و اعتماد عمومی را کاهش دهد، غیرحرفه‌ای محسوب می‌شود. رعایت محرمانگی و حفظ حریم خصوصی بیماران، توجه به حسن شهرت خود و حرفه، پرهیز از برچسب‌زنی و ترویج شایعات، صداقت در ارائه‌ی اطلاعات، مسئولیت‌پذیری، پرهیز از نگرش‌های تبعیض‌آمیز و اجتناب از تحقیر صلاحیت سایر افراد حرفه‌ای در تبلیغات پزشکی، ازجمله الزامات حرفه‌ای در فضای مجازی است. در نتیجه، پایبندی به این موازین، برای حفظ اعتماد عمومی به حرفه‌ی پزشکی ضروری است و به همین دلیل، آموزش و ارزیابی و نظارت بر رفتار حرفه‌مندان در این فضا، برای ارتقاء استانداردهای حرفه‌ای و اخلاقی از اهمیتی ویژه‌ برخوردار است.  },
keywords_fa = {ارزیابی, آموزش, حرفه‌گرایی, فضای مجازی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6919-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6919-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Khadivi, Rez},  
title = {Health Needs Assessment Based on Capabilities Theory}, 
abstract ={Over the past few decades, various models have been employed to assess health needs and allocate resources within the health sector. These models include economic approaches based on cost-effectiveness, epidemiological methods using indicators such as disease burden or disparities in health outcomes between socioeconomic groups, and comparative studies between societies or countries. Efficiency and equity are often seen as competing goals in the resource allocation process, making it challenging for health systems to achieve both simultaneously.  Traditional approaches primarily focus on deficiencies and adopt an individualistic perspective. When individuals experience limitations due to disease or disability, the relationship between their health status and social functioning is not always directly linear. Disease and disability inherently tend to widen the gap between individuals and their ability to fulfill normal roles, responsibilities, primary social dependencies, and desired capabilities. The capability approach advocates for respecting the life contexts of individuals and collaborating with them to enhance their skills, assets, and capabilities. Instead of focusing solely on deficiencies and addressing them through resource redistribution, this approach emphasizes empowering individuals to manage their lives with minimal external interference. These capabilities encompass skills that allow individuals to navigate their social, economic, and personal environments effectively. They include: Interpersonal skills for fostering meaningful relationships. Technical skills for managing routine aspects of life. Emotional and psychological resilience to cope with challenges. Purpose-building abilities to find meaning and direction in life. Such capabilities equip individuals to manage both the normal struggles of everyday life and significant life events. As capabilities are enhanced, individuals gain greater control over their life circumstances, thereby becoming more resilient. The ability to control one’s life world is a fundamental capability. The unequal distribution of this ability forms the foundation of health inequities, as not everyone has the same capacity to exercise such control. Health needs assessments based on the capabilities theory align more closely with the goals of achieving and sustaining equity in healthcare. By focusing on empowering individuals and addressing their life contexts, this approach provides a more holistic and equitable framework for health resource allocation.},  
Keywords = {Capability, Delivery of health care, Needs assessment, Efficiency, Equity},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {نیازسنجی سلامت بر اساس نظریه‌ی قابلیت‌ها},
abstract_fa ={در طول چند دهه‌ی گذشته، الگوهای مختلفی برای نیازسنجی سلامت و متناسب با آن، تخصیص منابع در حوزه‌ی سلامت به کار گرفته شده‌اند؛ الگوهایی ازجمله: الگوهای مبتنی بر اصول اقتصادی هزینه‌-اثربخشی یا اصول اپیدمیولوژیک با استفاده از شاخص‌هایی همچون بار بیماری‌ها یا میزان شکاف در شاخص‌های سلامت در بین فقرا با ثروتمندان یا مقایسه‌ای بین یک جامعه (کشور) با جوامع برخوردار دیگر. اثربخشی و عدالت، عموماً به‌عنوان اهداف رقابتی در فرایند تخصیص منابع در نظر گرفته می‌شوند؛ به‌گونه‌ای‌که نظام‌های سلامت قادر به تحقق هر دو هدف، به‌طور هم‌زمان نیستند. این رویکردها عمدتاً بر نواقص و کمبودها تمرکز دارند و نگاه آن‌ها، فردگرایانه است. متعاقب رخداد محدودیت‌های ناشی از بیماری و ناتوانی واقعی برای افراد، یک رابطه‌ی خطی علت و معلولی مستقیم بین وضعیت بیماری و عملکرد اجتماعی وجود ندارد. بیماری و معلولیت، به دلیل ماهیتشان، به تشدید گسست بین فرد و نقش عادی او در مسئولیت‌هایش، وابستگی‌های اجتماعی اولیه و قابلیت‌های مدنظرش تمایل دارند. «رویکرد قابلیت» از ما می‌خواهد که به دنیای زندگی مردم عادی احترام بگذاریم و با آن‌ها برای ایجاد مهارت‌ها و دارایی‌ها و قابلیت‌هایشان کار کنیم، به‌جای اینکه بر کمبودها‌یشان و تلاش برای اصلاح آن‌ها، از طریق توزیع مجدد منابع، تمرکز کنیم. این مهارت‌ها و دارایی‌ها و قابلیت‌ها، به افراد این امکان را می‌دهند که دنیای زندگی خود را با حداقل تداخل مدیریت کنند. انواع مهارت‌هایی که توانایی‌ها را افزایش می‌دهند، عبارت‌اند از: روابط بین‌فردی، مهارت‌های فنی برای مدیریت جنبه‌های معمول زندگی اجتماعی و اقتصادی و خانگی، مهارت‌های توسعه‌ی مقاومت عاطفی و روانی و توانایی که زندگی را معنی‌دار و هدفمند جلوه دهد. این مهارت‌ها افراد را قادر می‌سازند تا رنج‌های معمول زندگی عادی و همچنین، رویدادهای شاخص زندگی را که هرازگاهی افراد را درگیر می‌سازد، مدیریت کنند. متعاقب ارتقاء قابلیت‌ها، این فرصت نیز برای مردم فراهم می‌شود تا اجزای دنیای زندگی خود را بهتر مدیریت کنند. هرچه افراد توانایی بیشتری برای کنترل دنیای زندگی خود داشته باشند، تاب‌آوری بیشتری خواهند داشت. مهارت‌های کنترل دنیای زندگی، قابلیت‌های اساسی هستند. ناتوانی در اعمال این گونه کنترل‌ها، پایه و اساس بی‌عدالتی در سلامت را شکل می‌دهد؛ زیرا توانایی اعمال کنترل، به‌طور یکسان، بین مردم گسترش نیافته است. نیازسنجی خدمات سلامت، بر اساس نظریه‌ی قابلیت‌ها با استقرار و تثبیت عدالت در سلامت سازگارتر است.},
keywords_fa = {اثربخشی, ارائه‌ی خدمات سلامت, عدالت, قابلیت, نیازسنجی سلامت},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6918-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6918-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Parsa, Mojtab},  
title = {Juridical, Legal, and Ethical Aspects of "Under-the-Table Payments " from the Perspective of Experts and Shia Grand Ayatollahs}, 
abstract ={"Under-the-table payment" refers to money a physician demands and receives from a patient, in addition to the established and approved medical tariff, typically for medical services such as surgical operations. This study aims to examine the ethical, legal, and juridical aspects of this phenomenon, which has become common among many physicians. This qualitative study is based on semi-structured interviews with 17 experts from various fields, including Islamic jurisprudence, law, professional ethics, philosophy of ethics, medical ethics, health economics, and social psychology. The interviews were analyzed using the conventional content analysis method. Additionally, the opinions (fatwas) of 11 Shia Grand Ayatollahs on under-the-table payments were obtained by posing a specific question to them. The findings from the expert interviews revealed several concerns regarding under-the-table payments, including: · Disregard for patients' best interests, particularly causing harm to poor patients; · Undermining trust between doctors and patients; · Violations of national laws and public policies; · Promotion of lawlessness; · Breaches of medical and ethical obligations by physicians; · Coercion or undue pressure on patients to pay such fees. Experts emphasized that medicine is a profession in which patients' interests should take precedence over those of doctors, and in this practice, this fundamental principle is violated. Furthermore, in the fatwas issued by the majority of Shia Grand Ayatollahs - particularly those with governmental perspectives - nearly all deemed this practice impermissible, with some explicitly declaring it forbidden (haram). Receiving under-the-table payments is ethically, legally, and juridically problematic, and in some cases, is considered impermissible, particularly for the physicians involved. However, it is generally not considered problematic for patients who are coerced into making such payments.},  
Keywords = {Under-the-table payments, Informal payment, Medical ethics},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {جنبه‌های فقهی و حقوقی و اخلاقی زیرمیزی از دیدگاه صاحب‌نظران و مراجع عظام تقلید},
abstract_fa ={زیرمیزی پولی است که پزشک، خارج از تعرفه‌ی مصوب و تعیین‌شده برای ارائه‌ی خدمات پزشکی (معمولاً عمل جراحی) از بیمار مطالبه و دریافت می‌کند. در این مطالعه جنبه‌های اخلاقی و حقوقی و فقهی این پدیده که در بین برخی پزشکان رواج یافته، بررسی شده است. این مطالعه‌ی کیفی، ماحصل مصاحبه‌های نیمه‌ساختارمند با هفده نفر از صاحب‌نظران رشته‌های فقه، حقوق، اخلاق حرفه‌ای، فلسفه‌ی اخلاق، اخلاق پزشکی، اقتصاد سلامت و روان‌شناسی اجتماعی است که با روش تحلیل محتوای مرسوم تحلیل و بررسی شده؛ همچنین، از یازده نفر از مراجع عظام، شامل حضرات آیات خامنه‌ای، نوری همدانی، صافی گلپایگانی، مکارم شیرازی، شبیری زنجانی، موسوی اردبیلی، سیستانی، شاهرودی، علوی گرگانی، جعفر سبحانی و یثربی استفتا شده است. در نتایج به‌دست‌آمده از مصاحبه‌ها با صاحب‌نظران، به دریافت زیرمیزی از جنبه‌هایی مانند درنظرنگرفتن مصالح بیماران و ضرررساندن به آن‌ها، به‌خصوص به بیماران فقیر، خدشه در عنصر اعتماد بین پزشک و بیمار، خلاف قوانین و مصالح جاری کشور بودن، ترویج بی‌قانونی، خلاف تعهدات پزشکی و اخلاقی پزشک بودن، اجبار یا اکراه بیمار در پرداخت زیرمیزی، نبودن دریافت یا پرداخت زیرمیزی تحت لوای عقود شرعی، خدشه وارد شده است. به‌علاوه ذکر شد، پزشکی حرفه‌ای (Profession) است که در آن باید منافع بیماران بر پزشکان اولویت داده شود که در اینجا، این موضوع نقض شده است؛ همچنین، در استفتا از مراجع عظام، اکثر قریب به اتفاق آنان، به‌خصوص مراجعی که دیدگاه حکومتی داشتند، این امر را جایز ندانستند و بعضاً دریافت چنین پولی را حرام دانستند. دریافت زیرمیزی به لحاظ اخلاقی و حقوقی و فقهی محل اشکال جدی و بعضاً حرام است. ممکن است، پرداخت زیرمیزی از جانب بیمار به خاطر اجبار به پرداخت آن، اشکالی نداشته باشد، اما دریافت آن از جانب پزشک حتماً اشکال دارد.},
keywords_fa = {زیرمیزی, پرداخت غیر رسمی, اخلاق پزشکی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6917-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6917-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Mobasher, Mi},  
title = {Retracting or Discrediting Articles: Dos and Don\'ts}, 
abstract ={As scientific output continues to grow and researchers strive to share their findings, the number of article retractions and cases of discreditation has also increased. Articles may be discredited for several reasons, including authors voluntarily admitting to errors in their work, discoveries of research misconduct, or concerns raised by reviewers or readers about the authenticity of the research. Retractions can harm public trust in science and have broader implications, such as damaging the reputation of the universities, research centers, and institutions associated with the retracted papers. This study considers the causes, contributing factors, and impacts of research discreditation, drawing on international guidelines and credible publications. It will examine the types of research misconduct and other issues that lead to article retractions. Additionally, the study will analyze cases of retracted articles authored by Iranian researchers using Retraction Watch. The Committee on Publication Ethics (COPE) identifies eight key reasons for journal editors to retract published research. According to COPE guidelines, retraction may occur when there is clear evidence of issues such as data or image manipulation that invalidate the findings. Other grounds for retraction include plagiarism, duplicate submission or publication without proper disclosure or permissions, inadequate oversight during data collection, violations of regulations like copyright laws, unethical research practices, flawed peer review processes, and undisclosed conflicts of interest. Additionally, other studies have pointed out factors contributing to article retraction, such as the pressure on researchers to publish, a lack of essential skills to conduct valid and reliable research, and inadequate training in research ethics. In the context of Iranian author retractions, common issues include authorship manipulation and plagiarism. With the growth of research and scientific production in universities and research centers, it's becoming increasingly important to address the issue of article retractions. By understanding the underlying causes, we can develop effective guidelines and oversight strategies while also providing researchers with the necessary training to prevent such issues in the future.},  
Keywords = {Publication ethics, Retraction, Public trust},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {استرداد یا سلب اعتبار مقالات: بایدها و نبایدها},
abstract_fa ={با توسعه‌ی تولید علم و علاقه‌ی پژوهشگران به ارائه‌ی نتایج آثار پژوهشی خود، میزان استرداد و سلب اعتبار مقالات نیز افزایش یافته است. سلب اعتبار مقالات با اظهار خود نویسندگان، مبنی بر وجود اشتباهی در ارائه‌ی نتایج یا شناسایی نوعی سوء‌رفتار پژوهشی یا شک به اصالت پژوهش از طریق داوران یا خوانندگان مقالات رخ می‌دهد. استرداد مقالات می‌تواند موجب کاهش اعتماد جامعه به یافته‌های علمی شود؛ علاوه‌براین، انگ‌گذاری و کاهش اعتبار دانشگاه‌ها و مراکز و مؤسسات تحقیقاتی که این‌ گونه مقالات را منتشر کرده‌اند، از دیگر نتایج سوءِ این موضوع در جامعه‌ی دانشگاهی است. در این مطالعه با استناد به راهنماهای بین‌المللی و مقالات معتبر، علل و عوامل و نتایج سلب اعتبار آثار پژوهشی چاپ‌شده، بررسی شد؛ از‌این‌رو، عوامل و سوءرفتارهای پژوهشی که منجر به استرداد مقالات می‌شود، مطرح شد. عواملی که باعث استرداد مقالات نویسندگان ایرانی شده است، طبق سایت Retraction Watch تحلیل شد. دستورالعمل کمیته‌ی اخلاق نشر (COPE)، هشت عامل را برای سلب اعتبار آثار پژوهشی چاپ‌شده از سوی سردبیران مجلات مطرح کرده است. طبق این دستورالعمل، درصورتی‌که سردبیران به شواهدی واضح درباره‌ی معتبرنبودن یافته‌ها، مانند دست‌کاری داده‌ها یا تصاویر دست یابند، می‌توانند با بررسی موضوع، مقاله را مسترد کنند؛ علاوه‌براین، سردبیران در صورت شناسایی سرقت ادبی، ارائه و چاپ مقاله در جایی دیگر بدون آشکارسازی و دریافت مجوزهای لازم، نظارت نامناسب بر جمع‌آوری داده‌ها، رعایت‌نکردن قوانینی مانند حق نشر یا تکثیر، انجام‌دادن پژوهش غیراخلاقی، درست انجام‌ندادن مرور همتا و آشکارنساختن تعارضات منافع نیز، می‌توانند اقدام به استرداد مقالات چاپ‌شده کنند. در مطالعات دیگر نیز، به علل استرداد مقالات، مانند فشار روی پژوهشگران برای انتشار آثار علمی، نبود توانمندی‌های لازم برای پژوهش‌های اصیل و معتبر و نبودن آموزش‌های لازم در حوزه‌ی اخلاق پژوهش اشاره شده است؛ از جمله علل استرداد مقالات داخلی، نویسندگی‌های نادرست و سرقت ادبی بوده است. به نظر می‌رسد با توسعه‌ی پژوهش و تولید علم در مراکز تحقیقاتی و دانشگاه‌ها نیاز به بحث و بررسی استرداد مقالات داخلی وجود دارد تا بتوان با شناسایی علل و عوامل آن‌ها، ضمن تدوین آیین‌نامه‌ها و راهکارهای مناسب نظارتی، آموزش‌های لازم در این خصوص برای پژوهشگران انجام شود.},
keywords_fa = {اخلاق در نشر, استرداد مقالات, اعتماد عمومی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6908-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6908-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Salehi, Tahmine},  
title = {Ethical Dilemmas in Health Policymaking}, 
abstract ={Ethical considerations have been underemphasized in health system policymaking compared to areas like clinical ethics and biomedical research. Allocating resources effectively, promoting equitable access, and resolving societal needs within the health system necessitate robust ethical frameworks. Neglecting these frameworks creates significant dilemmas and challenges. An analysis of health system policymaking and macro-decision-making reveals a pervasive disregard for systemic ethical thinking. A primary ethical dilemma stems from conflicts of interest, leading to policy choices that may not prioritize ethical service delivery. This can manifest as over-provision, non-standard services, or diminished quality of care. Economic constraints pose another critical dilemma, characterized by inadequate health expenditure as a proportion of gross domestic product (GDP). This limits equitable access to healthcare and exacerbates inequities in resource distribution. A prime example is the neglect of the network-based health system, favoring hosp ital-centric development and an overemphasis on specialized care over comprehensive primary care. Determining the appropriate model for the health system – enterprise-driven or governance-oriented – presents a fundamental conflict. This choice significantly influences health policy decisions. Furthermore, the simultaneous role of policymakers as both providers and purchasers of healthcare services fuels conflicts of interest and incentivizes "induced demand."Shifting towards an ethical perspective in health system policymaking requires a systemic and comprehensive approach. Incorporating ethical considerations into policy decisions, recognizing the unique characteristics of the health market, and addressing conflicts of interest are crucial for improving system performance. This approach would likely prioritize network-based care, strengthen primary care, enhance referral systems, develop a robust primary care workforce, and elevate the importance of health education within the system.},  
Keywords = {Policymaking, Health policymaking, Ethical dilemma, Ethical challenges},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-3}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {تنگناهای اخلاقی در سیاست‌گذاری سلامت},
abstract_fa ={به موضوع اخلاق در سیاست‌گذاری و مدیریت نظام سلامت، آن‌چنان‌که به سایر ابعاد آن همانند اخلاق بالینی، اخلاق در پژوهش‌های زیست‌پزشکی توجه شده، پرداخته نشده است. وجود چهارچوب‌های اخلاقی در تخصیص منابع، برای دستیابی به عالی‌ترین منفعت، ارتقاء عدالت در سلامت و حل تعارض‌ها بین نیاز بخش‌های متفاوت جامعه، الزامی است و بی‌توجهی به آن، تنگناها و چالش‌های جدی را برای نظام سلامت ایجاد می‌کند. نگاهی به عملکرد حوزه‌های مختلف نظام سلامت، در زمینه‌ی سیاست‌گذاری و تصمیم‌سازی‌های کلان، نشانگر بی‌توجهی به تفکر اخلاق‌گرایانه‌ی نظام‌مند است. شاید بتوان گفت، مهم‌ترین تنگنا و چالش اخلاقی در فرایند سیاست‌گذاری نظام سلامت، تعارض منافع و اشتغال کارگزار نظام سلامت، به‌صورت هم‌زمان در حوزه‌ی خصوصی و دولتی است که به اتخاذ سیاست‌هایی منجر می‌گردد که نمی‌توان از آن‌ها انتظار ارائه‌ی اخلاقی خدمات داشت. ارائه‌ی خدمات مازاد بر نیاز، ارائه‌ی خدمات غیراستاندارد یا کمتر از میزان واقعی و کاهش کیفیت ارائه‌ی خدمت از عوارض جدی این مسأله است. مشکلات اقتصادی کشور و افزایش مداوم هزینه‌های بخش درمان، تنگنای دیگری با عنوان سهم پایین سلامت از تولید ناخالص داخلی را موجب شده که بر دسترسی عادلانه به مراقبت‌های بهداشتی اثر گذاشته و به بی‌عدالتی در توزیع منابع و امکانات در کشور و حرکت منابع محدود به سوی نیاز گروه‌های خاص منجر شده است. مصداق اصلی افزایش مداوم هزینه‌های بخش درمان، بی‌توجهی به یکی از موفقیت‌های نظام سلامت کشور، یعنی ساختار نظام شبکه و از سوی دیگر ایجاد و توسعه‌ی مراکز درمانی تخصصی و رویکرد تخصص‌محوری به‌جای رویکرد جامع‌نگر است، نظیر ساخت بیمارستان‌های متعدد در شهرهای مختلف کشور. یکی دیگر از بنیادی‌ترین تعارض‌های این حوزه، تعیین‌کردن این موضوع است که نظام سلامت از جنس تصدی‌گری است یا حاکمیتی؛ انتخاب هرکدام از این دو، تأثیراتی مهم بر اتخاذ سیاست‌های سلامت خواهد داشت. محدودکردن سلامت به اعمال حاکمیتی ممکن است به ایجاد چالش‌های اخلاقی در آن منتهی گردد و قرارگرفتن صِرف، ذیل قانون عمومی و وظایف تصدی‌گری نیز خالی از مشکل نیست. مشکل دیگر اینکه، سیاست‌گذار هم‌زمان هم ارائه‌کننده و هم خریدار خدمت است. تداوم این وضعیت، تضاد منافع و تقاضای القایی را تشویق کرده و افزایش می‌دهد. تغییر رویکرد و بازگشت به نگاه اخلاقی در حوزه‌ی سیاست‌گذاری نظام سلامت و استفاده از تفکر نظام‌مند و جامع، رعایت ملاحظات اخلاقی در سیاست‌گذاری و مدیریت نظام سلامت و توجه به ویژگی‌های خاص بازار سلامت می‌تواند در ارتقاء نظام سلامت و ازبین‌بردن تنگناها و مشکلات اثرگذار باشد. حاصل اتخاذ این رویکرد، بازگشت سیاست‌ها به سمت نظام سلامت مبتنی بر شبکه، تربیت نیروهای توانمند برای سطح اول خدمات بهداشتی‌درمانی، اصلاح و تقویت نظام ارجاع، ایجاد شرایط ماندگاری بیشتر برای نیروهای صف، کاهش تعارض منافع و سوءاستفاده‌های مختلف از رانت‌های تجهیزات پزشکی و داروهای گران‌قیمت و ارتقاء جایگاه ارزشمند آموزش در نظام سلامت خواهد بود.},
keywords_fa = {تنگنای اخلاقی, چالش‌های اخلاقی, سیاست‌گذاری, سیاست‌گذاری سلامت},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6866-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6866-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Shojaeinia, Mohamm},  
title = {Ethical Considerations in the Use of Artificial Intelligence in Healthcare}, 
abstract ={Artificial Intelligence (AI) represents a transformative and innovative approach in healthcare with the potential to revolutionize diagnostic, therapeutic, administrative, educational, research, and managerial processes. Given that AI systems influence reasoning, decision-making, and the delivery of care, their implementation faces challenges, particularly ethical considerations rooted in the unique nature of the healthcare system—where patient welfare, trust, and the autonomy of healthcare providers hold paramount importance. This study adopts a qualitative approach. Various information sources, including journals, articles, and publications, were reviewed. The applications of AI in clinical environments and its impact on individuals' interactions with healthcare systems, decision-making processes, and clinical workflows were analyzed, and relevant ethical considerations were extracted. The results indicate that the integration of AI in healthcare, despite its extensive benefits in prevention, diagnosis, treatment, prediction, decision-making, process automation, medication and therapeutic recommendations, surgical guidance, personalized medicine, telemedicine systems, and numerous other applications, is accompanied by a set of ethical considerations. Addressing these considerations is crucial to ensure the responsible and equitable use of these technologies. These include concerns related to patient privacy and data security, biases in AI systems, transparency, explainability, interpretability, accountability, informed consent, impacts on the relationships between healthcare providers and patients, equitable access to AI benefits, the appropriate and judicious use of technology, ethical use of automation, preservation of human dignity, effective oversight and regulation, legal and legislative issues, and long-term implications such as preventing misuse of predictive data by insurers or employers, among other patient rights-related issues. The utilization of AI in healthcare necessitates the development of ethical and legal frameworks that balance technological innovation with the humanistic principles underpinning healthcare systems. This ensures that while leveraging the advantages of AI, privacy, justice, equity, and human dignity are safeguarded. Emphasis on continuous monitoring and aligning AI-based systems with human values can foster trust in these technologies, ensuring that AI is used responsibly and adheres to ethical standards, ultimately serving to enhance public health outcomes responsibly and equitably.},  
Keywords = {Healthcare, Artificial intelligence, Ethical considerations},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-3}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ملاحظات اخلاقی برای استفاده از هوش مصنوعی در مراقبت بهداشتی},
abstract_fa ={هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) ، رهیافتی تحول‌گرایانه و نوآورانه در مراقبت‌های بهداشتی است که می‌تواند فرایندهای تشخیصی، درمانی، اداری، آموزشی، پژوهشی و مدیریتی را دگرگون سازد. سیستم‌های هوش مصنوعی بر نحوه‌ی استدلال، تصمیم‌گیری و ارائه‌ی مراقبت اثر می‌گذارند؛ لذا، در کاربرد با چالش‌هایی ازجمله ملاحظات اخلاقی مواجه هستند که ریشه در ماهیت منحصربه‌فرد نظام سلامت دارد؛ جایی که رفاه و اعتماد بیماران و استقلال عملکرد مراقبان سلامت، بسیار اهمیت دارد. برای این مطالعه که از نوع کیفی است، منابع اطلاعاتی مختلف، ازجمله مجلات و مقالات و نشریه‌های مرتبط با موضوع مطالعه شدند؛ سپس، با بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در محیط‌های بالینی و تأثیر آن بر ارتباط افراد با نظام سلامت، تصمیم‌سازی‌ها و گردش کار بالینی، ملاحظات اخلاقی مرتبط با آن استخراج گردید. نتایج نشان می‌دهد، به‌کارگیری هوش مصنوعی در مراقبت‌های بهداشتی، علی‌رغم مزایای گسترده‌ی آن در پیشگیری،‌ تشخیص، درمان، پیش‌بینی، تصمیم‌سازی، اتوماسیون فرایندها و روتین‌ها، توصیه‌های دارویی و درمانی،‌ هدایت اعمال جراحی، پزشکی شخصی‌سازی‌شده، سیستم‌های پزشکی از راه دور و کاربردهای متنوع دیگر، با مجموعه‌ای از ملاحظات اخلاقی مواجه است که برای تضمین استفاده‌ی مسئولانه و عادلانه از این فناوری‌ها، باید مدنظر قرار گیرد. این ملاحظات، شامل مسائل مربوط به حریم خصوصی (Privacy) بیماران و امنیت داده‌ها، انواع سوگیری‌ها (Bias) ، شفافیت (Transparency) ، توضیح‌پذیری (Explainability)، تفسیرپذیری (Interpretability) ، مسئولیت‌پذیری (Responsibility) ، پاسخ‌گویی (Accountability) ، ‌رضایت آگاهانه (Informed Consent) ،‌ میزان تأثیر بر روابط مراقبان سلامت و بیماران، دسترسی عادلانه و برابری در بهره‌مندی از مزایای هوش مصنوعی، استفاده‌ی مناسب و بجا از فناوری، استفاده‌ی اخلاقی از اتوماسیون، حفظ کرامت انسانی، نظارت و تنظیم­گری صحیح، مسائل قانونی و حقوقی و پیامدهای بلندمدت، ازقبیل جلوگیری از سوءاستفاده‌ی بیمه‌گران یا کارفرمایان از اطلاعات پیش‌بینی‌کننده و سایر موضوعات مرتبط با حقوق بیماران است. استفاده از هوش مصنوعی در مراقبت‌های بهداشتی، مستلزم ایجاد چهارچوب‌های اخلاقی و حقوقی و برقراری تعادل بین نوآوری‌ها با اصول انسانی حاکم بر نظام سلامت است، تا ضمن بهره‌برداری از مزایای این فناوری، از حریم خصوصی، عدالت،‌ برابری و کرامت انسانی محافظت شود. تمرکز بر نظارت مداوم و همسوسازی سیستم‌های مبتنی بر هوش مصنوعی با ارزش‌های انسانی می‌تواند اعتماد به این فناوری را تقویت کند و این اطمینان را به وجود آورد که ضمن رعایت استانداردهای اخلاقی، هوش مصنوعی می‌تواند به‌طور مسئولانه در خدمت بهبود سلامت عمومی جامعه قرار گیرد.},
keywords_fa = {مراقبت سلامت, ملاحظات اخلاقی, ‌هوش مصنوعی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6864-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6864-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Biroudian, Saee},  
title = {Financial Relationships and Conflicts of Interest Between Physicians and Patients: Guideline to Professional Ethics for Medical Practitioners, Medical Council of Islamic Republic of Iran}, 
abstract ={Conflicts of interest, particularly financial ones, pose a significant ethical challenge in the medical field. They can compromise clinical decision-making, erode patient trust, and ultimately diminish the quality of healthcare. This study reviewed ethical documents and guidelines published by the Medical Council of the Islamic Republic of Iran, including the Charter of Rights for the Medical Community. A comprehensive review of relevant scientific literature on conflicts of interest in healthcare was also conducted. The analysis revealed that financial relationships between physicians and external entities, such as pharmaceutical companies, can create conflicts of interest that negatively impact patient care. These conflicts can erode patient trust and lead to suboptimal clinical decisions. The Medical Council's ethical guidelines address these concerns by emphasizing the importance of transparency regarding financial ties and relationships. They advocate for the disclosure of such relationships to patients and the implementation of educational programs to enhance physician awareness of ethical principles and conflict-of-interest management strategies. Adherence to the ethical guidelines established by the Medical Council of Iran is crucial for effectively managing conflicts of interest in the physician-patient relationship. By prioritizing transparency, disclosure, and ongoing education, healthcare professionals can mitigate potential conflicts and maintain the highest standards of ethical conduct in patient care.},  
Keywords = {Medical ethics, Financial relationships, Conflicts of interest, Physician-Patient relationship, Iran Medical Council},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ارتباط مالی و تعارض منافع پزشک و بیمار، با نگاهی به «راهنمای عمومی اخلاق حرفه‌ای سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران»},
