دوره 18، شماره 1 - ( 1-1404 )                   جلد 18 شماره 1 صفحات 15-1 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه ایران
2- دانشیار پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران
چکیده:   (1250 مشاهده)
 پرستاران به دلیل ماهیت حرفه‌ی خود، با استرس شغلی فراوانی روبه‌رو هستند که می‌تواند تأثیراتی نامطلوب بر زندگی آن‌ها و همچنین، کیفیت مراقبت‌های پرستاری داشته باشد. به نظر می‌رسد، شجاعت اخلاقی می‌تواند یکی از عوامل اثرگذار بر استرس شغلی پرستاران باشد؛ لذا مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین ارتباط بین شجاعت اخلاقی و استرس شغلی در پرستاران انجام گرفت. این مطالعه‌ی مقطعی توصیفی‌تحلیلی در سال 1403 با شرکت 120 نفر از پرستاران بخش‌های اورژانس بیمارستان‌های آموزشی‌درمانی شهر ارومیه به‌صورت نمونه‌گیری دومرحله‌ای انجام گرفت. ابزارهای جمع‌آوری داده‌ها، شامل فرم مشخصات دموگرافیک، پرسش‌نامه‌ی شجاعت اخلاقی سکرکا و پرسش‌‌نامه‌ی استرس شغلی گری تافت و اندرسون بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب هم‌بستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه‌ی خطی، تی مستقل و آنالیز واریانس یک‌طرفه در نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 23  انجام شد. میانگین نمرات شجاعت اخلاقی حرفه‌ای، 85/93 ± 15/68 و استرس شغلی 0.23 ± 77/10 بود. یافته‌ها نشان داد، بین شجاعت اخلاقی  و استرس شغلی در پرستاران، ارتبـاط معکوس و معنی‌دار وجود دارد (0.33-=r و 0.05 >P)؛ همچنین، برخی ابعاد شجاعت اخلاقی مانند عامل اخلاقی، تحمل تهدید و هدف اخلاقی، اثر معکوس و معنی‌دار آماری بر استرس شغلی داشتند (0.05 >P). نتایج مطالعه نشان داد، شجاعت اخلاقی در تعدیل استرس شغلی پرستاران، نقشی مهم داشت که این امر می‌تواند بر عملکرد پرستاران و در نتیجه، کیفیت مراقبت‌های پرستاری اثرگذار باشد؛ لذا، مدیران پرستاری می‌توانند با ایجاد زمینه‌ی مناسب برای ارتقاء شجاعت اخلاقی در پرستاران، نقشی مهم در کاهش و تعدیل استرس شغلی تجربه‌شده توسط آن‌ها و ارتقاء مراقبت‌های باکیفیت داشته باشند.
شماره‌ی مقاله: 4
متن کامل [PDF 624 kb]   (657 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اخلاق بالینی
دریافت: 1403/7/6 | ویرایش نهایی: 1404/3/13 | پذیرش: 1404/2/29 | انتشار: 1404/1/1

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.