دوره 10، شماره 1 - ( سال 1396 1396 )                   جلد 10 شماره 1 صفحات 272-281 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشیار مرکز تحقیقات علوم قرآن، حدیث و طب، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ، nikzadiesazadeh@ gmail.com
2- دانشجوی دکترای تخصصی تاریخ ایران دوره‌ی اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
3- استاد مرکز تحقیقات علوم قرآن، حدیث و طب، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
4- استادیار مرکز تحقیقات علوم قرآن، حدیث و طب، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
چکیده:   (338 مشاهده)

یکی از منابع مهم در طب سنتی اسلامی، روایات برجای‌مانده از معصومین علیهم‌السلام است. اولین شرط برای بهره‌گیری از این روایات، به‌ویژه در طب، فهم دقیق و درست آن‌هاست. وجود ویژگی‌هایی مانند دارابودن وجوه مختلف معنایی، اطلاق و تقیید، عمومیت و خصوصیت معنا، محکم و متشابه بودن، ناسخ و منسوخ بودن، از سویی و گذار روایات مذکور از دوران‌های پرفرازونشیب تاریخی و درنتیجه، بروز آسیب‌هایی مختلف چون: تحریف معنوی و لفظی، نقل به معنا، ابهام، ایجاز، جعل و... در این روایات از سوی دیگر، فهم نظام‌مند و صحیح آن‌ها را بر تحقق شرایطی خاص و به‌کارگیری قواعد فهم، استوار ساخته است. استفاده از قراین متصل در فهم روایات طبی، بیشترین کاربرد را در میان قواعد فهم دارد. تحقیق حاضر با بررسی روایات مرتبط، قراین متصل به آن‌ها را تحلیل و چگونگی به‌کارگیری آن‌ها در فهم این دسته از روایات را مطالعه کرده است.

واژه‌های کلیدی: روایات طبی، فهم، قراین متصل، قواعد
متن کامل [PDF 2491 kb]   (110 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: فقه
دریافت: ۱۳۹۴/۱۱/۱۹ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۱/۲۹ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۲/۲۶