abstract_fa ={تعارض منافع، ازجمله موضوعات بسیار مهم و بحث‌برانگیز در حوزه‌ی اخلاق پزشکی است که می‌تواند بر کیفیت خدمات درمانی و اعتماد بیماران اثر بگذارد. ازآنجاکه ممکن است منافع مالی یا غیرمالی در مواقعی بر تصمیمات بالینی گروه پزشکی اثر بگذارد، این موضوع نیازمند توجه جدی است. «راهنمای عمومی اخلاق حرفه‌ای سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران»، به‌عنوان مرجعی معتبر، به بررسی این چالش و ارائه‌ی راهکارهایی برای مدیریت آن پرداخته است. این مطالعه به‌صورت مروری و با تحلیل اسناد و راهنمای اخلاق حرفه‌ای سازمان نظام پزشکی و منشور حقوق جامعه‌ی پزشکی ایران انجام شد؛ همچنین، مقالات علمی و پژوهش‌های مرتبط با تعارض منافع نیز بررسی و داده‌ها از منابع معتبر و به‌روز، جمع‌آوری و تحلیل شدند. نتایج نشان داد، تعارض منافع می‌تواند از اعتماد بیماران به پزشکان و کیفیت خدمات درمانی بکاهد. این موضوع به‌ویژه در مواقعی که بیماران احساس کنند، پزشک به‌جای منافع آن‌ها، تنها به منافع شخصی خود توجه دارد، برجسته‌تر می‌شود. پزشکان باید با شفافیت در ارتباط‌های مالی و حرفه‌ای خود، از بروز این تعارض‌ها جلوگیری کنند. «راهنمای اخلاق حرفه‌ای سازمان نظام پزشکی» و نیز «منشور حقوق جامعه‌ی پزشکی ایران» اصولی را برای مدیریت این تعارض‌ها و ایجاد نوعی تعادل میان حق و تکلیف پزشکان، ازجمله نیاز به افشای اطلاعات مالی و ارتباط با صنایع دارویی ارائه می‌دهند؛ همچنین، برگزاری دوره‌های آموزشی برای پزشکان در زمینه‌ی اخلاق حرفه‌ای و تعارض منافع می‌تواند به افزایش آگاهی و کاهش این مشکلات کمک کند. مدیریت تعارض منافع، از طریق پیروی از مفاد راهنمای عمومی اخلاق حرفه‌ای می‌تواند به بهبود روابط پزشک و بیمار و در نهایت، ارتقاء کیفیت خدمات درمانی کمک کند. ضروری است که پزشکان و بیماران، به این موضوع توجه و از اصول اخلاقی پیروی کنند تا از بروز تعارض‌ها و مشکلات ناشی از آن جلوگیری شود.},
keywords_fa = {اخلاق پزشکی, ارتباط مالی, تعارض منافع, راهنمای اخلاق سازمان نظام پزشکی.},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6862-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6862-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {SadeghiAvvalShahr, Hom},  
title = {Reflection in Medical Education: A Strategy for Enhancing Professional Development}, 
abstract ={Effective medical education requires the cultivation of essential professional attributes, including ethical reasoning, communication skills, empathy, and professionalism. Traditional teaching methods often fall short in adequately developing these crucial aspects. Reflection-based learning, with its emphasis on self-analysis and critical thinking, presents a promising pedagogical approach to address these limitations. This review study examined the literature on reflection in medical education. A comprehensive search of the Web of Science, PubMed, Scopus, and Google Scholar databases was conducted using keywords such as "education," "reflection," "professionalism," "professional behavior," and "medical students" from 2010 to 2024. Eighteen relevant articles were selected and analyzed for their type, focus, and conceptual implications. Different approaches to integrating reflection into professionalism education were then categorized and analyzed. The reviewed literature highlights a multifaceted approach to incorporating reflection into medical education. Key strategies include contextual reflection, linking reflections to specific clinical experiences; utilizing structured frameworks such as the Gibbs Cycle to guide the reflective process; fostering peer-to-peer learning through discussions, peer feedback, and mentorship; and seamlessly integrating reflection as an ongoing and assessed component of the medical curriculum. Findings suggest that an educational approach emphasizing practical application, experiential learning, and structured reflection opportunities can significantly enhance students' understanding of professional behavior. This approach is anticipated to lead to improvements in communication skills, ethical reasoning, empathy, and self-awareness, ultimately contributing to better patient care and a stronger medical workforce. Reflection-based learning offers a valuable strategy for developing professional competence in medical education. This approach necessitates the active integration of reflection into clinical learning activities, utilizing structured frameworks, and providing ample opportunities for peer and faculty support. Future research should rigorously investigate the impact of specific reflective activities on tangible improvements in clinical skills and behaviors.},  
Keywords = {Reflection, Professionalism, Medical education, Clinical skills, Student development},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بازاندیشی شیوه‌ای برای ارتقاء عملکرد حرفه‌ای در گروه‌های پزشکی},
abstract_fa ={آموزش مؤثر پزشکی، مستلزم پرورش حرفه‌ای‌گرایی، استدلال اخلاقی، مهارت‌های ارتباطی و همدلی است. روش‌های سنتی، اغلب نمی‌توانند به اندازه‌ی کافی به این موضوع بپردازند؛ ازاین‌رو، به رویکردهای ساختارمندتر برای توسعه‌ی حرفه‌ای نیاز است. یادگیری مبتنی بر بازاندیشی، با تأکید بر خودتحلیلی و تفکر نقاد، راهبردی امیدوارکننده را ارائه می‌دهد. این مطالعه از نوع مروری است و برای جمع‌آوری اطلاعات، شواهد مرتبط با واژگان کلیدی آموزش، بازاندیشی، حرفه‌ای‌گرایی، رفتار حرفه‌ای و دانشجویان پزشکی، در فاصله‌ی زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴، در پایگاه‌های اطلاعاتی  Web of Science, PubMed, Scopusو Google Scolar جست‌وجو و در نهایت، هجده مقاله‌ی مرتبط انتخاب شدند. پس از بررسی مقالات از لحاظ نوع، تمرکز و پیامدهای مفهومی، رویکردهای مختلف به بازاندیشی در آموزش حرفه‌گرایی، تحلیل و طبقه‌بندی شدند. متون بررسی‌شده، با ترسیم رویکردی چندوجهی به بازاندیشی در آموزش پزشکی، بر اهمیت ادغام بازاندیشی در محیط یادگیری بالینی و برنامه‌ی درسی تأکید می‌کنند. به‌طور خلاصه، این رویکردها عبارت‌اند از: بازاندیشی متنی، پیوند بازاندیشی‌ها به تجربیات بالینی خاص، استفاده از چهارچوب‌های ساختاریافته مانند چرخه‌ی گیبس برای هدایت بازاندیشی، بحث‌های تسهیل‌شده و بازخورد همتایان از طریق ایجاد محیط‌هایی برای یادگیری مشترک، نقد همتایان و راهنمایی و ادغام بازاندیشی در برنامه‌ی درسی، به‌نحوی‌که آن را به‌عنوان جنبه‌ای مداوم و ارزیابی‌شده از یادگیری تبدیل کند. یافته‌ها حاکی از آن است که رویکرد آموزشی مبتنی بر کاربرد عملی و یادگیری تجربی، با فرصت‌هایی برای تعامل با همسالان و بازاندیشی ساختاریافته و ادغام بازاندیشی در برنامه‌ی درسی، به بهبود درک دانشجویان از رفتار حرفه‌ای منجر می‌شود. بهبود مهارت‌های ارتباطی، استدلال اخلاقی، همدلی و خودآگاهی از نتایج پیش‌بینی‌شده است که در نهایت، به بهبود کیفیت مراقبت از بیمار و قوی‌ترشدن نیروی کار پزشکی منتج می‌شود. روش توصیف‌شده، برای یادگیری مبتنی بر بازاندیشی در آموزش پزشکی، راهبردی جامع برای توسعه‌ی رفتار حرفه‌ای ارائه می‌دهد. این رویکرد از گنجاندن فعال بازاندیشی در فعالیت‌های یادگیری بالینی، استفاده از چهارچوب‌های ساختاریافته و ارائه‌ی فرصت‌هایی برای پشتیبانی همتایان و استادان حمایت می‌کند. در آینده،‌ برای ارزیابی دقیق تأثیر این راهکار‌های ترکیبی بر رشد حرفه‌ای دانشجویان پزشکی، بررسی پیوندهای بین فعالیت‌های بازاندیشی خاص و پیشرفت‌های ملموس در مهارت‌ها و رفتارهای بالینی، به تحقیقات بیشتری نیاز است.},
keywords_fa = {بازتاب, حرفه‌گرایی, دانشجویان پزشکی, رفتار حرفه‌ای},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6859-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6859-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {KazemiNajm, Milad and Toulabi, Tahereh and Abbaszadeh, Abbas and Mohammadi, Rasoul and Imanifar, Nasri},  
title = {The Impact of Professional Ethics Training on the Spiritual Care Competence of Emergency Nurses}, 
abstract ={Nurses, as the largest group of healthcare workers globally, are responsible for providing holistic care to patients. Holistic care encompasses physical, mental, social, and spiritual dimensions. This study aimed to determine the effect of professional ethics training on the spiritual care competence of emergency nurses. This two-group field trial study with a pre-test and post-test design was conducted with 84 nurses working in the emergency departments of Lorestan University of Medical Sciences. Participants were selected through stratified random sampling. The intervention group participated in four workshops. The study tool was the Spiritual Care Competency Questionnaire. Data analysis was performed using SPSS, employing descriptive statistics (mean, median, and percentage) and inferential statistical tests, including repeated measures ANOVA, independent t-tests, and Fisher’s exact test. The study included two groups: intervention (n = 42) and control (n = 42). Most participants in both groups were women. A significant difference was observed in the average total spiritual care competence scores and its dimensions (excluding the self-knowledge subscale) over different time points in the intervention group (P < 0.001). However, for the self-knowledge subscale, no significant difference was found in the average scores between the control and intervention groups at different time points. The results of this study demonstrated that professional ethics training improves nurses' spiritual care competence. By conducting workshops, training programs, and in-service courses on professional ethics and spiritual care, the quality of nursing care can be enhanced, ultimately improving patient safety. It is recommended that healthcare policymakers and nursing managers prioritize professional ethics as the foundation of all nursing practices. Employing innovative and engaging methods, such as the scenario-based approach used in this study, can further support the development of professional ethics in nursing.},  
Keywords = {Professional ethics, Spiritual care competence, Nurses, Emergency},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {تأثیر آموزش اخلاق حرفه‌ای بر صلاحیت مراقبت معنوی پرستاران بخش اورژانس},
abstract_fa ={مراقبت معنوی، حلقه‌ی گمشده‌ی مراقبت کل‌نگر است. نتایج مطالعات، حاکی از صلاحیت اندک مراقبت معنوی پرستاران مخصوصاً در وضعیت اورژانس است؛ ازاین‌رو، پرستاران اغلب در وضعیت اورژانس از مراقبت معنوی غفلت می‌کنند. مطالعه‌ی حاضر، به‌منظور تعیین تأثیر آموزش اخلاق حرفه‌ای بر صلاحیت مراقبت معنوی پرستاران بخش اورژانس انجام شد. این پژوهش، یک مطالعه‌ی کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده‌ی کنترل‌دار دوگروهی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون است که روی 84 پرستار شاغل در بخش اورژانس مراکز آموزشی‌درمانی دانشگاه علوم پزشکی لرستان، به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انجام شد. در گروه مداخله، چهار جلسه کارگاه آموزشی برگزار شد و پرسش‌نامه‌ی صلاحیت مراقبت معنوی، ابزار مطالعه بود. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS، آمار توصیفی (میانگین و میانه و درصد) و آزمون‌های آماری استنباطی (آنالیز واریانس تکرارشونده، تی مستقل و تست دقیق فیشر) استفاده شد. این مطالعه در دو گروه مداخله (42 نفر) و کنترل (42 نفر) صورت گرفت. بیشتر افراد شرکت‌کننده در هر دو گروه مداخله و کنترل، زن بودند. میانگین (انحراف معیار) نمره‌ی صلاحیت مراقبت معنوی قبل و بعد از مداخله و یک ماه بعد از آن، به‌ترتیب 57 (6/89)، 85/61 (7/47) و 83/41 (16/58) بود. آزمون آنالیز واریانس اندازه‌گیری‌های مکرر نشان داد، تغییرات میانگین صلاحیت مراقبت معنوی کل و همچنین، خرده‌مقیاس‌های آن، شامل ارزش‌های انسانی، آگاهی، ارزیابی، اجرا و نگرش در طول زمان‌های پیش‌گفته در دو گروه کنترل و مداخله معنادار بود (0/001 > P). در خرده‌مقیاس خودشناسی، میانگین نمره‌ی کسب‌شده در دو گروه کنترل و مداخله، در زمان‌های متفاوت، تفاوت معناداری نداشت. نتایج این مطالعه نشان داد، آموزش اخلاق حرفه‌ای باعث ارتقاء صلاحیت مراقبت معنوی پرستاران می‌شود. با برگزاری کارگاه‌ها و دوره‌های آموزشی، همچنین، دوره‌های ضمن خدمت اخلاق حرفه‌ای و مراقبت معنوی برای پرستاران می‌توان صلاحیت مراقبت معنوی پرستاران را ارتقا داد؛ بنابراین، به قانون‌گذاران حوزه‌ی سلامت و مدیران پرستاری توصیه می‌شود، به اخلاق حرفه‌ای، به‌عنوان پایه و اساس تمام اقدامات پرستاری، نگاه و توجهی ویژه داشته باشند و از روش‌های نوین و جذاب، مانند روش مطالعه‌ی حاضر، یعنی سناریو در دوره‌های ارتقاء اخلاق حرفه‌ای استفاده کنند.},
keywords_fa = {اخلاق حرفه‌ای, اورژانس, پرستاران, صلاحیت مراقبت معنوی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7144-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7144-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Heydary, Hooman and Belkafeh, Shakila and Dinmohammadi, Mohammadrez},  
title = {Telehealth: Ethical and Legal Challenges in the Healthcare System}, 
abstract ={Telehealth has emerged as a rapidly expanding method for delivering healthcare services, especially during the COVID-19 pandemic. This approach has opened new avenues for accessing medical care and contributed to reducing healthcare costs. However, the growth of telehealth has introduced significant legal and ethical challenges that warrant thorough investigation. This review study employed keywords such as "telemedicine," "telehealth," "ethical challenges," "legal challenges," and "healthcare system" to search scientific databases including PubMed, Scopus, CINAHL, and Google Scholar. Articles published in English and Persian between 2010 and 2024 were reviewed. Eligible sources included research articles, systematic reviews, and case reports focusing on legal and ethical issues related to telehealth. Following an initial screening, articles were assessed based on quality and scientific credibility, and the selected works were analyzed for the final synthesis. Telehealth presents several critical challenges that must be addressed to ensure safe and equitable care delivery. One of the foremost concerns is patient privacy and data protection; the exchange of sensitive health information necessitates robust security protocols and adherence to data protection regulations to uphold patient confidentiality and trust. Another key issue is informed consent, which must be adapted to the virtual context to ensure patients are adequately informed of both the benefits and potential risks associated with telehealth services. While telehealth enhances healthcare accessibility, it may also deepen existing health disparities due to unequal access to digital technologies. Therefore, investments in communication infrastructure and digital literacy are essential to promote inclusivity and equal access to care. Although telehealth offers substantial benefits—including improved access, convenience, and enhanced coordination of care—its legal and ethical implications must not be overlooked. To fully realize its potential, stakeholders must collaborate in developing comprehensive regulations and ethical frameworks. Addressing these challenges is imperative to advancing telehealth in a manner that ensures patient safety, protects rights, and promotes health equity.},  
Keywords = {Telehealth, Telemedicine, Ethical challenges, Legal challenges, Healthcare system},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {سلامت از راه دور: چالش‌های اخلاقی و قانونی آن در نظام سلامت},
abstract_fa ={سلامت از راه دور (Telehealth) به‌عنوان روشی نوین در ارائه‌ی خدمات سلامتی، به‌سرعت در حال گسترش است؛ این روش، به‌ویژه در دوران همه‌گیری کرونا، امکانات جدیدی را برای دسترسی به مراقبت‌های سلامتی فراهم و به کاهش هزینه‌ها کمک کرده است؛ بااین‌حال، گسترش این پدیده، چالش‌های قانونی و اخلاقی بسیاری را به همراه داشته است که به بررسی دقیق نیاز دارند. در این مطالعه‌ی مروری، از کلیدواژه‌های پزشکی از راه دور، سلامت از راه دور، چالش‌های اخلاقی، چالش‌های قانونی و نظام سلامت برای جست‌وجو در پایگاه‌های علمی  PubMed, Scopus, CINAHL و Google Scholar استفاده شد. مقالات فارسی و انگلیسی منتشرشده در بازه‌ی زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ انتخاب شدند. مقالات پژوهشی، مرورهای نظام‌مند و گزارش‌های موردی که به بررسی چالش‌های قانونی و اخلاقی در حوزه‌ی سلامت از راه دور پرداخته بودند، وارد بررسی شدند. پس از جست‌وجو و انتخاب اولیه، مقالات با استفاده از معیارهای کیفیت و اعتبار علمی ارزیابی شدند و در نهایت، مقالات منتخب برای تحلیل نهایی جمع‌آوری شدند. سلامت از راه دور، با چالش‌های متعددی مواجه است که به توجه ویژه نیاز دارند. یکی از اصلی‌ترین نگرانی‌ها، حریم خصوصی و حفاظت از داده‌هاست؛ زیرا تبادل اطلاعات حساس بیماران می‌تواند تهدیداتی برای محرمانگی ایجاد کند و رعایت قوانین حفاظت از داده‌ها و تدابیر امنیتی برای حفظ اعتماد بیماران ضروری است؛ همچنین، رضایت آگاهانه‌ی بیماران از اهمیت فراوانی برخوردار است؛ بیماران باید به‌طور کامل، درباره‌ی خطرات و مزایای این خدمات مطلع شوند و فرایندهای رضایت آگاهانه باید با شیوه‌های پزشکی از راه دور تطبیق یابند؛ افزون‌براین، درحالی‌که سلامت از راه دور می‌تواند دسترسی به خدمات سلامتی را بهبود بخشد، ممکن است نابرابری‌های موجود را تشدید کند؛ بنابراین، سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های ارتباطی و برنامه‌های سواد دیجیتال برای اطمینان از دسترسی عادلانه به خدمات، ضروری است. سلامت از راه دور با وجود چالش‌های قانونی و اخلاقی، مزایایی چشمگیر مانند راحتی و بهبود هماهنگی مراقبت‌ها را ارائه می‌دهد. برای افزایش این مزایا، ضروری است که به چالش‌های اشاره‌شده به‌طور ویژه توجه شود. همکاری بین سیاست‌گذاران و ارائه‌دهندگان خدمات سلامت برای توسعه‌ی دستورالعمل‌ها و مقررات جامع، کلید موفقیت در این حوزه است. این مطالعه بر اهمیت پرداختن به چالش‌های موجود و بهبود شیوه‌های سلامت از راه دور تأکید دارد تا از ارائه‌ی خدمات سلامتی ایمن و عادلانه اطمینان حاصل شود.},
keywords_fa = {پزشکی از راه دور, چالش‌های اخلاقی, چالش‌های قانونی, سلامت از راه دور, نظام سلامت},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7143-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7143-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {SadeghiAvvalShahr, Homa and Alizadeh, Kosar and Amini, Leila and Haghani, Shim},  
title = {Evaluation of the Effect of Guided Reflection on the Communication Skills of Undergraduate Nursing and Midwifery Students}, 
abstract ={Effective communication with patients is not only a crucial element of professionalism in healthcare but also plays a significant role in achieving care and treatment goals. In light of the importance of active learning strategies and reflective practices in education, this study aimed to evaluate the effect of guided reflection on the communication skills of undergraduate nursing and midwifery students. This semi-experimental study with a pre-test and post-test design was conducted at the Faculty of Nursing and Midwifery, Iran University of Medical Sciences. A total of 50 second- to fourth-year undergraduate students in nursing and midwifery voluntarily participated in the study following a public invitation. Data collection tools included a demographic questionnaire and a patient communication skills questionnaire developed by Javaher et al. The intervention consisted of four 90-minute interactive training sessions conducted weekly via Google Meet. The first two sessions focused on teaching components of professionalism with an emphasis on patient communication and reflective practice. The final two sessions included scenario presentations, film viewings, opportunities for reflection, and shared discussions. Data were analyzed using descriptive and inferential statistical tests in SPSS version 24. The findings indicated a positive change in the overall communication skills score immediately after the training and one month later, although the change was not statistically significant. In specific areas of communication skills, the "conscious initiation" domain showed a statistically significant improvement from pre-intervention to immediately after (P=0.005) and one month after the training (P=0.011). Additionally, in the domain of "unconditional acceptance of the client," pairwise comparisons revealed a significant improvement in scores one month after the intervention compared to the pre-intervention phase (P=0.02). Although guided reflection showed some promise in enhancing specific aspects of communication skills among nursing and midwifery students, the overall impact was not statistically significant. Further research with larger samples and longer follow-up periods is recommended to more conclusively determine its effectiveness.},  
Keywords = {},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی اثر بازاندیشی هدایت‌شده بر مهارت‌های ارتباطی دانشجویان کارشناسی پرستاری و مامایی},
abstract_fa ={برقراری ارتباط مؤثر با بیمار، علاوه بر اینکه جزئی مهم از حرفه‌ای‌گرایی و رفتار حرفه‌ای محسوب می‌شود و جلب اعتماد بیشتر جامعه به حِرَف سلامت را در پی دارد، تأثیری بسزا در دستیابی به اهداف مراقبتی و درمانی نیز خواهد داشت. نظر به اهمیت تأکید بر روش‌های فعال و دانشجومحور در یادگیری و اهمیت بازاندیشی در آموزش، مطالعه‌ی حاضر با هدف ارزیابی اثر بازاندیشی هدایت‌شده بر مهارت‌های ارتباطی دانشجویان کارشناسی پرستاری و مامایی انجام شده است. پژوهش حاضر، یک مطالعه‌ی نیمه‌تجربی یک‌گروهی همراه با پیش‌آزمون و پس‌آزمون و محیط پژوهش دانشکده‌ی پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایران بود. پنجاه دانشجوی سال‌های دوم تا چهارم کارشناسی مامایی و پرستاری، به‌شکل داوطلبی و بر اساس فراخوان در این مطالعه شرکت کردند. ابزار گردآوری داده‌ها، شامل پرسش‌نامه‌ی مشخصات فردی و پرسش‌نامه‌ی مهارت‌های ارتباط با بیمار جواهر و همکاران بود. مداخله شامل برگزاری چهار جلسه‌ کلاس آموزشی با رویکرد تعاملی نوددقیقه‌ای (هفته‌ای یک بار)، به‌صورت آنلاین و در بستر گوگل‌میت بود. دو جلسه‌ی اول به آموزش مؤلفه‌های حرفه‌گرایی با تأکید بر مهارت‌های ارتباط با بیمار و آموزش و تمرین بازاندیشی و دو جلسه‌ی بعد به ارائه‌ی سناریو و پخش فیلم و ارائه‌ی فرصت‌هایی برای بازاندیشی و به‌اشتراک‌گذاری تجارب دانشجویان و جمع‌بندی اختصاص یافت. داده‌های حاصل از مطالعه، پس از ورود به نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی ۲۴ با استفاده از تست‌های آمار توصیفی و تحلیلی، تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد، نمره‌ی مربوط به مهارت‌های ارتباطی بلافاصله بعد از آموزش و یک ماه بعد، نسبت به قبل از مداخله، تغییری مثبت داشته؛ ولی این تغییر معنادار نبوده است. نتایج تحلیل‌های آماری درباره‌ی حیطه‌های مهارت‌های ارتباطی نشان داد، حیطه‌ی شروع آگاهانه قبل از آموزش به‌طور معناداری پایین‌تر از بلافاصله پس از آموزش (0/005 = P) و یک ماه بعد از‌آن (0/011 = P) بود و در حیطه‌ی پذیرش غیرمشروط مددجو، مقایسه‌ی دو به دو نشان داد، مهارت‌های ارتباطی در این حیطه قبل از مداخله به‌طور معناداری، کمتر از یک ماه بعد بود (0/02 =P). با توجه به یافته‌های این پژوهش، برای اظهارنظر درباره‌ی تأثیر بازاندیشی هدایت‌شده در ارتقاء مهارت‌های ارتباطی دانشجویان پرستاری و مامایی، کماکان به پژوهش‌های بیشتری نیاز است.},
keywords_fa = {آموزش, بازاندیشی, پرستاری, مامایی, مهارت‌های ارتباطی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7142-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7142-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Akbari, Ali and Arman, Alireza and NikbakhtNasrabadi, Alirez},  
title = {Moral Courage in Intensive Care Nurses: Exploring the Predictors of a Professional Virtue}, 
abstract ={Moral courage is essential for intensive care unit (ICU) nurses to navigate complex ethical dilemmas and advocate for patient rights. Despite its importance, the factors that influence the expression of moral courage remain poorly understood. This review aims to identify key predictors of moral courage in ICU nurses, offering valuable insights to enhance ethical decision-making and improve patient care in critical care settings. This review followed the Cochrane systematic review principles and adhered to PRISMA guidelines. A comprehensive literature search was conducted using both English and Persian keywords related to "moral courage," "ICU nurses," and "predictors." International databases such as PubMed, Scopus, and Web of Science were searched, along with grey literature from Google Scholar. No time frame restrictions were applied. Inclusion criteria included observational studies that focused on predictors of moral courage in ICU nurses, while studies such as clinical trials, reviews, opinion pieces, and those lacking primary data were excluded. Two authors independently screened and extracted data, resolving discrepancies through consensus with a third author. The Newcastle-Ottawa Scale (NOS) was used to assess study quality, and relevant data were systematically organized into an extraction table. A total of 136 articles were initially identified, with 24 observational studies included after screening. The final selection consisted of 4 cross-sectional studies and 8 cohort studies. Key predictors of moral courage in ICU nurses were identified, including age, gender, professional experience, ethical training, and workplace support. Older and female nurses were more likely to demonstrate moral courage, while nurses with more years of experience and formal ethical training exhibited a stronger ability to confront ethical challenges. Additionally, a supportive work environment and personal ethical beliefs were found to significantly influence the likelihood of nurses advocating for patients and addressing unethical practices. These findings emphasize the importance of both individual and organizational factors in fostering moral courage. This review identifies age, gender, professional experience, ethical training, and workplace support as significant predictors of moral courage in ICU nurses. These findings highlight the critical role of individual characteristics and organizational support in promoting ethical behavior and moral courage in critical care settings.},  
Keywords = {Moral courage, ICU nurses, Predictors, Ethical decision-making, Professional virtue},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-3}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {شجاعت اخلاقی در پرستاران بخش مراقبت‌های ویژه: بررسی پیش‌بینی‌کننده‌های یک فضیلت حرفه‌ای},
abstract_fa ={شجاعت اخلاقی برای پرستاران بخش مراقبت‌های ویژه  (ICU)در رویارویی با چالش‌های اخلاقی و حمایت از بیماران، حیاتی است؛ با این‌حال، عوامل اثرگذار بر بروز این ویژگی، به‌خوبی درک نشده‌اند. این مرور به شناسایی پیش‌بینی‌کننده‌های کلیدی شجاعت اخلاقی در پرستاران بخش مراقبت ویژه پرداخته و بینش‌هایی برای بهبود تصمیم‌گیری اخلاقی و مراقبت از بیماران در محیط‌های بحرانی ارائه داده است. این مطالعه بر اساس اصول مرور نظام‌مند کاکرین و دستورالعمل‌های PRISMA انجام شده است. با استفاده از کلیدواژه‌های انگلیسی و فارسی مرتبط با شجاعت اخلاقی، پرستاران بخش مراقبت ویژه و پیش‌بینی‌کننده‌ها در پایگاه‌های داده‌ی بین‌المللی PubMed Scopus, و Web of Science جست‌وجویی جامع انجام گرفت و منابع خاکستری از طریق Google Scholar بررسی شدند. هیچ محدودیت زمانی برای جست‌وجو اعمال نشد. معیارهای ورود، شامل مطالعات مشاهده‌ای متمرکز بر پیش‌بینی‌کننده‌های شجاعت اخلاقی در پرستاران ICU بود. معیارهای خروج، شامل مقالات تکراری، مرورها، کارآزمایی‌های بالینی، دیدگاه‌ها و مقالات فاقد داده‌های اولیه یا روش‌شناسی شفاف بود. دو نویسنده، غربالگری و استخراج داده‌ها را به‌صورت مستقل انجام دادند و اختلافات از طریق توافق با نویسنده‌ی سوم حل شد. برای ارزیابی کیفیت از مقیاس نیوکاسل‌اتاوا (NOS) استفاده شد و داده‌های مطالعات انتخاب‌شده به‌صورت نظام‌مند در یک جدول استخراج سازمان‌دهی شدند. در مجموع، ۱۳۶ مقاله شناسایی شد که پس از غربالگری، ۲۴ مطالعه‌ی مشاهده‌ای شامل ۴ مطالعه‌ی مقطعی و ۸ مطالعه‌ی کوهورت انتخاب شدند. این مطالعات، عوامل کلیدی اثرگذار را بر شجاعت اخلاقی در پرستاران ICU  شناسایی کردند که شامل سن، جنسیت، تجربه‌ی حرفه‌ای، آموزش اخلاقی و حمایت محیط کار بود. پرستاران مسن‌تر و زنان، تمایل بیشتری به بروز شجاعت اخلاقی داشتند؛ همچنین، پرستارانی که تجربه‌ی کاری بیشتری داشتند و آموزش رسمی اخلاقی دریافت کرده بودند، توانایی بیشتری برای مقابله با چالش‌های اخلاقی نشان دادند؛ علاوه‌براین، محیط کار حمایتی و باورهای اخلاقی شخصی در تشویق پرستاران به حمایت از بیماران و مقابله با رفتارهای غیراخلاقی، نقشی مهم ایفا کردند. این یافته‌ها، اهمیت عوامل فردی و سازمانی را در تقویت شجاعت اخلاقی برجسته می‌کند. این مرور نشان می‌دهد، سن، جنسیت، تجربه، آموزش اخلاقی و حمایت محیط کار از پیش‌بینی‌کننده‌های کلیدی شجاعت اخلاقی در پرستاران ICU  هستند و اهمیت عوامل فردی و سازمانی را در ارتقاء رفتار اخلاقی نشان می‌دهد.},
keywords_fa = {پرستاران بخش مراقبت ویژه, پیش‌بینی‌کننده, شجاعت اخلاقی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7141-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7141-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Darvishpour, Azar and Mansouri, Fatemeh and MahdaviFashtami, Shiv},  
title = {Commitment to Care, Commitment to Education: An Exploration of the Ethical Dimensions of Patient Education in Healthcare}, 
abstract ={Patient education is a fundamental component of healthcare that enhances patient outcomes, satisfaction, and self-management. Healthcare professionals have a responsibility to deliver high-quality patient education that is personalized to meet the unique needs and circumstances of each patient. Adhering to ethical principles—ensuring the provision of accurate, unbiased information while respecting patient autonomy and decision-making capacity—is crucial in this process. This study aimed to explore the ethical dimensions of patient education. This study employed a systematic review approach. A comprehensive search was conducted in the PubMed, Scopus, Web of Science, and Google Scholar databases using the keywords ethics, patient education, and ethical adherence for the period 2014–2024. Inclusion criteria encompassed studies that focused on the ethical aspects of patient education and adherence. Data were analyzed using qualitative content analysis. Out of 216 identified articles, 20 met the inclusion criteria. Three key categories emerged from the data analysis: (1) Commitment to Care, encompassing client-centered education and patient support with emotional reassurance; (2) Commitment to Education, including structured educational programs and communication skills of healthcare professionals; and (3) Adherence to Ethical Principles, which involved respect for patient autonomy and confidentiality. The study underscores the significance of healthcare professionals' dual commitment to both care and education in delivering effective patient education. Awareness of the ethical dimensions of patient education is essential for ensuring that educational interventions are patient-centered and aligned with ethical standards. Future research should explore the interplay between patient-centered care, autonomy, and healthcare professionals’ communication skills in relation to patient education outcomes.},  
Keywords = {},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {تعهد به مراقبت، تعهد به آموزش: کاوشی در ابعاد اخلاقی آموزش به بیمار در مراقبت‌های بهداشتی},
abstract_fa ={آموزش به بیمار، یکی از جنبه‌های حیاتی مراقبت از بیمار است که می‌تواند پیامد، رضایت و استقلال بیمار را بهبود بخشد. متخصصان مراقبت‌های بهداشتی باید متعهد به ارائه‌ی آموزش‌هایی به بیمار باشند که ضمن کیفیت‌داشتن، با نیازها و شرایط منحصربه‌فرد او نیز متناسب باشند؛ علاوه‌براین، پایبندی به اصول اخلاقی و اطمینان از اینکه بیماران اطلاعات دقیق و بی‌طرفانه دریافت می‌کنند و استقلال و ظرفیت تصمیم‌گیری آن‌ها رعایت می‌شود، در بحث آموزش به بیمار ضروری است. هدف از این مطالعه، شناسایی ابعاد اخلاقی در زمینه‌ی آموزش به بیمار بود. مطالعه‌ی حاضر، مروری نظام‌مند بود که با جست‌وجو در پایگاه‌های داده‌ی PubMed، Scopus،  Web of ScienceوGoogle Scholar  و با استفاده از کلمات کلیدی انگلیسی اخلاق، آموزش به بیمار، پایبندی به اصول اخلاقی در بازه‌ی زمانی سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴ انجام شد. معیارهای ورود شامل مطالعاتی بود که بر جنبه‌های اخلاقی آموزش به بیمار و پایبندی به آن متمرکز بودند. داده‌ها با استفاده از تحلیل محتوای کیفی تجزیه و تحلیل شدند. از بین ۲۱۶ مقاله، ۲۰ مقاله‌ی مرتبط با موضوع وارد مطالعه شدند. از تحلیل داده‌ها سه طبقه‌ی اصلی با عناوین تعهد به مراقبت (با دو زیرطبقه‌ی آموزش مبتنی بر نیاز مددجو، حمایت از بیمار و ارائه‌ی اطمینان عاطفی به او)، تعهد به آموزش (با دو زیرطبقه‌ی برنامه‌های آموزشی ساختارمند و مهارت‌های ارتباطی متخصصان مراقبت‌های بهداشتی) و پایبندی به اصول اخلاقی (با دو زیرطبقه‌ی احترام به استقلال و خودمختاری بیمار، رازداری و محرمانگی) پدیدار شد. یافته‌های این مطالعه اهمیت تعهد متخصصان مراقبت‌های بهداشتی را به مراقبت و آموزش در ارائه‌ی آموزش باکیفیت به بیمار نشان می‌دهد. متخصصان مراقبت‌های بهداشتی باید از ابعاد اخلاقی آموزش به بیمار آگاه باشند و برای ارائه‌ی آموزش‌های متناسب با نیازها و توانایی‌های فرد تلاش کنند. مطالعات آینده باید روی ارتباط بین مراقبت بیمارمحور، استقلال و مهارت‌های ارتباطی متخصصان مراقبت‌های بهداشتی با پیامدهای آموزش بیمار متمرکز باشند.},
keywords_fa = {اخلاق, اصول اخلاقی, آموزش به بیمار, تعهد},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7140-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7140-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Zeidabadi, Batool and Ahmadzadeh, Khadijeh and Khademi, Zeinab and Sadeghi, Reza and Ghomi, Farnoosh},  
title = {Assessment of the Level of Adherence to Ethical Principles in Research by Researchers at Iranian Medical Sciences Universities (Eight Regions)}, 
abstract ={Research ethics is a fundamental component of the scientific process and is crucial for ensuring the integrity and reliability of research outcomes. Researchers must recognize that the results of their studies can impact individuals and societies. Therefore, accountability and transparency in conducting research are of particular importance. Adherence to ethical principles not only enhances the scientific credibility of researchers but also contributes to the advancement of science and technology. This study aimed to assess the level of adherence to research ethical principles among researchers at Iranian Medical Sciences Universities. This descriptive-analytic, cross-sectional study focused on researchers from Iranian universities of medical sciences. The data collection tool was a research ethics compliance questionnaire, which was distributed to researchers at medical universities in Region Eight. The questionnaire contained 40 items across 9 dimensions: respect for subjects' moral rights, free thinking, professional responsibility, social responsibility, accuracy, emotional impartiality, honesty, Originality, and legitimacy. Data were analyzed using SPSS version 24 software. In addition to descriptive statistics, Mann-Whitney, Kruskal-Wallis, and Spearman correlation tests were also applied. A total of 230 researchers participated in the study, 193 of whom were faculty members. The results indicated that the average score for adherence to ethical principles in research was 3.174, reflecting a high level of adherence. The results also revealed that the dimensions of legitimacy and accuracy had the highest average scores (21.7 and 22.5, respectively). Significant differences were observed in adherence to ethical principles based on educational degree, academic rank, age, and work experience (p < 0.05). Spearman's correlation indicated a significant inverse relationship between adherence to ethical principles and educational degree, meaning that higher educational levels were associated with lower adherence to ethical principles in research. Overall, the findings of this study show that most researchers in the eight regions of Iranian medical sciences universities adhere to ethical principles in research at a high level.},  
Keywords = {Ethics, Research, Researchers, Responsibility, Commitment, Adherence},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی میزان پایبندی پژوهشگران دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران (کلان‌منطقه‌ی هشت) به اصول اخلاق در پژوهش},
abstract_fa ={اخلاق در پژوهش، عنصری اساسی در فرایند علمی است و برای اطمینان از یکپارچگی و موثق‌بودن نتایج تحقیقات، بسیار مهم است. پژوهشگران باید همواره در نظر داشته باشند که نتایج تحقیقاتشان می‌تواند بر زندگی افراد و جوامع اثر بگذارد؛ بنابراین، مسئولیت‌پذیری و شفافیت در انجام‌دادن پژوهش‌ها، از اهمیتی ویژه‌ برخوردار است. پایبندی به اصول اخلاقی، نه‌تنها اعتبار علمی پژوهشگران را افزایش می‌دهد، بلکه به پیشرفت علم و فناوری نیز کمک می‌کند. پژوهش حاضر، با هدف ارزیابی میزان پایبندی پژوهشگران دانشگاه‌های علوم پزشکی کلان‌منطقه‌ی هشت ایران به اصول اخلاق در پژوهش انجام شده است. پژوهشگران دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران، جامعه‌ی آماری این مطالعه‌ی مقطعی از نوع توصیفی‌تحلیلی را تشکیل ‌دادند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسش‌نامه‌ی پایبندی به اخلاق پژوهش بود که در اختیار پژوهشگران دانشگاه‌های علوم پزشکی کلان‌منطقه‌ی هشت قرار گرفت. این پرسش‌نامه، دارای چهل گویه و متشکل از نُه بُعدِ احترام به حقوق اخلاقی آزمودنی‌ها، بی‌غرضی عاطفی، دقت، اصالت، مسئولیت‌پذیری حرفه‌ای، مسئولیت‌پذیری اجتماعی، درستکاری، مشروعیت و آزاد اندیشی است. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی ۲۴ تجزیه و تحلیل شدند؛ علاوه بر آمار توصیفی، آزمون‌های من ویتنی، کروسکال والیس و هم‌بستگی اسپیرمن نیز، در تجزیه و تحلیل داده‌ها به کار برده شد. در این مطالعه 230 پژوهشگر شرکت کردند که 193 نفر از آنان، عضو هیئت علمی بودند. نتایج نشان داد، میانگین نمره‌ی پایبندی به اصول اخلاق در پژوهش 174/3 بود که رعایت چشمگیر اصول اخلاق در پژوهش را نشان می‌داد؛ همچنین، از نتایج می‌توان دریافت، بُعد مشروعیت و بُعد دقت، به‌ترتیب دارای بالاترین میانگین بودند (21/7 و 22/5). مقایسه‌ی میانگین نمره‌ی پایبندی به رعایت اصول اخلاق در پژوهش با ویژگی‌های جمعیت‌شناختی نشان داد، میزان پایبندی به اصول اخلاق در پژوهش، بر اساس مدرک تحصیلی، رتبه‌ی علمی، سن و سابقه‌ی کار تفاوتی معنادار دارد (p<0/5). هم‌بستگی اسپیرمن نشان داد، بین متغیر پایبندی به اصول اخلاق در پژوهش و مدرک تحصیلی رابطه‌ای معکوس و معنی‌دار وجود دارد و هرچه مدرک تحصیلی افراد بیشتر شود، میزان پایبندی آنان به رعایت اخلاق در پژوهش کاهش می‌یابد. بر اساس نتایج این پژوهش، بیشتر پژوهشگران کلان‌منطقه‌ی هشت دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران، اصول اخلاق در پژوهش را بسیار رعایت می‌کنند.},
keywords_fa = {اخلاق, پایبندی, پژوهش, پژوهشگران, مسئولیت‌پذیری},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7077-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7077-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Saadatmand, Mehran and GhaniHonar, Abolfazl},  
title = {The Relationship Between Ethical Culture and Job Commitment of Nurses Working in Educational and Medical Centers of Hamadan University of Medical Sciences}, 
abstract ={Promoting an ethical culture is crucial for ensuring job commitment and competent clinical care among nurses. Ethical culture encompasses shared understandings and perceptions that guide ethical conduct within an organization. Job commitment reflects an individual's psychological and emotional attachment to their job. This study aimed to investigate the relationship between ethical culture and job commitment among nurses working in educational and medical centers affiliated with Hamadan University of Medical Sciences. This descriptive correlational study included 170 nurses selected from teaching hospitals in Hamadan using the Morgan table and based on inclusion criteria. Data were collected using demographic questionnaires, the Gobel et al. Ethical Culture Questionnaire, and the Schaufeli Job Commitment Questionnaire. Data analysis was performed using SPSS version 22 software. A significant and positive correlation was found between ethical culture and nurses' job commitment (r=0.42, p<0.05). Ethical culture was significantly higher among nurses with more work experience and female nurses compared to their counterparts. Additionally, job commitment was significantly higher among male nurses and those with formal employment status. The findings demonstrate a strong positive correlation between ethical culture and job commitment among nurses. Enhancing ethical culture within healthcare settings through effective leadership, clear ethical guidelines, and open communication channels can significantly improve job satisfaction and, ultimately, patient care. Further research is needed to explore the specific factors that contribute to ethical culture within different healthcare contexts.},  
Keywords = {Ethical culture, Job commitment, Nurses, Healthcare, Ethical leadership},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ارتباط فرهنگ اخلاقی با دل‌بستگی شغلی پرستاران شاغل در مراکز آموزشی‌درمانی دانشگاه علوم پزشکی شهر همدان},
abstract_fa ={یکی از نیازهای اخلاقی پرستاری، ارتقاء فرهنگ اخلاقی پرستاران با هدف دل‌بستگی شغلی و تضمین مراقبت بالینی شایسته است. فرهنگ اخلاقی، مجموعه‌ای از تفاهم‌ها و دریافت‌های مشترک برای سامان‌دادن به کنش‌هایی‌ است که برای بیان تفاهم‌های مشترک، از آن‌ها استفاده می‌شود. دل‌بستگی شغلی، میزان درگیری فرد با شغل خود و میزان علاقه‌ی او به کار است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی ارتباط فرهنگ اخلاقی با دل‌بستگی شغلی پرستاران شاغل در مراکز آموزشی‌درمانی دانشگاه علوم پزشکی شهر همدان بوده است. مطالعه‌ی حاضر، از نوع توصیفی هم‌بستگی و جامعه‌ی پژوهشی آن، همه‌ی پرستاران بیمارستان‌های آموزشی شهر همدان بود. از بین پرستاران بیمارستان‌های آموزشی شهر همدان، ۱۷۰ پرستار با استفاده از جدول مورگان و بر اساس معیارهای ورود، وارد مطالعه شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها، از سه پرسش‌نامه‌ی مشخصات جمعیت‌شناختی، فرهنگ اخلاقی گوبل و همکاران و دل‌بستگی شغلی شافلی استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار آماری SPSS نسخه‌ی ۲۲ انجام گرفت. بین فرهنگ اخلاقی با دل‌بستگی شغلی پرستاران، ارتباطی مستقیم و معنی‌دار وجود داشت (0/42=r و 0/05=p). فرهنگ اخلاقی در پرستارانِ باسابقه‌تر و خانم، به‌طور معناداری بیشتر از سایر پرستاران بود؛ همچنین، دل‌بستگی شغلی در پرستاران مرد و با وضعیت استخدامی رسمی به‌طور معناداری بالاتر از سایر پرستاران بود (p<0/05). بین فرهنگ اخلاقی با دل‌بستگی شغلی پرستاران با مشخصات دموگرافیک پرستاران در بیمارستان‌های آموزشی شهر همدان هم‌بستگی مثبت و مستقیم وجود داشت. پیشنهاد می‌شود، برای ایجاد مدیریتی بهتر و مناسب‌تر و در نتیجه، بهبود فرهنگ اخلاقی و دل‌بستگی شغلی پرستاران، مدیران به ابعاد فرهنگ اخلاقی، توجهی ویژه داشته باشند.  },
keywords_fa = {پرستاران, دل‌بستگی شغلی, فرهنگ اخلاقی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7046-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7046-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Heydari, Heshmatolah},  
title = {Barriers to Equitable Healthcare Access Among People Living with HIV}, 
abstract ={Acquired Immunodeficiency Syndrome (AIDS) is a disease that occurs in the final stage of infection with the Human Immunodeficiency Virus (HIV). According to the World Health Organization (WHO), approximately 39.9 million people were living with HIV worldwide in 2024, with an incidence rate of 1.3 million and a mortality rate of 630,000 globally. In Iran, the prevalence and incidence rates of HIV were reported as 54,000 and 2,400 people, respectively, with a mortality rate of 3,200 annually. Access to healthcare is considered one of the key goals of a health system. The Universal Declaration of Human Rights recognizes the right to health services as a common standard. People living with HIV, as a vulnerable group, may face barriers to accessing healthcare services. This study aims to explore the challenges faced by people living with HIV in accessing equitable healthcare. This qualitative study was conducted using a conventional content analysis approach between April and September 2024 in Iran. Participants included people living with HIV and healthcare providers, who were recruited through purposive sampling. Data were collected through 10 face-to-face interviews and analyzed using the method proposed by Lundman and Graneheim. From the data analysis, 406 initial codes were extracted. These codes were then grouped based on similarities and differences into three main categories: 1.Factors related to clients (with subcategories: fear of transmitting the disease to others, poverty, physical problems, unfamiliarity with their rights, and non-adherence to treatment regimens) 2.Factors related to the healthcare system (with subcategories: discrimination in accessing healthcare services, contemptuous attitudes of healthcare providers, incompetency of healthcare providers, fear of infection by the virus, disclosure of patient information, negligence by medical centers in identifying infected individuals, and failure to conduct premarital testing) 3.Cultural factors (with subcategories: non-acceptance of infected individuals in society, stigma, and discrimination in marriage and childbearing). The right to access healthcare services, confidentiality of information, the right to marry, financial protection, and active participation in society should be prioritized for people living with HIV.},  
Keywords = {Acquired immune deficiency syndrome, Equity,  Health services accessibility},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {موانع دسترسی عادلانه به مراقبتهای بهداشتی در افراد مبتلا به ویروس نقص ایمنی انسانی},
abstract_fa ={ایدز سندرمی است که در مراحل انتهایی آلوده‌شدن انسان به ویروس نقص سیستم ایمنی بروز می‌کند. بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی، تا انتهای سال 2023، حدود 39/9 میلیون نفر با HIV زندگی می‌کنند و میزان بروز آن، 1/3 میلیون نفر و مرگ‌ومیر ناشی از آن، 630هزار نفر گزارش شده است. در ایران، میزان شیوع و بروز این بیماری، به‌ترتیب 54000 و 2400 نفر و میزان مرگ‌ومیر سالانه‌ی مرتبط با آن، 3200 نفر گزارش شده است. یکی از اهداف نظام سلامت، تسهیل دسترسی مردم به خدمات سلامت است. حق دسترسی به خدمات سلامت، به‌عنوان یک حق ذاتی که در ماده‌ی 25 اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر سازمان ملل متحد در کانون توجه قرار گرفته، از اهمیتی ویژه برخوردار است. با توجه به آسیب‌پذیربودن بیماران مبتلا به HIV، این افراد ممکن است در دسترسی به خدمات سلامت دچار مشکل شوند؛ لذا، هدف از این مطالعه، تبیین چالش‌های افراد مبتلا به HIV، در دسترسی برابر به خدمات سلامت بود. تحقیق کیفی حاضر، با استفاده از روش تحلیل محتوای قراردادی، از فروردین تا شهریور1403، در ایران انجام شد. شرکت‌کنندگان در مطالعه، شامل بیماران مبتلا به HIV و ارائه‌کنندگان خدمات سلامت بودند که به شیوه‌ی مبتنی بر هدف انتخاب شدند. داده‌ها با انجام‌دادن ده مصاحبه‌ی رودررو، گردآوری و بر اساس روش پیشنهادی Lundman و Graneheim تحلیل شدند. با تحلیل داده‌ها، 406 کد اولیه استخراج شد و یافته‌ها در سه‌ طبقه‌ی اصلی، شامل عوامل مربوط به مددجو (با زیرطبقاتِ ترس از انتقال بیماری به دیگران، محدودیت‌های مالی، مشکلات جسمی، آشنایی‌نداشتن با حق و حقوق و تبعیت‌نکردن از رژیم درمانی)، عوامل مربوط به نظام سلامت (با زیرطبقاتِ تبعیض در دسترسی به خدمات، نگاه تحقیرآمیز کادر سلامت، آگاهی اندک ارائه‌کنندگان خدمات سلامت از مدیریت بیماری، ترس از آلوده‌شدن به بیماری، افشای اطلاعات بیماران، نبود غربالگری وسیع، اهمال‌کاری مراکز درمانی در شناسایی افراد مبتلا، انجام‌دادن آزمایش قبل از ازدواج) و عوامل فرهنگی (با زیرطبقاتِ طردشدن افراد مبتلا در فرهنگ عمومی، برچسب‌زدن به بیماران، تبعیض در ازدواج و فرزندآوری) قرار گرفتند؛ همچنین، باید حق تسهیل دسترسی به خدمات سلامت، محرمانه‌ماندن اطلاعات، تشکیل خانواده، حمایت مالی و فعالیت در اجتماع، برای بیماران و مبتلایان به ایدز به رسمیت شناخته شود.},
keywords_fa = {ایدز, دسترسی به خدمات سلامت, عدالت},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7045-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7045-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Farid, Negin and Nazari, Nazanin and JafarMalek, Narges},  
title = {The Heart of Healing: How Narrative Medicine Deepens Nursing – A Systematic Review of Clinical Trials}, 
abstract ={Narrative medicine has emerged as a transformative model in healthcare, emphasizing the role of patient stories in enhancing the quality of care. By recognizing the individuality of each patient's narrative—shaped by personal experiences and cultural contexts—this approach fosters deeper connections between caregivers and patients. Despite its growing recognition, narrative medicine remains underutilized in nursing, where the psychological and emotional dimensions of care are often overlooked. This systematic review examines clinical trials that investigate the integration of narrative practices into nursing education and care delivery, with the aim of assessing their clinical and educational impact. A comprehensive literature search was conducted across international and national databases including PubMed, Scopus, Web of Science, SID, Noor, Magiran, Irandoc, and Google Scholar, using relevant English and Persian keywords. Eligible studies were clinical trials published in English or Persian. After removing duplicates and applying inclusion criteria, eight studies were included for analysis. Selection and data extraction were conducted independently by two researchers, with discrepancies resolved by a third reviewer. The review adhered to PRISMA guidelines and ethical standards were maintained throughout. The studies, published between 2018 and 2024, involved nursing students (mean age 17.96–21.5 years), patients with lung tumors (mean age 49.31 years), and elderly patients (aged 61–89 years) with complex fractures. Findings were synthesized into three main domains. First, narrative-based education significantly enhanced empathy and academic performance among nursing students. Second, the implementation of narrative approaches led to measurable reductions in anxiety and depression among patients, particularly those with lung tumors. Third, improvements were observed in overall quality of life, pain management, and cognitive function, especially in elderly patients. These findings suggest that narrative education plays a critical role in improving both clinical and psychological outcomes. Narrative-based interventions enhance the empathetic capacity of nurses and contribute to higher standards of patient care. Incorporating narrative approaches into nursing curricula and clinical practice is recommended as a strategy to foster more holistic and human-centered care.},  
Keywords = {Bioethics, Narrative nursing, Narrative medicine, Empathy, Art therapy},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-3}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {قلب مراقبت: چگونه طب روایی، پرستاری را عمیق‌تر می‌کند؟ مرور نظام‌مند کارآزمایی‌های بالینی},
abstract_fa ={طب‌ روایتی، الگویی تحول‌آفرین در حوزه‌ی مراقبت‌های بهداشتی به شمار می‌رود که بر اهمیت داستان‌های بیماران در فرایند مراقبت- درمان تأکید دارد. این رویکرد اذعان دارد، هر بیمار حامل روایتی منحصربه‌فرد است که از تجربیات و زمینه‌های فرهنگی او شکل گرفته است و می‌تواند تأثیری چشمگیر بر رابطه‌ی مراقب- بیمار داشته باشد؛ بااین‌حال، ادغام رویکرد روایتی در عملکرد پرستاری، کمتر بررسی شده است. فقدان بررسی‌های جامع در این حوزه، شکافی اساسی را نمایان می‌کند؛ جایی که ابعاد روانی‌احساسی مراقبت از بیمار، اغلب نادیده گرفته می‌شود؛ لذا، این مطالعه با هدف مرور تحقیقات موجود درباره‌ی کاربرد طب‌ روایتی در پرستاری، ظرفیت آن را برای غنی‌سازی عملکرد بالینی- چهارچوب‌های آموزشی بررسی می‌کند. در این مرور نظام‌مند، راهکار جست‌وجو با استفاده از اپراتورهای بولین و کلیدواژه‌های طب‌ روایتی، پرستاری روایتی، پرستاری و سایر معادل‌های فارسی و انگلیسی آنان تنظیم شد؛ سپس، پایگاه‌های بین‌المللی PubMed/Medline، Scopus، Web of Science Core Collection، CENTRAL و موتور جست‌وجوگر Google Scholar و پایگاه‌های ملی جهاد دانشگاهی، نور، مگ‌ایران و ایرانداک بررسی شدند. مطالعات کارآزمایی بالینی و مقالات منتشرشده به زبان‌های انگلیسی یا فارسی، معیارهای ورود بودند. ادبیات خاکستری خارج شد و محدودیت زمانی اعمال ‌نشد. پس از حذف نمونه‌های تکراری و ارزیابی با ابزارهای نقد، در نهایت، هشت مطالعه تحلیل شد. دو پژوهشگر با رعایت ملاحظات اخلاقی کاهش سوگیری در انتخاب، استخراج، تحلیل و طبقه‌بندی شواهد، پژوهش را انجام دادند و پژوهشگر سوم، اختلاف‌نظر‌ها را حل کرد. گزارش بر اساسPRISMA  تنظیم ‌شد. مروری بر مطالعات، تمرکز آن‌ها در بازه‌ی زمانی سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ و بر گروه‌های مختلف را نشان ‌داد. این گروه‌ها شامل دانشجویان پرستاری با میانگین سنی ۹۶/۱۷ تا ۵/۲۱، بیماران مبتلا به تومورهای ریه با میانگین سنی ۳۱/۴۹ و سالمندان 6۱ تا 89ساله با شکستگی‌های پیچیده بود. نتایج در سه حوزه دسته‌بندی شد. اولاً، این رویکرد به‌طور معناداری، همدلی و موفقیت تحصیلی دانشجویان پرستاری را ارتقا داد. در یک مطالعه، آموزش‌های طب‌ روایتی، همدلی و عملکرد علمی دانشجویان را بهبود بخشید و در مطالعه‌ای دیگر، آموزش نگارش روایتی، مهارت‌های حرفه‌ای و همدلی دانشجویان را ارتقا داد. ثانیاً، مداخلات ‌روایتی منجر به کاهش اضطراب و افسردگی شد؛ به‌طوری‌که در یک مطالعه، مداخلات پرستاری روایتی باعث کاهش نمرات اضطراب و افسردگی بیماران مبتلا به تومورهای ریه شد و به‌طور مشابه، مطالعات دیگر، کاهش اضطراب و افزایش رضایت بیماران تحت شیمی‌درمانی را نشان ‌دادند. ثالثاً، این رویکرد تأثیری شایان توجه بر کیفیت زندگی و بهزیستی روانی بیماران داشت. در یک مطالعه، پرستاری ‌روایتی، درد و اضطراب بیماران مبتلا به سرطان ریه را کاهش داد. مطالعات دیگر نشان دادند، مدل پرستاری روایتی، عملکرد شناختی و سلامت روانی سالمندان را بهبود بخشید. بینش‌های جمعی مطالعات، نقش حیاتی آموزش رویکرد روایتی را در تحول نتایج بالینی و روان‌شناختی تأیید می‌کند. برنامه‌های آموزشی مبتنی بر روایات، نه‌تنها کیفیت انسانی مراقبت را غنی‌تر می‌کنند، بلکه به‌طور در خور ‌توجهی، مهارت همدلی پرستاران را ارتقا داده‌اند. با نگاه به آینده، باید از رویکرد روایتی، به‌عنوان یکی از ارکان مراقبت جامع، حمایت شود تا نسلی جدید از ارائه‌دهندگان مراقبت شکل ‌گیرد؛ نسلی که به ایجاد تغییر معنادار در زندگی بیماران، متعهد باشند.},
keywords_fa = {اخلاق زیستی, پرستاری روایتی, طب روایتی, همدلی, هنردرمانی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7005-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7005-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Jafari, Hedayat and Ahmadi, Fatemeh and Abedinpour, Mobi},  
title = {Factors Affecting Compassion Fatigue in Critical Care Nurses: A Systematic Review}, 
abstract ={Compassion fatigue refers to the physical and emotional exhaustion experienced by healthcare professionals due to prolonged exposure to job-related stress and the emotional demands of caring for others. Compassionate care is vital for achieving better patient outcomes, but various factors during healthcare delivery can compromise it. This study examines the factors influencing compassion fatigue among critical care nurses. This systematic review was conducted by searching databases including SID, Magiran, Irandoc, Iranmedex, Civilica, Science Direct, Web of Science, Embase, PubMed, Scopus, ProQuest, and Google Scholar. Keywords used in the search included “compassion fatigue,” “critical care,” “intensive care,” “nurses,” “compassion satisfaction,” and “burnout.” After removing duplicates, studies were screened based on inclusion and exclusion criteria, and their quality was assessed using the Critical Appraisal Checklist for Analytical Cross-Sectional Studies. Ultimately, 23 studies met the criteria and were included in the systematic review (qualitative synthesis). The studies included in this review were conducted between 2012 and 2024, with a total of 5,820 participants. The review found that both workplace structural factors and demographic characteristics of nurses, such as age, sex, marital status, nationality, educational level, resilience, length of shifts, experience in critical care settings, place of work, position within the unit, and nurse-to-patient ratios, are causes and predictors of compassion fatigue. Leadership and administrative support in clinical settings, as well as the coping strategies employed by nurses, were identified as factors that mitigate the impact of compassion fatigue among critical care nurses. This systematic review highlights the profound impact of compassion fatigue on nurses and emphasizes the roles of workplace environment and demographic factors in its development. The findings underscore the importance of supportive leadership and effective coping strategies in reducing compassion fatigue and enhancing compassion satisfaction among critical care nurses. By addressing these factors, healthcare organizations can reduce burnout, improve nurse well-being, and enhance patient care and clinical outcomes.  },  
Keywords = {Compassion fatigue, Critical care, Intensive care, Nurses},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {عوامل مؤثر بر خستگی شفقت در پرستاران بخش مراقبت ویژه: مروری نظام‌مند},
abstract_fa ={خستگی شفقت به حالت خستگی فیزیکی و عاطفی اطلاق می‌شود که متخصصان مراقبت‌های بهداشتی، به دلیل قرارگرفتن طولانی‌مدت در معرض استرس‌های شغلی و عوارض عاطفی مراقبت از دیگران تجربه می‌کنند. مراقبت دلسوزانه برای نتایج بالینی بهتر بیمار ضروری است؛ اما، در طول ارائه‌ی مراقبت‌های بهداشتی می‌تواند با عوامل متعدد به خطر بیفتد. این مطالعه به بررسی عناصر مؤثر بر خستگی شفقت در پرستاران بخش مراقبت ویژه می‌پردازد. این بررسی نظام‌مند با جست‌وجو در پایگاه‌های اطلاعاتی SID, Magiran Irandoc, Iranmedex, Civilica, Science Direct, Web of Science, Embase, PubMed, Scopus, ProQuest, و Google Scholar با استفاده از کلیدواژه‌های خستگی شفقت، مراقبت‌های ویژه، پرستاران، رضایت از شفقت و فرسودگی انجام شد. پس از حذف نمونه‌های تکراری، ابتدا مطالعات بر اساس معیارهای ورود و خروج غربالگری شدند؛ سپس، کیفیت آن‌ها، با استفاده از چک‌لیست ارزیابی انتقادی برای مطالعات مقطعی‌تحلیلی ارزیابی شد. در نهایت، ۲۳ مطالعه‌ی انجام‌گرفته در بازه‌ی زمانی ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۴ وارد این مرور نظام‌مند (سنتزکیفی) شدند. تعداد کل شرکت‌کنندگان در تمام مطالعاتی که در این مرور بررسی شدند، ۵۸۲۰ نفر بود. این بررسی نشان داد، عناصر ساختاری محل کار و ویژگی‌های جمعیت‌شناختی پرستاران، مانند سن، جنس، وضعیت تأهل، ملیت، سطح تحصیلات، تاب‌آوری، طول شیفت، سابقه‌ی کار در بخش مراقبت ویژه، محل کار، سمت در واحد و نسبت پرستار به بیمار، علل و پیش‌بینی‌کننده‌های خستگی شفقت هستند. رهبری و حمایت اداری در محیط بالینی و راهبردهای مقابله‌ای به‌کارگرفته‌شده به‌وسیله‌ی پرستاران، عواملی بودند که تأثیر خستگی شفقت را در میان پرستاران مراقبت‌های ویژه کاهش دادند. این بررسی نظام‌مند، با برجسته‌کردن تأثیر شایان توجه خستگی شفقت بر پرستاران نشان داد، هم محیط کار و هم عوامل جمعیت‌شناختی، در بروز خستگی شفقت نقشی مهم دارند. یافته‌ها بر اهمیت رهبری حمایتی و همچنین راهبردهای مقابله‌ای مؤثر، در کاهش اثرات خستگی از شفقت در میان پرستاران مراقبت‌های ویژه تأکید می‌کند. با پرداختن به این عوامل، سازمان‌های مراقبت‌های بهداشتی می‌توانند رضایت شفقت را افزایش داده و فرسودگی شغلی را کاهش دهند؛ این اصلاحات، در نهایت، به بهبود مراقبت از بیمار و پیامدهای بالینی منجر می‌شوند.  },
keywords_fa = {خستگی شفقت, مراقبت‌های ویژه, پرستاران},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6993-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6993-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Chahkandi, Mohammad and Sadeghi, Yasaman and Tanoumand, Vajihe},  
title = {A Review of the Ethical Challenges Surrounding Abortion and Related Perspectives in Islamic Societies}, 
abstract ={Induced abortion remains a significant global health concern, with an estimated 73 million procedures performed annually. While legal and medical frameworks vary across countries, many Islamic societies grapple with ethical dilemmas surrounding abortion. This review examines the ethical challenges surrounding abortion within the context of Islamic perspectives. A comprehensive literature search was conducted using the keywords "abortion," "Islam," and "ethics" in combination with Boolean operators (AND, OR) within PubMed, SID, Google Scholar, and other relevant databases. The search was conducted by three independent researchers. Inclusion criteria included articles published between 2014 and 2024 with the keywords appearing in the title, abstract, or keywords, and full-text availability. After removing duplicates, 11 articles met the inclusion criteria. The decision to undergo elective abortion is influenced by various factors, including the desire for pregnancy, maternal and fetal health status, family dynamics, social stigma, and legal and religious regulations. While Islam generally prohibits abortion, ongoing debates arise from challenges related to access to safe abortion methods and the protection of women's rights. Despite the religious prohibition of abortion, restrictions on access to safe abortion services do not eliminate the practice but rather drive women towards unsafe methods, leading to significant physical and psychological harm, particularly among vulnerable populations. Moreover, limitations on prenatal screenings can result in the birth of infants with genetic defects. These factors raise important questions about the effectiveness and ethical implications of restrictive abortion policies in Islamic societies. Ensuring access to safe and legal abortion services, along with comprehensive sexual and reproductive health education, is crucial for improving maternal health outcomes and upholding women's rights within these contexts.},  
Keywords = {Abortion, Islam, Ethics, Reproductive health, Women's rights},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {مروری بر ابعاد چالش‌های اخلاقی سقط جنین و دیدگاه‌های مرتبط با آن در جوامع اسلام},
abstract_fa ={سالانه حدود ۷۳میلیون سقط جنین القایی در سراسر جهان رخ می‌دهد. سقط‌های القایی به دو دسته تقسیم می‌شوند: درمانی (یا قانونی) و غیرقانونی. سقط‌های غیرقانونی اغلب در موقعیت ناایمن انجام می‌شوند. کشورهای مختلف بر اساس اصول ایدئولوژیک خود، شرایط خاصی را قانونی و برخی دیگر را غیرقانونی اعلام می‌کنند. مطالعه‌ی حاضر، با هدف بررسی ابعاد چالش‌های اخلاقی سقط جنین و دیدگاه‌های مرتبط با آن در جوامع اسلامی انجام شده است. مواد استفاده‌شده در این مطالعه، حاصل جست‌وجو در پایگاه‌های داده‌ی PubMed SID, CINAHL, Cochrane, و Google Scholar است. سه پژوهشگر، این جست‌وجو را به‌طور جداگانه با استفاده از کلمات کلیدی استاندارد Mesh مانند سقط جنین، اسلام، اخلاق و ترکیب آن‌ها با عملگرهای AND و OR انجام داده‌اند. انتشار مقاله از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴، داشتن کلمات کلیدی پیش‌گفته در عنوان، چکیده یا واژگان کلیدی و امکان دسترسی به متن کامل، معیارهای ورودِ مطالعات به پژوهش بودند. پس از بررسی اولیه‌ی چکیده‌ی مقالات و حذف مقالات تکراری و نامرتبط، دوازده مقاله انتخاب و بررسی شدند. عوامل متعدد، ازجمله: تمایل به بارداری، وضعیت سلامت مادر و جنین، خانواده، انگ اجتماعی و مقررات قانونی و مذهبی بر تصمیم‌گیری برای سقط جنین اختیاری اثر می‌گذارند. با وجود موضع قاطع اسلام درباره‌ی سقط جنین، مباحثات جاری پیرامون این موضوع، ناشی از چالش‌های مرتبط با دسترسی به روش‌های سقط جنین ایمن و حقوق مادر است. در اسلام، سقط جنین مجاز نیست؛ مگر در مواقعی که عمر جنین کمتر از چهارماه باشد، اختلالات کروموزومی او تشخیص داده شود یا ادامه‌ی بارداری برای مادر خطرناک باشد؛ بااین‌حال، محدودیت‌های دسترسی به خدمات سقط جنین، تعداد بارداری‌های ناخواسته را کاهش نمی‌دهد و در عوض، مادران باردار را به استفاده از روش‌های ناایمن سقط جنین سوق می‌دهد که باعث آسیب‌های جسمی و روانی، به‌ویژه برای اقشار آسیب‌پذیر جامعه می‌شود؛ علاوه‌براین، محدودیت‌های غربالگری قبل از تولد، به تولد نوزادانی با نقص‌های ژنتیکی کمک می‌کند؛ همچنین، دسترسی به خدمات سقط جنین ایمن، به‌عنوان یک حق شهروندی تلقی می‌شود. این مسائل سؤالاتی را درباره‌ی مزایای ممنوعیت سقط جنین مطرح می‌کند.},
keywords_fa = {اخلاق, اسلام, سقط جنین},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6992-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6992-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Ghavidel, Sepide and Ghaani, Sajedeh and Bahreinitousi, Seyedehghodsieh and Mohsenpour, Mohaddeseh},  
title = {The Relationship Between Ethical Courage and Moral Distress in Nursing Students of Mashhad University of Medical Sciences in 2023}, 
abstract ={Moral distress is a common topic in medical ethics, referring to a state where individuals, despite possessing knowledge and the ability to act ethically, are unable to perform the right ethical actions due to external constraints. Ethical courage is a crucial virtue for conscientious performance by healthcare providers, particularly nurses and nursing students. It facilitates the delivery of nursing care and is especially important in today’s healthcare environment, where factors such as increased patient awareness, evolving health needs, social justice issues, and access to healthcare services have contributed to heightened levels of moral distress among nurses and nursing students. This study aims to investigate the relationship between ethical courage and moral distress in nursing students. This descriptive, cross-sectional study was conducted in 2023 in Mashhad, Iran. The study population consisted of third-semester nursing students at Mashhad University of Medical Sciences. A total of 40 third-semester nursing students, both male and female, participated in the study. Data were collected using two questionnaires: the Moral Distress Scale (Corley) and the Ethical Courage Questionnaire (designed by Sekerka and colleagues). The data were analyzed using SPSS version 25, employing descriptive statistics and Pearson correlation tests. The majority of the students were female (51.2%), while 36.6% were male. The average age of the participants was 21.14 years. Among the students, 75.6% were single, and 4.9% were married. The findings revealed a weak, non-significant negative correlation between moral distress and ethical courage (r = -0.055, p > 0.05). The average moral distress score was 75.34 ± 10.81 (range: 12–16), while the average ethical courage score was 85 ± 9.33 (range: 60–103). The study found a weak, non-significant negative correlation between moral distress and ethical courage among nursing students. Based on these findings, it is recommended to implement workshops focused on ethical motivation and educational programs designed to reduce moral distress and enhance ethical courage among nursing students. Additionally, the non-significant correlation may be attributed to the small sample size. Therefore, future studies with larger sample sizes are suggested to validate these findings.},  
Keywords = {Moral distress, Ethical courage, Nursing students},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ارتباط شجاعت اخلاقی و دیسترس اخلاقی در دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال 1403},
abstract_fa ={دیسترس اخلاقی، یکی از موضوعات شایع مطرح‌شده در زمینه‌ی اخلاق پزشکی است و به حالتی اطلاق می‌شود که فرد در آن، علی‌رغم داشتن آگاهی و توانایی برای عملکرد اخلاقی، متأثر از وضعیت موجود، از انجام‌دادن عمل صحیح اخلاقی ناتوان است. شجاعت اخلاقی نیز، فضیلتی ضروری برای عملکرد باوجدان همه‌ی ارائه‌دهندگان خدمات سلامت، به‌ویژه پرستاران و دانشجویان پرستاری است و به نحوه‌ی انجام‌دادن مراقبت پرستاری کمک می‌کند؛ ازاین‌رو، برخورداری چشمگیر از این فضیلت، بسیار اهمیت دارد؛ زیرا در عصر حاضر، با افزایش آگاهی مددجویان، تغییر در نیازهای سلامتی افراد، عدالت اجتماعی و دسترسی به خدمات سلامتی، دیسترس اخلاقی پرستاران و دانشجویان پرستاری در سازمان‌های ارائه‌دهنده‌ی خدمات افزایش یافته است؛ لذا، این پژوهش توصیفی‌مقطعی، با هدف ارتباط بین شجاعت اخلاقی و دیسترس اخلاقی پرستاران، در سال 1403 در مشهد انجام شد. جامعه‌ی آماری این مطالعه، چهل نفر از دانشجویان دختر و پسرِ ترم سوم پرستاری دانشگاه علوم پزشکی مشهد بودند. داده‌ها با استفاده از دو پرسش‌نامه‌ی دیسترس اخلاقی Corley و شجاعت اخلاقیSekerka  و همکاران جمع‌آوری و با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 25 و با آزمون‌های آمار توصیفی و هم‌بستگی پیرسون، تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد، بیشتر دانشجویان (2/51درصد) زن و 6/36درصد از آنان، مرد بودند. میانگین سن دانشجویان شرکت‌کننده در پژوهش 14/21 بود. 6/75درصد از شرکت‌کنندگان، مجرد و 9/4درصد از آنان متأهل بودند (0/055 - = r ,  0/05 میانگین نمره‌ی دیسترس اخلاقی 10/81 ± 75/34 دامنه‌ی ۱۲ تا ۱۶) و میانگین نمرات شجاعت اخلاقی 9/33 ± 85  (دامنه‌ی ۶۰ تا ۱۰۳) بوده است. ازآنجاکه بین دیسترس اخلاقی و شجاعت اخلاقی ارتباط غیرمعنی‌دار منفی وجود دارد، برگزاری کارگاه‌های انگیزش اخلاقی و برنامه‌های آموزشی، به‌منظور کاهش دیسترس اخلاقی و افزایش شجاعت اخلاقی دانشجویان پرستارانی پیشنهاد می‌شود؛ همچنین، ارتباط غیرمعنی‌دار ممکن است، با حجم نمونه‌ی کم، ارتباط داشته باشد؛ بنابراین توصیه می‌شود پژوهش با تعداد نمونه‌ی بیشتر تکرار شود.},
keywords_fa = {شجاعت اخلاقی, دانشجویان پرستاری, دیسترس اخلاقی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6991-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6991-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Samadzadehshahri, Pooriya and Mohammadpourhodki, Reza and Delir, Zahr},  
title = {Educational Strategies to Enhance Moral Sensitivity in Nursing Students: A Systematic Review}, 
abstract ={Nursing students, as future healthcare professionals, must develop not only clinical competencies but also ethical competencies to deliver appropriate and professional care. Moral sensitivity is a critical aspect of professional competence, enabling nurses to recognize and respond sensitively to ethical situations as patient advocates. Consequently, fostering moral sensitivity should be prioritized from the beginning of nursing education to ensure quality care. This study aimed to examine the characteristics and effectiveness of educational interventions designed to improve the moral sensitivity of nursing students. In this systematic review, articles were retrieved using Persian and English keywords from international databases, including PubMed, Web of Science, and Scopus, as well as Persian databases such as SID and Magiran, from inception until October 2024. Keywords used in the search included "moral sensitivity," "ethical sensitivity," "nursing students," "ethics," and "moral sensitivity in nursing students." A total of 2,321 articles were identified in the initial search. References for each study were also manually reviewed. Based on inclusion criteria, experimental and quasi-experimental studies published in Persian and English focusing on effective interventions to improve the moral sensitivity of undergraduate nursing students were selected for analysis. Ultimately, six articles met the criteria for thorough review, and relevant data were extracted. Two researchers independently extracted the data and assessed the quality of the studies using the Joanna Briggs Institute (JBI) checklist. A total of 190 nursing students from six selected studies participated in the research, with 60% in intervention groups. The six educational interventions identified included: Two studies on nursing ethics workshops. A nursing ethics workshop conducted through a seminar. A motivational ethical education program. A virtual narrative ethics workshop. Problem-based learning. However, the nursing ethics workshop conducted through a seminar was not effective in improving the moral sensitivity of nursing students. Evidence suggests that while the positive effects of educational interventions on the moral sensitivity of nursing students are limited, they are nonetheless encouraging. This review highlights various approaches to ethics education and moral sensitivity development. The findings can be utilized to enhance students' preparedness and ability to navigate ethically challenging work situations. However, further research is necessary to confirm the effectiveness of these interventions in fostering moral sensitivity among nursing students.},  
Keywords = {Moral sensitivity, Nursing students, Systematic review},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-3}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {راهکارهای آموزشی برای تقویت حساسیت اخلاقی در دانشجویان پرستاری: مروری نظام‌مند},
abstract_fa ={دانشجویان پرستاری که پرستاران آینده هستند، باید برای ارائه‌ی مراقبت مناسب و حرفه‌ای، در کنار شایستگی‌های بالینی، شایستگی‌های اخلاقی هم داشته باشند. حساسیت اخلاقی، معیاری ضروری برای صلاحیت حرفه‌ای پرستاران است که آن‌ها موقعیت‌های اخلاقی را به‌عنوان حامیان بیمار با حساسیت درک کنند؛ لذا، برای ارائه‌ی مراقبت باکیفیت باید حساسیت اخلاقی از ابتدای آموزش پرستاری مدِّنظر قرار گیرد. این مطالعه، با هدف بررسی ویژگی‌ها و تأثیر مداخلات آموزشی در بهبود حساسیت اخلاقی دانشجویان پرستاری انجام شد. در این مرور نظام‌مند، مقالات منتشرشده، با استفاده از واژگان کلیدی فارسی و انگلیسی در پایگاه‌های اطلاعاتی بین‌المللی شامل PubMed و Web of Science و Scopus، همچنین پایگاه‌های فارسی‌زبانِ SID و Magiran از ابتدا تا اکتبر۲۰۲۴ بازیابی شدند. اخلاق، حساسیت اخلاقی، دانشجویان پرستاری، Moral Sensitivity،Ethical Sensitivity ،Nursing Students  از کلمات کلیدی جست‌وجو بودند. در جست‌وجوی اولیه، در مجموع ۲۳۲۱ مقاله یافت شد. مراجع برای هر مطالعه، به‌صورت دستی نیز بررسی شد. با توجه به معیارهای ورود، مطالعات تجربی و نیمه‌تجربی منتشرشده به زبان فارسی و انگلیسی که بر مداخلات مؤثر در بهبود حساسیت اخلاقی دانشجویان کارشناسی پرستاری تمرکز داشتند، مطالعه و تحلیل شدند. در نهایت، شش مقاله به‌طور کامل مطالعه و داده‌های مربوطه استخراج شدند. دو محقق، به‌طور مستقل، استخراج داده‌ها و ارزیابی کیفیت را بر اساس چک‌لیست مؤسسه‌ی جوانا بریگز (JBI) انجام دادند. در مجموع، ۱۹۰ دانشجوی پرستاری در شش مطالعه‌ی منتخب وارد این مطالعه شدند که ۶۰درصد از آنان در گروه مداخله بودند. شش مداخله‌ی آموزشی، شامل دو مطالعه‌ی کارگاه اخلاق پرستاری و کارگاه اخلاق پرستاری با استفاده از سمینار، برنامه‌ی آموزشی انگیزشی اخلاقی، کارگاه اخلاق روایت مجازی و یادگیری بر اساس مشکل بود؛ اما کارگاه آموزشی اخلاق پرستاری با استفاده از سمینار، در مدیریت حساسیت اخلاقی دانشجویان پرستاری مؤثر نبود. شواهد نشان‌دهنده‌ی اثرات مثبت مداخلات آموزشی بر حساسیت اخلاقی دانشجویان پرستاری، اندک اما دلگرم‌کننده بود. این مرور، مطالعاتی متفاوت را در آموزش اخلاق و ایجاد حساسیت اخلاقی شناسایی کرد. یافته‌ها می‌توانند برای توسعه‌ی آمادگی و قابلیت‌های دانشجویان در تشخیص و همچنین واکنش مناسب به موقعیت‌های کاری مشکل‌ساز اخلاقی، به کار گرفته شوند؛ بااین‌حال، نیاز به مطالعات بیشتر برای تأیید اثربخشی این مداخلات بر حساسیت اخلاقی دانشجویان پرستاری وجود دارد.},
keywords_fa = {حساسیت اخلاقی, دانشجویان پرستاری},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6990-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6990-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Javanmardi, Morteza and Karimipour, Seyede Elahe and Bakhshizadeh, Zahra and Taklif, Mohammad Hossein and Farid, Negi},  
title = {Investigating the Factors Influencing Moral Courage in Nurses: A Systematic Review}, 
abstract ={Moral courage, encompassing the ability to act ethically in the face of adversity and uphold ethical principles, is crucial for nurses. This systematic review aimed to investigate the factors influencing moral courage among nurses. A comprehensive literature search was conducted using keywords such as "moral courage," "ethics," "nurses," and "courage" in major databases, including PubMed/Medline, Web of Science Core Collection, Scopus, Google Scholar, Irandoc, SID, and Magiran. The search included publications in both English and Persian with no time limitations. After excluding duplicates and screening the initial 2577 studies, 21 studies met the inclusion criteria. The review adhered to the PRISMA guidelines for reporting systematic reviews, ensuring ethical considerations were maintained throughout the selection, extraction, and analysis processes. The review revealed that moral courage in nurses is influenced by a multifaceted array of factors. Individual factors such as age, gender, work experience, and type of employment (e.g., permanent vs. temporary) were found to influence moral courage. Higher education, particularly possessing a master's degree or higher, and participation in medical ethics training were significantly associated with increased moral courage. Ethical sensitivity, defined as the ability to recognize and appreciate ethical dilemmas, was a significant facilitator of moral courage. A supportive work environment, characterized by factors such as strong ethical leadership, open communication, and adequate resources, was found to positively influence moral courage. Conversely, ethical distress experienced in challenging clinical situations can negatively impact moral courage. This review demonstrates that moral courage among nurses is influenced by a complex interplay of individual, professional, and environmental factors. Enhancing moral courage requires a multi-pronged approach, including strengthening nursing education with a robust emphasis on ethics training, fostering a supportive and ethically sound work environment, and implementing strategies to mitigate ethical distress. These interventions can significantly contribute to improved clinical practice and enhanced patient care.},  
Keywords = {Moral courage, Ethics, Nurses, Courage, Systematic review},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی عوامل مؤثر بر شجاعت اخلاقی در پرستاران: مروری نظام‌مند},
abstract_fa ={پرستاران، روزانه با چالش‌های اخلاقی زیادی مواجه می‌شوند که بر استدلال، تصمیم‌گیری، رفتار و عملکرد آنان و در نتیجه، سایر افراد و سازمان، به‌صورت مستقیم یا غیرمستقیم اثر می‌گذارد. ارتقاء شجاعت اخلاقی در پرستاران می‌تواند به تصمیم‌گیری‌های بهتر و بهبود کیفیت مراقبت‌های بهداشتی منجر شود؛ بنابراین، شناخت عوامل مختلف مرتبط با این ویژگی، بسیار اهمیت دارد؛ لذا، این مرور نظام‌مند با هدف بررسی عوامل مؤثر بر شجاعت اخلاقی در پرستاران انجام شد. این مطالعه، با جست‌وجوی گسترده‌ی کلیدواژه‌های شجاعت اخلاقی، اخلاق، پرستاران و شجاعت در پایگاه‌های بین‌المللیPubMed, Medline, Web of Science Core Collection Scopus,، موتور جست‌وجوگر Google Scholar و پایگاه‌های ملی Irandoc و Magiran و SID صورت گرفت. در جست‌وجوی اولیه ۲۵۷۷ مطالعه به دست آمد. جست‌وجو به زبان فارسی و انگلیسی و بدون محدودیت زمانی انجام شد و مطالعات اپلیکشن‌محور خارج شدند. پس از حذف نمونه‌های تکراری و نقد با ابزارهای مربوطه، در نهایت، ۲۱ مطالعه تجزیه و تحلیل شدند. با رعایتِ ملاحظات اخلاقی نبودِ سوگیری در مراحل انتخاب، استخراج، تحلیل و طبقه‌بندی شواهد، چکیده نیز طبق PRISMA گزارش شد. مروری بر مطالعات نشان داد، شجاعت اخلاقی پرستاران تحت تأثیر عوامل مختلف فردی، شغلی، آموزشی و محیطی قرار دارد. تحصیلات تکمیلی، به‌ویژه داشتن مدرک کارشناسی ارشد یا بیشتر و آموزش‌‌های اخلاق پزشکی، شجاعت اخلاقی را افزایش داد و پرستاران آموزش‌‌دیده در این زمینه، تصمیم‌های شجاعانه‌تری گرفتند؛ از سوی دیگر، تجربه‌ی پریشانی اخلاقی، به‌‌ویژه در مواقع دشوار، تأثیر منفی داشت. حساسیت اخلاقی، به‌عنوان عاملی مثبت، پرستاران را به تعهد بیشتر و شجاعت، در عمل به اصول اخلاقی سوق داد. عوامل فردی مانند سن، جنسیت، تجربه‌ی کاری، نوع استخدام و شیفت کاری نیز نقش داشتند و پرستاران باتجربه‌تر، مسن‌‌تر و دارای استخدام رسمی یا پیمانی شجاعت بیشتری نشان دادند؛ همچنین، تاب‌‌آوری روان‌‌شناختی و محیط کاری حمایتی نیز با شجاعت اخلاقی ارتباط مثبت داشتند و در تقویت توانایی پرستاران برای تصمیم‌‌گیری‌‌های شجاعانه نقشی بسزا ایفا کردند. شجاعت اخلاقی پرستاران از عوامل مختلف، مانند تحصیلات، آموزش‌های اخلاق پزشکی، پریشانی اخلاقی، حساسیت اخلاقی، سن، جنسیت، نوع استخدام، شیفت کاری و تجربه‌ی کاری اثر می‌پذیرد. پیشنهاد می‌شود، بیمارستان‌ها و مراکز آموزشی برنامه‌های جامع آموزشی و حمایتی را برای ارتقاء شجاعت اخلاقی در پرستاران طراحی و اجرا کنند.},
keywords_fa = {شجاعت اخلاقی, اخلاق, پرستاران, شجاعت, مرور نظام‌مند},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6989-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6989-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {HosseinKhani, Mohammad and Abdollahi, Zahra and BarahooeiNoori, Marzieh and Taklif, Mohammad Hossein and Farid, Negi},  
title = {Investigating the Effects of Spiritual Care on Death Anxiety: A Systematic Review}, 
abstract ={Death anxiety, characterized by persistent fear of death, is a significant psychological burden. Spiritual care, encompassing compassionate listening, fostering trust, and addressing spiritual and existential concerns, has the potential to alleviate this anxiety. This systematic review aimed to investigate the impact of spiritual care interventions on death anxiety in various patient populations. A comprehensive literature search was conducted using keywords such as "spiritual care," "death anxiety," "spirituality," and "patients" in major databases, including Web of Science Core Collection, PubMed/Medline, Scopus, Irandoc, SID, Magiran, and Google Scholar. The search included publications in English and Persian with no time limitations. After screening and removing duplicates, eight studies met the inclusion criteria. Ethical considerations, including minimizing bias in the selection, extraction, and analysis of evidence, were adhered to throughout the review process. The review followed the PRISMA guidelines for reporting systematic reviews. The findings suggest a potential positive impact of spiritual care on reducing death anxiety. Studies conducted among patients with chronic kidney disease, multiple sclerosis, and stroke demonstrated that spiritual care interventions, including individual counseling and group support, can effectively alleviate death anxiety and improve overall well-being. However, some studies, particularly those involving patients with cardiac problems and gastrointestinal cancer, did not show a significant reduction in death anxiety. Furthermore, research conducted during the COVID-19 pandemic highlighted the potential effectiveness of tele-nursing interventions for providing spiritual care and alleviating death anxiety in older adults. This review provides evidence suggesting that spiritual care interventions may be effective in reducing death anxiety in certain patient populations. Further research is warranted to investigate the effectiveness of different spiritual care modalities across diverse patient groups, including those with chronic illnesses, terminal diseases, and those facing end-of-life care.},  
Keywords = {Spiritual care, Spirituality, Death anxiety, Patients, Systematic review},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی آثار مراقبت معنوی بر اضطراب مرگ بیماری: مروری نظام‌مند},
abstract_fa ={اضطراب مرگ که به‌صورت اضطرابی واقعی شناخته می‌شود، یکی از مهم‌ترین عوامل در سلامت روان افراد است. از طرفی، مراقبت معنوی، شامل مهارت‌های ارتباط بین‌فردی مانند گوش‌دادن، اعتمادسازی، ارتباط غیرکلامی، خودآگاهی، صداقت و توجه به نیازهای دینی، بخشی جدایی‌ناپذیر از مراقبت پرستاری به شمار می‌رود. به نظر می‌رسد، مراقبت معنوی می‌تواند به کاهش اضطراب مرگ منجر شود. ازآنجاکه در این زمینه مروری جامع یافت نشد، این مرور نظام‌مند به‌منظور بررسی آثار مراقبت معنوی بر اضطراب مرگ بیماری صورت گرفت. در این مطالعه، جست‌وجویی گسترده با کلیدواژه‌های مرتبط با مراقبت معنوی و اضطراب مرگ، در پایگاه‌های بین‌المللی Web of Science Core Collection, PubMed/Medline Scopus,، موتور جست‌وجوگر Google Scholar و پایگاه‌های ملی Irandoc و SID و Magiran صورت گرفت. در جست‌وجوی اولیه، ۳۲ مطالعه به دست آمد. معیار ورود، مطالعات منتشرشده به زبان فارسی و انگلیسی بودند. ادبیات خاکستری، مطالعات کیفی و مطالعات انجام‌شده بر گروه‌های غیر از بیماران خارج شدند. محدودیت زمانی نیز اعمال نشد. پس از حذف نمونه‌های تکراری و نقد با ابزارهای مربوطه، در نهایت، هشت مطالعه تجزیه ‌و تحلیل شدند. ملاحظات اخلاقی نبودِ سوگیری در مراحل انتخاب، استخراج، تحلیل و طبقه‌بندی شواهد رعایت شد و چکیده طبق PRISMA گزارش شد. مروری بر مطالعات، تجمع مطالعات در چهار سال اخیر و بالینی‌بودن کارآزمایی را نشان داد. مطالعات انجام‌شده بر بیماران، طی همه‌گیری کووید ۱۹ نشان دادند، بیماران در این دوران سطوح بالایی از اضطراب مرگ را تجربه می‌کنند و به مراقبت معنوی، بیشتر نیاز دارند. بنا بر نتایج یک مطالعه، اجرای برنامه‌ی مراقبت معنوی، اضطراب مرگ بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه‌ی تحت همودیالیز را کاهش داد. این یافته در مطالعه‌ای دیگر که بر بیماران مولتیپل اسکلروزیس انجام‌ شده بود نیز، نشان داده شد؛ همچنین، در مطالعه‌ای دیگر که بر بیماران سکته‌ی مغزی صورت گرفت، به اثرات مثبت مراقبت معنوی در کاهش اضطراب، اشاره شد. این در حالی است که برخی مطالعات انجام‌شده بر روی بیماران قلبی و بیماران مبتلا به سرطان گوارشی، کاهش معناداری را در میزان اضطراب مرگ نشان ندادند. یک مطالعه نیز بیان کرد، آموزش خودمراقبتی معنوی از طریق تله‌نرسینگ می‌تواند به کاهش اضطراب مرگ سالمندان در طی همه‌گیری کووید ۱۹ کمک کند. با توجه به یافته‌ها به نظر می‌رسد، مراقبت معنوی می‌تواند به‌عنوان روشی مؤثر در کاهش اضطراب مرگ گروهی از بیماران به کار گرفته شود. پیشنهاد می‌شود، مطالعات آینده به بررسی جامع‌تر این موضوع در گروه‌های مختلف بیماران، خصوصاً بیماری‌های مزمن بپردازند.},
keywords_fa = {مراقبت معنوی, معنویت, اضطراب مرگ, بیماران, مرور نظام‌مند},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6988-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6988-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Abdollahi, Zahra and BarahooeiNoori, Marzieh and HosseinKhani, Mohammad and Taklif, Mohammad Hossein and Farid, Negi},  
title = {Investigating the Relationship Between Moral Intelligence and Clinical Competence of Nurses and Nursing Students: A Systematic Review}, 
abstract ={Moral intelligence encompasses an individual's ability to discern right from wrong, possess ethical values, and demonstrate ethical behavior in practice. Clinical competence, a crucial aspect of nursing practice, encompasses a combination of knowledge, skills, and attitudes, including adherence to ethical principles. This systematic review aimed to investigate the relationship between moral intelligence and clinical competence among nurses and nursing students. A comprehensive literature search was conducted using keywords related to "moral intelligence," "clinical competence," "nurses," and "nursing students" in major international databases, including Web of Science Core Collection, PubMed/Medline, Scopus, and Google Scholar, as well as national databases such as Irandoc, SID, and Magiran. The search included publications in Persian and English with no time limitations. After removing duplicates and screening the initial 150 identified studies, five studies met the inclusion criteria. Ethical considerations, including minimizing bias in the selection, extraction, and analysis of evidence, were adhered to throughout the review process. The abstract adheres to PRISMA guidelines for reporting systematic reviews. The review revealed a significant positive correlation between moral intelligence and clinical competence across various dimensions. Studies demonstrated that higher levels of moral intelligence were associated with improved clinical competence, including ethical reasoning and clinical self-efficacy. Factors such as age, work experience, educational status, and individual rank were found to influence this relationship. Additionally, some studies indicated that moral intelligence could predict clinical competence scores, while others demonstrated that it could be a significant predictor of clinical competence alongside other factors such as Grade Point Average (GPA). This systematic review provides evidence for a significant positive relationship between moral intelligence and clinical competence among nurses and nursing students. Enhancing moral intelligence through targeted educational interventions can contribute to improved clinical competence and ultimately enhance the quality of patient care. Future research should focus on developing and evaluating educational programs designed to enhance moral intelligence in nursing education and practice.},  
Keywords = {Moral intelligence, Clinical competence, Nurses, Nursing students, Systematic review},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی ارتباط هوش اخلاقی با صلاحیت بالینی پرستاران و دانشجویان پرستاری: مروری نظام‌مند},
abstract_fa ={هوش اخلاقی به معنای توانایی ذهنی افراد در درک درست از غلط، داشتن ارزش‌های اخلاقی و پایبندی به آن‌ها در عمل، به‌صورت نشان‌دادن رفتار درست است. صلاحیت بالینی نیز، ترکیبی از اصول اخلاقی و ارزش‌ها و نگرش‌ها و نشان‌دادن آن‌ها در دانش و مهارت عملی است. رعایت معیارهای اخلاقی در عملکرد پرستاری می‌تواند به ارتقاء کیفیت خدمات منجر شود. در جست‌وجوی ما، مروری جامع در این زمینه یافت نشد؛ لذا، این مرور نظام‌مند به‌منظور بررسی ارتباط هوش اخلاقی با صلاحیت بالینی پرستاران و دانشجویان پرستاری صورت گرفت. در این مطالعه، جست‌وجویی گسترده با کلیدواژه‌های مرتبط با هوش اخلاقی، صلاحیت بالینی، پرستاران، دانشجویان پرستاری، در پایگاه‌های بین‌المللی Web of Science Core Collection, PubMed/Medline Scopus,، موتور جست‌وجوگر Google Scholar و پایگاه‌های ملی Irandoc و  SIDو Magiran صورت گرفت. در جست‌وجوی اولیه، 15 مطالعه به ‌دست آمد. معیار ورود، مطالعات منتشرشده به زبان فارسی و انگلیسی بودند. ادبیات خاکستری خارج شد. محدودیت زمانی اعمال نشد. پس از حذف نمونه‌های تکراری و نقد با ابزارهای مربوطه، در نهایت، پنج مطالعه تجزیه ‌و ‌تحلیل شدند. ملاحظات اخلاقی نبودِ سوگیری در مراحل انتخاب، استخراج، تحلیل و طبقه‌بندی شواهد رعایت شد و چکیده طبق PRISMA گزارش شد. مروری بر مطالعات نشان داد، هوش اخلاقی با صلاحیت بالینی، رابطه‌ی مثبت معناداری دارد. این هم‌بستگی در برخی مطالعات بین تمام ابعاد هوش اخلاقی و شایستگی بالینی نمایان شد. در مطالعه‌ای نشان داده شد، میان هوش اخلاقی و صلاحیت بالینی و استدلال اخلاقی هم‌بستگی مثبت معنادار وجود دارد که این روابط از فاکتورهایی مانند سن، سابقه‌ی کاری، وضعیت شغلی‌تحصیلی و مقام فرد اثر پذیرفته‌اند. در مطالعه‌ای دیگر نیز مشخص شد که هوش اخلاقی می‌تواند به بهبود احساس خودکارآمدی بالینی دانشجویان کمک کند. از سویی بیان گردید، معدل و هوش اخلاقی دانشجویان در پیش‌بینی امتیاز شایستگی بالینی، یاری‌رساننده است؛ همچنین اشاره شد که هوش اخلاقی، توانایی پیش‌بینی صلاحیت بالینی پرستاران را دارد. با توجه به یافته‌ها به نظر می‌رسد، توجه به هوش اخلاقی می‌تواند صلاحیت بالینی پرستاران و دانشجویان پرستاری را بهبود ببخشد و کیفیت مراقبت از بیماران را ارتقا دهد. پیشنهاد می‌شود، مطالعات آینده به طراحی برنامه‌های آموزشی متمرکز بر هوش اخلاقی بپردازند و تأثیر آن را بر شایستگی بالینی پرستاران و دانشجویان پرستاری ارزیابی کنند.},
keywords_fa = {هوش اخلاقی, صلاحیت بالینی, پرستاران, دانشجویان پرستاری},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6987-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6987-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Rezaei, Nafiseh and Atlasi, Rash},  
title = {Scientometric Analysis of Studies in the Field of Ethics and Artificial Intelligence}, 
abstract ={Artificial intelligence (AI) ethics encompasses principles and standards guiding the design and application of AI, ensuring privacy, security, and fairness. This study aims to conduct a scientometric analysis of research in this field, identifying key features and emerging trends. A search was conducted in the PubMed database using the Medical Subject Headings (MeSH) terms "artificial intelligence" and "ethics." All indexed documents from inception to September 1, 2024, were retrieved and analyzed. Scientometric analysis and data visualization were performed using R, with results presented through tables, graphs, and scientific maps. A total of 534 papers were published in this domain from 1986 to 2024, with the highest number (n=70) in 2024. The American Journal of Bioethics had the most publications (n=30), and Melissa D. McCradden (University of Toronto) was the most prolific author with five articles. The University of Oxford (n=24) and Stanford University School of Medicine (n=21) were the leading institutions in this field. The most active countries were the USA (n=236), Germany (n=91), and France (n=52). In 2024, the top trending topics included "research personnel," "informed consent/ethics," and "artificial intelligence/ethics/trends," while in 2023, "privacy," "biomedical research," and "medical education" were predominant. The field of AI ethics has seen exponential growth in scientific output, paralleling the rapid advancements in AI applications across disciplines and daily life. Addressing ethical concerns and fostering international research collaboration will be essential for maximizing benefits while mitigating challenges in this evolving domain.},  
Keywords = {Artificial intelligence, Ethics, Scientometric analysis},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {تحلیل علم‌سنجی مطالعات حوزه‌ی اخلاق و هوش مصنوعی},
abstract_fa ={اخلاق هوش مصنوعی، مجموعه‌ای از اصول و استانداردهایی است که متخصصان و کاربران در طراحی و استفاده از هوش مصنوعی به آن‌ها توجه می‌کنند و احترام به حریم کاربران، امنیت و عدالت در استفاده از هوش مصنوعی را در بر می‌گیرد. هدف از این پژوهش، تحلیل علم‌سنجی مطالعات انجام‌شده در این حوزه، تا زمان کنونی و یافتن ویژگی‌ها و موضوعات ترند در آن‌ها بوده است؛ ازاین‌رو، نخست، با استفاده از سرعنوان‌های موضوعی پزشکی مش (MESH) که هوش مصنوعی و اخلاق بودند، در پایگاه PubMed جست‌وجو صورت گرفت؛ سپس، تمام مدارک نمایه‌شده از ابتدا تا تاریخ اول سپتامبر ۲۰۲۴، بازیابی و ذخیره شدند. در مرحله‌ی بعد، تحلیل علم‌سنجی و مصورسازی داده‌ها با استفاده از برنامه‌ی R انجام گرفت و نتایج در قالب جدول‌ها و نمودار‌ها و نقشه‌های علمی، ارائه شدند. 534 مدرک از سال 1986 تا 2024 در این حوزه وجود داشت که بیشترینِ آن‌ها (n=70)، در سال 2024 منتشر شده بودند. مجله‌ی The American Journal of Bioethics بیشترین مطالعه را در این زمینه منتشر کرده بود (n=30) و Melissa D McCradden ) از گروه اخلاق زیستی دانشگاه تورنتو کانادا( با پنج مقاله، پرکارترین نویسنده در این حوزه بوده است. University of Oxford با ۲۴ مقاله و Stanford University School of Medicine با ۲۱ مقاله، به‌ترتیب، بیشترین مقاله را در این حوزه، منتشر کرده بودند؛ همچنین، ایالات متحده آمریکا (n=236)، آلمان (n=91) و فرانسه (n=52) به‌ترتیب، فعال‌ترین کشورها در حوزه‌ی اخلاق و هوش مصنوعی بوده‌اند. Research Personnel، Informed Consent / Ethics و Artificial Intelligence / Ethics /Trends هر سه، بیشترین ترند موضوعی در سال ۲۰۲۴ بوده‌اند و در سال ۲۰۲۳ نیز Privacy Biomedical Research, و Education, Medical به‌ترتیب، بیشترین ترند موضوعی، در این حوزه بوده‌اند. در طی سال‌های اخیر، تولیدات علمی حوزه‌ی اخلاق و هوش مصنوعی، رشد صعودی داشته‌اند. به نظر می‌رسد این رشد، به‌منظور توسعه‌ی روزافزون طراحی و نیز کاربرد هوش مصنوعی در حوزه‌های مختلف علمی و نیز زندگی روزمره است؛ ازاین‌رو، توجه به جنبه‌های مختلف اخلاقی و نکات مهم نوظهور در این حوزه و نیز افزایش همکاری‌های بین‌المللی در پژوهش و آموزش، می‌تواند به استفاده‌ی مؤثرتر از هوش مصنوعی و چالش‌های کمتر در این حوزه منجر شود.  },
keywords_fa = {اخلاق, تحلیل علم‌سنجی, هوش مصنوعی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6976-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6976-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Moosavi, Soolmaz},  
title = {The Role of Ethics in Emergency Care for the Elderly}, 
abstract ={The elderly population is rapidly increasing, and as a result, the demand for emergency services for this age group is also growing. Due to their specific physical and mental conditions, the elderly are exposed to numerous ethical issues and challenges when receiving emergency services. These issues are significant because their physical and mental conditions can prevent them from making decisions independently and achieving informed consent. The aim of this article is to examine the ethical challenges associated with the care of the elderly in the emergency department and to provide suggestions for improving this care. This educational narrative review article examines and analyzes ethical challenges in elderly care in the emergency department using reliable sources and articles between 2005 and 2024. Keywords included "medical ethics," "elderly care," and "emergency," and sources were extracted from reliable scientific databases such as PubMed, Scopus, and Google Scholar. Ethical challenges in elderly care in the emergency department include maintaining the independence of the elderly, obtaining informed consent, ensuring privacy and confidentiality, decision-making at the end of life, observing justice and fairness, maintaining honesty, providing psychological and emotional support, offering compassion and empathy, upholding professional principles of education and awareness, communicating effectively with the family, managing pain, and ensuring patient comfort. Although developed countries have long faced the issue of aging, in recent years, the growth rate of aging in developing countries has accelerated. These countries face major challenges in elderly care due to inadequate infrastructure and rapid demographic changes. Ethical challenges in caring for elderly patients in emergency rooms are among the most important issues that healthcare teams face. These challenges are exacerbated by the physical and mental sensitivity of the elderly, the complexities of treatment, and the need for rapid decision-making. Adherence to ethical principles, along with ongoing education of caregivers, can improve the quality of care for the elderly in emergency situations and prevent physical and mental harm. Therefore, in addition to knowledge and skills, caring for the elderly requires adherence to ethical principles and humane behavior. By following these principles, a sense of trust and peace can be fostered in the elderly. Some suggested solutions include educating and raising awareness among healthcare teams, strengthening communication with family and legal representatives, using ethical standards, encouraging the elderly to prepare a medical will, and utilizing psychological and physical assessments.},  
Keywords = {Aging, Ethics, Emergency, Ethical care},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {نقش اخلاق در مراقبت از سالمندان در مواقع اورژانسی},
abstract_fa ={جمعیت سالمندان، به‌سرعت در حال افزایش است؛ در نتیجه، نیاز به خدمات اورژانسی برای این گروه سنی نیز، رو به رشد است. سالمندان به دلیل وضعیت جسمانی و روانی خاص خود، هنگام دریافت خدمات اورژانسی، در معرض مسائل اخلاقی و چالش‌های متعدد قرار می‌گیرند. اهمیت این مسائل به این دلیل است که وضعیت جسمانی و روحی آن‌ها می‌تواند مانع از استقلال در تصمیم‌گیری و دستیابی به رضایت آگاهانه شود. هدف این مقاله، بررسی چالش‌های اخلاقی مرتبط با مراقبت از سالمندان در اورژانس و ارائه‌ی پیشنهاداتی برای بهبود این مراقبت است. این مقاله‌ی مروری‌نقلی‌آموزشی، با استفاده از منابع و مقالات معتبر بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۴ به بررسی و تحلیل چالش‌های اخلاقی در مراقبت از سالمندان در اورژانس پرداخته است. منابع با جست‌وجوی واژگان کلیدی اخلاق پزشکی، مراقبت از سالمندان و اورژانس در پایگاه‌های داده‌ی علمی معتبر مانند  PubMedو Scopus وGoogle Scholar  استخراج شدند. حفظ استقلال سالمند، رضایت آگاهانه، حفظ حریم خصوصی و محرمانگی اطلاعات، تصمیم‌گیری در پایان زندگی، رعایت عدالت و انصاف و صداقت، حمایت روانی و عاطفی، شفقت و همدلی، رعایت اصول حرفه‌ای آموزش و آگاهی، ارتباط مؤثر با خانواده، مدیریت درد و راحتی بیمار، از چالش‌های اخلاقی مراقبت از سالمندان در اورژانس هستند. کشورهای توسعه‌یافته از دیرباز با مسأله‌ی سالمندی مواجه بوده‌اند؛ اما در سال‌های اخیر نرخ رشد سالمندی در کشورهای درحال‌توسعه نیز شتاب بیشتری گرفته است. این کشورها به دلیل نداشتن زیرساخت‌های کافی و تغییرات سریع جمعیتی، با چالش‌های بزرگی در مراقبت از سالمندان مواجه می‌شوند. چالش‌های اخلاقی در مراقبت از بیماران سالمند در اورژانس، از مهم‌ترین مسائلی است که تیم‌های درمانی با آن روبه‌رو هستند. این چالش‌ها به دلیل حساسیت جسمی و روحی سالمندان، پیچیدگی‌های درمانی و نیاز به تصمیم‌گیری سریع، تشدید می‌شوند. رعایت این اصول در کنار آموزش مداوم مراقبان، می‌تواند کیفیت مراقبت از سالمندان را در مواقع اورژانسی بهبود بخشد و از بروز صدمات جسمی و روانی به آنان جلوگیری کند؛ بنابراین، مراقبت از سالمندان، علاوه بر دانش و مهارت، به رعایت اصول اخلاقی و رفتار انسانی نیز نیاز دارد. با پایبندی به این اصول، می‌توان علاوه بر ارائه‌ی مراقبت‌های مؤثر، حس اعتماد و آرامش را در سالمندان ایجاد کرد. آموزش و آگاهی‌بخشی به تیم‌های درمانی، تقویت ارتباط با خانواده و نمایندگان قانونی، استفاده از دستورالعمل‌های استاندارد اخلاقی، تشویق سالمندان به تهیه‌ی وصیت‌نامه‌ی پزشکی، استفاده از ارزیابی‌های روان‌شناختی و فیزیکی، برخی از راهکارهای پیشنهادی هستند.},
keywords_fa = {اخلاق, اورژانس, سالمندی, مراقبت اخلاقی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6953-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6953-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Pishdad, Aliasghar and Moosavi, Soolmaz},  
title = {Modern Care and Ethical Challenges: Emerging Needs and Considerations}, 
abstract ={Scientific advancements and emerging technologies in healthcare - such as Artificial Intelligence (AI), the Internet of Things (IoT), and telemedicine -have created unprecedented opportunities to enhance the quality of care. These innovations enable physicians and patients to achieve faster and more accurate methods in diagnosis, treatment, and monitoring. However, they also introduce new ethical challenges that require careful analysis and appropriate solutions. This study was conducted as a Scoping Review aimed at exploring and elucidating various dimensions of modern care. The methodological framework proposed by Arksey and O'Malley, along with its enhancements by Levac et al., was employed. The main steps included: 1. Research Questions The review focused on the following key questions: What is modern care, and what are its main dimensions? What factors and evidence influence the design and delivery of modern care? What are the major challenges associated with modern care? What are the potential strategies to address these challenges? 2. Search Strategy Development Reputable scientific databases including PubMed, Scopus, Web of Science, and Google Scholar were searched using relevant keywords such as “modern care,” “contemporary healthcare,” “innovative care,” and “advanced patient care.” Boolean operators were applied to refine the search strategy. 3. Study Selection Inclusion and exclusion criteria were as follows: Inclusion: Articles related to modern care, published within the last 10 years, in English or Persian, addressing challenges, strategies, or innovative care approaches. Exclusion: Studies focused solely on traditional care or lacking full-text access. Initial selection was based on titles and abstracts, followed by full-text screening 4. Data Extraction and Analysis Key data were extracted using standardized forms, including study characteristics (year, location), definitions of modern care, focus areas, and main findings. A qualitative approach was used for data analysis, and core themes were identified. Findings were categorized into three major areas: Types of Advanced Technologies and Applications in Care Ethical Challenges in Modern Technology Use Proposed Strategies for Addressing Ethical Challenges 1. Artificial Intelligence (AI) AI algorithms assist in analyzing complex data, pattern recognition, and treatment outcome prediction. Their applications are significant in medical imaging, genetic data analysis, and patient outcome forecasting. 2. Internet of Things (IoT) in Healthcare IoT enables real-time monitoring through connected devices, useful in remote monitoring and chronic disease management. 3. Telemedicine Telemedicine provides patients in remote areas or at home with access to healthcare services, reducing the need for in-person visits and enhancing patient comfort. Ethical Challenges in Modern Care Privacy and Data Security Modern technologies, especially AI and IoT, require the collection and analysis of vast amounts of sensitive patient data, posing significant privacy risks and opportunities for unauthorized access. Solution: Employ advanced security systems, data encryption, and adherence to privacy regulations such as GDPR. Automated Decision-Making by AI AI systems may suggest or even make treatment decisions, sometimes without human oversight. This could result in ethically inappropriate decisions that overlook human and emotional aspects. Solution: Ensure that AI-based decisions are supervised by medical professionals and account for human factors. Accountability and Responsibility Determining responsibility in case of errors or failures in automated systems is complex. Is the medical team liable, or the technology provider? Solution: Develop clear guidelines and legal frameworks outlining responsibilities and oversight mechanisms. Equity in Access to Advanced Services Advanced care may not be accessible to all, especially in low-income areas or developing countries, leading to healthcare and social inequalities. Solution: Plan for equitable access and provide support to underserved communities. Use of Genetic Data and Personalized Medicine Although personalized medicine based on genetic profiling improves outcomes, it also raises concerns about genetic discrimination and privacy breaches. Solution: Establish strict laws and ethical standards for handling genetic data. Changing Roles of Physicians and Patient Trust Automation may diminish the central role of physicians, potentially undermining patient trust. Solution: Reinforce the human element in care and ensure physicians maintain their role as primary decision-makers. Proposed Strategies to Address Ethical Challenges Education and Empowerment of Medical Teams and Patients Familiarity with new technologies and their ethical implications helps care teams make informed decisions. Patients should also be aware of their rights and data privacy issues. Development of Comprehensive Regulations Clear and enforceable legal frameworks that uphold ethical standards and protect patient privacy are crucial. International Collaboration and Knowledge Sharing Global standard development and sharing of best practices can enhance ethical use of medical technologies. Establishment of Ethics Committees and Oversight Bodies Ethics committees in healthcare and research institutions can assess and manage emerging ethical concerns. Close monitoring of technology use is essential. Assessment of Long-Term Impacts Longitudinal studies are needed to understand the long-term consequences of modern technologies, supporting better decision-making. Modern healthcare technologies offer vast potential for improving quality of life. However, they also introduce new ethical challenges. Addressing these requires integrating ethical principles with scientific innovation and strategic planning. This article underscores the importance of comprehensive legislation, education, and maintaining the human role in medical processes to reduce these challenges and strengthen patient trust in modern care.},  
Keywords = {Technology, Ethics, Modernity, Care.},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-6}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {مراقبت مدرن و چالش‌های اخلاقی؛ نیازها و ملاحظات جدید},
abstract_fa ={تحولات علمی و فناوری‌های نوین در حوزه‌ی بهداشت و درمان، مانند هوش مصنوعی، اینترنت اشیا و پزشکی از راه دور، فرصت‌های بی‌نظیری برای ارتقاء کیفیت مراقبت فراهم کرده‌اند. این فناوری‌ها به پزشکان و بیماران امکان داده‌اند تا در زمینه‌های مختلف، ازجمله: تشخیص و درمان و نظارت بر بیماران به روش‌هایی سریع‌تر و دقیق‌تر دست یابند؛ بااین‌حال، این روش‌ها چالش‌های اخلاقی جدیدی را نیز به وجود آورده‌اند که نیازمند تحلیل دقیق و ایجاد راهکارهای مناسب است. برای انجام‌دادن این مطالعه‌ی مرور دامنه‌ای، با هدف بررسی و تبیین جنبه‌های مختلف مراقبت مدرن، از چهارچوب Arksey & O'Malley  استفاده شد. مراحل اصلی این مطالعه شامل موارد زیر بود: ۱. تعیین سؤالات پژوهش: سؤالات اصلی این مرور عبارت بودند از: مراقبت مدرن چیست و چه جنبه‌هایی دارد؟ چه عوامل و شواهدی در طراحی و ارائه‌ی مراقبت مدرن اثرگذارند؟ چه چالش‌هایی در ارتباط با مراقبت مدرن وجود دارد؟ راهکارهای مناسب برای این منعطف‌کردن چالش‌ها چیست؟ ۲. توسعه‌ی راهکار جست‌وجو: برای یافتن مطالعات مرتبط، کلماتی کلیدی مانند Modern Care، Contemporary Healthcare، Innovative Care و Advanced Patient Care  در پایگاه‌های اطلاعاتی علمی معتبر شامل PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar  بررسی شدند. راهکار جست‌وجو شامل ترکیبی از کلمات کلیدی، اصطلاحات Boolean بود. ۳. انتخاب مطالعات: معیار ورود شامل مقالات مرتبط با مراقبت مدرن، چالش‌ها، راهبردها یا نوآوری‌های مراقبتی بود که در ده سال اخیر، به زبان انگلیسی یا فارسی منتشر شده‌اند. معیار خروج شامل مطالعاتی بود که صرفاً بر مراقبت‌های سنتی تمرکز داشتند یا امکان دسترسی کامل به متن اصلی آن‌ها نبود. انتخاب اولیه بر اساس عناوین و چکیده‌ها انجام شد و سپس مقالات کامل بررسی قرار شدند. ۴. استخراج و تحلیل داده‌ها: داده‌های کلیدی شامل مشخصات مطالعه (سال و مکان)، تعریف مراقبت مدرن، حوزه‌های تمرکز و یافته‌های اصلی با استفاده از فرم‌های استاندارد استخراج شد. تحلیل داده‌ها به‌صورت کیفی انجام شد. یافته‌ها در سه سطح انواع فناوری پیشرفته و کاربردی در مراقبت، چالش‌های اخلاقی در فناوری مدرن و راهکارهای پیشنهادی برای مواجهه با چالش‌های اخلاقی طبقه‌بندی شده است. فناوری‌های پیشرفته و کاربردی در مراقبت عبارت‌اند از: الف. هوش: الگوریتم‌های هوش مصنوعی به تحلیل داده‌های پیچیده، تشخیص الگوها و پیش‌بینی نتایج درمان کمک می‌کنند. این فناوری در تصویربرداری پزشکی، تجزیه و تحلیل داده‌های ژنتیکی و پیش‌بینی وضعیت بیماران کاربرد فراوان دارد. ب. اینترنت اشیا (IoT) در بهداشت و درمان: استفاده از دستگاه‌های متصل به اینترنت برای نظارت بر بیماران و دریافت داده‌ها به‌صورت لحظه‌ای از کاربردهای مهم اینترنت اشیاست. این فناوری در مانیتورینگ از راه دور و مدیریت بیماری‌های مزمن به کار می‌رود. ج. پرینت سه‌بعدی و پزشکی بازساختی: از این فناوری برای ساخت پروتزها، مدل‌های جراحی و حتی بافت‌های زنده استفاده می‌شود و امکان درمان بهتر بیماران را فراهم می‌آورد. د. پزشکی از راه دور (Telemedicine): پزشکی از راه دور، برای بیماران امکان دسترسی به خدمات پزشکی را، در نقاط دورافتاده و حتی در منزل فراهم می‌آورد و با کاهش نیاز به مراجعه‌ی حضوری، راحتی بیماران را افزایش می‌دهد. چالش‌های اخلاقی در مراقبت مدرن نیز عبارت‌اند از: الف. حفظ حریم خصوصی و امنیت داده‌ها: فناوری‌های مدرن در مراقبت بهداشتی، به‌ویژه اینترنت اشیا و هوش مصنوعی، نیازمند جمع‌آوری و تحلیل حجمی عظیم از داده‌های حساس بیماران هستند. این مسأله می‌تواند حریم خصوصی افراد را به خطر بیندازد و زمینه‌ساز دسترسی غیرمجاز به اطلاعات شخصی شود. استفاده از سیستم‌های امنیتی پیشرفته، رمزگذاری داده‌ها و همچنین رعایت مقررات حریم خصوصی مانند مقررات حفاظت از داده‌های عمومی (GDPR) از راهکارهای حفظ حریم خصوصی و امنیت داده‌هاست. ب. تصمیم‌گیری خودکار توسط هوش مصنوعی: برخی از سیستم‌های هوش مصنوعی قادر به پیشنهاددادن روش درمانی و حتی تصمیم‌گیری درباره‌ی آن هستند؛ اما این تصمیم‌ها همواره بدون دخالت انسان نیستند. چنین سیستمی ممکن است با بی‌توجهی به جوانب انسانی و احساسی، تصمیماتی بگیرد که از نظر اخلاقی نادرست باشند. نظارت پزشکان متخصص و درنظرگرفتن جنبه‌های انسانی، می‌تواند تضمینی برای به‌کارگیری تصمیمات مبتنی بر هوش مصنوعی باشد. ج. مسئولیت‌پذیری و پاسخ‌گویی: در صورت وقوع اشتباهات در تصمیم‌گیری یا خطاهای فناوری، مسئولیت این اتفاق بر عهده‌ی کیست؟ این سؤال، یکی از چالش‌های اصلی در استفاده از فناوری‌های مدرن است. آیا مسئولیت بر عهده‌ی تیم پزشکی است یا تولیدکنندگان فناوری؟ تنظیم دستورالعمل‌هایی واضح درباره‌ی مسئولیت‌ها و نظارت بر کاربرد فناوری‌های نوین و تعریف چهارچوب‌های قانونی برای پاسخ‌گویی، می‌تواند راهکاری مناسب برای حل این چالش‌ها باشد. د. عدالت در دسترسی به خدمات پیشرفته: بهره‌مندی از مراقبت‌های مدرن ممکن است برای همه‌ی افراد در دسترس نباشد؛ به‌ویژه در مناطق کم‌درآمد یا کشورهای درحال‌توسعه. این مسأله می‌تواند به نابرابری‌های درمانی و اجتماعی منجر شود. برنامه‌ریزی برای دسترسی برابر و ارائه‌ی تسهیلاتی برای جوامع کم‌درآمد تا همگان بتوانند از این خدمات بهره‌مند شوند، به اجرای این برابری یاری می‌رساند. ه. استفاده از داده‌های ژنتیکی و پزشکی شخصی‌سازی‌شده: فناوری‌های مدرن امکان شناسایی خصوصیات ژنتیکی افراد و ارائه‌ی درمان‌های شخصی‌سازی‌شده را فراهم کرده‌اند؛ اما این امر می‌تواند به تبعیض ژنتیکی یا نقض حریم خصوصی افراد منجر شود؛ ازاین‌رو، تعیین قوانین سخت‌گیرانه و پایبندی به اصول اخلاقی در استفاده از داده‌های ژنتیکی می‌تواند از این پیامد‌ها جلوگیری کند. و. تغییر نقش پزشکان و اعتماد بیمار: با ورود فناوری‌های خودکار به حوزه‌ی پزشکی، نقش پزشکان به‌عنوان تصمیم‌گیرندگان اصلی ممکن است کم‌رنگ شود و این می‌تواند بر اعتماد بیماران به مراقبت‌های پزشکی اثر بگذارد. تأکید بر حفظ نقش انسانی در فرایند درمان و تضمین اینکه پزشکان به‌عنوان متخصصان اصلی در کنار فناوری‌ها عمل می‌کنند، از چنین آسیب‌هایی می‌کاهد. راهکارهای پیشنهادی برای مواجهه با چالش‌های اخلاقی نیز عبارت‌اند از: الف. آموزش و توانمندسازی تیم‌های پزشکی و بیماران: آشنایی با فناوری‌های نوین و پیامدهای اخلاقی آن‌ها می‌تواند به تیم‌های درمانی کمک کند تا تصمیم‌های اخلاقی‌تری بگیرند؛ همچنین، بیماران باید به حقوق و حریم خصوصی خود در استفاده از این فناوری‌ها آگاه شوند. ب. تدوین قوانین و مقررات مناسب: تنظیم مقررات جامع و دقیق که به رعایت اصول اخلاقی و حفاظت از حریم خصوصی بیماران کمک کند، می‌تواند چالش‌های زیادی را کاهش دهد. این قوانین باید شفاف و اجراشدنی باشند. ج. مشارکت بین‌المللی و تبادل دانش: توسعه‌ی استانداردهای جهانی و اشتراک تجارب کشورها در استفاده از فناوری‌های پزشکی می‌تواند به ایجاد راهکارهای بهتر برای حل چالش‌های اخلاقی کمک کند. د. ایجاد کمیته‌های اخلاقی و نظارتی: کمیته‌های اخلاقی در مراکز درمانی و تحقیقاتی می‌توانند به ارزیابی و مدیریت چالش‌های اخلاقی کمک کنند؛ همچنین، نظارت دقیق بر کاربرد فناوری‌های نوین در حوزه‌ی سلامت ضروری است. ه. بررسی پیامدهای طولانی‌مدت فناوری‌ها: استفاده از روش‌های مدرن در مراقبت بهداشتی، نیازمند تحلیل دقیق پیامدهای طولانی‌مدت آن‌هاست؛ بنابراین، انجام‌دادن مطالعات گسترده و پیگیری اثرات این فناوری‌ها می‌تواند در بهبود تصمیم‌گیری‌ها مؤثر باشد. فناوری‌های مدرن مراقبت بهداشتی، قابلیت‌های بسیاری برای بهبود کیفیت زندگی افراد ایجاد کرده‌اند؛ اما چالش‌های اخلاقی جدیدی نیز با خود به همراه آورده‌اند. برای مواجهه با این چالش‌ها، لازم است که اصول اخلاقی در کنار نوآوری‌های علمی قرار گیرد و برنامه‌ریزی دقیقی برای مواجهه با مسائل ایجاد شود. این مقاله نشان می‌دهد، با تدوین قوانین جامع، آموزش و آگاهی‌بخشی و حفظ نقش انسانی در فرایندهای درمانی می‌توان به کاهش این چالش‌ها و افزایش اعتماد بیماران به مراقبت‌های مدرن کمک کرد.},
keywords_fa = {اخلاق, فناوری, مدرنیته, مراقبت},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6952-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6952-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Salehinia, Reza and NasiriSangari, Marzieh and Abbasian, Hossein and Salehian, Sajj},  
title = {Investigating Ethical Considerations in the Use of Artificial Intelligence in the Field of Health: A Narrative Review}, 
abstract ={Artificial intelligence (AI) represents a significant human advancement. The proliferation of AI technologies within the healthcare sector has led to substantial improvements in health outcomes and medical indicators. However, the application of AI in healthcare is accompanied by numerous ethical challenges. This study aimed to investigate the ethical considerations associated with the use of AI in the healthcare domain. This narrative review included articles published between February 2019 and November 2024. A comprehensive literature search was conducted across internal databases, including Magiran and SID, as well as external scientific databases such as PubMed, Web of Science, Medline, ScienceDirect, and Google Scholar. Keywords used for the search included "Ethics," "Artificial Intelligence," and "Health" in both Persian and English. After applying inclusion criteria and conducting quality assessments, nine studies were deemed eligible for inclusion in this review. The findings of previous studies demonstrate that the utilization of AI in healthcare has yielded significant benefits, including more accurate disease diagnoses, improved clinical predictions, more efficient hospital management, optimized resource allocation, enhanced patient care, streamlined clinical workflows, and advancements in medical research. These technologies have contributed to increased efficiency and quality within healthcare services. However, significant ethical challenges remain, including data privacy and security concerns, algorithmic bias, transparency issues, the need for robust clinical validation, and the importance of ensuring professional responsibility. Adherence to principles such as transparency, fairness, privacy protection, and equitable access is crucial for the responsible development and deployment of AI in healthcare. Ultimately, achieving a balance between technological advancements and human values is paramount for the sustainable and ethical utilization of AI in this domain. The findings of this review underscore the profound impact of AI on improving quality of life and enhancing services across various sectors, particularly healthcare, by providing innovative solutions. However, the optimal utilization of AI in healthcare necessitates a meticulous consideration of ethical implications, rigorous monitoring of AI systems, and proactive efforts to address the existing challenges.},  
Keywords = {Ethics, Artificial Intelligence, Health},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی ملاحظات اخلاقی در استفاده از هوش مصنوعی در حوزه‌ی سلامت: مروری روایتی},
abstract_fa ={هوش مصنوعی، یکی از پیشرفت‌های بزرگ بشری است که با توسعه‌ی فناوری‌های هوش مصنوعی در زمینه‌ی سلامت، تأثیرات مثبت آن بر ارتقاء شاخص‌های بهداشتی و درمانی، به‌طور چشمگیری افزایش یافته است؛ اما کاربرد آن با چالش‌های اخلاقی بسیاری نیز همراه است؛ ازاین‌رو، هدف از این مطالعه، بررسی ملاحظات اخلاقی در استفاده از هوش مصنوعی در حوزه‌ی سلامت است. در این مطالعه‌ی مروری، مقاله‌های منتشرشده بین فوریه ۲۰۱۹ تا نوامبر۲۰۲۴ بررسی شدند. برای جمع‌آوری مقاله‌ها، از پایگاه‌های اطلاعاتی داخلی مانند Magiran, SID و از پایگاه‌های منابع علمی خارجی نظیر PubMed, web of Science Medlib, Science Direct و موتور جست‌وجوی Google Scholar استفاده شد. برای جست‌وجو در منابع فارسی و انگلیسی، از کلمات کلیدی اخلاق، هوش مصنوعی، سلامت، Ethics, Artificial Intelligence, Healt استفاده شد. پس از ارزیابی معیارهای ورود و کیفیت مقالات، نُه پژوهش واجد شرایط، شناخته و به مطالعه‌ی حاضر وارد شدند. نتایج مطالعات پیشین نشان داده‌اند، استفاده از هوش مصنوعی در حوزه‌ی سلامت مزایایی چشمگیر همچون: تشخیص دقیق‌تر بیماری‌ها، پیش‌بینی‌های بالینی مؤثرتر، مدیریت کارآمدتر بیمارستان‌ها، بهینه‌سازی منابع، بهبود مراقبت از بیماران، بهینه‌سازی گردش کار بالینی و پیشرفت تحقیقات پزشکی را به همراه داشته است. این فناوری موجب افزایش کارایی و ارتقاء کیفیت خدمات بهداشتی شده است؛ بااین‌حال، چالش‌های اخلاقی مانند حریم خصوصی و امنیت داده‌ها، سوگیری الگوریتمی، شفافیت، اعتبارسنجی بالینی و مسئولیت حرفه‌ای همچنان وجود دارد. رعایت اصولی چون: شفافیت، انصاف، حفاظت از حریم خصوصی و تضمین دسترسی برابر برای توسعه و استفاده‌ی مسئولانه از هوش مصنوعی ضروری است. در نهایت، ایجاد تعادل میان منافع فناوری و ارزش‌های انسانی، مسیر بهره‌برداری پایدار و اخلاقی را از این فناوری هموار خواهد کرد. نتایج حاصل از مطالعات انجام‌شده نشان می‌دهد، هوش مصنوعی با ارائه‌ی راهکارهای نوآورانه، تأثیری چشمگیر در بهبود کیفیت زندگی و ارتقاء خدمات در حوزه‌های مختلف، به‌ویژه سلامت، داشته است؛ بااین‌حال، بهره‌گیری بهینه از این فناوری نیازمند توجه جدی به ملاحظات اخلاقی، نظارت دقیق بر فرایندها، و رفع چالش‌های موجود است.},
keywords_fa = {اخلاق, سلامت,  هوش مصنوعی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6894-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6894-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Salehi, Masoomeh and Imani, Behzad and Zandi, Shirdel},  
title = {Elucidating the Lived Experiences of Operating Room Nurses Regarding Moral Intelligence: A Hermeneutic Phenomenological Study}, 
abstract ={The diversity of work environments, regulations, and prevailing atmospheres uniquely influence individuals' moral intelligence. Given the significant role of operating room nurses in patient care and the importance of moral intelligence in enhancing the quality of these services, this study aimed to elucidate the experiences of operating room nurses regarding moral intelligence at Hamadan University of Medical Sciences. A hermeneutic phenomenological study was conducted in hospitals affiliated with Hamadan University of Medical Sciences, Iran, from May to October 2023. Twelve operating room nurses were purposefully selected. Data was collected through in-depth semi-structured interviews and analyzed using van Manen's method. The study's rigor was ensured through four criteria: credibility, dependability, confirmability, and transferability. Three main themes related to moral intelligence were identified by examining the experiences of operating room nurses. These themes include: moral sensitivity (inner guidance, recognizing the rightness or wrongness of actions, having a work ethic), the ability to make sound decisions (ability to make sound judgments, moral courage), and ethical behavior towards patient interests (providing ethical care, preserving patient dignity, ability to work as a team). Operating room nurses with high moral intelligence are sensitive to the rightness or wrongness of actions, guided by inner ideals and professional commitment to doing what is right. They make sound judgments when faced with challenges and defend them courageously, making sound decisions. By providing ethical care, working as a team, and protecting human dignity, they demonstrate ethical behavior towards patient interests.},  
Keywords = {Moral intelligence, Operating room nurses, Hermeneutic phenomenology, Lived experiences},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {تبیین تجارب زیسته‌ی پرستاران اتاق عمل از هوش اخلاقی: یک مطالعه‌ی پدیدارشناسی هرمنوتیک},
abstract_fa ={تنوع محیط‌های کار و قوانین و جو حاکم بر آن‌ها، به‌شکلی منحصربه‌فرد بر هوش اخلاقی افراد اثر می‌گذارد؛ ازاین‌رو، با توجه به اهمیت ارتباط پرستاران اتاق عمل با امر مراقبت از بیمار و اهمیت هوش اخلاقی در ارتقاء کیفیت این خدمات، مطالعه‌ی حاضر با هدف تبیین تجارب پرستاران اتاق عمل از هوش اخلاقی در دانشگاه علوم پزشکی همدان انجام شد. این مطالعه، به‌صورت یک پدیدارشناسی هرمنوتیک در بیمارستان‌های تحت‌نظر دانشگاه علوم پزشکی (همدان) ایران از اردیبهشت تا مهر۱۴۰۳ انجام شد. دوازده پرستار اتاق عمل، به‌طور هدفمند وارد مطالعه شدند. داده‌ها به روش مصاحبه‌ی عمیق و نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری ‌و به روش ون منن آنالیز شد و برای اعتبار و پایایی مطالعه از چهار معیار قابلیت اعتبار، قابلیت ثبات، تأییدپذیری و قابلیت انتقال‌پذیری استفاده شد. با بررسی تجارب پرستاران اتاق عمل، سه مضمون اصلی در ارتباط با هوش اخلاقی شناسایی شد. مضامین عبارت‌اند از: حساسیت اخلاقی (هدایت درونی، شناخت ماهیت صحیح و غلط اقدامات، داشتن تعهد کاری)، توانایی تصمیم‌گیری صحیح (توانایی قضاوت صحیح، شجاعت اخلاقی) و رفتار اخلاقی در جهت منافع بیمار (انجام‌دادن مراقبت اخلاقی، حفظ کرامت بیمار، توانایی انجام‌دادن کار تیمی). پرستاران اتاق عمل با هوش اخلاقی بیشتر، با شناخت ماهیت صحیح و غلط اقدامات و هدایت‌شدن با آرمان‌های درونی و تعهد حرفه‌ای، به انجام‌دادن کارهای درست حساس شده و با قضاوت صحیح، هنگام بروز چالش و دفاع شجاعانه از آن، به تصمیم‌گیری صحیح اقدام می‌کنند و با انجام‌دادن مراقبت اخلاقی، کار تیمی و با حفاظت از کرامت انسانی، رفتار اخلاقی را در جهت منافع بیمار در پیش می‌گیرند.},
keywords_fa = {پرستاران اتاق عمل, تجارب زیسته, هوش اخلاقی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6893-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6893-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Gaeeni, Mina and Asayesh, Hamid and Parizad, Ahmad and Abedini, Zahr},  
title = {Explaining Nursing Students’ Experiences of Professional Ethics in Relation to Psychiatric Clients: an Analysis Based on Narrative Writing-Reflection}, 
abstract ={Clinical education constitutes the cornerstone of nursing education. Enhancing students' theoretical and practical knowledge within the psychiatric department is crucial for improving their attitudes, acceptance, and delivery of care. The outcomes of effective clinical learning encompass the development and refinement of professional competencies, including communication and professional ethics, the cultivation of critical thinking for clinical judgment and decision-making, the enhancement of ethical sensitivity, and the fostering of effective team and group performance. Recognizing the significance of these factors, this study aimed to "explain the experiences of nursing students based on narrative writing-reflection during their first encounter with psychiatric clients." This qualitative study was conducted during the psychiatric nursing internship at the Faculty of Nursing, Qom University of Medical Sciences, over two consecutive semesters. Purposive sampling was employed, and data were collected through 10 semi-structured individual interviews and 2 face-to-face and virtual focus groups (n=5 per group). Data collection continued until data saturation was reached. Data analysis was conducted using a qualitative content analysis approach with the assistance of MAXQDA20 software. The clinical experiences of students during their initial psychiatric nursing training course, as reflected in their narrative writing-reflections, revealed a primary theme: "encouraging ethical and spiritual communication in nursing." This overarching theme encompassed four sub-themes: "enhancing empathetic communication," "enhancing ethical sensitivity," "respecting the dignity of clients," and "listening to the voice of clients' feelings." The experiences gained through the reflective method within the clinical education setting, particularly in specialized clinical environments such as psychiatric wards and during initial encounters with clients in these departments, can provide valuable insights into students' attitudes and perspectives towards these clients and their families. These rich experiences can be effectively utilized to cultivate and strengthen communication and professional ethics among medical science students.},  
Keywords = {Professional communication and ethics, Clinical education, Narrative writing-reflection, Nursing students},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {تبیین تجارب دانشجویان پرستاری از اخلاق حرفه‌ای در ارتباط با مددجویان روان‌پزشکی: تحلیلی از روایت‌نویسی- بازاندیشی},
abstract_fa ={آموزش بالینی، مهم‌ترین و اصلی‌ترین بخش آموزش پرستاری است. افزایش دانش نظری و عملی دانشجویان در بخش روان‌پزشکی برای بهبود نگرش و قبول مراقبت و انجام‌دادن آن، ضرورت دارد. از طرفی پیامد یادگیری در آموزش بالینی، می‌تواند شکل‌گیری و ارتقاء صلاحیت‌های حرفه‌ای ازجمله: ارتباط و اخلاق حرفه‌ای، توسعه‌ی تفکر انتقادی برای قضاوت و تصمیم‌گیری بالینی، ایجاد حساسیت اخلاقی، همکاری تیمی و عملکرد گروهی را به همراه داشته باشد. با توجه به ضرورت مطرح‌ شده، این مطالعه با هدف تبیین تجارب دانشجویان پرستاری مبتنی بر روایت‌نویسی- بازاندیشی در اولین مواجهه با مددجویان روان‌پزشکی انجام شد. این مطالعه‌ی کیفی، در دوره‌ی کارآموزی روان‌پرستاری در دانشکده‌ی پرستاری دانشگاه علوم پزشکی قم در دو نیم‌سال متوالی انجام شد. نمونه‌گیری به‌شکل هدفمند و داده‌ ها از طریق ده مصاحبه‌ی فردی نیمه‌ ساختارمند و دو گروه متمرکز حضوری و مجازی (گروه پنج‌نفره) گردآوری شد. جمع‌آوری داده‌ها تا مرحله‌ی اشباع داده‌ ها ادامه پیدا کرد. تحلیل داده‌ها بر اساس رویکرد تحلیل محتوای کیفی و در بستر نرم‌افزار MAXQDA 20، صورت گرفت.  تجربیات بالینی دانشجویان از اولین دوره‌ی آموزش بالینی روان‌پرستاری، بر اساس روایت‌ نویسی- بازاندیشی یک درون‌مایه‌ی اصلی، مشوقی برای ارتباط اخلاقی و معنوی در پرستاری و چهار درون‌مایه‌ی فرعی تقویت ارتباط همدلانه، تقویت حساسیت اخلاقی، احترام به شأن و کرامت مددجویان و شنیدن صدای احساس مددجویان را دربرداشت. تجارب حاصل از روش بازاندیشی در آموزش بالینی، به‌ویژه در محیط‌های بالینی تخصصی، همچون: بخش روان‌پزشکی و در اولین مواجهه با مددجویان در این بخش‌ها، می‌تواند انعکاسی از نگرش و دیدگاه دانشجویان را در ارتباط با این مددجویان و خانواده‌ی آن‌ها فراهم آورد؛ به‌طوری‌که می‌توان از این تجارب غنی در پرورش و تقویت ارتباط و اخلاق حرفه‌ای دانشجویان گروه علوم پزشکی بهره جست.},
keywords_fa = {ارتباط و اخلاق حرفه‌ای, آموزش بالینی, روایت‌نویسی‌- بازاندیشی, دانشجویان پرستاری},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6892-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6892-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Estebsari, Fatemeh and MoradpoorIvki, Maedeh and MokhtariyanDelooei, Mohadeseh},  
title = {No to Ageism in Older People: A Review Paper}, 
abstract ={While the concept of ageism has existed across centuries, countries, contexts, and cultures, the term itself is relatively new and lacks a universal equivalent in many languages. Ageism encompasses stereotypes (how we think), prejudice, and discrimination directed towards individuals based on their age. Given the recent emergence and growing attention to this concept, this study aims to establish a common and consistent understanding of ageism within scientific literature. This review examined the concept of ageism in older adults. A search of the PubMed, Scopus, Web of Science, and Embase databases was conducted using the keyword "Ageism" and "Older adult," yielding 18,945 English-language abstracts published between 2014 and 2024. Two researchers independently reviewed the articles in two stages. An initial review of titles and abstracts resulted in the selection of 77 relevant papers. A subsequent full-text review narrowed the selection to 34 papers, of which 17 were ultimately included after a quality assessment. The findings encompassed various aspects of ageism, including types of ageism, its effects, determining factors, and strategies recommended by the World Health Organization to mitigate ageism. Age discrimination significantly diminishes the quality of life for older adults, increasing social isolation and loneliness. Ageism has profound and widespread consequences for individuals' health, well-being, and human rights. For older adults, ageism is associated with shorter life expectancy, poorer physical and mental health, slower recovery from disability, and cognitive decline. Based on the findings of this study, it is recommended to implement policies and laws, integrate ageism education into curricula from elementary school to university and in both formal and informal settings, and invest in interventions that foster intergenerational contact to effectively reduce age discrimination.},  
Keywords = {Age discrimination, Ageism, Aging, Review papers},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {نه به تبعیضات ناشی از سن در سالمندان: مقاله‌ای مروری},
abstract_fa ={اصطلاح تبعیض ناشی از سن، با وجود اینکه در قرن‌های متمادی، کشورها، زمینه‌ها و فرهنگ‌های گوناگون وجود داشته، همچنان اصطلاحی نسبتاً جدید است و هنوز در هر فرهنگی وجود ندارد. سن‌گرایی شامل کلیشه‌ها‌ (چگونه فکر می‌کنیم)، تعصب (چگونه احساس می‌کنیم) و تبعیض (چگونه عمل می‌کنیم) نسبت به مردم بر اساس سن آن‌هاست. هدف از مطالعه، بررسی مفهوم سن‌گرایی (تبعیض ناشی از سن) سالمندان در متون علمی بود. هدف  مطالعه مروری حاضر بررسی متون جهت شناخت مفهوم پدیده‌ی سن‌گرایی (Ageism) در سالمندان بود. بدین‌منظور، از طریق جست‌وجو در پایگاه‌های داده‌ی PubMed Scopus, Web of Sciences, Embase, با استفاده از کلمات کلیدی Ageism, Older, Elder, Aging, Discrimination مقالات منتشرشده در بازه‌ی زمانی 10 ‌ساله (2014 تا 2024) بررسی شدند. در مرحله‌ی اول، 18945 خلاصه مقاله‌ی انگلیسی بازیابی شدند. دو محقق، مقالات را در دو مرحله بررسی کردند. با بررسی اولیه‌ی عنوان و چکیده‌ی مقالات، 77 مقاله‌ی مرتبط با موضوع انتخاب شدند. در مرحله‌ی دوم، پس از بررسی تمام متن مقالات، 34 مقاله‌ی انگلیسی به دست آمد که بعد از ارزیابی کیفیت مقالات، از بین آن‌ها، در نهایت 17 مقاله تأیید شدند. یافته‌ها در بخش‌های تعریف سن‌گرایی، حیطه‌های سن‌گرایی، انواع سن‌گرایی، تأثیرات سن‌گرایی، عوامل تعیین‌کننده‌ی سن‌گرایی، راهکارها و پیشنهادات سازمان جهانی بهداشت برای کاهش سن‌گرایی دسته‌بندی شدند. سن‌گرایی از کیفیت زندگی افراد مسن می‌کاهد و انزوای اجتماعی و تنهایی آن‌ها را افزایش می‌دهد. سن‌گرایی عواقب جدی و گسترده‌ای برای سلامتی مردم و رفاه و حقوق بشر دارد. سن‌گرایی برای افراد مسن، با طول عمر کوتاه‌تر، سلامت جسمی و روانی ضعیف‌تر، بهبودی آهسته‌تر از ناتوانی و کاهش شناختی همراه است. با توجه به یافته‌های مطالعه‌ی حاضر، استفاده از سیاست‌ها و قوانین، مداخلات آموزشی از مقطع ابتدایی تا دانشگاه، مداخلات آموزشی رسمی و غیررسمی و همچنین سرمایه‌گذاری در مداخلات تماس بین‌نسلی، برای کاهش سن‌گرایی توصیه می‌شود.},
keywords_fa = {تبعیض سنی, سالمند, سن‌گرایی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6891-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6891-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Rasoulzadeh, Nasrin and Abbaszadeh, Abbas},  
title = {Spirituality Components in the Nurses\' Health Monitoring Website}, 
abstract ={A crucial aspect of nurses' professional performance is adherence to ethical principles, which can significantly impact their spiritual health. Strengthening spiritual well-being contributes to improved physical and mental health for individuals and society as a whole. By prioritizing spiritual dimensions such as faith, purpose in life, and moral commitment, individuals can mitigate anxiety and its associated complications. Spiritual aspects of life foster greater tolerance for shortcomings and challenges, facilitating more appropriate interactions with others within society. To effectively monitor the health status of nurses, accurate and readily accessible online health information is essential. Therefore, this study aimed to determine the key spirituality components that should be incorporated into a nurses' health monitoring website. This research was conducted in two stages. The first stage employed a content analysis approach with 25 participants, followed by a Delphi approach involving 51 participants across four rounds. Purposive sampling was utilized, with participants including nurses and other relevant specialists. In the first stage, data were collected through semi-structured interviews and guiding questions related to nurses' health monitoring. In the second stage, a questionnaire with open-ended questions was administered to participants in four rounds. Items achieving consensus from more than 75% of experts were incorporated into the final statements defining the information structure of the health monitoring system. Qualitative data were analyzed using directed content analysis. In the first qualitative stage, analysis of participant statements within the category of "spiritual peace" revealed a primary focus on the stability of health monitoring pillars. Participants identified belief in God and service to humanity as key contributors to establishing inner peace. However, all participants did not initially recognize the necessity of assessing spiritual health within the health monitoring framework. They tended to equate religious behavior with spiritual health, considering it primarily an internal and personal category, likely influenced by the prevailing religious and cultural context. In the second Delphi stage, expert consensus emerged regarding the importance of assessing nurses' spiritual health. While nurses initially may not have explicitly identified the need to assess spiritual health, neglecting this aspect can potentially hinder their ability to identify and address the spiritual needs of their patients. Therefore, it is recommended that the implementation of the health monitoring system incorporate a component for assessing nurses' spiritual health, tailored to the specific cultural context of Iran, enabling users to evaluate their own spiritual well-being.},  
Keywords = {Spiritual health, Health monitoring website, Nurses},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {مؤلفه‌های معنویت در سامانه‌ی پایش سلامت پرستاران},
abstract_fa ={یکی از مهم‌ترین ابعاد عملکرد پرستاران، میزان پایبندی آنان به اصول اخلاق حرفه‌ای است که می‌تواند متأثر از سلامت معنوی پرستاران باشد. توجه بیشتر به مسائل معنوی، مانند ایمان، هدف‌داربودن در زندگی و پایبندی اخلاقی موجب کاهش اضطراب و عوارض ناشی از آن می‌شود. جنبه‌های معنوی زندگی باعث می‌شود، فرد در برابر کمبودها و مشکلات، بردباری بیشتر و در ارتباط با افراد دیگر جامعه نیز، رفتار مناسب داشته باشد. دستیابی به اطلاعات سلامتی پرستاران برای پیگیری وضعیت سلامتی، مستلزم داشتن اطلاعات صحیح و برخط است؛ لذا، این پژوهش با هدف تعیین مؤلفه‌های معنویت سامانه‌ی پایش سلامت پرستاران انجام شد. این پژوهش در دو مرحله انجام شد. مرحله‌ی اول با رویکرد تحلیل محتوا، با ۲۵ مشارکت‌کننده و در مرحله‌ی دوم، با استفاده از رویکرد دلفی در چهار نوبت و با ۵۱ نفر مشارکت‌کننده انجام گرفت. روش نمونه‌گیری، مبتنی بر هدف بود و پرستاران و دیگر متخصصان، مشارکت‌کنندگان در این پژوهش بودند. روش جمع‌آوری اطلاعات در مرحله‌ی اول، با استفاده از مصاحبه‌ی نیمه‌ساختاریافته و سؤالات هدایت‌کننده درباره‌ی پایش سلامت پرستاران بود. در مرحله‌ی دوم، از پرسش‌نامه با سؤالات بازپاسخ استفاده شد که در چهار نوبت در اختیار مشارکت‌کنندگان قرار داده شد. پس از دریافت پاسخ‌ها، گویه‌هایی که بیش از ۷۵درصد متخصصان درباره‌ی آن توافق داشته‌اند، عبارات نهایی ساختار اطلاعات سامانه‌ی پایش سلامت را تشکیل دادند. بخش‌های کیفی با استفاده از آنالیز محتوای هدایت‌شده، تجزیه و تحلیل شدند. نتایج مرحله‌ی اول در بخش کیفی، پس از بررسی اظهارات مشارکت‌کنندگان، طبقه‌ی آرامش معنوی در طبقه‌ی اصلی استواری در ستون‌های پایش سلامت منتج شد. مشارکت‌کنندگان، اعتقاد به خدا و خدمت به انسان‌ها را موجب برقراری آرامش در خود می‌دانستند. همه‌ی مشارکت‌کنندگان، نیاز به بررسی سلامت معنوی را در پایش سلامت، امری ضروری نمی‌دانستند. در اظهارات آن‌ها، رفتار مذهبی و سلامت معنوی با یکدیگر، یکسان تصور می‌شد و آن را مقوله‌ای درونی می‌پنداشتند؛ چراکه در بستری فرهنگی‌مذهبی زندگی می‌کنند. نتایج مرحله‌ی دوم در بخش دلفی نشان داد، متخصصان توافق جمعی داشتند که بررسی سلامت معنوی پرستاران ضرورت دارد؛ اگرچه پرستاران بررسی سلامت معنوی و ایجاد آن را در سامانه ضروری نمی‌دانستند؛ لیکن به نظر می‌رسد، اگر پرستاران از سلامت معنوی خود غفلت کنند، در شناسایی نیازهای معنوی و انجام‌دادن مراقبت معنوی لازم برای بیماران با مشکل مواجه می‌شوند؛ لذا پیشنهاد می‌شود، در پیاده‌سازی و اجرای سامانه‌ی پایش سلامت، مؤلفه‌ی بررسی سلامت معنوی پرستاران با توجه به فرهنگ ایرانی مدنظر قرار گیرد تا کاربران بتوانند سلامت معنوی خود را ارزشیابی کنند.},
keywords_fa = {پایش سلامت, پرستاران, سامانه, سلامت معنوی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6888-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6888-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {kashani, Maryam and AshqliFarahani, Mansoureh and Golestan, Fatemeh},  
title = {Moral Empowerment in Intensive Care Unit Nurses: A Scoping Review}, 
abstract ={The intensive care unit (ICU) environment presents numerous ethical challenges, contributing to significant levels of moral distress among ICU nurses. This distress negatively impacts their well-being and job satisfaction. Recognizing this critical issue, researchers have investigated the potential of moral empowerment programs to alleviate moral distress. This scoping review aimed to systematically synthesize existing literature on these programs and evaluate their efficacy in mitigating moral distress among ICU nurses. A comprehensive search of PubMed, Scopus, and CINAHL databases was conducted, utilizing keywords such as "moral empowerment," "moral distress," and "intensive care unit nurses." Fifteen articles meeting predefined inclusion criteria, including publication between 2010 and 2022 and a specific focus on moral empowerment programs for ICU nurses, were selected for analysis. The scoping review revealed that moral empowerment programs demonstrated positive outcomes in reducing moral distress among ICU nurses. These programs, encompassing workshops, case-based discussions, reflective exercises, and role-playing simulations, were designed to enhance moral reasoning, ethical decision-making, and moral resilience. Consistent findings indicated a significant decrease in moral distress among nurses who participated in these programs. Participants reported increased confidence in navigating ethical dilemmas, making sound clinical decisions, and effectively advocating for patients' rights. Moreover, moral empowerment programs fostered a sense of moral agency, empowering nurses to address ethical challenges proactively. Moral distress poses a significant challenge for ICU nurses, impacting their well-being and potentially compromising the quality of patient care. Moral empowerment programs offer a promising approach to mitigating this distress and enhancing ethical decision-making capabilities. The successful implementation of these programs requires a supportive work environment that fosters open dialogue and ethical reflection. Nurse leaders and educators play a crucial role in collaborating with ethics committees to develop and implement tailored interventions, including integrating moral empowerment modules into new nurse orientations and ongoing professional development programs. Continuous support through follow-up sessions, mentoring, and debriefing is essential to sustain the long-term benefits of these programs. Ethical consultation services and interprofessional collaboration further contribute to the ethical well-being of ICU nurses. While this review provides valuable insights, further research is warranted to investigate the long-term effects and broader implications of moral empowerment programs in the ICU setting.},  
Keywords = {Moral distress, Moral empowerment, Intensive care unit nurses.},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-4}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {توانمندسازی اخلاقی در پرستاران بخش مراقبت‌های ویژه: مطالعه‌ای مروری},
abstract_fa ={بخش مراقبت‌های بهداشتی، به‌ویژه واحدهای مراقبت‌های ویژه (ICU)، با مشکلات اخلاقی پیچیده‌ای دست‌وپنجه نرم می‌کنند که منجر به ناراحتی اخلاقی در میان پرستاران بخش مراقبت‌های ویژه می‌شود. این ناراحتی هم بر رفاه و هم بر رضایت شغلی آن‌ها تأثیر منفی می‌گذارد. محققان با درک این موضوع، به برنامه‌های توانمندسازی اخلاقی، به‌عنوان راه‌حل‌های بالقوه پرداخته‌اند. هدف این بررسی محدوده، ترکیب جامع ادبیات موجود درباره‌ی این برنامه‌ها و اثربخشی آن‌ها در کاهش ناراحتی اخلاقی در بین پرستاران بخش مراقبت‌های ویژه است. جست‌وجوی دقیق در پایگاه‌های اطلاعاتی   PubMedو    Scopus  و   CINAHL ، با استفاده از کلماتی کلیدی مانند توانمندسازی اخلاقی، پریشانی اخلاقی و پرستاران واحد مراقبت‌های ویژه انجام شد. پانزده مقاله با معیارهای ورود به مطالعه، ازجمله: انتشار بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۲ و تمرکز بر برنامه‌های توانمندسازی اخلاقی در پرستاران بخش مراقبت ویژه، برای تجزیه و تحلیل انتخاب شدند. بررسی محدوده نشان داد، برنامه‌های توانمندسازی اخلاقی، در کاهش پریشانی اخلاقی در پرستاران بخش مراقبت‌های ویژه، پیامدهای مثبتی داشت. این برنامه‌ها، شامل کارگاه‌های آموزشی، بحث‌های مبتنی بر نمونه، تمرین‌های تأملی و شبیه‌سازی‌های ایفای نقش با هدف تقویت استدلال اخلاقی، تصمیم‌گیری اخلاقی و انعطاف‌پذیری اخلاقی انجام شد. مشارکت در این برنامه‌ها، به‌طور مداوم، با کاهش شایان توجه ناراحتی اخلاقی مرتبط است. پرستاران افزایش اعتمادبه‌نفس در راهیابی معضلات اخلاقی، تصمیم‌گیری صحیح و دفاع از حقوق بیماران را گزارش کردند؛ علاوه‌براین، برنامه‌های توانمندسازی اخلاقی، حس عاملیت اخلاقی را تقویت کرد و پرستاران را برای رسیدگی مؤثر به چالش‌های اخلاقی توانمند کرد. اجرای برنامه‌های توانمندسازی اخلاقی می‌تواند پریشانی اخلاقی را کاهش و رفاه و رضایت شغلی پرستاران را افزایش دهد. رهبران و مربیان پرستار، در همکاری با کمیته‌های اخلاقی برای طراحی مداخلات مناسب، ادغام آن‌ها در جهت‌گیری‌های پرستاری جدید و آموزش مداوم نقش اساسی دارند. ایجاد یک محیط کاری حمایتی و مساعد برای گفت‌وگوی باز و بازتاب اخلاقی، ضروری است. حمایت مستمر از طریق جلسات پیگیری، راهنمایی و گفت‌وگو، مزایای برنامه‌های توانمندسازی اخلاقی را حفظ می‌کند. خدمات مشاوره‌ی اخلاقی و همکاری بین‌حرفه‌ای، بیشتر به رفاه اخلاقی پرستاران بخش مراقبت‌های ویژه یاری می‌رساند. پریشانی اخلاقی، چالشی مهم برای پرستاران بخش مراقبت‌های ویژه است که بر رفاه و کیفیت مراقبت از بیمار نیز تأثیر می‌گذارد. برنامه‌های توانمندسازی اخلاقی، راهی امیدوارکننده برای کاهش این ناراحتی و افزایش تصمیم‌گیری اخلاقی ارائه می‌دهد. اجرا، همراه با یک محیط کاری حمایتی، می‌تواند به‌شکلی چشمگیر به رفاه اخلاقی پرستاران بخش مراقبت‌های ویژه کمک کند؛ بااین‌حال، تحقیقات بیشتر برای آشکارکردن اثرات بلندمدت و پیامدهای گسترده‌تر توانمندسازی اخلاقی در محیط بخش مراقبت‌های ویژه ضروری است.},
keywords_fa = {پرستاران بخش مراقبت‌های ویژه, پریشانی اخلاقی, توانمندسازی اخلاقی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6887-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6887-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Sina, Maryam and Keshtkaran, Zahra and Mohebbi, Zinat and Asmarian, Naeimehossadat},  
title = {Examination of Nursing Students\' Moral Sensitivity and Its Relationship with Demographic Characteristics}, 
abstract ={Nurses, as the largest healthcare provider group, play a crucial role in patient care and treatment teams. To provide professional and appropriate care, nursing students must possess both clinical and moral competencies. Moral sensitivity, defined as the ability to recognize and understand moral situations, is paramount. It fosters trust and responsiveness to individual patient needs while equipping nurses to navigate ethical challenges within clinical settings. This study aimed to assess the moral sensitivity of nursing students and investigate its relationship with demographic characteristics. This descriptive-cross-sectional study involved 112 third- and fourth-year nursing students. Data were collected using demographic questionnaires and Lutzen's moral sensitivity scale. Data analysis was performed using SPSS version 23, employing descriptive and analytical statistical tests. The highest mean score for moral sensitivity was observed in the area of "honesty in decision-making" (14.71 ± 6.25), while the lowest mean was found in the area of "professional knowledge" (3.70 ± 2.12). The overall mean score for moral sensitivity was 15.87 ± 8.54, indicating a moderate level. Analysis of the relationship between demographic variables, including age, GPA, gender, marital status, living situation, current semester, family financial status, and parental education, revealed a significant positive correlation between moral sensitivity and family economic status only in the area of "experience with moral issues" (P=0.046). The findings of this study underscore the critical need for the development and implementation of structured programs designed to enhance the moral sensitivity of nursing students. Furthermore, this study highlights the importance of considering influential social factors, such as economic conditions, in fostering moral experiences and strengthening ethical sensitivity.},  
Keywords = {Nursing students, Moral sensitivity, Demographic variables},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی حساسیت اخلاقی دانشجویان پرستاری و ارتباط آن با ویژگی‌های جمعیت‌شناختی},
abstract_fa ={پرستاران به‌عنوان بزرگ‌ترین گروه ارائه‌دهنده‌ی خدمات بهداشتی، در تیم‌های درمانی و مراقبت از بیماران، نقش حیاتی دارند. دانشجویان پرستاری که پرستاران آینده خواهند بود، به شایستگی‌های بالینی و اخلاقی نیاز دارند تا بتوانند مراقبت‌های حرفه‌ای و مناسبی ارائه دهند. حساسیت اخلاقی، به‌عنوان توانایی درک و تشخیص موقعیت‌های اخلاقی، بسیار اهمیت دارد و ارتباط پرستاران با بیماران را بر پایه‌ی اعتماد و پاسخ‌گویی به نیازهای فردی تقویت می‌کند که در مواجهه با چالش‌های اخلاقی محیط‌های بالینی کمک‌کننده است؛ لذا، این مطالعه با هدف تعیین حساسیت اخلاقی دانشجویان پرستاری و ارتباط آن با ویژگی‌های جمعیت‌شناختی انجام شد. در این مطالعه‌ی توصیفی‌مقطعی، 112 دانشجوی سال سوم و چهارم پرستاری شرکت کردند. پرسش‌نامه‌های مشخصات جمعیت‌شناختی و حساسیت اخلاقی لوتزن، ابزارهای استفاده‌شده بودند. داده‌ها پس از جمع‌آوری، از طریق نرم‌افزارSPSS  نسخه‌ی 23 و با استفاده از آزمون‌های آمار توصیفی و تحلیلی، تجزیه و تحلیل شدند. حساسیت اخلاقی مشارکت‌کنندگان در حیطه‌ی صداقت در تصمیم‌گیری، با بالاترین میانگین (5/62 ±14/71) و در حیطه دانش حرفه ای، با کمترین میانگین (2/12 ± 3/70) مشاهده شد. میانگین نمره‌ی کلی حساسیت اخلاقی 15/854 ± 59/87 و  در سطح متوسط بود. بررسی ارتباط متغیرهای جمعیت‌شناختی، شامل سن، معدل، جنس، وضعیت تأهل، وضعیت سکونت، ترم در حال تحصیل، وضعیت مالی خانواده و وضعیت تحصیلی والدین نشان داد،  تنها در حیطه‌ی تجربه‌ی مشکلات اخلاقی، حساسیت اخلاقی با وضعیت اقتصادی خانواده‌ی دانشجویان، رابطه‌ی مثبت و معنادار (0.046 >P) داشت. با توجه به یافته‌های حاصل از این مطالعه، طراحی و اجرای برنامه‌های مدون برای ارتقاء سطح حساسیت اخلاقی دانشجویان پرستاری امری ضروری به نظر می‌رسد؛ همچنین، این مطالعه بر توجه به عوامل اجتماعی اثرگذار، ازجمله موقعیت اقتصادی بر کسب تجارب اخلاقی و تقویت حساسیت اخلاقی تأکید می‌کند. },
keywords_fa = {حساسیت اخلاقی, دانشجویان پرستاری, متغیرهای جمعیت‌شناختی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6886-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6886-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Falahati, Ebrahim and Alavi, Mousa and Shahriari, Mohse},  
title = {Defenders without a Defense: Factors Associated with Ethical Conflict in the Context of Nursing Care}, 
abstract ={While ethical conflict is an internal and individual experience, it is significantly influenced by environmental factors and variables. It describes a situation characterized by a discrepancy or conflict between the ethical values of caregivers, between caregivers and patients, or within the individual caregiver regarding the morally right course of action, often leading to ambiguity regarding duties and obligations. This research aimed to elucidate the factors associated with ethical conflict within the nursing context. This qualitative study employed conventional content analysis. Participants included 27 nurses working in various clinical departments, including emergency, intensive care, internal medicine, and surgery. Data were collected through in-depth semi-structured individual interviews conducted after obtaining written informed consent. Data analysis was performed using MAXQDA version 20 software, adhering to Granheim and Lundman's approach. To enhance the rigor of the study, the criteria of credibility, confirmability, dependability, and transferability proposed by Lincoln and Guba were applied. Decision-making challenges within the context of care emerged as a central theme. Several factors were identified as contributing to ethical conflict in nursing care, including disrupted relationships, inefficient management systems, physician prioritization, conflicts of interest, legal constraints, a negative ethical climate, and insufficient resources. Nurses, as primary patient advocates, are consistently exposed to various ethical conflicts within their practice. This study highlights the critical importance of addressing decision-making challenges within the context of care for policymakers within the healthcare system. Reducing these conflicts is crucial for improving the quality of nursing care.},  
Keywords = {Ethical conflict, Nursing, Qualitative study},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {مدافعان بی‌دفاع: عوامل مرتبط با تعارض اخلاقی در بستر مراقبت پرستاری},
abstract_fa ={اگرچه تعارض اخلاقی، مسأله‌ای درونی و فردی است، به‌شدت از عوامل و متغیرهای محیطی اثر می‌پذیرد. این مفهوم موقعیتی را توصیف می‌کند که در آن، تفاوت و تناقض ارزش‌های اخلاقی بین خود مراقبت‌کنندگان یا بین مراقبت‌کنندگان و بیماران به وجود می‌آید؛ تفاوت و تناقض‌هایی درباره‌ی اینکه چه اقدامی از نظر اخلاقی درست است یا به‌عنوان موقعیتی با وظایف و تعهدات نامشخص، تعریف شده است؛ لذا، پژوهش حاضر با هدف تبیین عوامل مرتبط با تعارض اخلاقی در بستر پرستاری انجام شد. این مطالعه‌ی کیفی با استفاده از روش تحلیل محتوای مرسوم انجام شد. بیست‌وهفت پرستار شاغل در بخش‌های مختلف بالینی ازجمله اورژانس، مراقبت‌های ویژه، داخلی و جراحی، شرکت‌کنندگانِ در این مرحله بودند. داده‌ها پس از اخذ رضایت‌نامه‌ی آگاهانه‌ی کتبی، از طریق مصاحبه‌های فردی نیمه‌ساختاریافته‌ی عمیق به دست آمد. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA نسخه‌ی ۲۰ بر اساس رویکرد گرانهایم و لوندمن انجام شد. به‌منظور افزایش صحت و استحکام داده‌ها، از چهار معیار اعتبارپذیری، تأییدپذیری، اعتمادپذیری و انتقال‌پذیری پیشنهادشده‌ی لینکلن و گوبا استفاده شد. اختلال تصمیم‌گیری در بستر مراقبت، یکی از سه طبقه‌ی پدیدارشده در این مطالعه بود. در این باره، عوامل مرتبط با تعارض اخلاقی در بستر مراقبت پرستاری، شامل ارتباط مختل‌شده، بی‌عدالتی درک‌شده، سیستم مدیریتی ناکارآمد، پزشک‌سالاری، تضاد منافع، نابسامانی قانونی، جو اخلاقی منفی و منابع ناکافی شناسایی شدند. پرستاران به‌عنوان مدافعان اصلی بیماران، همواره در این مسیر در معرض انواع تعارضات اخلاقی قرار دارند. نتایج این مطالعه می‌تواند اختلالات تصمیم‌گیری در بستر مراقبت را، به‌عنوان مسأله و مشکلی حائز اهمیت برای سیاست‌گذاران سیستم سلامت مطرح کند؛ کاهش این تعارض‌ها می‌تواند باعث ارتقاء کیفیت مراقبت‌های پرستاری شود.},
keywords_fa = {پرستاری, تعارض اخلاقی, مطالعه کیفی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6885-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6885-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Mohsenpour, Mohaddeseh and Zoka, Amir and Amani, Fahimeh and CharoghchianKhorasani, Elham and Hosseini, Seyyed Jav},  
title = {The Dignity of the Elderly: The Missing Link in the Search for Primary Health Care Services: A Qualitative Study}, 
abstract ={Societies that fail to adequately address the growing needs of the elderly and the consequences of aging will face significant challenges. A critical challenge in many countries involves ensuring the provision of accessible and affordable healthcare services for the elderly. The active engagement of older adults in seeking healthcare services and adhering to preventive care measures is crucial for reducing healthcare costs. This study aimed to elucidate the lived experiences of elderly individuals regarding the factors influencing their utilization of primary healthcare services in Mashhad, Iran. This qualitative study employed content analysis. Participants were recruited through snowball sampling from a list of elderly individuals registered with health centers in Mashhad, including those who regularly utilized services and those who had not visited in the past two years. Eighteen elderly individuals participated in the study. Data were collected through in-depth interviews using open-ended questions and subsequent probing. Interview transcripts were analyzed using Bernard's formal content analysis approach. A significant barrier to accessing healthcare services identified by elderly participants was a lack of dignity during their visits to health centers. This theme encompassed two subcategories: perceived dignity violation and observed dignity violation. The imposition of feelings of worthlessness on the elderly was recognized as a prevalent cultural issue within society. Factors contributing to a diminished sense of dignity included: inadequate physical space to accommodate the limitations of the elderly, informal and unprofessional behavior of healthcare providers, excessive waiting times, unsanitary and overcrowded health centers, a lack of appointment scheduling, disruptions in internet and software systems that prolonged the healthcare process, shared waiting spaces with infants and young people, and insufficient seating. Participants emphasized the detrimental impact of a lack of dignity in healthcare settings, expressing feelings of worthlessness. These findings corroborate those of previous studies highlighting the paramount importance of dignity in healthcare environments. The perception among elderly individuals that healthcare services prioritize administrative processes over patient-centered care may discourage them from seeking preventive services. This study underscores the critical need for a cultural shift within healthcare systems to prioritize the dignity and respect of elderly patients and foster a supportive environment that encourages preventive care.},  
Keywords = {Elderly, Dignity, Primary Health Services},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {کرامت سالمندان، حلقه‌ی گمشده‌ی جست‌وجوی خدمات مراقبت سلامت: تحقیقی کیفی},
abstract_fa ={چنانچه جوامع، آمادگی لازم را برای مقابله با نیازهای روبه‌رشد سالمندان و پاسخ‌گویی به تبعات پدیده‌ی سالمندی نداشته باشند، با چالش‌های جدی روبه‌رو خواهند شد. یکی از چالش‌های مهم مرتبط با سالمندی جمعیت در کشورها، موضوع تهیه و تأمین خدمات سلامت برای سالمندان و تأمین مخارج بهداشتی و درمانی است. نقش فعالانه‌ی سالمندان در جست‌وجوی خدمات و تبعیت از مراقبت‌های پیشگیرانه می‌تواند در کاهش هزینه‌های مراقبت بسیار اثرگذار باشد. هدف اصلی مطالعه‌ی حاضر، تبیین تجربه‌ی زیسته‌ی سالمندان از عوامل مؤثر بر مراجعه به مراکز بهداشتی شهر مشهد برای خدمات مراقبت سلامت بود. این پژوهش، مطالعه‌ای کیفی از نوع تحلیل محتوا بود. از لیست سالمندان تحت پوشش مرکز بهداشت‌های شهر مشهد، به‌صورت مبتنی بر هدف، تعدادی از سالمندانی که به‌طور منظم برای دریافت خدمات مراجعه می‌کردند و سالمندانی که اصلاً در دو سال اخیر مراجعه نداشتند، به شرکت در مصاحبه دعوت شدند؛ سپس، نمونه‌گیری گلوله برفی تا اشباع داده‌ها ادامه یافت. در نهایت، هجده سالمند در مطالعه شرکت کردند. مصاحبه‌ها با سؤالات باز شروع و با سؤالات پیگیر ادامه یافت و متن مصاحبه‌ها دست‌نویس، سپس با روش تحلیل محتوای صوری به رویکرد برنارد تحلیل شد. سالمندان کمبود حس کرامت را، یکی از موانع مهم در مراجعه به مراکز بهداشت بیان کردند. این درون‌مایه شامل دو زیرطبقه‌ی نقض کرامت درک‌شده و نقض کرامت مشاهده‌شده بود. القای احساس بی‌ارزش‌بودن سالمندان، به‌عنوان موضوعی فرهنگی در جامعه بیان شد. مناسب‌نبودن فضای فیزیکی برای محدودیت‌های سالمندان، غیررسمی‌بودن فضا و رفتار مراقبان سلامت، معطلی زیاد در مرکز، کثیفی و شلوغی مراکز بهداشت، بی‌برنامگی برای نوبت‌دهی به مراجعان، به‌وجود‌آمدن اختلالات اینترنتی و نرم‌افزاری که سبب طولانی‌شدن فرایند مراقبت سلامت می‌شود، مشترک‌بودن فضای انتظار برای سالمندان و نوزادان و جوانان و کمبود صندلی از دلایلی بودند که بر احساس کرامت سالمندان در زمان مراجعه به مرکز بهداشت تأثیر داشت. شرکت‌کنندگان بر کمبود احساس کرامت در دریافت خدمات و ابراز احساس بی‌ارزشی تأکید کردند که با یافته‌های سایر مطالعات که بر اهمیت کرامت در محیط‌های بهداشتی تأکید می‌کنند، همخوانی دارد. تصور سالمندان از اینکه خدمات بهداشتی بیشتر بر فرایندهای اداری تمرکز دارند تا مراقبت‌های مبتنی بر بیمار، ممکن است آن‌ها را از جست‌وجوی خدمات پیشگیرانه بازدارد. این یافته نیاز به تغییر فرهنگ در سیستم‌های بهداشتی را برای اولویت‌دادن به کرامت و احترام به بیماران سالمند نشان می‌دهد و محیطی حمایتی را ترویج می‌کند که مراقبت‌های پیشگیرانه را تشویق کند.},
keywords_fa = {خدمات سلامتی اولیه, سالمند, کرامت},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6883-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6883-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Keshvari, Mahrokh and Farajzadeh, Negar and Shahriari, Mohsen and Azadmanesh, Mohammad and Jamalinasab, Aliasghar},  
title = {Ethical Challenges in Nursing and Midwifery Schools from the Perspective of Faculty Members: A Qualitative Study}, 
abstract ={Nursing and midwifery professors play a crucial role in transmitting societal norms, providing cultural experiences, shaping students' behavior, beliefs, and attitudes, and cultivating moral virtues. As significant influencers on students' moral development during their academic journey, careful attention to this aspect is essential. This study aimed to elucidate the ethical challenges encountered by faculty members within the Faculty of Nursing and Midwifery. This qualitative study employed content analysis. Purposive sampling was utilized to select 23 faculty members from the Faculty of Nursing and Midwifery at Isfahan University of Medical Sciences, with data collection spanning eight months. Data were collected through semi-structured interviews and analyzed using conventional qualitative content analysis. Continuous and comparative data analysis revealed three primary categories of ethical challenges perceived by faculty members: discrimination and injustice, low professional commitment, and unprofessional behavior. · Discrimination and injustice: This category encompassed three subcategories: disparities in rule implementation across faculties and groups, unfair financial compensation, and inequitable distribution of academic units and points. · Low professional commitment: This category included two subcategories: educational underselling and non-adherence to established rules by faculty members. · Unprofessional behavior: This category comprised two subcategories: unhealthy competition among faculty members and inappropriate student evaluations. The experiences of faculty members in this study highlighted the presence of numerous challenges, with ethical issues significantly impacting their performance and motivation. The identified ethical challenges primarily revolved around discrimination and injustice, low professional commitment, and unprofessional behavior. Given the pivotal role of faculty members in teaching ethical principles and actively addressing ethical challenges, it is imperative for administrators and officials to acknowledge these concerns and implement strategies to mitigate these issues.},  
Keywords = {Qualitative research, Ethical problems, Ethics education, Nursing ethics},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {چالش‌های اخلاقی در دانشکده‌ی پرستاری و مامایی از دیدگاه استادان: مطالعه‌ای کیفی},
abstract_fa ={از جمله نقش‌های استادان و مربیان پرستاری، انتقال هنجارهای جامعه، فراهم‌کردن تجربه‌های فرهنگی، شکل‌دادن به رفتار و عقاید و نگرش‌های دانشجویان و پرورش فضایل اخلاقی در آنان است. استادان، یکی از عوامل مهم و اثرگذار بر شخصیت اخلاقی دانشجویان هستند؛ لذا، ضروری است به این موضوع توجهی ویژه شود. هدف از این مطالعه، تبیین چالش‌های اخلاقی در دانشکده‌ی پرستاری و مامایی از دیدگاه استادان است. در این بررسی که از نوع کیفی است و به شیوه‌ی تحلیل محتوا انجام شده، ۲۳ استاد در مدت هشت ماه، به روش نمونه‌گیری مبتنی بر هدف در دانشکده‌ی پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انتخاب و بررسی شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری و هم‌زمان با استفاده از آنالیز محتوای کیفی قراردادی تجزیه ‌و تحلیل گردیدند. تجزیه‌ی مستمر و مقایسه‌ای داده‌ها نشان داد، ادراک استادان از چالش‌های اخلاقی، در سه طبقه‌ی اصلی وجود تبعیض و بی‌عدالتی، تعهد حرفه‌ای پایین و رفتار غیرحرفه‌ای قرار گرفته است. تبعیض و بی‌عدالتی، شامل سه زیرطبقه‌ی وجود تفاوت در اجرای قوانین بین دانشکده‌ها و گروه‌ها، پرداخت‌های ناعادلانه‌ی مالی و توزیع ناعادلانه‌ی واحدها و امتیازات بود؛ اما طبقه‌ی تعهد حرفه‌ای، پایین‌تر از دو زیرطبقه‌ی کم‌فروشی آموزشی و رعایت‌نکردن قوانین از سوی استادان تشکیل شده بود. رفتار غیرحرفه‌ای نیز، شامل دو زیرطبقه‌ی رقابت ناسالم بین استادان و ارزشیابی نامناسب دانشجویان بود. تجارب استادان در این مطالعه نشان داد، آنان با چالش‌هایی گسترده مواجه هستند که چالش‌های اخلاقی یکی از موضوعاتی است که بر عملکرد و انگیزه‌ی آنان اثر می‌گذارد. با توجه ‌به نقش مهم استادان در آموزش مسائل اخلاقی یا مشارکت فعال در حل چالش‌های اخلاقی، مدیران و مسئولان باید به این عوامل چالش‌برانگیز توجه کرده و با تعدیل آن‌ها به بهبود وضعیت کمک کنند.},
keywords_fa = {اخلاق پرستاری, آموزش اخلاق, مشکلات اخلاقی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6882-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6882-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Mokhtary, Farzaneh and Talebian, Fatemeh and Sanagoo, Akram and Jouybari, Leil},  
title = {Is Elder Infantilization Ethical? An Analysis of the Concept of Elder Infantilization}, 
abstract ={Infantilization is a behavioral pattern where an autonomous individual is treated as a child. This behavior manifests in various forms, such as the use of inappropriate or exaggerated vocabulary, thereby disregarding the social status and dignity of the elderly. Ethics, as a branch of philosophy, guides values related to appropriate and inappropriate human behavior. This article aims to enhance our understanding of elder infantilization and consequently facilitate the avoidance of such behaviors through a thorough analysis of the concept. This concept analysis study employed Walker and Avant's eight-step approach. A comprehensive literature search was conducted, encompassing both Persian and English databases, including Magiran, SID, PubMed, Scopus, Web of Science, and Google Scholar, with no time limitations. Keywords used for evidence retrieval included "infantilization," "elderspeak," "elderly," and "older people" in both Persian and English. A total of seven selected articles were reviewed in full text, and attributes, antecedents, and consequences related to the concept of elder infantilization were extracted. Antecedents of elder infantilization include functional impairment and observable disabilities, cognitive impairment, age over 70 years, and non-age-related factors such as lower education, less credible professional backgrounds, and care provided by younger caregivers. Infantilization is more prevalent in patients with delirium and those experiencing prolonged hospital stays. Environmental factors contributing to infantilization include the use of childish decorations in elderly care facilities. Activity-related manifestations encompass the lack of elderly participation in decision-making, inappropriate grooming of elderly women, loss of privacy and independence, reprimands, punishments, confinement, suppression of sexual expression, engagement in childish games, and the use of nicknames without the elderly person's consent.Linguistic manifestations include the use of childish terms and phrases, short sentences, simplified language, slow or exaggerated speech, and addressing elderly individuals by diminutive names without their permission. Consequences of elder infantilization encompass negative impacts on behavior, well-being, personal identity, relationship formation, social interaction, diminished abstract thinking abilities, limited problem-solving skills, decreased self-esteem, and increased resistance to care in individuals with cognitive impairment. Fostering autonomy is an ethical imperative in the care of the elderly across all service-providing settings. The occurrence of infantilizing behaviors towards the elderly stems from a failure to adopt a person-centered approach to care. It is crucial to prevent such behaviors by ensuring the provision of age-appropriate services for the elderly, even when they experience physical or cognitive disabilities.},  
Keywords = {Ethics, Elder infantilization, Concept analysis},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-4}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {آیا کودک‌انگاری سالمند اخلاقی است؟ تحلیلی بر مفهوم کودک‌انگاری سالمندان},
abstract_fa ={کودک‌انگاری (Infantilization) الگویی رفتاری است که در آن یک فرد صاحب‌اختیار با یک فرد سالمند، همانند یک کودک برخورد می‌کند. این الگوی رفتاری، شامل اَشکالی مختلف ازقبیل به‌کارگیری واژگان نامناسب یا اغراق‌آمیز است؛ به‌طوری‌که طی آن شأن و منزلت اجتماعی سالمند رعایت نمی‌شود. اخلاق شامل شاخه‌ای از فلسفه، با ارزش‌های مربوط به رفتار درست در مقابل رفتار نادرست انسانی است. در این مقاله مفهوم کودک‌انگاری سالمند، با هدف ایجاد آشنایی بیشتر با این مفهوم و به‌تبع آن اجتناب از چنین رفتارهایی، تحلیل شده است. این مطالعه‌ی تحلیل مفهوم، با استفاده از رویکرد هشت‌مرحله‌ای واکر و آوانت انجام شد. ابتدا، کاوش در پایگاه‌های داده‌ای فارسی Magiran و SID و انگلیسی PubMed, Scopus, Web of Science و موتور جست‌وجوگر Google Scholar بدون محدودیت زمانی صورت گرفت. برای جست‌وجوی شواهد، از واژه‌های فارسی کودک‌انگاری و سالمند و واژه‌های انگلیسی Infantilization, Elderspeak, Elderly, Older People استفاده شد. پس از بررسی متن کامل هفت مقاله‌ی منتخب، ویژگی‌ها (Attribute)، پیشایندها (Antecedents) و پسایندهای (Consequence) مربوط به مفهوم کودک‌انگاری سالمند استخراج گردید. پیشایندهای مفهوم کودک‌انگاری سالمند، شامل وجود اختلال عملکردی و ناتوانی‌های مشاهده‌پذیر، اختلال شناختی، سن بالای هفتاد سال، ویژگی‌های غیرمرتبط با سن، مانند تحصیلات کمتر، پیشینه‌ی حرفه‌ای با اعتبار کمتر و ارائه‌ی خدمات از سوی یک مراقب جوان‌تر است. کودک‌انگاری در ارتباط با مبتلایان به دلیریوم و همچنین افرادی که مدت‌زمان طولانی‌تری در مراکز درمانی اقامت دارند، بیشتر دیده می‌شود. در جنبه‌ی محیطی، استفاده از دکور کودکانه در محل نگهداری سالمندان و در حوزه‌ی فعالیتی، مشارکت‌ندادن‌ سالمندان در تصمیم‌گیری، آرایش نامناسب زنان سالمند، ازبین‌بردن حریم خصوصی و استقلال، توبیخ، تنبیه و حبس، سرکوب بیان جنسی، بازی‌های کودکانه و استفاده از نام مستعار برای سالمند مثال‌هایی از این حوزه‌ها هستند. حوزه‌ی زبانی نیز، استفاده از اصطلاحات کودکانه و جملات کوتاه، دستور زبان ساده، صدای آهسته یا بلند و اغراق‌آمیز، خطاب‌کردن با نام کوچک، بدون اجازه‌ی آن‌ها را دربرمی‌گیرد. از پسایندهای کودک‌انگاری سالمند می‌توان به تأثیرات منفی بر رفتار، رفاه، هویت شخصی، شکل‌گیری رابطه و تعامل اجتماعی، ناتوانی در انتزاع، توانایی محدود در حل مشکلات، ایجاد احساسات منفی درباره‌ی عزت نفس و احتمال افزایش مقاومت در برابر مراقبت در سالمندان مبتلا به اختلال شناختی اشاره کرد. تشویق خودمختاری، یک تعهد اخلاقی در مراقبت از سالمندان در تمامی مراکز ارائه‌دهنده‌ی خدمت محسوب می‌شود. بروز رفتارهای کودک‌انگارانه در قبال سالمندان، نتیجه‌ی اتخاذ یک رویکرد غیرشخص‌محور در مراقبت است. لازم است، برای جلوگیری از بروز آن، خدمات مربوط به سالمندی، مناسب سن ارائه شود؛ حتی اگر سالمندان از ناتوانی‌های جسمی و شناختی رنج می‌برند.  },
keywords_fa = {اخلاق, تحلیل مفهوم, کودک‌انگاری سالمند},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6881-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6881-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Saeidpour, Jalal and Hajizadeh, Alirez},  
title = {Ethical Considerations in Providing Healthcare Services to the Elderly in Iran: A scoping review}, 
abstract ={As one of the countries with the fastest growing aging population, it is predicted that more than 20% of the Iran’s total population will be elderly in 2040. It is important to address ethical considerations in providing healthcare services to aged population. This study aimed to review the evidence related to ethical considerations in providing healthcare services to the elderly in Iran.  This study was a scoping review conducted using the six-step protocol of Arksey and O’Malley. The English-language, Persian-language databases and Google Scholar, were searched without time limitation. After selecting studies and extraction the data, the narrative analysis was used to analyze the data. Providing comprehensive healthcare including, preventive, diagnostic, treatment, and rehabilitation services to the elderly needs to be based on humane-Islamic principles and values ​​accepted by society. The most important ethical considerations required are: Maintaining the dignity and eminence of the elderly in all situations, considering ethics in communication with the elderly, ensuring autonomy and independence of the elderly in relevant decision-making, paying attention to the principles of justice and benefit in healthcare interventions, empathy and cheerfulness among healthcare providers, ensuring confidentiality and privacy and protecting information, paying attention to privacy, obtaining informed consent in healthcare centers, paying attention to religious and Islamic rules in caring for the elderly, the responsibility of government and non-government institutions in preventing stigma and discrimination against the elderly, carrying out timely and ethically-based care actions, healthcare providers' adherence to teamwork and scientific and professional behaviors, supporting the elderly as a vulnerable population group in prioritizing health services, preventing conflicts of interest in elderly care, and using safe, affordable, reliable, and evidence-based healthcare services for the elderly. It is necessary to pay attention to the ethical considerations identified in this study in providing healthcare services to the elderly. So, it is recommended that policymakers, managers, and healthcare providers take actions at the levels of the ministry of health, medical universities, and healthcare centers providing services to the elderly to promote humane-Islamic principles and values.},  
Keywords = {Elderly, Population ageing, Healthcare services, Ethical considerations, Iran},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ملاحظات اخلاقی در ارائه‌ی خدمات سلامت به سالمندان در ایران: مروری حیطه‌ای},
abstract_fa ={در قرن حاضر، کشور ایران یکی از سریع‌ترین کشورهای جهان در زمینه‌ی رشد سالمندی جمعیت است و پیش‌بینی می‌شود، بیش از ۲۰درصد از کل جمعیت کشور، در سال ۱۴۲۰ سالمند باشند. ازآنجاکه سالمندان، مصرف‌کنندگان اصلی خدمات سلامت هستند، پرداختن به ملاحظات اخلاقی در ارائه‌ی خدمات سلامت به این قشر جمعیتی، حائز اهمیت است؛ بنابراین، پژوهش حاضر با هدف مرور شواهد مربوط به ملاحظات اخلاقی در ارائه‌ی خدمات سلامت به سالمندان در ایران انجام شد. مطالعه‌ی حاضر از نوع مرور حیطه‌ای بود که با استفاده از پروتکل شش‌مرحله‌ای و Arksey و O'Malley انجام شد. برای شناسایی شواهد مرتبط، در پایگاه های داده ای انگلیسی زبان Web of Science ، PubMed , Scopus و فارسی زبان SID , Magiran , Iran Medex , Google Scholar بدون محدودیت زمانی  جست‌وجو انجام گرفت. بعد از غربالگری و انتخاب مطالعات، پژوهشگران از فرم استخراج داده برای شناسایی و دسته‌بندی نتایج استفاده کردند. روش تحلیل روایتی برای تحلیل داده‌ها به کار گرفته شد. از بین ۶۷۳ مطالعه‌ی شناسایی‌‌شده، ۱۷ مطالعه برای تحلیل انتخاب شدند. خدمات همه‌جانبه‌ی پیشگیری، تشخیصی، درمانی و توان‌بخشی به سالمندان، باید مبتنی بر اصول و ارزش‌های انسانی‌اسلامی مقبول جامعه ارائه شود. حفظ شأن و کرامت سالمندان در تمامی مواقع، رعایت اخلاق در تعامل با سالمندان، خودمختاری و استقلال سالمندان در تصمیم‌گیری‌های مرتبط، توجه به اصول عدالت و سودمندی در مداخلات درمانی، همدلی و خوش‌رویی در بین ارائه‌دهندگان، اطمینان از محرمانگی و رازداری و حفاظت از اطلاعات، توجه به حریم خصوصی، کسب رضایت آگاهانه در مراکز سلامت، توجه به آموزه‌های دینی و اسلامی در مراقبت از سالمندان، مسئولیت‌ نهادهای دولتی و غیردولتی در جلوگیری از انگ و تبعیض بین سالمندان، انجام‌دادن اقدامات درمانی بهنگام و اخلاق‌محور، پایبندی ارائه‌دهندگان به کار تیمی و رفتار علمی و حرفه‌ای، حمایت از سالمندان به‌عنوان قشر جمعیتی آسیب‌پذیر در اولویت‌بندی خدمات، جلوگیری از تعارض منافع در مراقبت‌های سالمندان و استفاده از خدمات سلامت ایمن، مقرون‌به‌صرفه، معتبر و مبتنی بر شواهد برای سالمندان، از مهم‌ترین ملاحظات اخلاقی لازم برای ارائه‌ی خدمات سلامت به سالمندان هستند. با توجه به قطعی‌بودن سالمندی در ایران، باید در ارائه‌ی خدمات سلامت به سالمندان، به ملاحظات اخلاقی شناسایی‌شده در پژوهش حاضر، توجه شود؛ بنابراین، توصیه می‌شود، سیاست‌گذاران و مدیران و ارائه‌دهندگان، اقداماتی را در سطوح وزارت بهداشت، دانشـگاه‌های علوم پزشکی و مراکز ارائه‌دهنده‌ی خدمات سلامت به سالمندان به‌منظور ترویج اصول و ارزش‌های انسانی‌ اسلامی  انجام دهند.},
keywords_fa = {ارائه‌ی خدمات سلامت, ایران, سالمندی جمعیت, ملاحظات اخلاقی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6877-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6877-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {SalimiAkinabadi, Atefe and Jahangiri, Maryam and Zandi, Mitr},  
title = {Ethical Challenges in ICU}, 
abstract ={The intensive care unit (ICU) is a complex environment where diverse healthcare professionals collaborate to care for critically ill patients. Evidence suggests that ethical issues or conflicts are prevalent and can negatively impact ICU care. This research aimed to investigate the ethical challenges encountered by critical care nurses in clinical practice. Using the PRISMA guideline, relevant studies were identified through searches of the PubMed, Scopus, and Web of Science databases from 2015-2024 using the following MeSH terms: "ethics," "ethical challenges," "nursing," and "intensive care unit." Only English-language manuscripts were included. Ethical challenges in the ICU were categorized as follows: 1. Internal Constraints: Lack of self-confidence, fear, maladaptive coping mechanisms, religious conflicts, and spiritual conflicts. 2. External Constraints: Lack of collegiality, hierarchical structures, poor communication, inadequate staffing, restrictive policies, shortages of full-time critical care physicians and nurses, and working with incompetent staff. 3. Clinical Situations: Futile treatment, inappropriate care, inadequate pain relief, hastening death, providing false hope, end-of-life care decisions, decisions about life-sustaining treatments, and the use of physical restraints. Recognizing ethical challenges in the ICU is crucial. It enables the implementation of measures to minimize ethical conflict, design effective strategies for preventing ethical dilemmas, and improve the nursing work environment.},  
Keywords = {Ethics, Ethical challenge, Nursing, ICU},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {چالش‌های اخلاقی در بخش مراقبت ویژه},
abstract_fa ={بخش مراقبت ویژه، واحدی پیچیده است و گروه‌هایی متنوع از متخصصان مراقبت‌های بهداشتی را دربرمی‌گیرد که به‌منظور ارائه‌ی خدمات به نیازهای بیماران بدحال فعالیت می‌کنند. شواهد حاکی از آن است که مسائل یا تعارضات اخلاقی در بخش مراقبت ویژه رایج است. این پژوهش با هدف بررسی چالش‌های اخلاقی در عملکرد بالینی پرستاران بخش مراقبت ویژه انجام شد. با استفاده از دستورالعمل PRISMA مطالعات مرتبط با کلیدواژه‌های اخلاق، چالش‌های اخلاقی، پرستاری و واحد مراقبت ویژه، با جست‌و‌جو در پایگاه‌های اطلاعاتی  Scopus, PubMed, Web of Scienceدر سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ یافت شدند. مقالات انگلیسی‌زبان وارد مطالعه شدند. چالش‌های اخلاقی در بخش مراقبت ویژه عبارت‌اند از: الف. محدودیت‌های درونی (نداشتن اعتمادبه‌نفس، ترس، سازگاری غیرمؤثر، تعارضات مذهبی و معنوی)، ب. محدودیت‌های خارجی (همکاری‌نکردن، ساختارهای سلسله‌مراتبی، ارتباط ضعیف، کارکنان ناکافی، سیاست‌های محدودکننده، کمبود پزشک و پرستار ماهر)، ج. موقعیت‌های بالینی (درمان بی‌فایده و ناکافی، ناتوانی در تسکین درد، امید کاذب، مراقبت‌های پایان عمر و تصمیم‌گیری درباره‌ی درمان، استفاده از محدودکننده‌های فیزیکی). شناخت چالش‌های اخلاقی بخش مراقبت ویژه می‌تواند مفید باشد؛ زیرا امکان طراحی راهکارهای مناسب برای جلوگیری از تعارضات اخلاقی و بهبود محیط کار پرستاران را فراهم می‌کند.},
keywords_fa = {اخلاق, بخش مراقبت ویژه, پرستاری, چالش‌های اخلاقی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6876-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6876-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Rasoulpoor, Shabnam and NematollahiMaleki, Reza and Tagizadeh, Ne},  
title = {Nurses’ Attitudes About Euthanasia: A Systematic Review}, 
abstract ={Euthanasia, defined as the intentional ending of a patient's life to relieve intractable suffering, presents complex ethical, legal, and emotional challenges for healthcare professionals, particularly nurses. Nurses play a pivotal role in end-of-life care, making their attitudes toward euthanasia crucial for understanding its implications in clinical practice. This review aims to synthesize existing literature on nurses' attitudes about euthanasia to identify key influencing factors and areas requiring further exploration. This study was conducted using the PRISMA 2020 guideline with no time limitation (by December 2024). Eligible articles were selected following a search in various databases (Scopus, Web of Science, PubMed, ScienceDirect, Embase, and Google Scholar) using keywords and operators of “AND” & “OR.” The search strategy included “Perceptions” OR “Attitudes” OR “Nurse” AND “Euthanasia.” Data extraction and risk-of-bias assessment were performed independently by two reviewers (SR and NT). Studies were evaluated with the Appraisal Tool for Cross-Sectional Studies (AXIS Tool). A total of 21 studies were included in the review. The review revealed that nurses’ attitudes toward euthanasia vary widely depending on legal frameworks, cultural norms, religious beliefs, and personal values. In countries where euthanasia is legalized, such as Belgium and the Netherlands, nurses often report greater acceptance and willingness to participate in the process, emphasizing their role in ensuring patient autonomy and dignity. Conversely, in regions where euthanasia is illegal, nurses frequently express ethical concerns, moral distress, and reluctance to support the practice. Common themes include the need for clear guidelines, ethical training, and emotional support systems for nurses dealing with euthanasia-related situations. Nurses’ attitudes about euthanasia are influenced by a complex interplay of cultural, legal, and personal factors. While some nurses view euthanasia as an extension of compassionate care, others experience ethical dilemmas and professional conflict. This highlights the need for robust ethical frameworks, specialized training, and supportive resources to help nurses navigate the challenges associated with euthanasia in their practice.},  
Keywords = {Euthanasia, Nurses, Attitudes, End-of-Life Care},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {نگرش پرستاران درباره‌ی اتانازی: مروری نظام‌مند},
abstract_fa ={اتانازی، به‌عنوان پایان‌دادن عمدی به زندگی بیمار برای تسکین درد و رنج طاقت‌فرسا، چالش‌های اخلاقی و قانونی و عاطفی پیچیده‌ای را برای متخصصان مراقبت‌های بهداشتی، به‌ویژه پرستاران ایجاد می‌کند. پرستاران در مراقبت‌های پایان زندگی، نقشی محوری ایفا می‌کنند؛ ازاین‌رو، نگرش آن‌ها درباره‌ی اتانازی، برای درک پیامدهای آن در عمل بالینی ضروری است. هدف این بررسی، ترکیب ادبیات موجود پیرامون نگرش‌های پرستاران درباره‌ی اتانازی، برای شناسایی عوامل کلیدی اثرگذار و زمینه‌هایی است که به کاوش بیشتر نیاز دارند. این مطالعه با استفاده از دستورالعمل PRISMA 2020 بدون محدودیت زمانی (تا دسامبر۲۰۲۴) انجام شد. مقالات واجد شرایط پس از جست‌وجو در پایگاه‌های مختلف  Google Scholar و Scopus و Web of Science و PubMed و Science Direct و Embase با استفاده از کلمات کلیدی OR , AND انتخاب شدند. راهبرد جست‌وجو شامل ادراکات، نگرش‌ها، پرستار و اتانازی بود. دو بازبین (SR و NT) استخراج داده‌ها و ارزیابی ریسک سوگیری را به‌طور مستقل انجام دادند. مطالعات با  ابزار ارزیابی برای مطالعات مقطعی (ابزار AXIS)  ارزیابی شدند. در مجموع، ۲۱ مطالعه در مرور وارد شدند. این بررسی نشان داد، نگرش پرستاران به اتانازی، بسته به چهارچوب‌های قانونی، هنجارهای فرهنگی، باورهای مذهبی و ارزش‌های شخصی بسیار متفاوت است. در کشورهایی مانند بلژیک و هلند که اتانازی قانونی است، پرستاران اغلب پذیرش و تمایل بیشتری برای مشارکت در این فرایند را گزارش می‌دهند و بر نقش خود در تضمین استقلال و کرامت بیمار تأکید می‌کنند. برعکس، در مناطقی که اتانازی غیرقانونی است، پرستاران اغلب نگرانی‌های اخلاقی، ناراحتی اخلاقی و بی‌میلی برای حمایت از این عمل را ابراز می‌کنند. موضوعات رایج، شامل نیاز به دستورالعمل‌های روشن، آموزش اخلاقی و نظام‌های حمایت عاطفی برای پرستارانی است که با موقعیت‌های مربوط به اتانازی سروکار دارند. نگرش پرستاران درباره‌ی اتانازی، تحت تأثیر یک تعامل پیچیده از عوامل فرهنگی و قانونی و شخصی است؛ درحالی‌که برخی پرستاران، اتانازی را گسترش مراقبت دلسوزانه می‌بینند، برخی دیگر، با دوراهی‌های اخلاقی و درگیری حرفه‌ای مواجه می‌شوند. این امر، نیاز به چهارچوب‌های اخلاقی قوی، آموزش‌های تخصصی و منابع حمایتی را برای کمک به پرستاران در جهت‌یابی چالش‌های مرتبط با اتانازی در عمل خود برجسته می‌کند.},
keywords_fa = {اتانازی, پرستاران, مراقبت‌های پایان زندگی, نگرش‌ها},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6875-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6875-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Ghasempour, Mostafa and Dadashzadeh, Abbas and Purabdollah, Majid and HoseiniLilab, Fezeh},  
title = {Moral Sensitivity Among Pre-Hospital Emergency Personnel: A Cross-Sectional Multicenter Study}, 
abstract ={Moral sensitivity is a crucial attribute for pre-hospital emergency personnel, significantly impacting their ethical decision-making and patient care in urgent and often complex situations. Defined as the capacity to recognize ethical dilemmas and comprehend their implications, moral sensitivity empowers personnel to navigate challenges such as resource limitations, critical patient conditions, and the imperative for rapid, independent decision-making. This study aimed to evaluate the level of moral sensitivity among Emergency Medical Technicians (EMTs) and identify key influencing factors. A cross-sectional study was conducted in 2023, encompassing 245 EMTs selected through cluster random sampling. Data were collected using the Moral Sensitivity Questionnaire (MSQ) and analyzed employing correlation tests and regression analysis. The findings revealed a mean moral sensitivity score of (39.45 ± 7.13) among participants, indicating a moderate-to-high level of ethical awareness. A significant correlation was observed between moral sensitivity and specific demographic and professional characteristics. Notably, work experience emerged as a key determinant (P < 0.001). Regression analysis further emphasized work experience (β = 0.08, P < 0.001) as a strong predictor, demonstrating that increased exposure to clinical and ethical challenges over time enhances moral sensitivity. Enhancing ethical sensitivity among pre-hospital emergency personnel is paramount to improving their ability to identify and address complex ethical challenges and deliver high-quality patient care. Given the unique demands of emergency situations, including time constraints, resource limitations, and the need for immediate action, it is crucial to equip personnel with the tools necessary to recognize and navigate ethical dilemmas. Implementing comprehensive training programs that emphasize ethical awareness and reasoning can empower EMTs to make more informed and empathetic decisions. Furthermore, cultivating a supportive organizational culture that prioritizes ethical performance and provides ongoing training can further enhance their confidence and competence in managing ethically sensitive situations.},  
Keywords = {Moral sensitivity, Emergency medical Technicians, Ethical decision-making, Cross-sectional studies},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی حساسیت اخلاقی در بین کارکنان اورژانس پیش‌بیمارستانی: یک مطالعه‌ی چندمرکزی مقطعی},
abstract_fa ={حساسیت اخلاقی، یکی از ویژگی‌های حیاتی برای کارکنان اورژانس پیش‌بیمارستانی است که بر روی فرایندهای تصمیم‌گیری اخلاقی آن‌ها و مراقبتی که در مواقع اضطراری و اغلب پیچیده، به بیماران ارائه می‌دهند، اثر می‌گذارد. حساسیت اخلاقی، به‌عنوان توانایی افراد در شناسایی معضلات اخلاقی و درک پیامدهای آن‌ها تعریف می‌شود. حساسیت اخلاقی می‌تواند کارکنان را قادر سازد تا در چالش‌هایی مانند منابع محدود و وضعیت حاد بیمار، سریع و مستقل تصمیم‌گیری کنند. این مطالعه با هدف ارزیابی سطح حساسیت اخلاقی در بین تکنسین‌های فوریت‌های پزشکی (EMTs) و شناسایی عوامل کلیدی مؤثر بر آن، طراحی و انجام شد. این مطالعه‌ی مقطعی در سال 1402، با شرکت 245 نفر از تکنسین‌های فوریت‌های پزشکی (EMTs) که به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شده بودند، انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌ی حساسیت اخلاقی (MSQ) جمع‌آوری و با استفاده از آزمون‌های هم‌بستگی و تحلیل رگرسیون، تجزیه و تحلیل شدند. این مطالعه نشان داد، میانگین نمره‌ی حساسیت اخلاقی در بین شرکت‌کنندگان (39.45±7.13) در سطح متوسط تا بالا قرار داشت؛ همچنین نتایج نشان داد، بین حساسیت اخلاقی و برخی مشخصات فردی‌اجتماعی و حرفه‌ای، با سابقه‌ی کار، به‌عنوان عاملی تعیین‌کننده، هم‌بستگی معنی‌داری وجود دارد (P<0.001). تجزیه و تحلیل رگرسیون، تجربه‌ی کاری (B=0.08 , P<0.001)  را به‌عنوان یک پیش‌بینی قوی برجسته کرد که نشان می‌دهد، افزایش مواجهه با چالش‌های بالینی و اخلاقی در طول زمان، حساسیت اخلاقی را افزایش می‌دهد. بهبود حساسیت اخلاقی در بین کارکنان اورژانس پیش‌بیمارستانی، گامی حیاتی به‌منظور افزایش توانایی آن‌ها در شناسایی چالش‌های اخلاقی پیچیده و ارائه‌ی مراقبت‌های باکیفیت برای بیمار است. با توجه به نیازهای منحصربه‌فرد کارکنان در موقعیت‌های اضطراری، مانند زمان محدود برای تصمیم‌گیری، محدودیت منابع و نیاز به اقدام فوری، تجهیز آنان به ابزارهایی برای تشخیص و رسیدگی به معضلات اخلاقی ضروری است. اجرای برنامه‌های آموزشی جامع، با تمرکز بر آگاهی اخلاقی و استدلال اخلاقی، می‌تواند تکنسین‌های فوریت‌های پزشکی را برای تصمیم‌گیری آگاهانه‌تر و همدلانه‌تر توانمندتر کند؛ علاوه‌براین، پرورش فرهنگ سازمانی حمایتی که عملکرد اخلاقی را در اولویت قرار می‌دهد و آموزش مداوم را ارائه می‌دهد، می‌تواند اعتماد و شایستگی آن‌ها را در مدیریت موقعیت‌های حساس اخلاقی بیشتر تقویت کند.},
keywords_fa = {تصمیم‌گیری اخلاقی, تکنسین‌های فوریت‌های پزشکی, حساسیت اخلاقی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6873-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6873-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Amanzadeh, Masoud and Hamedan, Mahnaz},  
title = {Ethics and Health Chatbots}, 
abstract ={Health chatbots, powered by artificial intelligence (AI), are revolutionizing healthcare by providing accessible, personalized, and efficient health-related assistance. These tools have found applications in symptom checking, mental health support, and even aiding in clinical decision-making. While their potential to enhance healthcare efficiency is significant, the use of medical chatbots raises significant ethical considerations that must be considered and addressed. The aim of this study is to investigate the ethical challenges and considerations of health chatbots. In this article, we reviewed the literature on the ethical considerations of health chatbots. PubMed, Scopus, Web of Science, and Google Scholar were searched using related keywords such as "Chatbot," "conversational agent," "ethics," "medical," and "healthcare." Relevant studies were selected and reviewed based on specified inclusion/exclusion criteria. The review identified several ethical concerns associated with health chatbots: 1) Privacy and Data Security: Patient data collected by chatbots are vulnerable to breaches, raising concerns about confidentiality and misuse. 2) Accuracy and Reliability: Errors in chatbot responses can lead to misdiagnoses or inappropriate advice, potentially harming patients. 3) Bias and Equity: AI algorithms may perpetuate biases present in training datasets, leading to unequal care for certain demographic groups. 4) Accountability and Responsibility: Unclear legal frameworks complicate the allocation of responsibility in cases of harm. 5) Autonomy and Trust: Overreliance on chatbots may diminish the human element of care, affecting trust and patient autonomy in decision-making. While health chatbots offer substantial benefits in accessibility and efficiency, addressing their ethical challenges is imperative. A robust ethical framework emphasizing privacy, transparency, fairness, and accountability is needed to mitigate risks. Continuous monitoring, user education, and adherence to evolving AI regulations can ensure safe and equitable integration of chatbots in healthcare.},  
Keywords = {Health chatbots, Artificial intelligence, Conversational agent, Health ethics},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {اخلاق و چت‌بات سلامت},
abstract_fa ={با پیشرفت‌های اخیر در حوزه‌ی هوش مصنوعی، استفاده از چت‌بات‌ها در سلامت، بسیار افزایش یافته است. چت‌بات‌های سلامت، ابزارهای نوآورانه‌ای هستند که در زمینه‌هایی چون: آموزش و ارائه‌ی اطلاعات پزشکی به کاربران و ارائه‌ی مشاوره‌‌های اولیه کاربرد دارند. علی‌رغم قابلیت‌ها و مزایای چت‌بات سلامت، این فناوری با چالش‌ها و ملاحظاتی اخلاقی همراه است که باید در کانون توجه قرار گیرد. هدف از این مطالعه، بررسی چالش‌های اخلاقی چت‌بات‌های سلامت است. این مطالعه که از نوع مروری است، با جست‌وجو و شناسایی مقالات مرتبط در پایگاه‌های اطلاعاتی مختلف، ازجمله PubMed و Scopus و WOS با استفاده از کلیدواژه‌هایی مانند Chatbot و Conversational Agent و Medical Ethic انجام شد. بر اساس معیارهای مشخص‌شده، چکیده و متن کامل مقالات بررسی و در نهایت، مقالات مرتبط انتخاب شدند. طبق مطالعات انجام‌شده، استفاده از چت‌بات‌های سلامت با چالش‌های اخلاقی متعددی همراه است که مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: الف. حریم خصوصی و امنیت داده‌ها: داده‌های جمع‌آوری‌شده‌ی بیماران توسط چت‌بات‌ها، در برابر نقض امنیت و حریم خصوصی آسیب‌پذیر هستند؛ ب. دقت و قابلیت اطمینان: خطاهای احتمالی در پاسخ‌های چت‌بات‌ها، می‌تواند به تشخیص نادرست یا ارائه‌ی توصیه‌های اشتباه منجر شود و به‌طور بالقوه به بیماران آسیب برساند؛ ج. سوگیری و برابری: الگوریتم‌های هوش مصنوعی ممکن است، سوگیری‌های موجود در مجموعه‌داده‌های آموزشی را تداوم بخشند که به مراقبت نابرابر برای گروه‌های جمعیتی خاص منجر می‌شود؛ د. مسئولیت‌پذیری و پاسخ‌گویی: به دلیل نبود چهارچوب‌های قانونی مشخص، تعیین مسئولیت در صورت بروز خطا یا عواقب ناخواسته‌ی ناشی از به‌کارگیری چت‌بات‌ها، همچنان موضوعی حل‌نشده باقی مانده است؛ ه. استقلال و اعتماد: اتکای بیش‌ازحد به چت‌بات‌ها ممکن است، عنصر انسانی مراقبت را کاهش دهد و بر اعتماد و استقلال بیمار در تصمیم‌گیری تأثیر بگذارد. چت‌بات‌های سلامت در کنار مزایای شایان ‌توجه خود، چالش‌های اخلاقی مهمی نیز به همراه دارند که نیازمند توجه جدی است. تدوین سیاست‌ها و چهارچوب‌های اخلاقی، با تأکید بر حریم خصوصی، شفافیت، عدالت و پاسخ‌گویی، از گام‌های اساسی و عوامل کلیدی در این زمینه است؛ همچنین، نظارت مستمر، آموزش کاربر و پیروی از قوانینِ درحال‌تحولِ هوش مصنوعی می‌تواند به کاهش نگرانی‌ها و افزایش اعتماد به این فناوری کمک کند.  },
keywords_fa = {اخلاق سلامت, چت‌بات‌های سلامت‌, سلامت, هوش مصنوعی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6858-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6858-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Moghaddasi, Hami},  
title = {Ethical Considerations of Using Electronic Health Records by Healthcare Providers}, 
abstract ={The ethical use of patient medical records by healthcare providers is fundamentally guided by the patient's right to privacy and confidentiality, enshrined in patient rights charters. Users of patient medical records are categorized as authorized (e.g., clinicians directly involved in patient care) and unauthorized (e.g., administrative staff, external entities). This categorization informs both internal and external information disclosure policies. Authorized users access patient records based on the "need to know" principle, ensuring confidentiality while adhering to internal disclosure protocols. Unauthorized users have limited access, primarily governed by external disclosure policies that restrict access to personally identifiable information. The transition from paper-based to electronic health records (EHRs) significantly alters the ethical landscape for healthcare providers. While paper records primarily raised concerns about physical security, EHRs present unique ethical challenges in three key areas: 1. Respect for Patient Information: Proper use of patient data requires a deep understanding of the ethical implications of accessing and utilizing sensitive information. 2. Privacy and Confidentiality: Maintaining patient privacy and confidentiality in the digital age requires robust security measures and a commitment to data protection best practices. 3. Data Integrity and Accessibility: Ensuring the accuracy, completeness, and accessibility of EHR data while maintaining patient privacy presents a complex challenge. Healthcare providers, particularly physicians and nurses with extensive EHR access, must prioritize patient privacy and data confidentiality when utilizing information technology in patient care. This includes proactively mitigating threats to data security and adhering to strict ethical guidelines for data access and use.},  
Keywords = {Electronic Health Records, Ethical Consideration, Privacy, Confidentiality, Data Security, Healthcare Providers},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-2}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {ملاحظات اخلاقی ارائه‌کنندگان مراقبت در استفاده از پرونده‌ی الکترونیک سلامت},
abstract_fa ={ملاحظات اخلاقی تعریف‌شده برای ارائه‌کنندگان مراقبت در استفاده از پرونده‌ی پزشکی بیماران، کاملاً بر پایه‌ی منشور حقوق بیمار، به‌ویژه حق حریم خصوصی و محرمانگی اطلاعات است. کاربران پرونده‌ی پزشکی بیماران، به دو دسته‌ی مجاز( Authorized) و غیرمجاز (Unauthorized ) تقسیم می‌شوند و بر همین اساس، سیاست‌های افشای (Information Disclosure Policy) داخلی و خارجی اطلاعات پرونده‌ی بیماران مشخص می‌شود. ارائه‌کنندگان مراقبت بر اساس اصل نیاز به‌دانستن (Need to Know) مجاز به استفاده از محتویات پرونده‌ی پزشکی، با رعایت حق محرمانگی و تبعیت از سیاست‌های افشای داخلی اطلاعات هستند و کاربران غیرمجاز که متشکل از کارکنان اداری و افراد خارج از سازمان مراقبت بهداشتی هستند، به دلیل نداشتن دسترسی به پرونده‌ی بیماران، صرفاً مشمول اجرای سیاست‌های افشای خارجی اطلاعات هستند که قطعاً امکان دسترسی به اطلاعات هویتی بیماران را ندارند. نکته‌ی شایسته‌ی تأمل این است که تغییر شکل پرونده‌ی پزشکی از کاغذی به الکترونیک، بر ملاحظات اخلاقی ارائه‌کنندگان مراقبت در استفاده از آن، اثری چشمگیر می‌گذارد که پرداختن به آن اهمیت دارد. پرونده‌ها‌ی پزشکی کاغذی، صرفاً از حیث امنیتِ مکانِ نگهداری، می‌توانست محل بحث‌های اخلاقی قرار گیرد؛ ولی پرونده‌ی الکترونیک پزشکی، از جنبه ها‌ی اخلاقیِ شامل: رعایت احترام بیمار با تأکید بر استفاده از اطلاعات او، حریم خصوصی و محرمانگی، امنیت، همچنین تمامیت و دردسترس‌بودن اطلاعات، ممکن است در معرض خطر باشد. اعضای تیم مراقبت، به‌ویژه پزشکان و پرستاران که سطح دسترسی‌شان به پرونده‌ی پزشکی از سایر اعضا بیشتر است، باید با توجه به حریم خصوصی بیمار و حق محرمانه‌ماندن اطلاعات پزشکی او، در هنگام به‌کارگیری فناوری اطلاعات برای مراقبت، از بروز تهدیدهایی که محرمانگی و امنیت اطلاعات را به خطر می‌اندازند، جلوگیری کنند.},
keywords_fa = {پرونده‌ الکترونیک سلامت, ملاحظات اخلاقی, حریم خصوصی, محرمانگی, امنیت داده, ارائه‌دهندگان مراقبت},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6852-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-6852-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Feyzi, Aydin and Soheili, Amirali and Chaibakhsh, Samira and Shabani, Fidan and Khaleghparast, Shiv},  
title = {Exploring Advance Directives and End-of-Life Preferences in Heart Failure Patients: A Systematic Review and Meta-Analysis}, 
abstract ={Advance directives (ADs) are legal instruments that enable individuals to express their healthcare preferences in anticipation of a future loss of decision-making capacity. These directives are particularly important in the context of chronic conditions such as heart failure (HF), a disease marked by progressive functional decline and unpredictable medical crises. ADs help safeguard patient autonomy by ensuring that care aligns with personal values and preferences, especially at the end of life. This systematic review and meta-analysis was conducted in accordance with PRISMA guidelines to examine the preferences of patients with heart failure regarding life-sustaining treatments and end-of-life decision-making. A comprehensive literature search was performed across PubMed, Scopus, and Web of Science databases, covering publications up to March 2024. Search terms included "advance directive," "advance care planning," "heart failure," and "end-of-life decision-making." Studies were included if they were original, peer-reviewed, full-text articles focusing on HF patients aged 18 and older. Non-peer-reviewed works and inaccessible full texts were excluded. A total of 25 eligible studies were identified and appraised using the NIH quality assessment tool. Extracted data included demographic characteristics, preferences for treatment, surrogate decision-making, and educational interventions. Findings from the reviewed literature reveal consistently low levels of awareness and completion of ADs among HF patients. Completion rates varied significantly across studies, reflecting potential cultural and systemic influences. Preferences for surrogate decision-makers overwhelmingly favored family members over healthcare professionals. A notable finding from Jawahri et al. (2016) indicated that patients who received video-based education were significantly less inclined to choose cardiopulmonary resuscitation (CPR) or mechanical ventilation compared to those receiving only verbal information. Additional qualitative insights, such as those from Formiga et al. (2004), showed that patients prioritized maintaining dignity, independence, and meaningful relationships over merely extending life. These patterns highlight the necessity of aligning care with patients’ broader goals and values. Across the 25 studies included, a total of 4,091 heart failure patients were analyzed, with a mean age of 68.22 years. Meta-analytic findings demonstrated diverse preferences regarding life-sustaining interventions: approximately 53.73% of patients favored such treatments, while 45.37% declined CPR. These statistics underscore a substantial variability in end-of-life preferences, further reinforcing the need for individualized care planning. In conclusion, patients with heart failure display heterogeneous preferences concerning end-of-life care, shaped by cultural context, personal values, and the type of information provided. Despite the established importance of ADs, significant deficits in awareness, understanding, and documentation persist. These findings point to a critical need for tailored educational interventions, improved provider-patient communication, and culturally sensitive approaches to advance care planning. Future research should focus on designing and integrating standardized AD facilitation tools into routine clinical practice to support truly patient-centered care.},  
Keywords = {Advance directives, Heart failure, End-of-life care, Life-sustaining treatments, Surrogate decision-making, Patient autonomy},
volume = {17},
Number = {0}, 
pages = {1-4}, 
publisher = {Tehran University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی دستورالعمل‌های‌ پیشرو و ترجیحات پایان‌ عمر در بیماران نارسایی ‌قلبی: مروری نظام‌مند},
abstract_fa ={دستورالعمل‌های ‌پیشرو، اسنادی قانونی هستند که به افراد امکان می‌دهند، ترجیحات مراقبت‌های بهداشتی خود را برای زمانی که توانایی تصمیم‌گیری را از دست می‌دهند، مشخص کنند. دستورالعمل‌های ‌پیشرو، نقشی مهم در حفظ استقلال بیماران ایفا می‌کنند؛ به‌ویژه در بیماری‌های مزمن، مانند نارسایی قلبی که با وخامت تدریجی و بحران‌های ‌بهداشتی پیش‌بینی‌ناپذیر همراه است. این مرور نظام‌مند با رعایت دستورالعمل‌های PRISMA انجام‌ شد و  مطالعات تا مارس ۲۰۲۴، برای بررسی ترجیحات بیماران  HF درباره‌ی درمان‌های نگه‌دارنده‌ی ‌زندگی و تصمیمات پایان ‌عمر تحلیل ‌شدند. کلیدواژه‌های دستورالعمل‌های ‌پیشرو، برنامه‌ریزی ‌مراقبت ‌پیشرفته، نارسایی‌قلبی و تصمیم‌گیری ‌پایان ‌عمر در پایگاه‌های ‌داده‌ی PubMed, Scopus , Web of Science جست‌وجو شدند. معیارهای ورود، شامل مطالعات اصلی و دارای‌ متن ‌کامل درباره‌ی بیماران HF بالای هجده سال بود؛ درحالی‌که معیارهای‌ حذف، محتواهای غیرپژوهشی و مقالات دسترسی‌ناپذیر را شامل می‌شد. این مرور شامل ۲۵ مطالعه بود که با استفاده از ابزار NIH از نظر کیفیت، ارزیابی و متغیرهایی مانند عوامل‌ جمعیتی، تصمیم‌گیری‌ نیابتی و ترجیحات‌ درمانی تحلیل ‌شدند. مطالعات متعددی که در این مطالعه گنجانده شده‌اند، سطوح پایین آگاهی را درباره‌ی دستورالعمل‌های ‌پیشرو، در میان بیماران نارسایی قلبی برجسته می‌کنند. نرخ تکمیل دستورالعمل‌های ‌پیشرو در مطالعات‌ گوناگون، متفاوت ‌است که به تفاوت‌های‌ فرهنگی مربوط می‌شود. داده‌ها نشان‌ داد، ترجیحات برای تصمیم‌گیری ‌نیابتی، بیشتر به ‌سمت اعضای خانواده است تا پزشکان. بنا بر یافته‌های جواهری (۲۰۱۶)، آموزش‌ ویدیویی بر ترجیحات، بسیار اثر می‌گذارد؛ در واقع، بیمارانی که یک ویدیو را تماشا ‌می‌کنند، در مقایسه با افرادی که اطلاعات شفاهی دریافت می‌کنند، به احیای قلبی‌ریوی یا لوله‌گذاری کمتر تمایل دارند. فرمیگا (۲۰۰۴) بینش‌هایی را درباره‌ی اولویت‌های گسترده‌تر بیماران، مانند حفظ خودکنترلی و بهینه‌سازی روابط با عزیزان ارائه ‌کرد. این یافته‌ها بر نیاز به همسویی مداخلات‌ پزشکی با اهداف کل‌نگر بیماران، به‌جای تمرکز صرف بر نتایج‌ بالینی تأکید کرده‌اند. در مجموع ۴۰۹۱ شرکت‌کننده با میانگین سنی 68/22 سال بررسی شدند. مطالعات، ترجیحاتی متنوع را درباره‌ی درمان‌های‌ نگه‌دارنده‌ی ‌زندگی نشان ‌دادند. حدود 53/73% از بیماران، مداخلات نگه‌دارنده‌ی ‌زندگی را ترجیح‌ دادند؛ درحالی‌که 48/37% از آنان با احیای قلبی‌ریوی مخالف‌ بودند. بیماران نارسایی قلبی، ترجیحاتی متنوع برای مراقبت‌های ‌پایان ‌عمر نشان می‌دهند که از عوامل فرهنگی و فردی اثر می‌پذیرند. با وجود اهمیت دستورالعمل‌های ‌پیشرو در هماهنگی مراقبت‌ها با ارزش‌های ‌بیمار، شکاف‌هایی چشمگیر در آگاهی و ثبت این ترجیحات باقی‌ مانده ‌است. ابزارهای آموزشی هدفمند، بهبود ارتباطات و رویکردهای متناسب با فرهنگ بیمار ضروری‌ هستند تا نرخ تکمیل دستورالعمل‌های ‌پیشرو را بهبود ‌بخشند و مراقبت‌های ‌بیمارمحور را تضمین ‌کنند. مطالعات‌ آینده باید بر توسعه و اجرای ابزارهای استاندارد تسهیل‌کننده‌ی دستورالعمل‌های ‌پیشرو متمرکز شوند.},
keywords_fa = {خودمختاری ‌بیمار, درمان‌های‌ نگه‌دارنده‌ی ‌زندگی, دستورالعمل‌های ‌پیشرو, مراقبت‌های ‌پایان ‌زندگی, نارسایی ‌قلبی},
url = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7139-en.html},  
eprint = {http://ijme.tums.ac.ir/article-1-7139-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine},  
issn = {2783-4840}, 
eissn = {2783-4840}, 
year = {2024}  
}